“อุ๊ย พี่เสือ หายไปนานเลยนะคะ”
เสียงหวานที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างตัวทำให้พยัคฆ์ที่นั่งจิบวิสกี้เงียบๆ อยู่ที่บาร์หันมาสบตาเ้าของเสียง
“อืม”
“เ็าจังเลยนะคะ” มือขาวผ่องปลายเล็บเคลือบสีแดงสดบรรจงวางลงบนไหล่กว้างอย่างมีจริต
“เกรซ ขอพี่ดื่มเงียบๆ ได้ไหม”
ชายหนุ่มพูดห้วนๆ ด้วยความหงุดหงิดเวลานี้เขาไม่มีกระจิตกระใจจะคุยกับใครทั้งนั้น
“กลุ้มใจอะไรคะ ถ้าเป็เื่ผู้หญิงเกรซช่วยได้นะ”
สาวสวยในชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปสีดำยาว ถือวิสาสะนั่งลงบนเก้าอี้ทรงสูงข้างๆเขา ขาเรียวขาวตวัดขึ้นไขว่ห้างโชว์ขาอ่อนผ่านรอยแยกผ่าลึกของกระโปรงรัดรูป
พยัคฆ์ชำเรืองมองอีกฝ่ายเพียงแวบเดียวก็หันมานั่งจ้องน้ำสีอำพันในแก้วต่อเวลานี้เขาไม่อยากเสวนากับใครทั้งนั้นรวมทั้งคนรักเก่าอย่างเธอคนนี้ด้วย
“ผู้หญิงที่รักอิสระจนดูเหมือนไม่้าผู้ชายก็มีจุดอ่อนนะคะ”
กรรณิการ์หรือเกรซเปรยขึ้นเบาๆ พอได้ยิน คำพูดนั้นทำให้ชายหนุ่มหันมามองสาวสวยที่นั่งข้างๆเต็มตา
“พูดแบบนี้ เธอรู้อะไรมาเหรอไง?”
พยัคฆ์ถามอย่างกังขาเพราะคำพูดของอีกฝ่ายดูเฉพาะเจาะจงมากกว่าจะเป็การเปรยทั่วๆ ไป
“พี่เขมคะ ขอมาร์ตินี่ให้เกรซแก้วนึง”กรรณิการ์ไม่ตอบแต่หันไปสั่งค็อกเทลกับบาร์เทนเดอร์หนุ่มแทน
“ครับบอส”บาร์เทนเดอร์รูปหล่อรับออเดอร์พร้อมขยิบตาให้เ้านายสาว
“รู้อะไรก็พูดมา ไม่ต้องมาทำเป็ท่าเยอะ”คนตัวโตเริ่มหงุดหงิด ฉุนเฉียว
“ก็ไม่ค่อยรู้อะไรมากหรอกค่ะนอกจากเื่พี่เสือโดนฟันแล้วทิ้ง”
“ไอ้เกรซ!!!”
พยัคฆ์คำราม ห้ามใจสุดพลังไม่ให้เอื้อมมือไปบีบลำคอขาวๆของอีกฝ่าย ต้องเป็มัสยาแน่ๆ ที่ปูดเื่นี้เพราะสองคนนี้สนิทกันมาั้แ่เด็ก
“เกรซช่วยพี่เสือได้นะ”
กรรณิการ์เสนอ นิ้วเรียวสวยกรีดกรายยกแก้วมาร์ตินี่ขึ้นจิบอย่างมีจริตหางตาชำเรืองมองมาทางเขาอย่างหยั่งเชิง
“ยังไง?”
“ทำให้หึงดีไหม?”
“มุกเก่าไปมะ”
พยัคฆ์พ่นลมหายใจอย่างเหนื่อยหน่ายรู้สึกผิดหวังนิดๆ เพราะนึกว่าอีกฝ่ายจะมีความคิดอะไรดีดีมานำเสนอแล้วอีกอย่างกฤติยาไม่มีทางหึงเขาแน่ๆ มีแต่จะยิ่งถีบหัวส่งถ้าเห็นเขามีคนอื่น
“เกรซล้อเล่นน่า เอางี้จริงจังละนะ ผู้หญิงที่ไม่้ามีสามีน่ะมีอยู่ไม่กี่สาเหตุ” กรรณิการ์พูดอย่างเป็การเป็งาน
“หนึ่ง เคยเจอประสบการณ์ความรักที่แย่ๆสองหวงอิสระไม่อยากผูกมัดกับใคร”
กรรณิการ์ชูนิ้วเรียวสวยขึ้นสองนิ้วการวิเคราะห์ใกล้เคียงอย่างไม่น่าเชื่อจนพยัคฆ์หันมามองหน้าสวยเฉี่ยวที่ถูกแต่งแต้มไว้อย่างประณีตจัดเต็มของอีกฝ่าย
“เธอรู้ได้ไง?”
“แล้วเธอคนนั้นของพี่ตรงกับข้อไหนหนึ่งหรือสอง?”
“หนึ่ง แต่ไม่ใช่ประสบการณ์ของตัวเอง เป็ของแม่กับยาย”
“อืม งานยากแล้วพี่เสือ”
กรรณิการ์ถอนหายใจ ตาสวยฉ่ำมองเขาอย่างเห็นใจประสบการณ์ความรักที่ล้มเหลวจากผู้ให้กำเนิดถึงสองรุ่นมากพอจะทำให้คนคนหนึ่งหมดศรัทธาในชีวิตคู่ได้ง่ายๆ แล้วยิ่งผู้หญิงที่อยู่ได้ด้วยตัวเองโดยไม่ต้องพึ่งพาผู้ชายยิ่งมีโอกาสปฏิเสธผู้ชายที่เข้ามาสูงเพราะไม่จำเป็ต่อการใช้ชีวิต
“แล้วพี่ควรจะทำยังไงดี?”
เขาพึมพำพร้อมยกแก้วกระดกน้ำสีอำพันเข้าปากจนหมดแก้วก่อนยกนิ้วส่งสัญญาณให้บาร์เทนเดอร์เอาเหมือนเดิมเพิ่มอีกแก้ว
“รับฟัง อดทน ห้ามกดดันและทำตัวเป็พื้นที่ปลอดภัยให้เธอ”
“จะทำได้ยังไง เขาถีบหัวพี่ออกมาจากชีวิตแล้ว”คนตัวโตพูดอย่างหมดอาลัยตายอยาก
“เกรซไม่เชื่อหรอกว่าคนอยู่ด้วยกันมาเป็ปีจะตัดขาดกันได้ง่ายๆให้เวลาเขาหน่อย แล้ววันหนึ่งเมื่อเขารู้ว่าเขา้าพี่ พี่ก็อย่าเล่นตัวแล้วกัน”
“แล้วถ้าไม่มีวันนั้นล่ะ”
“ก็กลับมาหาเกรซสิคะ”
กรรณิการ์พูดพร้อมกับไล้มือเรียวไปตามแผ่นอกกว้างภายใต้เสื้อเชิ้ตอย่างหยอกเย้า
“หยุดเลย เธอไม่ต้องมาหาเื่ให้พี่โดนกระทืบ”
“แหมใครจะกล้ากระทืบคุณพยัคฆ์ บรรพตวานิชทายาทกลุ่มแบล็ค ฟอเรสต์ล่ะคะ”
“ก็ผัวแกไง”
คำตอบสั้นๆจากพยัคฆ์เรียกเสียงหัวเราะจากบิ๊กบอสสาวสวยของ Flower Club ดังลั่นขณะที่คนพูดไม่มีอารมณ์จะหัวเราะด้วยเพราะตอนนี้รู้สึกเหมือนชีวิตสิ้นหวังไปซะทุกอย่าง
“อย่าทำหน้าเป็หมาถูกทิ้งแบบนี้สิคะ ปกติเป็พ่อเสือร้ายไม่ใช่เหรอหือ?” สาวสวยเย้าแหย่
นั่นสินะปกติคนอย่างเขา นายพยัคฆ์ บรรพตวานิชถึงจะเป็ลูกชายคนรองแต่ก็ได้ชื่อว่าเป็ทายาทกลุ่มแบล็ค ฟอเรสต์กลุ่มธุรกิจั์ใหญ่ที่มีธุรกิจในเครือมากมายโดยเฉพาะในด้านไอทีและการแพทย์ไม่ว่าจะเป็ผู้หญิงหรือผู้ชายก็มีแต่คนอยากเข้าหาเขาทั้งนั้น
“ไม่ต้องห่วงหรอกค่ะ เธอคนนั้นจะต้องกลับมาหาพี่เสือแน่นอน”
“เธอรู้ได้ไง?”
“เพราะเกรซรู้จักผู้หญิงแบบนี้อยู่คนหนึ่งรู้จักดีเลยล่ะค่ะ” กรรณิการ์หัวเราเบาๆ แล้วยกมาร์ตินี่ที่เหลือในแก้วเทลงคอจนหมด
“คืนนี้ถ้าเหงา ขึ้นมาหาเกรซที่ออฟฟิศได้นะคะ”
กรรณิการ์ทำปากจู๋ส่งจูบให้เขาอย่างยั่วเย้า กรีดนิ้วชี้เรียวสวยเชยคางคมสันให้เงยหน้าขึ้นสบตาพร้อมขยิบตา
“พวกพี่ได้กันครั้งแรกที่ผับเกรซก็ถือเป็ความรับผิดชอบของเกรซที่จะทำให้พี่สมหวัง”
“ดะ เดี๋ยว เธอรู้ขนาดนั้นได้ไง?”
พยัคฆ์ถึงกับสำลัก ยายนี่จะรู้มากเกินไปแล้วนะถึงจะเป็เ้าของผับก็เถอะ
“นี่ใคร นี่กรรณิการ์ นักกะสินธุนะคะรู้ทุกสิ่งที่อยากรู้ค่ะ” ใบหน้าสวยเฉี่ยวลอยหน้าลอยตาตอบ
พยัคฆ์ถอนหายใจ การคุยกับกรรณิการ์ไม่ได้ช่วยให้เห็นแสงสว่างอะไรเพิ่มขึ้นเลยนอกจากให้เขารอ
‘จะให้เขารอไปเรื่อยๆ ได้ไง นี่ใคร นี่นายพยัคฆ์นะแค่ผู้หญิงคนเดียวเขาต้องรอเหรอ?’
“เออ รอก็รอ”
เขาพึมพำกับแก้วเหล้าในมือ
-----
แจ้งข่าว E-Book หมอคริสกับเ้าหมาั์มาแล้วนะคะ วางขายใน MEB โปรเปิดตัวราคาเบาๆ เพียง 89 บาทเต็มอิ่ม 20 ตอนพร้อมตอนพิเศษ 2 ตอนทั้งหมด 22 ตอน จัดหนัก แซ่บๆ เกือบทุกตอนอ่านรวดเดียวจบไม่ต้องรอ อย่าลืมไปอุดหนุนกันนะคะ ค้นหาชื่อ พ่อพันธุ์ มันส์ ดุ ในแอป MEB ได้เลยจ้า