ผมตื่นขึ้นมาใน่สายของวันเมื่อคืนผมนอนห้องของไอ้รุ่นพี่แฝดที่ชื่อดินคนเดียวส่วนเ้าของห้องไปนอนกับใครของมันอีกห้องหนึ่ง ผมเดินออกมานอกห้องสำรวจไปทั่วบ้านไม่พบไอ้รุ่นพี่ทั้งสอง
แกร๊ก~
"อ้าว..ตื่นแล้วหรอไอ้แสบ" เป็พี่ตั้มคนที่พาผมมาที่นี่เปิดประตูบ้านเข้ามา
"ไอ้สองแฝดมันไปเรียนน่ะกว่าจะกลับก็ สี่โมงเย็นแล้วนี่ข้าวเช้ารวมข้าวเที่ยงของมึงปกติทุกคนต้องไปเอาข้าวที่ครัวบ้านใหญ่เองแต่กูเห็นว่าเป็วันแรกของมึงกูก็เลยเอามาให้"
"ขอบคุณครับ"ผมรับกล่องข้าวที่มีชื่อของตัวเองติดไว้บนฝากล่อง
"มึงอายุเท่าไหร่แล้ววะ?" พี่ตั้มถามผม
"14 ครับ" ผมตอบ
"มึงใช้ชีวิตคนเดียวั้แ่เมื่อไหร่วะ?"
"ผมอยู่ในสถานสงเคราะห์เด็กั้แ่จำความได้ไม่เคยเห็นหน้าพ่อแม่พออายุได้ 10 ขวบผมก็หนีออกมา"
"แบบนี้ก็แสดงว่าล่าสุดที่มึงได้เรียนหนังสือก็ตอนอายุ 10 ขวบสินะ"
"ใช่ครับ"
"นายอยากให้มึงเรียนหนังสือเหมือนคนอื่นๆพรุ่งนี้จะมีคนมาสอนหนังสือมึง"
"ผมไม่เห็นได้ไหมพี่..ผมอยากเป็บอดี้การ์ดเท่ๆเหมือนพวกพี่ ผมอยากฝึกวิชาการต่อสู้"
"มึงจะได้เป็บอดี้การ์ดเหมือนพวกกูอยู่แล้วแต่มันยังไม่ถึงเวลา..ตอนนี้มึงต้องเรียนหนังสือก่อนเพราะมึงยังเด็กมึงจะใช้กำลังแบบไร้สมองไม่ได้นะและอีกอย่างที่นายอยากให้พวกเราได้เรียนหนังสือก็เพราะเผื่อในอนาคตมึงจะได้ออกไปทำอะไรที่ตัวเองอยากทำได้ นายไม่ได้บังคับให้พวกเราเป็บอดี้การ์ดให้นายไปตลอดชีวิตหรอกนะ"
"แล้วผมจะได้ฝึกวิชาการต่อสู้เมื่อไหร่ครับ?"
"ตอนเย็นหลังเลิกเรียนมึงจะได้ฝึกวิชาการต่อสู้ทุกวันเหมือนกับไอ้สองแฝด เดี๋ยวเย็นนี้พวกมันกลับมาก็ต้องไปฝึกอีก..ถ้ามึงอยากรู้เื่อะไรเกี่ยวกับที่นี่อีกก็ไปถามไอ้สองแฝดละกัน พวกมันอายุไม่ห่างกับมึงเท่าไหร่ครั้งแรกรู้สึกว่าน่าจะ 16 ปีได้มั้ง"
"แต่ผมไม่ค่อยถูกชะตากับพวกมัน"
"ฮ่าๆ อยู่ไปนานๆเดี๋ยวก็ชิน พวกมันชอบกวนตีนแบบนี้แหละแต่มันไม่มีพิษไม่มีภัยอะไรหรอก..กูไปทำงานต่อก่อนนะ แล้วเจอกันใหม่" พี่ตั้มพูดก่อนจะเดินออกจากบ้านพักไป
ผมกินข้าวที่พี่ตั้มเอามาให้จากนั้นเดินไปเดินมาเปิดทีวีดูอยู่ในบ้านคนเดียวจนเวลาล่วงเลยไปถึง 17.00น.
แกร๊ก~
"สวัสดี" ไอ้ไฟทักทายผม
"กินข้าวเย็นหรือยัง?" ไอ้ดินถามผม
"ยัง" ผมตอบแล้วหันไปดูทีวีต่อ
"แล้วหิวหรือยัง?" ดิน
"รอพวกเราอยู่เหรอ?"ไฟ
"อืม"
"ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวพี่ไปเอาข้าวมาให้เอง..รอแป๊บนะ" ไอ้ดินพูดแล้วเดินออกไปเหลือแค่ผมกับไอ้ไฟ
"พวกมึงอย่าเรียกแทนตัวเองว่า'พี่'ได้ไหมวะ ฟังแล้วขนลุก" ผมพูดกับไอ้ไฟ
"แล้วจะให้พี่เรียกว่าอะไรล่ะ?"
"ก็เรียกปกติเหมือนที่มึงสองคนเรียกกันอะ"
"แต่น้ำอายุน้อยกว่าพวกพี่นี่นา " ไอ้ไฟจ้องหน้าผมแล้วยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ หยี๋~ขมลุกชะมัด
"อายุมากกว่าแค่2ปีเอง เรียกกันแบบเพื่อนเหอะว่ะ"
"เรานี่นิสัยห้าวไม่เหมือนหน้าตาเลยนะ"
"หน้าตา..ยังไง?" ผมทำหน้างง
"ก็น่ารักไง..ทำไมไม่ลองพูดเพราะๆดูล่ะ "
"น่ารักบ้ามึงสิ..กูเป็ผู้ชายต้องหล่อสิวะและอีกอย่างนิสัยกูก็เป็แบบนี้กูจะพูดเพราะๆกับคนที่กูเคารพเท่านั้นเว้ย"
แกร๊ก~
"ขอโทษที่ช้านะพอดีพี่ออกไปซื้อขนมที่ร้านเค้กหน้าปากซอยมาให้น่ะ" ไอ้ดินเดินมาพร้อมกับถุงขนมหลายถุงทำให้ผมตาลุกวาว
"ขนมหรอ" ผมรีบวิ่งไปหามันที่ประตูบ้านด้วยความดีใจเพราะผมไม่ได้กินขนมมานานมากแล้ว
"ใช่..พี่ซื้อมาให้น้ำหมดเลย พี่ไม่รู้ว่าเราอยากกินอะไรก็เลยซื้อมาอย่างละหนึ่ง " ผมหยิบถุงขนมคุกกี้มาเปิดกินทันที
"พี่จะให้ทั้งหมดนี้แต่เราต้องกินข้าวให้หมดก่อนนะแล้วค่อยกินของหวานทีหลัง...โอเคไหม" ไอ้ดินพูด ผมมองถุงขนมมากมายในมือของมันจากนั้นใช้ความคิดครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า
"โอเค ถ้าอย่างนั้นเรากินข้าวกันเถอะ" ผมพูดชวนให้มันสองคนกินข้าวด้วยกัน
"ไม่ต้องรีบขนาดนั้นก็ได้พวกพี่ไม่มีใครแย่งหรอก" ไอ้ไฟพูดแต่ผมไม่สนใจรีบกินข้าวต่อเพื่อจะได้ไปกินขนมเร็วๆ
.
.
"มันอร่อยขนาดนั้นเลยหรอ?" ไอ้ไฟถามหลังจากที่พวกมันสองคนนั่งมองผมกินคุกกี้หมดไปสองถุงแล้ว
"ลองกินดูสิ" ผมยื่นถุงขนมให้มันสองคน
"ไม่หวงหรอไง?" ไอ้ดินถาม
"ก็มึงเป็คนซื้อมาให้..ยังไงมันก็เป็เงินมึง" มันยิ้มแล้วหยิบคุกกี้ขึ้นมาหนึ่งชิ้นจากนั้นยัดเข้าปาก
"มึงไม่ชอบคุกกี้หรอวะ?" ผมถามไอ้ดินเพราะมันทำหน้าเหมือนไม่ค่อยชอบทั้งที่ขนมโคตรจะอร่อย
"ไอ้ดินมันไม่ชอบขนมน่ะ" ไอ้ไฟตอบแทน
"อร่อยจะตาย" ผมหยิบคุกกี้ขึ้นมากินต่ออย่างสบายใจ
"ถ้าเราชอบพี่จะซื้อมาให้ทุกวันเลยเอาไหม?" ไอ้ดินพูด
"แลกกับอะไร?" ผมเลิกคิ้วถามมัน
"เรานี่ดูจะเชื่อใจคนยากนะ" ไอ้ไฟพูด
"มึงไม่รู้หรอกว่ากูเจออะไรมาบ้าง" ที่ผ่านมาผมต้องเจออะไรมากมายกว่าจะมาเจอนายกับพี่ตั้มจากแล้วได้มาอยู่ที่นี่ในตอนนี้
"ทุกคนที่นี่ก็เคยผ่านจุดๆนั้นมาแล้วแต่ต่อไปนี้น้ำจะไม่ต้องใช้ชีวิตตัวคนเดียวอีกแล้วนะ" ผมเห็นแววตาที่ดูห่วงใยออกมาจากดวงตาของพวกมันสองคน
"ขนลุกว่ะ..แล้วตกลงแลกกับอะไรก็ว่ามา" ผมถามเื่เดิมอีกครั้งเมื่อยังไม่ได้คำตอบ
"พี่อยากให้น้ำเรียกพวกพี่สองคนว่า'พี่'ได้ไหม?"
"ไม่ได้" ผมตอบแบบไม่ต้องคิด
"ทำไมล่ะ? แค่เรียกพวกพี่ว่า'พี่' เหมือนที่เรียกพี่ตั้มไง" ไอ้ไฟถาม
"ก็กูไม่อยากเรียกพวกมึงว่าพี่..เราไม่ได้อายุห่างกันเยอะสักหน่อย"
"เฮ้อ~ พวกพี่คงบังคับเราเื่นี้ไม่ได้สินะถ้าอย่างนั้นพวกพี่ขอเรียกแทนตัวเองว่า'พี่'ตอนคุยกับน้ำได้ไหม แต่น้ำอยากเรียกพวกพี่ว่าอะไรก็ตามใจน้ำเลย" ไอ้ดินทำหน้าเหมือนหมาโดนทิ้ง
"นะ" ไอ้ไฟพูดเสริมอีกคน ผมมองหน้าพวกมันสองคนแล้วใช้ความคิดก่อนจะมองถุงขนมในมือ
"ก็ได้"
124
