ดวงใจจักรภัทร [Sweetheart]

“มัทอยากให้ผมกินอะไรก็สั่งเลยนะครับ ผมกินได้หมด แต่ตอนนี้ขอนอนรอก่อน มึนหัวตั้งแต่ตื่นแล้ว ถ้าไม่เพราะอยากเห็นหน้ามัท ป่านนี้ผมคงหลับอยู่บ้านให้คุณแม่ดูแลแล้ว”

ปกติมัทรีจะกินมื้อเช้าราวเจ็ดโมงครึ่ง นี่ปาเข้าสิบโมงแล้ว ก็ยังไม่รู้สึกหิวแต่อย่างใดเมื่อได้มาอยู่ใกล้ๆ เขา ยิ่งได้ยินเขาเอ่ยถ้อยคำหวานๆ ด้วยแล้ว กล้าพนันได้เลยว่า วันทั้งวันคงไม่อยากกินอะไรด้วยซ้ำ

ใจก็เต้นรัวเร็ว จนแทบจะทะลุออกมานอกอกให้ได้ ยังดีที่ควบคุมมือให้เปิดเมนูได้แบบไม่สั่น จากนั้นก็สั่งอเมริกันเบรกฟาสต์ สลัดผักสด น้ำส้มคั้นสดๆ ของเขา กับเวียดนามเบรกฟาสต์ของตัวเอง

ราวครึ่งชั่วโมงก็มีคนมากดออดหน้าห้องแล้ว หัวใจยิ่งพองโตคับอกอีก เมื่อเขาล้วงเอากระเป๋าสตางค์ส่งให้เอาไปจ่ายเอง มือบางสั่นน้อยๆ ตอนเปิดออกดู และเพิ่งจะรู้ว่าเศรษฐีอย่างเขา พกเงินสดในกระเป๋าคราวละเป็นหมื่นๆ

“คุณเกียร์จะกินตรงนี้หรือไปที่โต๊ะอาหารดีคะ”

พอพนักงานส่งอาหารออกไปแล้ว ก็ตรงไปเอ่ยเสียงนุ่มหูกับคนยังคงนอนขดตัวอยู่ เขาไม่ได้ตอบ แต่ชี้มือมาที่โต๊ะกลางใกล้ชุดรับแขก เลยรีบวางกระเป๋าเงินเขาไว้ แล้วไปยกมาบริการถึงที่ ใจก็อดคิดไม่ได้ว่า เขาคงไม่ให้ป้อนเหมือนเมื่อวานนี้นะ

“เรานั่งกับพื้นนะครับ ผมชอบ”

แต่เขาก็ลุกขึ้นมาใส่แว่น แล้วทิ้งตัวลงนั่งกับพื้นอย่างง่ายดาย มัทรีเลยรีบนั่งตาม ดีแค่ไหนแล้ววันนี้ใส่กางเกงมา เลยไม่ห่วงเรื่องโป๊เปลือย

“อันไหนของมัทครับ” คนบอกว่าป่วยส่งยิ้มบางๆ มาหา ตาก็มีแววหวาน จนคนถูกมองเกิดอาการประหม่า

“เอ่อ! คุณเกียร์อยากกินอันไหน มัทให้เลือกก่อนค่ะ ส่วนสลัดกับน้ำส้มคั้นเป็นของคุณเกียร์ค่ะ”

“งั้นเราแบ่งกันกินเหมือนเมื่อวานนะครับ เพราะผมอยากกินทั้งสองเมนูเลย”

มีบ่อยครั้งเวลาเลือกไม่ถูก เขามักจะตัดสินใจควบสอง เพราะของกินหรือของอื่นๆ นั้นไม่ต้องตัดสินใจยุ่งยาก ทว่ากับคนและสำคัญในชีวิตแบบนี้ เขากลับรู้สึกว่าเลือกยากจริงๆ ด้วยคะแนนของสาวตรงหน้า ไต่ระดับขึ้นมาเท่ากับอีกสาวอย่างรวดเร็ว จนเขาเองก็ตกใจ

แต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อเป็นแบบนี้แล้ว ก็จำต้องยอมรับ และเมื่อหัวใจเฝ้าคิดถึงแต่คนตรงหน้าอยู่ร่ำไป อีกเช่นเคยที่จะต้องปฏิเสธคำชวนของแม่ให้อยู่กินมื้อเที่ยงที่บ้าน เพราะวันนี้ปณิตากับครอบครัวจะมา เหมือนเคยทำหลายปีดีดัก และเขาก็ไม่เคยหลีกเลี่ยงเลยยกเว้นครั้งนี้

“ค่ะ”

มัทรียกหน้าที่แบ่งอาหารให้เป็นของเขาไป ส่วนตัวเองนั้นกินอะไรก็ได้ เพราะใจมันสุขจนไม่จักหิวสักนิด แต่ก็ไม่คิดว่าเขาจะแบ่งน้ำส้มคั้นให้ผลัดกันดื่มคนละครึ่งแก้วขนาดนี้ จะมีสาวคนไหนบ้างนะ จะได้ดื่มน้ำร่วมแก้วกับเขา และได้มาอยู่คอนโดหรูหรากับเขาอย่างนี้

“มัทชอบดูหนังมั้ยครับ” พออิ่มเขาก็รั้งแขนให้ไปนั่งลงกับชุดรับแขกใกล้ๆ อีกตามเคย

“ค่ะ”

“ชอบแนวไหนครับ”

“แอคชั่นค่ะ” คนถามทำหน้างงนิดๆ ขณะหันมามองคนตอบ เพราะไม่คิดว่าสาวสวยกิริยามารยาทเรียบร้อยๆ อย่างนี้ จะชอบอะไรที่รุนแรง แถมยังตรงกับแนวของเขาด้วย

“เหมือนผมเลย งั้นเรานอนดูหนังกันนะครับวันนี้ ผมไม่มีแรงจะพามัทไปเที่ยวไหนครับ”

“ค่ะ”

ที่ตอบนั้นคือรับทราบเรื่องเขาบอกว่าไม่มีแรงจะพาเที่ยว แต่ดูเหมือนเขาจะเข้าใจว่ารับทราบทั้งสองเรื่องควบไปเรียบร้อยแล้ว เพราะคว้าหมอนมาเรียงข้างๆ ไว้ให้อย่างดิบดี มัทรีเกิดอาการประหม่าขึ้นมา ด้วยในชีวิต ไม่เคยต้องนอนเคียงข้างกับชายใดมาก่อน

“ถ้ามัทยังไม่นอน จะนั่งเอนหลังก็ได้ครับ แต่ผมมึนหัวจนนั่งไม่ไหวแล้ว อีกหน่อยยาออกฤทธิ์ผมก็จะหลับ ทิ้งให้มัทนั่งดูหนังคนเดียว อย่างอนผมนะครับ”

“ค่ะ”

อยากขอบคุณที่เขาเอ่ยคำนี้ออกมา มัทรีเลยนั่งเหยียดขา เอาหลังพิงพนักชุดรับแขก เขาถอดแว่นไว้ที่เดิมแล้วนอนทอดกายยาวเหยียดอยู่ข้างๆ มือบางนั้นถูกเขาคว้าไปกุมไว้ ส่วนอีกมือของเขากำลังกดรีโมตคอนโทรลเพื่อเลือกหนังอยู่

“ผมให้มัทเลือกดีกว่า เดี๋ยวผมก็หลับแล้ว”

แต่จู่ๆ เขาก็เปลี่ยนใจ ยื่นรีโมตคอนโทรลมาให้ มัทรีไม่ได้ว่าอะไรแค่ยิ้มให้ แล้วก็รีบมากดหาเรื่องที่อยากดูแค่ครู่เดียวก็วางลง แล้ว นั่นทำให้คนนอนข้างๆ คว้ามือที่ว่าง ไปวางไว้ข้างแก้มยังคงสากนิดๆ ตรงเคราก็เขียวครึ้มขึ้นมามากกว่าเมื่อวาน คงเพราะป่วยเลยไม่อยากดูแลตัวเองมากนัก

“ยาเริ่มออกฤทธิ์แล้วครับมัท”

ดูหนังไปได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เขาก็เปลี่ยนท่านอนหงายเป็นตะแคงมาหา ยกแขนกอดตรงเอวคอดไว้แนบแน่น มัทรีก้มลงมองเขาด้วยใบหน้าของคนเป็นสุขยิ่ง แต่แล้วก็ต้องตกใจ เมื่อจู่ๆ เขาออกแรงแขนรั้งให้เปลี่ยนจากท่านั่งเป็นนอนให้ได้

“ผมติดหมอนข้าง มัททำหน้าที่แทนได้มั้ยครับ”

ตามด้วยน้ำเสียงอ้อนวอน สีหน้าออดอ้อน จนไม่อาจจะทนได้ เลยต้องตามใจ ด้วยการเคลื่อนตัวลงไปนอนเป็นหมอนให้เขาโดยไม่แม้แต่จะเอ่ยอะไรออกมา

“ขอบคุณครับ” เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาส่งยิ้มหวานมาหา แถมยังกดจมูกโด่งๆ ลงมาหาแก้มขาวอีกต่างหาก คนถูกหอมหันไปทำตาค้อนนิดๆ แต่คนขโมยหอมก็ปิดเปลือกตาหนีโทษเอาดื้อๆ เลยไม่รู้จะทำอะไรได้ นอกจากมองเขาแล้วยิ้มบางๆ อย่างเอียงอาย

ในใจก็เผลอคิดต่อไปว่า ถ้าเขาไม่หยุดอยู่แค่ขอกอดแทนหมอนเท่านั้น แล้วตัวเองจะทำอะไรได้ จะยินยอมหรือขัดขืนเขาบ้างไหม แล้วจะเกิดอะไรขึ้นหลังจากนั้น

ความสัมพันธ์ระหว่างกันจะเป็นไปในรูปแบบไหน เขาจะจริงจังกับผู้หญิงธรรมดาๆ คนนี้มากน้อยเพียงใด หรือจะทอดทิ้งไปหาหญิงอื่นที่อยู่ในสังคมและระดับเดียวกันแทน

‘ไม่หรอกมัท เขาไม่ใช่คนแบบนั้น ไม่เห็นเหรอว่าเขาไม่เคยควงผู้หญิงในบริษัทสักคน มีแค่เธอเท่านั้น เชื่อสิ!’

แม้ที่ผ่านมาจะเคยบอกว่า สถานะภาพระหว่างตัวเองกับเขานั้น ต่างกันราวฟ้าดินสักแค่ไหน แต่มาถึงวินาทีนี้ ก็ยากที่จะไม่เข้าข้างตัวเองแล้ว ในเมื่อการกระทำของเขา แทบไม่ได้ต่างจากการเป็นคู่รักเลยด้วยซ้ำ

‘คิดเหมือนเคยมีแฟนนะยัยมัท รู้เหรอว่าเขาทำกันแบบไหน’

ใบหน้าสวยใสยิ้มน้อยๆ ด้วยขำในความคิดของตัวเอง มือบางเผลอเอาไปวางตรงแขนขาวของเขา ที่กำลังโอบกอดเอาไว้ มันเป็นสุขใจจนไม่รู้จะหาอะไรมาเปรียบหรือเทียบได้

ไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ว่าที่ผ่านมาแทบไม่เคยให้ผู้ชายหน้าไหนเข้าใกล้ด้วยซ้ำ แม้แต่เพื่อนนักศึกษา ที่เคยวนเวียนจีบอยู่หลายปีก็ตาม ยิ่งคิดถึงคำเตือนของยายขึ้นมา ทำให้ไม่กล้าไว้ใจผู้ชายแม้แต่คนเดียว

แต่กับเขา ตัวเองกลับไม่มีความรู้สึกหวาดกลัวหรือหวาดระแวงใดๆ เลย ตรงกันข้าม กลับไว้เนื้อเชื่อใจเขาอีกต่างหาก อาจจะเป็นเพราะที่ผ่านมา เขาไม่เคยทำอะไรรุ่มร่าม และเขามีความเป็นสุภาพบุรุษสูง มีความเป็นผู้ใหญ่มากพอนั่นเอง

เจ้าของใบหน้าสวยใสต้องยิ้มน้อยๆ อีกคำรบ เมื่อได้ยินเสียงลมหายใจสม่ำเสมอของเขา นั่นแปลว่ากำลังหลับสนิทและเริ่มจะลึกแล้ว ด้วยหัวใจที่เป็นสุข เมื่อได้อยู่กับชายอันเป็นที่รัก ทำให้มัทรีเองก็ผล็อยหลับไป หลังจากนอนคิดนั่นนี่เกี่ยวกับตัวเองและเขาไปราวชั่วโมง ปล่อยให้หนังบนจอดูตัวเองแทนเหมือนเคย

ส่วนคนมีไข้หวัดน้อยๆ มาหลายวัน ก็ลืมตาตื่นขึ้น พร้อมกับคว้าแว่นมาใส่ทันทีเมื่อได้หลับพักผ่อนเต็มอิ่มแล้ว การเป็นคนนอนไม่ค่อยพลิกตัวบ่อยนั้นดีอย่าง คือไม่ปลุกให้คนข้างๆ ตื่นตามด้วย

เขาไม่เคยตื่นขึ้นมา แล้วรู้สึกเป็นสุขใจแบบนี้เลยในชีวิต เชื่อได้ว่าเป็นผลมาจากคนนอนให้กอดแทนหมอนข้างนี่เอง และอยากจะเชื่อว่าอาการสุขใจในครั้งนี้ มีสาเหตุมาจากคำว่า

‘รัก’

แต่ก็ยังไม่อยากจะปักใจเชื่อเต็มร้อย เพราะเวลาที่รู้จักกันนั้นน้อยนัก ยิ่งวัดกับหญิงหลายๆ คนที่เขาย้ายรายชื่อไปอยู่ในกลุ่มเพื่อนเกือบหมดด้วยแล้ว ถือว่าน้อยเอามากๆ

หากก็มีเรื่องให้สะกิดใจหรือสงสัยอยู่ว่า ทำไมเขาถึงปรารถนาจะอยู่ใกล้ๆ กับคนนี้มากมายนัก เป็นการอยากใกล้ชิดในแบบรัก หวงแหน และทะนุถนอม ไม่มีความใคร่หรือเรื่องแบบนั้น เป็นตัวชี้นำอันดับต้นๆ เหมือนที่เคยรู้สึกเวลาได้อยู่ใกล้ชิดสนิทเนื้อกับหญิงอื่น

ไม่น่าเชื่อว่าจะทำให้เขาเป็นสุขใจได้ขนาดนี้ จนทำให้คิดถึงสมัยเป็นวัยรุ่น มีรักครั้งแรกกับเพื่อนร่วมชั้นเรียนเดียวกันขึ้นมา เรียกได้ว่ารักใสๆ ในแบบวัยรุ่นมากกว่า ชายหนุ่มค่อยๆ ใช้แขนหยัดกายให้สูงขึ้น ใช้ฝ่ามือค้ำแก้มกับปลายคาง

เพื่อให้ได้มองคนหลับเต็มๆ ตา น้อยนักหนาที่จะเห็นผู้หญิงแต่งหน้าเพียงบางๆ แล้วดูดีได้ตลอดวันอย่างนี้ ถ้าไม่มีเครื่องหน้าที่สมบูรณ์แบบเป็นทุนเดิม รับรองว่าคงไม่มีใครกล้าหลับต่อหน้าเขาแน่

แม้กระทั่งปณิตา ก็มักจะไม่กล้าหลับเวลาไปไหนต่อไหนกับเขา ต่อให้ง่วงยังไง เขาก็ยังเห็นหญิงสาวพยายามถ่างตารอเขาอยู่นั่นเอง ใบหน้านั้นก็ขาวนวลเนียนด้วยแป้งพับเสมอ ตั้งแต่เจอกันจนถึงเวลาแยกจากกัน

+++++

E-Book พร้อมโหลดแล้วค่ะ

สนใจโหลดตัวอย่างอ่านก่อนซื้อได้ค่ะ

ดวงใจจักรภัทร [Sweetheart]กันเกราwww.mebmarket.comน้ำจิ้มจ้า “ไม่ต้องกลัวนะครับ ไม่มีอะไรหรอกครับ”และด้วยสัญชาตญาณ สองวงแขนของเขา ก็รับเอาร่างเล็กๆ มากอดแนบอกไว้เช่นกัน ตอนแรกนั้นเพราะความอยากปกป้องเพศที่อ่อนแอกว่า และกำลังต้องการที่พึ่งพิง

****** ขออนุญาตแจ้งอีกทีนะคะ ว่านิยายทุกเรื่องจะลงให้อ่านได้ราว 70% เท่านั้นค่ะ ต้องขอโทษด้วยนะคะถ้าทำให้ค้างคา แต่กันเกราเชื่อว่านักอ่านที่น่ารักทุกท่านจะเป็นกำลังใจต่อให้ด้วยการตามหาหนังสือมาไว้ในครอบครองอยู่แล้วค่ะ ******

ยิ้มมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมมม

และหนึ่งคอมเม้นต์ของท่าน คือหนึ่งแรกผลักดันและกำลังใจของคนเขียนนะคะ แต่ก็ยินดีต้อนรับและขอบคุณนักอ่านเงาทุกท่านด้วยค่ะ
รู้งี้แล้วอย่าลืมเม้นท์ให้เค๊าหลังอ่านด้วยนะตะเอง

เข้าไปทักทาย พูดคุย หรือติชมผลงานได้

ตามเพจด้านล่างนี้เลยนะคะ
ยินดีต้อนรับทุกๆ ท่านค่ะ และยินดีรับฟังทุกความคิดเห็นค่ะ

ห้ามหยิบยก คัดลอก หรือดัดแปลงส่วนใดส่วนหนึ่งของหนังสือเล่มนี้ รวมทั้งถ่ายทอด ถ่ายเอกสาร สแกน ในรูปแบบใดๆ ทั้งสิ้น เว้นเสียแต่จะได้รับอนุญาตจากผู้ประพันธ์เป็นลายลักษณ์อักษร ยกเว้นเพื่อการประชาสัมพันธ์อันเป็นประโยชน์แก่หนังสือเล่มนี้เท่านั้น

วิมานสอยดาว [Heaven]กันเกราwww.mebmarket.comน้ำจิ้มพอแสบๆ คันๆ มันส์ๆ เสียวๆคุณไม่มีสิทธิ์จะไปไหนทั้งนั้นจนว่าผมจะอนุญาตหรือไม่ก็จนกว่าพี่ชายคุณจะหาเงินสี่สิบล้านมาให้ผม ระหว่างนี้คุณมีหน้าที่ปรนเปรอความสุขบนเตียงให้ผม และทำทุกอย่างที่ผมสั่งไม่มีข้อยกเว้น โดยเฉพาะเ

ใต้ร่มสกุณี [Shadiness]กันเกราwww.mebmarket.com“ปล่อยฉันลงนะ ออกไปจากห้องฉัน!!! ออกไปให้ห่างจากตัวฉันนะ ฉันเกลียดคุณ!!! คนหลอกลวง!!! ได้ยินมั้ยว่าฉันเกลียดคุณ!!!”