วินขยับตัวด้วยความเหนื่อยล้า ความเจ็บแปล๊บที่จุดบอบบางทำให้เขารู้สึกไม่สบายตัว ราวกับว่ามีอาการบวมเล็กๆ บริเวณนั้น เขาค่อยๆ ลุกขึ้นจากเตียงด้วยความอ่อนเพลีย สายตาจับจ้องไปยังคนที่นอนอยู่ข้างๆ ดูเหมือนจะหลับสนิทและไร้กังวล ในขณะที่วินรู้สึกตรงข้ามโดยสิ้นเชิง
เขาลองเอามือกดลงบริเวณทวารหนัก เบิกตากว้างด้วยความใเมื่อความเจ็บแปลบพุ่งขึ้นอย่างรวดเร็ว มันเจ็บจนเขาต้องสบถออกมาอย่างหัวเสีย "สัส เจ็บฉิบหาย แม่ง..." เขาขยับตัวช้าๆ ลุกขึ้น มองไปที่นาฬิกาบนโต๊ะข้างเตียง เห็นว่าเป็เวลาหกโมงเช้า
วินก้าวขาอย่างระมัดระวังเพื่อเดินไปห้องน้ำ แต่ยิ่งขยับยิ่งเจ็บ รู้สึกอึดอัดจนแทบจะก้มไม่ได้ เขาพูดกับตัวเองเบาๆ ด้วยน้ำเสียงขมขื่น "สัส มีความสุขตอนเอา แต่พอเสร็จทีไรกูเจ็บทุกที ไม่น่าเลยวะ ไอ้วิน" เขานั่งลงบนชักโครก ความเจ็บหายไปบ้างจนเขารู้สึกแปลกใจ
หลังจากอาบน้ำเสร็จ วินเดินกลับไปที่เตียง มองคนที่ยังหลับสนิท เขาส่ายหัวเบาๆ ก่อนจะสบถออกมาอีกครั้งอย่างหัวเสีย
"แดกกูเสร็จหลับเป็ตายเลยนะมึงไอ้เหี้ย" ผมเดินตรงไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเปิด เขียนลงไปที่พันทิพย์ เพราะมีความสงสัยเื่เซ็กส์ประตูหลัง
ผมจึงตั้งกระทู้ ว่า ถูกเปิดซิงประตูหลังเจ็บแทบตายต้องทำอย่างไรถึงจะหายหรือต้องกินยาแล้วถ้าหากมีอีกมันควรจะมีหรือหยุดเพราะเป็ครั้งแรก
Tom: ระวังแฟนคุณติดใจประตูหลังนะครับ แบบได้หลังลืมหน้าไรงี้ผมเตือนด้วยความหวังดีถ้าคุณไม่มีแฟนไม่เป็ไรครับ
Num: พี่คะ เจ็บไหมคะ น่าจะเดินลำบาก
Teen: คงไม่ถึงกับแย่ขนาดนั้นมั้ง แบบหน้าบ้างสลับหลังบ้างก็โออยู่แล้ว ลองไปเรื่อยๆ เดี๋ยวก็ชินไปเองครับ
Umm : สัสแดก ประตูหลังแม่งลืมด้านหน้าแน่ ยิ่งโดนจุดจีสปอร์ตด้วยและโคตรฟิต อยากถูกแทงตลอด
K_pop: ครั้งแรก 2 3 แล้วจะดีเองครับ เจล ถุงยาง ด้วยครับ ขอให้มีความสุขครับ
James: เป็รุกบ้างซิครับจะได้ไม่เจ็บแต่เสียวโคตรๆ
นนต์: ทำบ่อยๆ ครับ เดียวก็ชินผมก็รู้สึกแปลกๆ ทั้งที่ผมเป็ผู้ชายจริงผมไม่ได้อะไรนะแต่เพราะความรักที่ผมมีต่อเขามันจึงทำให้ผมอยากทำมันครับ ความสุขและถึงจุดสุดยอดอยู่ที่คุณอยากให้มันเกิดขึ้นครับ ถ้าคุณไม่รู้สึกถึงมันก็ไม่รับรู้ว่ามันรู้สึกอย่างไรครับ
หนุ่ม: โดนกระแทกแรงๆ อาจเกิดการบอบช้ำภายใน แสดงว่าตอนทำต้องใส่เจลหล่อลื่นเยอะๆ ครับแต่ถ้าไม่สบายใจจริงๆ ไปหาหมอก็ดีครับ
วินสะดุ้ง "เหี้ยไรวะ เอ้ยแต่ละกระทู้ ทำบ่อยๆ ก็บ้าซิวะ แค่ครั้งเดียวกูก็แทบคลานลงจากเตียงแล้ว บ้าสิ้นดี"แต่ความคิดของผมก็อดนึกถึง ตอนหมอนี่กระแทกโดนจุดนั้น มันเสียวจริงๆ แบบที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน อยู่ๆ ผมก็มีอารมณ์ แต่พยายามหักห้ามความคิดลามกนั้น
"โอ๊ะ! ทำไมแสบที่่ต้นคอจังวะ" วินบ่นกับตัวเองเมื่อมือของเขาััโดนซอกคอ ความเจ็บแปล๊บพุ่งขึ้นมาทันทีทำให้เขาต้องรีบเดินกลับไปที่กระจกในห้องน้ำอย่างรวดเร็ว
"เหี้ย!" วินอุทานออกมาอย่างใเมื่อมองเห็นภาพสะท้อนในกระจก ที่คอของเขามีรอยเขี้ยวชัดเจนที่ไนน์ฝากไว้ วินยกมือขึ้นลูบเบาๆ ที่รอยนั้น ความรู้สึกเจ็บปนหงุดหงิดแล่นเข้ามา เขาถอนหายใจยาวอย่างเหนื่อยใจ
"สัสเอ้ย! นี่เป็หมาหรือไงวะ ถึงจะเป็อัลฟ่าก็เถอะ แต่กูก็อัลฟ่าเหมือนกัน คิดว่ากูเป็โอเมก้าหรือไงวะ แม่ง!"
"ก๊อก ก๊อก ก๊อก"
เสียงเคาะประตูห้องน้ำดังขึ้น ทำให้วินสะดุ้งหันไปมองอย่างใ
"นี่...นายอยู่ในห้องน้ำนานไปแล้วนะวิน ช่วยตัวเองอยู่หรือไง" เสียงไนน์ดังลอดเข้ามาพร้อมกับน้ำเสียงแซวอย่างยั่วเย้า
วินขมวดคิ้วตอบกลับทันที "ไอ้บ้าเอ้ย กูเพิ่งเข้ามา!" แล้วรีบเปิดประตูออกไป ภาพตรงหน้าทำให้เขาตะลึง ไนน์ยืนพิงขอบประตูในท่าทางผ่อนคลาย ผ้าเช็ดตัวพันรอบเอวต่ำจนเผยให้เห็นแผงอก และสายตายั่วเย้าของไนน์ที่จับจ้องมาที่เขา ทำให้วินต้องกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก
"ถอย! มายืนทำบ้าอะไร ผมจะออก" วินพูดเสียงแข็ง พยายามบังคับตัวเองไม่ให้หลุดตามเกมของไนน์ แต่สายตาของไนน์ที่กัดริมฝีปากล่างเล็กน้อยพร้อมรอยยิ้มกระตุกทำให้เขารู้ว่าคนตรงหน้ากำลังคิดอะไรอยู่
ไนน์กระตุกยิ้มขยับเข้าใกล้อีกนิด "อาบน้ำแล้วเหรอ? อาบกับฉันอีกสักรอบไหม?" น้ำเสียงของไนน์เต็มไปด้วยความเ้าเล่ห์
"เชี้ย! พอเลย หยุดลามกได้แล้ว ถอย!" วินเหวี่ยงเสียงใส่ไนน์อย่างหงุดหงิด
แต่ไนน์ยังคงไม่หยุด ยังคงพูดด้วยน้ำเสียงเย้าแหย่ "เปลี่ยนบรรยากาศไงไม่ได้เหรอ? ลองมาอาบด้วยกัน นายอาจจะชอบก็ได้นะ... ในห้องน้ำน่ะ ตื่นเต้นดีออก" สายตาของไนน์เต็มไปด้วยความโลมเลีย
พลึบบ!
วินไม่พูดอะไร แต่ผลักไนน์อย่างแรงจนอีกฝ่ายเกือบล้มลงไป ไนน์หันมามองวินด้วยสายตาหัวเสีย
"นี่...นายจะอายทำไม? ตอนเอากันนายก็ไม่เห็นจะอายเลยนี่ เวลาอยู่บนเตียงก็เซ็กส์จัดไม่เบาเหมือนกันนะ!" ไนน์พูดด้วยรอยยิ้มยั่ววินไปอีกขั้น
พลั่วะ!
เสียงหมัดของวินกระแทกเข้าไปที่ใบหน้าของไนน์อย่างจัง เสียงดังสนั่น
โครม!
ไนน์เซถอยไปชนกำแพง เืไหลซึมออกจากมุมปากเล็กน้อย เขาค่อยๆ ยืนขึ้นมาพร้อมกับเช็ดเืออกอย่างไม่สะทกสะท้าน "นายชกฉัน ฉันเอานาย มันก็เจ๊ากันวะ" ไนน์กระตุกยิ้มมุมปากโดยไม่แสดงความโกรธเลยสักนิด
แต่วินไม่สนใจอะไรทั้งนั้น เขารีบเดินไปหยิบโทรศัพท์แล้วเปิดประตูห้องออกไปทันที ไม่หันกลับมามองแม้แต่น้อย ในขณะที่ไนน์รีบวิ่งตามออกมา
"เดี๋ยวสิ ธาวิน!" ไนน์ะโพร้อมกับคว้าแขนวินไว้ วินหยุดกะทันหันก่อนจะหันกลับมามองด้วยสายตาขวางอย่างดุเดือด
"ปล่อย!" วินกระชากเสียงดุดันอย่างไม่พอใจ พร้อมสะบัดแขนตัวเองออกจากมือของไนน์อย่างแรง
ไนน์พยายามสงบใจและพูดต่อ "นายจะกลับยังไง รอฉันอาบน้ำเสร็จก่อน ฉันไปส่งเอง"
"ไม่ต้อง ผมกลับแท็กซี่ได้" วินตอบทันที พลางสลัดแขนออกจากการจับของไนน์อีกครั้ง
ไนน์เริ่มเสียงเข้ม น้ำเสียงเต็มไปด้วยความหงุดหงิด "นี่จะเอาแบบนี้จริงๆ ใช่ไหม? ฉันพยายามพูดดีๆ กับนายแล้วนะ ธาวิน"
"แล้วไงวะ ผมบอกแล้วว่าผมกลับเองได้ คุณต้องไปส่งผมให้ได้หรือไง?" วินตอบกลับเสียงกร้าว ความหงุดหงิดในตัวเขาปะทุขึ้นอีกครั้ง
"ใช่! อย่าขัดใจฉัน นายต้องรอ!" ไนน์ย้ำคำพูดด้วยน้ำเสียงเข้มขึ้น
วินจ้องหน้าไนน์ก่อนจะโต้กลับอย่างไม่ยอมแพ้ "ทำไมผมต้องฟังคำสั่งคุณด้วย? คุณไม่ใช่หัวหน้าผม" จากนั้นเขาก็เดินออกไปทันทีโดยไม่หันกลับมา
ไนน์มองตามวินด้วยสายตาดุดัน ความไม่พอใจค่อยๆ แสดงออกมาทางใบหน้า เขาลูบริมฝีปากล่างของตัวเองเบาๆ ขณะพูดเบาๆ แต่แฝงด้วยหงุดหงิด "กล้าขัดใจฉันงั้นรึ? ดี... นายจะได้เห็นดีกับฉันแน่ ธาวิน"
ที่ฟิตเนส วินกำลังยกดัมเบลขนาด 10 กิโลกรัมอยู่ แต่สมองของเขากลับเต็มไปด้วยความสับสน ภาพเหตุการณ์เมื่อคืนยังคงวนเวียนอยู่ในหัว ทำให้เขาไม่สามารถจดจ่อกับการออกกำลังกายได้อย่างเต็มที่
"วิน! คอนายไปโดนอะไรมาวะ ทำไมต้องติดพลาสเตอร์ยาด้วย?" เสียงบิ๊กที่เดินมาหยิบดัมเบลข้างๆ ดังขึ้นอย่างสงสัย ทำให้วินสะดุ้งจนเกือบทำดัมเบลหล่น
"เปล่า... พอดีผมนอนหลับ อยู่ๆ ไม่รู้อะไรกัดนะ เลยติดพลาสเตอร์ไว้" วินตอบเสียงตะกุกตะกัก ดูลุกลี้ลุกลนเหมือนพยายามปิดบังอะไรบางอย่าง
บิ๊กหัวเราะ "เฮ้ย เป็อะไรวะ แค่ถามเฉยๆ ลุกลี้ลุกลนขนาดนี้ ไปทำอะไรผิดมาหรือไง?"
บิ๊กทำมือประกบกันเป็ท่าทางล้อเลียน "หรือว่า... นายโดน ป๊าบๆ แล้ววะ?"
"สัส จะบ้าหรือไง เดี๋ยวชกหน้าแหกเลย!" วินโวยวายพร้อมชูหมัดขู่
"โอ้ย โกรธจริงเว้ย ขอโทษแค่หยอกเล่นเอง ทำไมต้องจริงจังด้วยวะ!"
"หยุดพูดไปเลย คนยิ่งอารมณ์ไม่ดี" วินตอบอย่างเซ็งๆ
บิ๊กถามต่อด้วยความสงสัย "เอ่อ ได้ข่าวว่านายลางานไปเป็ผู้จัดการให้คุณรามิล นายแบบคนนั้นใช่ไหม แล้วเขาคิดยังไงถึงให้นายไปเป็ผู้จัดการ หรือเขาชอบนายวะ?"
วินไม่ตอบ เพียงแต่วางดัมเบลลงแล้วพูดอย่างเบื่อหน่าย "ผมจะไปหาอะไรกินก่อน วันนี้ไม่มีสอนใช่ไหม อาจจะเข้ามาสายๆ" แล้วก็เดินออกไปทันที
บิ๊กได้แต่มองตามไปอย่างงงๆ "เดี๋ยวดิ เป็อะไรของมันวะ แค่ถามนิดหน่อย ทำไมต้องอารมณ์เสียใส่ด้วย"
เมื่อวินมาถึงรถ เขานั่งลงและลดกระจกลงเล็กน้อยเพื่อสำรวจรอยที่คอของตัวเองในกระจก "เหี้ยเอ้ย! เสือกฝากรอยบ้าๆ ไว้บนคอกูอีก บ้าสิ้นดี จะเอาออกยังไงวะเนี้ยะ?" เขาพึมพำพลางลูบรอยที่ถูกปิดด้วยพลาสเตอร์ยา ถอนหายใจด้วยความหงุดหงิดใจ
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
วินสะดุ้งรีบเอามือออกจากคอทันที หันไปตามเสียงเคาะกระจกรถด้านข้าง เขาเห็นไนน์กำลังชะโงกหน้าเข้ามา สวมแว่นกันแดดสีชา ส่งยิ้มหวานๆ แบบที่ทำให้วินถึงกับอึ้ง
"ไนน์!" วินอุทานออกมาด้วยความใ ขณะที่ไนน์ยืนอยู่ข้างรถ
วินเลื่อนกระจกรถลง มองซ้ายมองขวาอย่างร้อนรน "ขึ้นมานั่งบนรถได้ไหม? เดี๋ยวใครมาเห็นก็เป็ข่าวหรอก"
ไนน์ยิ้มร้าย เดินอ้อมมาเปิดประตูด้านข้างแล้วนั่งลง "ทำไมนายเป็ห่วงฉันหรือ? เป็ข่าวกับนายก็ดีซิ จะได้รู้ว่าเราคบกัน" ไนน์เอียงหน้ามองวินด้วยสายตาเ้าเล่ห์
"เหี้ย! อะไรคบ? บ้าบออะไร! ใครอยากคบกับคุณ? ผมไม่เป็ข่าวกับคุณหรอก!" วินกระชากเสียงใส่ สีหน้าชัดเจนว่าไม่พอใจ
ไนน์หัวเราะร่า "ฮ่าฮ่าฮ่า ถึงนายจะไม่ยอมคบกับฉัน แต่นายเป็ของฉันแล้วนะ นั่นไง...พันธะของเราสองคน" เขาเลิกคิ้วส่งสายตาเ้าเล่ห์มองไปที่รอยเขี้ยวบนต้นคอของวิน
"พันธะห่าเหี้ยไร! บ้าป่ะ? มากัดคอผม ผมไม่ใช่โอเมก้า! จะให้พูดกี่ครั้งว่าผมเป็ผู้ชาย ไม่ได้ชอบผู้ชายด้วยกัน!" วินโกรธจัดจนควบคุมตัวเองไม่อยู่ รีบปิดต้นคอของตัวเองไว้ด้วยความอาย รู้สึกเหมือนถูกทำลายความมั่นใจจากสายตาโลมเลียของไนน์
"คุณมาหาผมทำไม? ไม่จำเป็ต้องมาบ่อยๆ ก็ได้นะ ผมไม่ชอบ!" วินพูดด้วยน้ำเสียงเข้มจริงจัง ใบหน้าเคร่งเครียดชัดเจนว่าเขาไม่้าเจอไนน์
ไนน์ยิ้มเยาะ เอียงหน้าเข้าใกล้ "นายไม่ชอบ...หรือกลัวว่าเจอฉันแล้วจะเกิดอารมณ์เงี่ยนใช่มั้ย? เหมือนที่ฉันรู้สึกอยู่ตอนนี้ไงล่ะ วิน"
“พอนึกถึงเื่เมื่อคืน...ฉันรู้สึกอยากเอานายอีกจัง” เสียงกระเส่าของไนน์ทำเอาวินที่นั่งอยู่ตรงนั้นรู้สึกร้อนระอุขึ้นมาอย่างฉับพลัน ความอึดอัดแผ่ซ่านไปทั่วร่าง
"เอามือออกไปจากต้นขาของผมเดี๋ยวนี้!" วินขบกรามแน่น น้ำเสียงขุ่นเคืองอย่างเห็นได้ชัด ขณะที่เขาผลักมือของไนน์ออกจากต้นขาของเขาที่สวมกางเกงฟิตเนสขาสั้นรัดรูป
ไนน์ยกยิ้มมุมปาก สายตายั่วเย้า "ฉันอุตส่าห์มาหานาย แต่นายกลับปฏิเสธฉัน แล้วฉันจะไปลงที่ใครล่ะ? นายทำให้ฉันเงี่ยน...รู้ไหมตอนนี้ ธาวิน นายไม่อยากบ้างเหรอ?"
วินจ้องตาเขม็ง "เื่ของคุณไม่เกี่ยวกับผม และผมไม่มีทางทำบ้าๆ แบบเมื่อคืนอีกแน่!" เขาพูดอย่างขึงขัง พร้อมกับเหวี่ยงสีหน้าใส่ไนน์ด้วยความไม่พอใจ
ไนน์หัวเราะเบาๆ "โอเค นายแน่ใจนะว่าไม่้าฉัน?"
"แน่เสียยิ่งกว่าแน่" วินตอบกลับไปทันทีด้วยน้ำเสียงหนักแน่น
ไนน์แสยะยิ้มมุมปากอย่างเ้าเล่ห์ ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก "เจมมี่ นายอยู่ไหนตอนนี้? ว่างหรือเปล่า? หลังถ่ายแบบเสร็จมาหาฉันหน่อยสิ...เงี่ยนวะ" เขาพูดพลางวางสาย
วินที่นั่งข้างๆ ได้ยินทุกคำถึงกับสะดุ้ง หันไปมองไนน์ด้วยสายตาดุดัน ไม่สบอารมณ์อย่างที่สุด เขากลืนน้ำลายลงคอด้วยความเครียด
ไนน์ยิ้มเยาะ จ้องมองเขาด้วยสายตาเย้อหยัน "ว่าไง? มองอะไร? หึงฉันเหรอ? หรืออยากไปร่วมสนุกด้วยกันไหมล่ะ? ฉันจะรอ...ถ้านาย้า"
"หึงเหรอ?" วินแค่นหัวเราะเยาะ "ทำไมผมต้องหึงคุณด้วย? อยากจะไปเอากับใครมันก็เื่ของคุณ ไม่ได้เกี่ยวกับผมสักนิด" น้ำเสียงของเขาเ็า มือกำพวงมาลัยแน่นจนเส้นเืปูด
ไนน์หัวเราะเบาๆ "เอาจริงๆ นะ เอากับนาย เราโคตรจะเข้ากัน...งั้นฉันไปละ" เขาพูดเสร็จแล้วเปิดประตูรถ เดินลงไป ก่อนจะขึ้นรถสปอร์ตสีขาวของเขา ขับออกไปทันที
แต่ทว่า วินยังคงจ้องมองตามรถของไนน์จนสุดลูกหูลูกตา ความโกรธและหงุดหงิดที่ถูกเย้ยหยันพลุ่งพล่านในอก แม้ว่าเขาจะพยายามทำใจแข็ง แต่ก็ไม่อาจปฏิเสธความรู้สึกที่วิ่งพล่านอยู่ในใจได้
ความโกรธที่พลุ่งพล่านในใจของวินปะทุขึ้นโดยที่เขาเองก็ไม่ทันรู้ตัว ความคิดในหัวหมุนวนอย่างรุนแรง ภาพไนน์กับคำพูดเย้ยหยันนั้นยังก้องอยู่ในหูของเขาไม่หยุด ความรู้สึกที่ว่าถูกหยามเกียรติมันยากจะรับไหว สำหรับวินแล้ว "ลูกผู้ชายฆ่าได้ แต่หยามไม่ได้" และเขาไม่ยอมให้ใครมาแสดงสีหน้าเย้ยหยันใส่เขาแบบนั้น ถ้าเป็เช่นนั้น มันต้องมีคนเจ็บหรือไม่ก็ตายกันไปข้างหนึ่ง
ปั๊ก ปั๊ก ปั๊ก!
"บ้าเอ้ย! เอากับกูไม่ทันข้ามวัน มึงคิดจะไปเอากับคนอื่นงั้นรึ!" วินสถบออกมาอย่างเดือดดาล ขณะเหวี่ยงมือทั้งสองลงไปยังพวงมาลัยรถอย่างแรงหลายที สีหน้าเขาบิดเบี้ยวไปมาด้วยความโกรธสุดขีด เขาขบกรามแน่นจนริมฝีปากล่างเริ่มมีเืซึม ความโกรธทำให้เขาหมดสติที่จะควบคุมอารมณ์
"มึงจะไปเอากับใครมันก็เื่ของมึง ทำไมกูต้องหงุดหงิดด้วยวะ!" วินพึมพำกับตัวเองเหมือนคนสติแตก
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะกระจกทำให้วินสะดุ้งสุดตัว หันไปมองข้างๆ ทันทีด้วยความใ เขาเห็นผู้จัดการฟิตเนสชะโงกหน้ามองดูเขาผ่านกระจก วินรีบเลื่อนกระจกลงอย่างรวดเร็ว
"วิน นายเป็อะไร? เห็นนายอารมณ์เสีย เหวี่ยงใส่พวงมาลัยรถไปมา ปกตินายไม่เป็แบบนี้นะ ไปกินรังแตนที่ไหนมารึ?"
"ผม... ผู้จัดการครับ วันนี้ผมขอลายกเลิกสอนคอร์สบ่ายนี้ได้ไหมครับ? ผมรู้สึกไม่ค่อยสบาย อยากกลับไปพักผ่อน"
"ได้สิ ดูจากสีหน้านายแล้วน่าจะมีปัญหาจริงๆ ไปพักผ่อนเถอะ เดี๋ยวฉันจะให้คนอื่นดูแลลูกค้ารายนี้แทนนายเอง"
"ขอบคุณครับ งั้นผมขอตัวก่อนนะครับ" วินพูดจบก็ติดเครื่องรถและขับออกไปทันที
แต่...ในหัวของเขายังเต็มไปด้วยความโกรธ "มึงคิดจะพาใครมาเอางั้นรึ? กล้าดียังไงมาหยามกูถึงที่นี่!" ความร้อนแรงในอกของวินพุ่งทะยานจนควบคุมไม่อยู่ สายตาของเขาจ้องมองตรงไปข้างหน้าอย่างดุดัน ขณะที่เขาเหยียบคันเร่งเต็มที่ มุ่งตรงไปยังบ้านของไนน์ด้วยความเร็ว
1K
![[yaoi]ผมเกิดใหม่เป็นตัวร้ายในเกมส์จีบหนุ่ม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1617768349_71456120.webp)
