ลูกสะใภ้บ้านนา

       3 ต่อมา...

       นิดาพยาพยามทำตัวให้เป็๲ปกติทุกครั้งที่ได้เจอหน้าพ่อตาของตัวเอง น้ำเสียงอ่อนโยนและคำพูดที่คอยถามไถ่สารทุกข์สุกดิบนั้นช่างต่างจากภาพที่เธอเห็นเมื่อวันก่อนเป็๲ไหนๆ ความอ่อนโยนที่มีให้ลูกสะใภ้นั้น เธอรับรู้ทุกอย่างแล้วว่าพ่อตาของตัวเองเป็๲คนดิบเถื่อนมากเพียงใด!

        “ขอบใจหนูมากนะนิดา ช่วยพ่อได้เยอะเลย”

        “มะ....ไม่เป็๲ไรค่ะ....”

       ใบหน้าสีแดงก้มต่ำ เมื่อมือหนาเคลื่อนมา๱ั๣๵ั๱ที่หัวไหล่ทำเอาหญิงสาวขนลุกไปทั้งตัว เม็ดเหงื่อที่เปียกโชกตามใบหน้าของตาสมิง มันช่วยทำให้เห็นภาพความป่าเถื่อนในโรงเก็บอุปกรณ์การเกษตรได้ง่ายมากขึ้น!

        “คืนนี้เพื่อนบ้านเขาจะเลี้ยงฉลองต้อนรับหนูกับไอ้ชัยที่ร้านในตัวอำเภอ ถ้าว่างพ่อก็อยากให้ไปนะ”

        “ค่ะ....พี่ชัยบอกไว้แล้ว”

        “ดีๆ ไปอาบน้ำพักผ่อนเถอะ ตอนเย็นค่อยออกไปพร้อมกัน”

        “ค่ะ....คุณพ่อ”

       นิดาเดินเข้าไปในบ้านพร้อมด้วยใบหน้าสีแดงระเรื่อ ไม่รู้ทำไมยิ่งอยู่ใกล้คุณพ่อตา เธอถึงได้มีความรู้สึกแปลกประหลาดเช่นนี้ ร่องสวาทกลางง่ามขาจะสั่นระริกทุกครั้งที่เข้าใกล้ ยิ่งได้พูดคุยและทำงานด้วย มันก็ยิ่งทำให้ตัณหาในใจที่ไม่อาจเปิดเผยเ๱ื่๵๹นี้ลุกโชน!

        “วันนี้แหละไอ้ชัย เดี๋ยวข้าจะเอ็งช่วยเอง”

       ตาสมิงบ่นพึมพำในลำคอ พร้อมกับมองก้นอวบๆ ของลูกสะใภ้หายเข้าไปในบ้าน ไม่รู้ว่าวันนี้เธอตั้งใจจะอ่อยตาเฒ่าหรือเปล่า เพราะตอนที่ออกมาช่วยงาน ก็เล่นใส่เสื้อคอลึกมาเสียขนาดนั้น ก้มแต่ละทีเต้าเป็๲ลูกก็โผล่ให้เห็นกับตา ความร่านกระหายเอ็นของลูกสะใภ้ คนที่เจนกามมานานอย่างตาสมิงมองออกได้ทันทีว่ามันมากขนาดไหน!

       ตกเย็น...

       ตาสมิงออกไปรอที่ร้านอาหารริมคลองก่อนหน้าลูกชายและลูกสะใภ้ ในร้านก็มีคาราโอเกะและอาหารพร้อมเครื่องดื่มมึนเมาตามประสาในอำเภอต่างจังหวัด เมื่อชัยและนิดามาถึง ทั้งคู่ก็แนะนำตัวตามมารยาท จากนั้นไม่นานการสังสรรค์ก็เริ่มคลื้นเคลงขึ้นทีละนิด...