เมื่อได้ยินคำขอของเรย์ฮิโตะ เอ็ดเวิร์ดก็ได้รีบพาเรย์ฮิโตะพร้อมกับของบนรถเข็นและถังน้ำมายังอีกห้องนึงที่มีประตูเชื่อมต่อกับห้องรับรองVIP ในทันที
ข้างในห้องนั้นเป็สีขาวล้วนและเงียบสงบมันคือห้องที่ถูกออกแบบมาเป็พิเศษเพื่อให้เก็บเสียงและแรงกระแทกจากภายนอกได้เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ว่าจะทำอะไรจากข้างในก็จะไม่ส่งผลกระทบต่อภายนอกห้องนี้โดยปกติห้องนี้มักจะใช้ในการทดลองทักษะและพร์ของแฟนทัสมอนที่้าเก็บเป็ความลับ
เมื่อเข้ามาภายในห้องแล้วเอ้ดเวิร์ดก็ได้ทำการขอตัวและออกจากห้องไปก่อน พอได้อยู่ภายในห้องคนเดียวเป็ที่เรียบร้อยแล้วเรย์ฮิโตะก็ได้เรียกหนังสือเพื่อที่จะนำไข่ที่อยู่ในมิติสัญญาออกมา
ฉวิ้ง~
วิ้ง~
เมื่อแสงส่องออกมาจากหนังสือสีดำและไข่ที่มีสีขาวนวลที่สวยงามมากก็ปรากฏขึ้นมาจากในความว่างเปล่าทันที ขนาดของไข่ฟองนี้มีขนาดที่ใหญ่มากโดยที่มีมันความสูงถึงระดับเอวของเด็กอายุ 16 ปีที่มีส่วนสูงอยู่ที่ประมาณ 165 ซม. เลยทีเดียว
หลังจากที่ได้เรียกไข่ออกมาแล้วก็ทำการเตรียมตัวในการฟักไข่ในทันทีด้วยดวงตาแห่งความรู้ที่ได้บอกเอาไว้ถึงวิธีการฟักไข่ ด้วยการที่ตัวไข่ได้สะสมพลังงานจนเพียงพอแล้วแต่ก็ไม่สามารถฟักออกมาได้เนื่องจากดูเหมือนว่ามันจะขาดจิ๊กซอว์ส่วนสุดท้ายที่เป็สมบัติ์ที่มีคุณลักษะแบบเดียวกันกับสายเืมรดกที่ได้รับมา
“เอาละสาวน้อย ฉันกำลังจะทำการฟักเธอเดี่ยวนี้ละเพราะฉะนั้นพยายามเข้าละ”
กุ๊ก กุ๊ก!!!
พอพูดได้ดังนั้นเรย์ฮิโตะก็เริ่มทำตามขั้นตอนของสิ่งที่ตัวเองได้เห็นผ่านดวงตาแห่งความรู้ในทันที
‘ขั้นแรกให้นำดอกไม้มาปั่นจนเป็น้ำ ต่อจากนั้นนำคริสตัลมาบดให้เป็ผงและผสมกับน้ำดอกไม้เอามาทาให้ทั่วทั้งไข่....…..’
“โยส!!! เรียบร้อยแล้ว”
ด้วยการที่ทั้งพ่อและแม่เป็ครีเอเตอร์ระดับสูงทั้งคู่ทั้ง 2 จึงได้สอนสิ่งต่างๆ มากมายให้กับเรย์ฮิโตะั้แ่เขาอายุยังน้อยอยู่หลังจากที่พวกเขาได้จากไป ในแต่ละวันของ 6 ปีที่ผ่านมาเรย์ฮิโตะก็ได้ทำการศึกษาด้วยตัวเองมาโดยตลอดไม่เคยขาดหรือหยุดพักเลย
จากความรู้ที่ได้รับมามากมายและด้วยดวงตาแห่งความรู้ที่สามารถมองเห็นข้อมูลส่วนใหญ่ได้ทำให้การกระทำต่างๆ ในทุกขึ้นตอนนั้นลื่นไหลและดูเป็มืออาชีพมากและด้วยการที่ถูกสอนมาั้แ่เด็กว่าต้องดูแลแฟนทัสมอนของตัวเองให้ดีที่สุดก่อนจึงจะสามารถดูแลแฟนทัสมอนของคนอื่นได้ดีตามมาด้วย
‘เอาละ! ตอนนี้ก็เหลือเพียงแค่ขั้นตอนเดียวเพียงเท่านั้น……….’
ขั้นตอนสุดท้ายนั่นคือการนำไข่ไปใส่ไว้ในเครื่องฟักไข่และใส่น้ำเปล่งประกายให้ท่วมครึ่งนึงของไข่ พอทำการเปิดฝาเครื่องและค่อยๆ ใส่ไข่ลงไปในเครื่องอย่างเบามือที่สุดเรียบร้อยแล้ว เรย์ฮิโตะก็ได้ทำการเทน้ำเปล่งประกายระดับดวงดาวเข้าไปจนถึงครึ่งของไข่อย่างรวดเร็วจากนั้นจึงทำการปิดฝาของเครื่องและตั้งค่าให้เป็โหมดออโต้
เนื่องจากวิทยาการนั้นก้าวหน้ามากเนื่องจากความช่วยเหลือของแฟนทัสมอนบางตัวและพลังิญญาในปัจจุบันทำให้เทคโนโลยีของโลกใบนี้เหนือล้ำกว่าบนดาวเคราะห์สีน้ำเงินดวงนั้นซะอีก
[ปิ๊ป ทำการตรวจพบไข่แฟนทัสมอน]
[เริ่มทำการตรวจสอบ……...ตรวจสอบเสร็จสมบูรณ์]
[เนื่องจากพลังงานภายในไข่ที่เพียงพอแล้วจะทำการเปลี่ยนเป็โหมดให้ความอบอุ่นที่เหมาะสมกับไข่]
เมื่อได้ยินดังนั้นเรย์ฮิโตะก็ได้นำเครื่องฟักไข่ใส่เข้าไปยังโลกจิ๋วในทันทีเนื่องจากสถานที่และบรรยากาศที่เหมาะสมในการฟักไข่ของกิ้งก่าทรราชตัวนี้ที่สุดก็คือภายในพื้นที่ของโลกจิ๋วที่เป็อาณาเขตของตัวมันเอง
เรย์ฮิโตะได้ใช้ความสามารถของเทมเมอร์ในการมองเข้าไปในมิติสัญญาที่ของเขานั้นเป็โลกจิ๋ว เมื่อได้มองไปที่เครื่องฟักไข่เวลาก็ได้ค่อยๆ ผ่านไปอย่างช้าๆ 1วิ..... 2วิ..... 3วิ..... 1นาที..... 5นาที..... 10นาที…..
เมื่อการรอคอยที่เหมือนกับจะตลอดกาลได้ดำเนินการมาจนถึงในนาทีที่ 30 ไข่ก็ได้ดูดซับน้ำเปล่งประกายจนหมดแล้วแต่กลับยังไม่มีวี่แววว่าจะฟักออกมาเลยแต่หลังจากนั้นเมื่อเวลาได้เดินมาถึง 1 ชั่วโมง……
แกรก! แครก!! แครก!!! แกรก........
เสียงที่เหมือนมีอะไรแตกก็ได้ดังออกมาจากภายในเครื่องฟักไข่เมื่อได้ยินเสียงของเปลือกไข่ที่ค่อยๆ แตกออกแล้วเรย์ฮิโตะที่กำลังจะนำเครื่องฟักไข่ออกมาจากภายในโลกจิ๋วก็ต้องชะงักไป เพราะในจังหวะนั้นเองภายในรอยแตกที่ได้เกิดขึ้นบนไข่ที่ตอนนี้เปลือกได้เปล่งประกายหลากสีออกมาแล้วได้เปล่งแสงที่ประกายเจิดจ้าจำนวนมากออกมา.…........
ในเวลาเดียวกันกับที่ไข่ได้ปล่อยแสงจำนวนมากออกมา ก็เกิดปรากฏการณ์ที่แปลกประหลาดขึ้นสายรุ้งที่ได้เปล่งแสงเจิดจ้าสวยงามก็ปรากฏออกมาพร้อมกันทั่วทั้งโลกโดยที่มันมีจุดเริ่มต้นอยู่ที่ประเทศช้างหินขาว
- ที่ไหนสักแห่งในเมืองช้างเผือก -
“ห เห้ยตัวเองนั้นมันอะไรกันน่ะ!?”
เมื่อแฟนสาวได้ทักขึ้นมาผู้ชายคนนึงที่กำลังเดินเล่นอยู่กับแฟนสาวก็เงยหน้าขึ้นตามเสียงของเธอ เมื่อมองไปบนท้องฟ้าแล้วปากของเขาก็ได้เปิดกว้างมากจนกรามเกือบจะค้าง
(⊙ロ⊙)
“นี่มันอะไรกันเนี่ย ก กะ เกิดอะไรขึ้นกัน”
เมื่อผู้ชายพูดจบเขาก็ได้รีบนำกล้องออกมาเพื่อใช้ในการถ่ายรูปและวิดีโอเก็บไว้ทำคลิปลงบนยูนูปในทันที
- นอกคฤหาสน์ของตระกูลหลิน -
หญิงสาวผมสีเขียวตาสีเหลืองที่ได้อยู่ในชุดต่อสู้ของยูเนี่ยนและปกปิดหน้าตาเอาไว้กำลังแอบสังเกตการณือยู่ โดยตัวเธอได้ทำการจับตาดูคฤหาสน์แห่งนี้มาได้สักพักแล้วแต่กลับยังไม่พบเบาะแสบางอย่างที่เธอ้าเลย
เนื่องจากััได้ถึงแสงแปลกๆ ส่องลงมาเธอจึงได้แหงนหน้ามองท้องฟ้าที่ตอนนี้ได้เริ่มที่จะค่อยๆ มืดมิดไปแล้วพร้อมกับพึมพำออกมาเสียงเบา
“ว้าว!!! สวยจังเลย.…......ดะ เดี่ยวไม่สิ ไม่ใช่ ไอนั่นมันคืออะไรกันน่ะ?”
Σ(°ロ°)
เมื่อตั้งสติได้เธอจึงได้รีบติดต่อไปทางตระกูลหลักของเธอเพื่อหาคำตอบแต่ทว่าทางตระกูลกลับไม่ด้รู้อะไรเกี่ยวกับเหตุการนี้เลย……..
- ที่ทางเข้าห้างสรรพสินค้าช้างเผือก -
เจย์เดนที่ปิดร้านเรียบร้อยและกำลังจะกลับที่พักได้เห็นท่าทางแปลกของผู้คนแถวๆ และด้วยความสนใจเขาจึงได้แหงนหน้าขึ้นไปบนท้องฟ้าเช่นเดียวกับคนอื่นๆ และเมื่อเขาได้เห็นสิ่งที่เกิดขึ้นบนท้องฟ้าดวงตาของเขาก็เบิกกว้างด้วยความใ
“ไม่จริงใช่ไหมขอรับ!!! นี่เด็กคนนั้นทำสำเร็จแล้วงั้นเหรอขอรับ ดูเหมือนว่าสัญชาตญาณในครั้งนี้ของกระผมจะไม่ได้ผิดพลาดและไม่เพียงแค่นั้นแต่จะดูเหมือนว่าเกินความคาดหมายด้วยสินะขอรับเนี่ย”
พอเจย์เดนพูดได้แบบนั้นโทรศัพท์มือถือของเขาก็ได้ส่งเสียงดังออกมา เมื่อเขาได้มองไปยังหน้าจอก็พบว่านั่นเป็สายที่มาจากผู้นำตระกูลเร็กซ์เบลดหลังจากที่เขาได้กดรับเสียงที่ดูแก่และดุร้ายก็ดังออกมา
“เจย์เดน เกิดอะไรขึ้นที่ประเทศช้างหินขาวกันแน่ นี่แกคงไม่ได้ไปก่อปัญหาอะไรก่อนเริ่มการประมูลหรอกใช่ไหม!!!”
“ป่าวขอรับ กระผมยังไม่ได้ทำอะไรเลยขอรับ เพียงแค่ว่าสิ่งนี้เป็สัญญาณการกำเนิดของวีรบุรุษในยุคสมัยนี้เพียงเท่านั้นนะขอรับ”
┐(︶▽︶)┌
“……..”
“……..”
เมื่อได้ตอบคำถามจากปลายสายเสร็จเรียบร้อยแล้ว เจย์เดนก็ทำการวางสายโทรศัพท์และปิดเครื่องลงทันทีเพราะ้าที่จะดื่มด่ำไปกับทิวทัศน์และ่เวลาที่ยอดเยี่ยมนี้ที่อาจจะไม่ได้เห็นอีกแล้วใน่ชีวิต
- ที่ไหนสักแห่งภายในยูเนี่ยน -
ในตึกที่ไหนสักแห่งในยูเนี่ยน ภายในห้องที่มืดมิดเสียงที่ดูเก่าแก่และสูงอายุได้ดังขึ้นมาจากภายในความมืดแต่ถึงแม้เสียงจะดูแก่แต่มันกลับให้ความรู้สึกที่เต็มไปด้วยพละกำลังและความรอบรู้
“ดูเหมือนยุคสมัยแห่งคำทำนายจะมาถึงแล้ว……...คราวนี้โลกใบนี้จะสามารถรอดพ้นไปได้หรือไม่ทุกสิ่งทุกอย่างจะขึ้นอยู่กับการกระทำของพวกเธอแล้ว……....”
เมื่อเสียงนั้นได้พูดจบลงไปแล้วความเงียบก็ได้กลับคืนมายังภายในห้องอีกครั้งหนึ่ง
- ภายในห้องVIP ในร้านบาร์น -
ยูโตะที่ไม่มีอะไรทำได้เดินไปที่หน้าต่างของห้องพร้อมกับวานิและได้ร้องเรียกน้องสาวของเขาขึ้นมาด้วยความเร่งรีบ
“ยะ ยูโนะ ยูโนะ มานี่สิรีบๆ มาดูเร็วเข้านั้นน่ะมีสายรุ้งอยู่บนท้องฟ้าตอนกลางคืนด้วยแหละ”
“แอว แอว แอ่ววววว!!!”
ヽ(°〇°)ノ((╬◣Д◢))
“นี่พี่พูดบ้าอะไรค่ะเนี่ย มันจะไปมีสายรุ้งในตอนกลางคืนได้ซะที่ไหนเล่า”
เมื่อเห็นยูโนะที่พูดขึ้นมาแบบนั้นยูโตะก็ได้รีบวิ่งมาจับมือและลากตัวเธอไปจนถึงหน้ากระจกหน้าต่างในทันทีและเมื่อเธอยอมมองออกไปนอกหน้าต่างที่บนท้องฟ้าเพราะว่าทนต่อการตื้อของยูโตะไม่ไหวเธอก็ได้ส่งเสียงที่ใออกมา
“นะ นี่มันอะไรกันนะ!!! ออโรร่าอย่างงั้นเหรอ ไม่สิ ไม่ใช่ มันคือสายรุ้งเหรอ ใช่แล้วมันดูเหมือนกับสายรุ้งมากกว่าแต่ว่าสายรุ้งขนาดใหญ่อย่างนั้นมันจะเกิดในตอนกลางคืนได้ยังไงกันละ??? หรือว่าจะเป็ฝีมือของแฟนทัสมอนบางตัวกันน่ะ”
( : ౦ ‸ ౦ : )
“กุริ กุรี้ กุรี๊!!!”
เมื่อเธอพูดจบสายรุ้งจำนวนมากมายที่กระจัดกระจายกันอยู่บนท้องฟ้าในตอนแรกก็ได้เริ่มที่จะค่อยๆ รวมตัวกันที่ประเทศช้างหินขาวแต่ภายในสายตาของยูโนะได้คาดว่าจุดศูนย์กลางของการรวมตัวนี้น่าจะอยู่้าของห้างแห่งนี้โดยตรง และเมื่อสายรุ้งได้รวมตัวกันจนถึงจุดหนึ่งแล้วสายรุ้งที่สวยงามก็ได้ตกลงมาใส่ห้างเหมือนกับถูกดึงดูดโดยอะไรบางอย่างในทันที
ฟู้มมมมมม
เสียงที่ดังสนั่นหวั่นไหวได้ดังออกมาจากสายรุ้งที่ตกลงมาและแสงที่เป็ประกายเจิดจ้ามากได้ทำให้ดวงตาของผู้ที่มองเห็นพร่ามัวไม่ว่าจะเป็เทมเมอร์ธรรมดาหรือเทมเมอร์ระดับาา์ก็ไม่มีข้อยกเว้นจากสิ่งนั้นเมื่อแสงจ้าได้หายไปและผู้คนทำการลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง สายรุ้งจำนวนมากที่รวมตัวกันอยู่บนฟ้าทั่วโลกก็ได้หายไปอย่างไร้ร่องรอย
ปรากฏการณ์ที่แปลกประหลาดนี้ได้เกิดขึ้นพร้อมกันทั่วทั้งโลกเพียงแค่ไม่กี่นาทีเท่านั้นโดยที่จุดเริ่มต้นนั้นมาจากประเทศช้างหินขาวและจบลงที่ห้างสรรพสินค้าช้างเผือกในประเทศเดียวกัน
แต่ทว่าความโกลาหลเหล่านี้ที่ได้เกิดจากการฟักไข่เพียง 1 ฟองนั้นไอเ้าผู้ที่เป็ตัวการกลับไม่ได้รู้เื่รู้ราวอะไรเกี่ยวกับเหตุการณ์นี้เลยและกว่าที่ตัวเขาจะรู้ตัวว่าปรากฏการณ์นี้เกี่ยวข้องกับการฟักไข่ของเขาก็คงจะเป็เื่ราวในภายภาคหน้า……......
“ตาฉ้านนนนนนนนนนนนนนนนน!!!”
(/0\) 彡 ミ ( ノД\)
กลับมาที่เรย์ฮิโตะเมื่อไม่นาทีก่อน ณ เวลาเดียวกันกับที่เกิดสายรุ้งทั่วโลก ตัวเขาซึ่งกำลังฟักไข่อยู่นั้นเนื่องจากการที่เขาเฝ้ามองดูไข่อยู่ตลอดเวลาด้วยสมาธิเต็มที่และการที่ภายในใจของเขาเต็มไปด้วยความตื่นเต้น, ความคาดหวัง, และความสุขจากการฟักของไข่ ในจังหวะที่เปลือกไข่ที่เปล่งประกายนั้นได้แตกออกและได้ปล่อยแสงที่จ้าออกมาโดยที่เขาไม่ทันตั้งตัวเขาจึงเผลอจ้องมองไปในตอนที่แสงส่องออกมาได้พอดิบพอดี
และในตอนที่การมองเห็นเริ่มที่จะกลับมาแล้ว และตาก็กำลังจะหายจากอาการแสบอยู่นั้นแสงอีกระรอกที่มาจากภายนอกจำนวนมากที่มาจากทางไหนก็ไม่รู้ได้พุ่งเข้าไปยังโลกจิ๋วของเขาเป็เวลานานทำให้ตาที่ยังไร้การป้องกันอยู่ก็โดนแสงที่จ้าพอๆ กับตอนแรกกระทบอีกครั้งทำให้ในตอนนี้ตัวเขาได้ลงไปนอนกลิ้งอยู่กับพื้นอีกครั้งนึง
แปรก แประ แกรก แตก.....…..
“กุปี กุปี๊ปปป!!!”
เมื่อการมองเห็นได้กลับมาในที่สุดเสียงแตกสุดท้ายก็ได้ดังออกมาจากไข่ ที่มาพร้อมกับเสียงของสิ่งมีชีวิตใหม่ที่มีสายเืัในตำนานจากอดีตที่ได้ข้ามกาลเวลาจนมาถึงยังยุคสมัยปัจจุบันเป็ที่เรียบร้อยแล้ว
และในที่สุดสิ่งมีชีวิตขนาดเล็ก(จากมุมมองเรย์ฮิโตะ) ก็ได้คลานออกมาจากไข่นี่เป็ครั้งแรกของสิ่งมีชีวิตตัวนี้ที่ได้มองเห็นโลกภายนอกเนื่องจากั้แ่ที่ตัวมันเกิดมาตัวของมันก็ได้ถูกจองจำอยู่ภายในไข่มาตลอดถึง 3 ปีและหลังจากที่มันได้รับสติสัมปชัญญะมานั้นมันก็ต้องทนกับความเหงาจากการอยู่ตัวคนเดียวในไข่มาเป็เวลาประมาณ 1 ปีเลยทีเดียว
พอสิ่งมีชีวิตขนาดเล็กได้ออกมาจากไข่ได้สำเร็จแล้วดวงตาของเรย์ฮิโตะก็กลับมาเป็ปกติเรียบร้อย เมื่อหายเจ็บตาแล้วเขาก็ได้เรียกเครื่องฟักไข่ออกมาผ่านหนังสือสัญญาที่อยู่ในมือทันที
วิ้ง~
หลังจากที่เสียงและแสงจางหายลงไปเครื่องฟักไข่ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งพร้อมกับเสียงอิเล็กทรอนิกส์ก็ได้ดังขึ้น
[ปิ๊ป ตรวจพบสัญญาณสิ่งมีชีวิตอย่างแรงภายในเครื่อง]
[ยืนยันการฟักตัวเสร็จสมบูรณ์]
[ทำการเปิดฝาเครื่องนับถอยหลัง 3..... 2..... 1…..]
ฟู่ววววววววว~
หลังจากเสียงของการเปิดประตูเครื่องควันจะนวนมากได้ทะลักออกมาจากเครื่องและในจังหวะนั้นเอง
แตะ~ แตะ~ แตะ~ แตะ~
เสียงการก้าวเดินที่เชื่องช้าแต่มั่นคงได้ดังออกมาจากภายในเครื่องที่เปิดฝาอยู่เมื่อควันได้ค่อยๆ จางหายไปเรย์ฮิโตะก็ได้มองเห็นสิ่งมีชีวิตที่ยืนสองขาความสูงประมาณหัวเข่าของเขาเอง ด้วยใบหน้าที่โค้งมน ดวงตากลมโตสีดำ มีแขนขนาดเล็กสองข้างและมีเพียงสองนิ้วในแต่ละข้างเท่านั้น ลำตัวของมันที่ราบไปกับพื้นั้แ่หัวจนถึงหางตามสไตล์ของไทแรนโนซอรัสจากในความทรงจำรูปร่างหน้าตานั้นใกล้เคียงกับกิ้งก่าทรราชตามปกติ
ทว่าสีผิวที่ควรจะเป็สีแดงจนเกือบจะเป็สีดำตามปกติของกิ้งก่าทรราชนั้นไม่มีที่ไหนให้เห็นจากสิ่งที่อยู่ข้างหน้านี้กลับกันแฟนทัสมอนที่อยู่ตรงหน้านี้มีผิวที่ใสเหมือนดั่งคริสตัลแต่ไม่ว่าจะมองยังไงหรือแบบไหนก็ไม่สามารถจะมองทะลุผ่านตัวได้เลยและสิ่งนี้ได้ให้อารมณ์ความรู้สึกเป็เนื้อหนังที่มีเืมีเนื้อมากกว่าสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นด้วยพลังงานคุณลักษณะธาตุอย่างเช่นตัวของภูติหยดน้ำ
ด้วยความแปลกประหลาดนี้ยังไม่ใช่จุดจบของแฟนทัสมอนตัวนี้ นอกจากิัที่ใสและเป็เหมือนกับคริสตัลแล้วภายในผิวเ่าั้ก็ยังได้ปล่อยแสงสีต่างๆ ที่เปล่งประกายด้วยแสงอ่อนๆ ที่ได้เปลี่ยนแปลงไปตลอดเวลาออกมาด้วยสิ่งนี้ยิ่งทำให้แฟนทัสมอนตัวนี้ดูลึกลับและพิเศษมากยิ่งขึ้นไปอีก
เมื่อเรย์ฮิโตะได้หลุดออกมาจากการชื่นชมความสวยงามและความอัศจรรย์ของแฟนทัสมอนที่ได้ยืนอยู่ตรงหน้าแล้วนั้น เขาก็ได้รีบทำการใช้ดวงตาแห่งความรู้ในทันทีและเมื่อได้เห็นข้อมูลของสิ่งมีชีวิตที่อยู่ตรงหน้าปรากฏออกมาเรย์ฮิโตะก็ได้เบิกตากว้างด้วยความตื่นใจนถึงที่สุด...……....