ธิดารัตน์เบิ่งตาจนโต หันรีหันขวางปากพร่ำแบบแ่เบาเกรงคนหน้าห้องได้ยิน
“ทำไงดีพี่นนท์ ทำไงดี”
รชานนท์เองก็ใไม่แพ้กัน ยกฝ่ามือขึ้นปิดปากหญิงสาวไม่ให้ส่งเสียงจนเมื่อสาวสวยพยักหน้าทั้งที่ดวงตายังตื่นตระหนก เขาจึงพูดอย่างเบาที่สุดว่า
“ดาเอาเสื้อคลุมมาใส่ เดี๋ยวพี่จะลงไปนอนแอบใต้เตียง ไปเปิดประตูแล้วบอกว่าจะนอนแล้ว มีอะไรให้คุยกันตอนเช้า โอเคมั๊ย”
“...”
ธิดารัตน์พยักหน้า ทำตามอย่างว่าง่าย ขณะที่หล่อนเดินไปหยิบเสื้อคลุมชุดนอนสวมใส่แล้วมัดเป็โบว์ด้านหน้าตรงเอว รชานนท์รีบคว้าเสื้อผ้าที่กองระเกะระกะบนพื้นห้องกอดไว้ก่อนจะค่อย ๆสอดตัวเข้าไปใต้เตียง
สาวสวยมองตาม แล้วเหลียวไปรอบห้องแต่พอเห็นเตียงนอนรกรุงรังจากบทรักที่หล่อนเพิ่งกระทำจึงรีบเข้าไปจัดสะบัดตบหมอนและพับผ้าห่มแบบลวก ๆ ไม่ให้ผิดสังเกตก่อนจะเม้มริมฝีปากสูดลมหายใจสกัดกั้นความกลัว สะบัดหน้า ยืดตัวผ่อนลมหายใจออกจากปาก ปรับสีหน้าเป็ยิ้มนิดแล้วเดินไปเปิดประตูแสร้งยกมือขึ้นปิดปากหาวแบบคนเพิ่งตื่นนอนร้องถามคนที่อยู่หน้าห้องไปว่า
“มีอะไรคะพี่ทิศ ดานอนอยู่”
“เหมือนพี่ได้ยินเสียงคนคุยกันแต่ตอนนี้ไม่ได้ยินแล้วดาหลับอยู่เหรอ”
ชลทิศถามพลางมองลอดตัวน้องสาวไปเห็นเตียงนอนว่างเปล่าจึงหันมาสบตาน้องรับฟังคำอธิบายว่า
“อ๋อดาเปิดทีวีแล้วเผลอหลับไปนะค่ะ พอดีได้ยินเสียงเคาะประตูเลยปิดทีวีก่อนจะเดินมาหาพี่เนี่ยแหละค่ะ”
“งั้นเหรอ แล้วไป พี่แค่สงสัยนะไม่มีอะไรหรอก”
“แล้วพี่ทิศมาเรียกดาซะดึกเลยมีอะไรด่วนหรือเปล่าคะ ไว้คุยกันตอนเช้าได้มั๊ย”
“ก็ไม่มีอะไรหรอก พี่จะมาเตือนว่า อย่าลืมงานเลี้ยงที่บ้านอาหญิงหวิวคืนพรุ่งนี้นะ เพราะตอนเช้าพี่มีประชุมด่วน จะเจอกันอีกทีตอนหัวค่ำก่อนไปงาน ดารอพี่นะ เดี๋ยวเราไปพร้อมกัน”
“โอเคค่ะ ดาง่วงแล้ว ขอนอนต่อนะคะ กู๊ดไนท์ค่ะ”
“เคร ไม่กวนแล้วบาย”
ชลทิศยิ้มให้น้องสาวคนเดียวก่อนจะโบกมือแล้วมองตามน้องสาวที่ปิดประตูห้องไปแบบเอ็นดู
♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥
7K
