ทุกสายตาของเหล่านักล่าต่างจับจ้องไปยังร่างของมันอย่างเย็นเยียบ ราวกับลมหายใจของพวกเขาถูก่ชิงไปชั่วขณะ
ดวงตาของมัน... แดงฉานดั่งโลหิต
ไม่ใช่สีดำเหมือนอสูรกิ้งก่าตัวอื่นที่พวกเขาเคยพบ ไม่ใช่ดวงตาที่คุ้นเคยจากเหล่ากิ้งก่ารอบนอก... แต่เป็สีแดงสดราวกับแสงเพลิงแห่งหายนะที่จ้องลึกเข้ามาในจิติญญา!
วีเบิกตากว้าง ก่อนะโสั่ง
“เตรียมตั—”
เสียงนั้นถูกกลืนหายไปในทันที
ร่างของกิ้งก่าั์ร่วงหล่นลงจากเพดาน หินแข็งแกร่งใต้ฝ่าเท้าของมันแตกร้าวออกเป็ร่างแหจากแรงกระแทก ส่งเสียงะเืสะท้านไปทั่วทั้งโถง
ตึงงงง! ครึ่กกก!
แรงสั่นะเืทำให้ทุกคนแทบเสียหลัก แต่ไม่มีเวลาให้พวกเขาตั้งตัว อสูรกิ้งก่าตนนั้นเคลื่อนที่ต่อทันที!
เสียงแหวกอากาศดังขึ้น
ฝุบ! สวบ!
บางอย่างพุ่งผ่านความเงียบ ก่อนที่เสียงของเนื้อถูกฉีกกระชากจะดังสะท้าน!
นักล่าทุกคนยังไม่ทันขยับตัวแม้แต่น้อย สิ่งที่เห็นมีเพียงภาพของกิ้งก่าั์ที่อ้าปากกว้าง ลิ้นยาวเหยียดของมันพุ่งตรงมายังกลุ่มของพวกเขา
เมื่อทุกสายตาหันไปตามปลายลิ้น...
สีหน้าของพวกเขาแปรเปลี่ยนเป็ซีดเผือด
ชายหนุ่มนักล่าผู้เป็แนวหน้า หนึ่งในสองผู้ถือโล่ยืนแข็งค้าง ลิ้นของมันแทงทะลุร่างของเขาอย่างแม่นยำ ตรงเข้าสู่ตำแหน่งหัวใจ และทะลุผ่านไปยังแผ่นหลัง!
"...เอ๊ะ..."
เสียงอุทานเบาหวิวหลุดจากริมฝีปากของเขา เขาก้มลงมองหน้าอกตัวเองราวกับยังไม่เข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น ก่อนที่สีหน้าของเขาจะกลายเป็ความว่างเปล่า เข่าทรุดลง และร่างทั้งร่างร่วงลงไปจมกองโลหิตของตัวเอง!
ไม่มีใครตั้งตัวทัน ทุกอย่างเกิดขึ้นในพริบตา!
“ถอยห่างจากมันเดี๋ยวนี้! ตั้งขบวนล้อมมัน!!”
เสียงของวีดังขึ้นปลุกสติของเหล่านักล่า แม้ว่าหลายคนยังอยู่ในอาการช็อกกับสิ่งที่เกิดขึ้น พวกเขาพยายามถอยไปตั้งขบวน แต่ความหวาดกลัวยังคงกัดกินหัวใจของพวกเขา
เชนเองก็รู้สึกถึงความเย็นเยียบไล่ลามไปทั่วร่าง เขายืนอยู่ไม่ไกลจากอสูรกิ้งก่าตัวนี้ ใกล้พอที่จะเห็นผิวขรุขระของมันเต็มไปด้วยปุ่มหนามกระจัดกระจายไปทั่ว ราวกับเป็เครื่องมือสังหารที่ถูกออกแบบมาเพื่อเข่นฆ่า
ในขณะที่พวกเขาพยายามตั้งขบวน มันกลับไม่ได้โจมตีใครอีก
สิ่งที่มันทำคือเดินเข้ามาหาพวกเขาช้าๆ
หนึ่งก้าว... และทุกคนก็ถอยไปหนึ่งก้าว
ก้าวที่สอง—
ทุกสายตาเบิกกว้าง
ขาหน้าของมันยกลอยขึ้นจากพื้น หลังค่อยๆ ตั้งตรงขึ้นทีละน้อย
มัน...ยืนขึ้น!
ร่างสูงตระหง่านราวกับมนุษย์ สรีระของมันเปลี่ยนไป กล้ามเนื้อแน่นตึงเครียด ขาทั้งสองเต็มไปด้วยพละกำลัง ดวงตาสีเืจ้องมองพวกเขาราวกับกำลังจับเหยื่อที่จนมุม
นักล่าทุกคนต่างตัวแข็งทื่อ นี่ไม่ใช่อสูรที่พวกเขาเคยเผชิญหน้า นี่คือบางสิ่งที่อยู่เหนือความเข้าใจ
“ระ... ระดับของมัน...?”
เสียงสั่นเครือดังขึ้นจากนักล่าผู้ถือดาบั์
เชนและนักล่าคนอื่นๆ รีบทำการตรวจสอบทันที
ขั้นสามัญ ระดับร้อย
และเมื่อััระดับเช่นนั้น สีหน้าของทุกคนก็เปลี่ยนไปเป็ความหวาดกลัวสุดขีด
ระดับร้อย!?
จุดสูงสุดของขั้นสามัญ เพียงก้าวเดียวเท่านั้น... มันจะทะลวงไปสู่ขั้นพื้นฐาน!
หัวใจของเชนเต้นรัว เสียงลมหายใจของเหล่านักล่าหนักอึ้ง ไม่มีใครสามารถเอ่ยอะไรออกมาได้
แล้วร่างของมันก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง
สีผิวของมันค่อยๆ เข้มขึ้น จากน้ำตาลอมนวลกลับกลายเป็ดำมืด ทมิฬสนิท ราวกับเงามรณะที่กลืนกินแสงทั้งหมดในโถงกว้าง
ดวงตาสีแดงและร่างกายสีดำขลับนั้น...
เป็ภาพที่ฝังความสยดสยองเข้าสู่จิตใจของทุกคน
และในห้วงเสี้ยววินาทีที่พวกเขากำลังหวาดกลัว—
มันขยับตัว!
ร่างของมันหายวับไปต่อหน้าต่อตา!
ฉัวะะะ! ตุบ!
เสียงเฉือนกระดูกสะท้อนก้องในโถงกว้าง ก่อนที่บางสิ่งจะตกลงสู่พื้นดัง “ตุบ!” …
ศีรษะของนักล่าผู้ถือดาบั์... ถูกตัดขาดจากร่าง!
โลหิตสาดกระจายไปทั่ว ขณะที่ร่างไร้ิญญาล้มลงต่อหน้าเพื่อนนักล่าที่เหลือ
วีสบถออกมา ก่อนจะกระโจนเข้าใส่อสูรกิ้งก่าด้วยพลังทั้งหมดที่มี ขวานของเขาถูกปกคลุมด้วยปราณ พลังนั้นทำให้ขวานดูราวกับขยายขนาดขึ้นถึงสามเท่า!
"ขวานพิฆาต!!"
เขาะโก้อง พร้อมเหวี่ยงอาวุธเข้าฟาดฟันที่ลำคอของมัน
ตูมมมมมมม!
เสียงปะทะะเืโถงกว้าง พายุลมพัดฝุ่นตลบไปทั่วจนบดบังทัศนวิสัย
แต่แล้วเมื่อทุกอย่างสงบลง...
ทุกคนก็ได้แต่มองภาพตรงหน้าอย่างสิ้นหวัง
ขวานของวีฝังอยู่ที่คอของมัน
...แต่มันไม่แม้แต่จะขยับตัวเลยแม้แต่น้อย!
4K
