เมื่อถึงเวลานัดหมาย กรกชเดินนำผู้หญิงที่เขาเข้าใจว่าเป็ภาณุมาศไปที่โต๊ะอาหารเพื่อคุยธุระ
“พี่คิดถึงมาศมากเลยนะ มาศดูสวยเปล่งปลั่งกว่าเดิมเสียอีก” กรกชเริ่มพูด
“พี่กรกชมีธุระอะไรก็ว่ามาเลยดีกว่าค่ะ ไม่ต้องอ้อมค้อม” ผกายฤกษ์ทนฟังไม่ได้
“พี่อยากให้มาศร่วมมือกับพี่กำจัดคุณอำมรินทร์ ในเมื่อมาศกับอำมรินทร์แต่งงานกันเพราะพินัยกรรม แสดงว่ามาศไม่ได้รักมัน ถ้าอำมรินทร์มันตาย มาศก็จะได้สมบัติทั้งหมดแต่เพียงผู้เดียว” กรกชชี้แนวทาง
“แล้วพี่จะได้อะไรล่ะคะ” ผกายฤกษ์สงสัย
“พี่ก็จะได้กำจัดศัตรูให้นายของพี่ไง”
“แล้วนายของพี่เป็ใคร ทำไมพี่ต้องเสี่ยงทำงานให้เขาด้วย ในเมื่อพี่ก็เป็ตำรวจ”
“อย่าถามพี่มากเลย มาศจะร่วมมือกับพี่มั้ยล่ะ”
“ถ้ามาศบอกว่าไม่ ล่ะคะ”
“พี่ก็จะนำคลิปฉาวของมาศส่งไปให้เขาน่ะสิ มันไม่คุ้มกันหรอกนะมาศ มาศก็แค่ร่วมมือกับพี่ก็เท่านั้น”
“มาศขอคิดดูก่อนค่ะ วันพรุ่งนี้ถึงให้คำตอบ”
“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ ว่าแต่วันนี้พวกเราไปทวบทวนความทรงจำกันดีมั้ยล่ะมาศ”
“มาศมีรอบเดือนค่ะ และตอนนี้ก็มีธุระเสียด้วย แล้ววันพรุ่งนี้มาศถึงจะโทรหานะคะ” ผกายฤกษ์รีบออกมาจากร้านทันที เพราะตัวเองต่างหากที่คุมอารมณ์ไม่อยู่ เพราะถ้าเธออยู่นานกว่านี้ มีหวังได้ฆ่าผู้ชายตรงหน้าตายแน่นอน
อำมรินทร์ผู้ซึ่งติดตามผกายฤกษ์ไปที่ร้านด้วย เขาก็ได้ยินการสนทนาเช่นเดียวกัน แม้จะรู้ว่าผกายฤกษ์แสดงบทบาทเป็มาศ แต่เขาก็ไม่ชอบให้ผู้ชายคนไหนมาแตะต้องตัวเธอ ยิ่งเห็นเวลาที่กรกชชอบจับมือเธอบ่อยๆ เขาก็ยิ่งเจ็บใจ แต่ก็รู้สึกใจชื้นขึ้น เมื่อเห็นเธอตัดบทและรีบเดินจากกรกชไป
************************************************
สักพักมือถือของอำมรินทร์ก็ดัง
“นายครับ ผมสืบมาได้ว่าคุณไมเคิลไปขัดขวางช่องทางธุรกิจของคุณภาณุวัฒน์ครับ คุณไมเคิลเคยไปแจ้งให้ตำรวจจับตามองการขนส่งสินค้าของภาณุวัฒน์ โดยบอกตำรวจว่าจะมีการขนยาเสพติดข้ามประเทศทางเรือ เมื่อคุณภาณุวัฒน์ทราบเื่ที่คุณไมเคิลแจ้งเบาะแส คงจะโกรธท่านมากเลยทีเดียว”
“ผมเข้าใจแล้ว ขอบคุณมากนะ”
************************************************
ยังไม่ทันขึ้นรถ มือถือของอำมรินทร์ก็ดังอีกครั้ง
“สวัสดีค่ะ มาศเองนะคะ ฉันอยากคุยกับคุณเื่หย่าค่ะ” ผกายฤกษ์ตัดสินใจหย่า เพราะ้าออกไปสืบคดีอย่างจริงจัง
“ผมไม่หย่าครับ” อำมรินทร์พูดด้วยอารมณ์ฉุนเฉียว
“ในเมื่อคุณก็สืบทอดกิจการไปแล้ว พวกเราก็ไม่มีความจำเป็ต้องเป็สามีภรรยาแบบหลอกๆ อีกแล้วนะคะ”
“ผมยังคงยืนยันคำเดิม คุณมีเื่แค่นี้ใช่มั้ย งานผมเยอะ แค่นี้นะครับ” อำมรินทร์รีบตัดบท
“นี่คุณ……” ตุ๊ด ตุ๊ด ตุ๊ด
ตอนนี้อำมรินทร์ยิ่งอารมณ์เสีย โชคดีที่เขาไม่ได้ขับรถมาเอง เลยบอกคนขับรถให้ไปที่ทำงานทันที
************************************************
ผกายฤกษ์พยายามรอคุยกับอำมรินทร์จนกระทั่งเที่ยงคืน เขาก็ยังไม่มา และตอนนี้เธอก็ง่วงมาก เลยนอนหลับไปก่อน จนกระทั่งอำมรินทร์กลับมาตอนตีสองด้วยสภาพเมามาย………………