ทายาทจักรพรรดิ (NC18+)

วันจันทร์

“คุณหนูตื่นค่ะ ตื่นได้แล้ว”เสียงของสาวใช้ที่ปลุกเหมือนๆกับทุกวัน

ตาลลืมตาตื่นแล้วค่อยๆลุกขึ้นนั่งช้าๆ

“โธ่เอาอีกแล้ว แก้ผ้านอนอีกแล้ว อ้ะวันนี้ใส่ข้างล่างแฮะ”เสียงบ่นเหมือนๆทุกวันทำให้ตาลยิ้มออกมาบางๆ

เรื่องผ่านมาได้3วันแล้วสุดท้ายวันเกิดของเธอปีนี้ก็มีออสมานั่งเป็นเพื่อนอยู่คนเดียว

พอคิดถึงตรงนี้ตาลก็ยิ้มเศร้าๆออกมาเล็กน้อย

“ยิ้มอะไร คิดถึงรสจูบหรอคะ”สาวใช้แซว

“จะบ้าหรอ”ตาลหันไปโวยทันทีด้วยสีหน้าบิดเบี้ยว

ไอ้บ้านั่นอยู่ดีๆตอนที่เธอไม่ระวังมันก็ดึงเธอเข้าไปจูบซะงั้น นี่ถ้าเป็นคนอื่นเธอลากมันไปหาตำรวจแล้ว แต่กับหมอนี่ลากไปก็เท่านั้น

“งั้นฉันไปเตรียมตัวละนะ”ตาลพูดก่อนจะลุกไปอาบน้ำแต่งตัวเตรียมไปมหาวิทยาลัยตามปกติ

เธอนั่งรถที่แย้มขับให้ไม่นานก็ถึงมหาวิทยาลัย

ตาลเดินตรงไปที่ห้องเรียนดูจากเวลาก็น่าจะใกล้ถึงเวลาเรียนแล้ว

พอมาถึงจริงๆตาลกลับไม่กล้าเปิดเข้าไป

เธอจัดงานวันเกิดแต่กลับไม่มีใครไป ถ้าเจอหน้าเพื่อนๆเธอต้องทำยังไง 

โกรธหรอหรือว่าเสียใจ 

หรือ 

ทำตัวตามปกติ

“เข้าไปดิ รออะไร”

ระหว่างที่ตาลยืนอยู่นั่นเองก็มีอีกเสียงดังขึ้นมาข้างหลังพอเธอหันไปก็เจอกับชายหนุ่มคนเดิมที่เป็นคนเดียวที่ไปงานวันเกิดเธอ

ไอ้บ้านี่ตลอดเลยสิ ตาลเห็นก็รู้สึกเซ็งๆ

“เอาวะ”สุดท้ายก็เปิดประตูเข้าไป

ปัง ปัง ปัง

“เซอร์ไพร์”

พลุกระดาษสีพุ่งมาใส่หน้าตาลทันทีที่เดินเข้าไปพร้อมกับเสียงตะโกนของเพื่อนๆ

“สุขสันวันเกิดย้อนหลังจ้า”เสียงอวยพรดังออกมาจากทุกคนที่ล้อมอยู่รอบๆเธอ 

ตาลเห็นแบบนั้นก็เผยรอยยิ้มออกมา

“อะไรเนี่ย”

“ก็นะ พวกเราไม่ได้ไปงานวันเกิดเธอนี่ก็เลยอยากจะฉลองให้อีกรอบไง”เสียงตอบแบบตรงไปตรงมาดังออกมาจากเพื่อนๆ

“เอารอไรเป่าโลด”นิดเป็นตัวแทนเพื่อนยกเค้กปอนก้อนใหญ่ที่จุดเทียนพร้อมเดินมาหาตาล

ถึงจะยังตั้งตัวไม่ถูกแต่ตาลก็ก้มลงไปเป่าเทียนตามที่เธอบอก

“เฮ”พอเป่าเสร็จแล้วเพื่อนก็เฮกันลั่น

“เอาหละ มากินเค้กกันพวกเรารวมเงินกันซื้อมาตั้ง5ก้อนมีพอสำหรับทุกคน ลูกหมูตัดเค้กแบ่งเลย”

“จัดไป”

หลังจากนั้นเพื่อนก็เริ่มตัดเค้กโดยส่งให้ตาลก่อนเป็นคนแรก

“อะ ไม่ร้องแล้วนะ โอ๋ เอ๋”นิดส่งเค้กให้ตาลก่อนจะแซวเล็กน้อยทำให้ตาลหน้าแดงก่ำ

“ใครร้องกัน จะบ้ารึไง”ตาลทำเป็นน้ำเสียงหงุดหงิดแต่ใบหน้ากลับยิ้มกว้างก่อนจะรับเค้กวนิลาที่นิดส่งมาให้

“หรอ จริงอ้ะ”

“ไปไกลๆเลย”ตาลหน้าแดงก่ำด้วยความอาบเมื่อโดนล้อ

นิดเห็นว่าแกล้งตาลได้สำเร็จก็ยิ้มพอใจแล้วเดินกลับไป

หลังจากนั้นลูกหมูก็แบ่งเค้กอีกชิ้นส่งไปให้อาจารย์ที่ปรึกษาที่นั่งอยู่ในห้องด้วยเช่นกัน

ตาลมองไปรอบๆ

เธอเห็นพวกบิลรับเค้กไปแบบเซ็งๆก่อนจะหันมาหาตาลตักเค้กกินโชว์ให้ดูเหมือนจะบอกว่าไม่โกรธเรื่องที่โดนบังคับให้แต่งหญิงแล้วก็ได้

แต่ถึงแบบนั้นก็มีคนที่ไม่สนุกกับงานอยู่เหมือนกัน 

เธอเห็นตุลาหรือตุลปัดมือไล่เพื่อนในกลุ่มลูกหมูคนนึงที่ยกเค้กไปให้ โรสที่มีสีหน้าเซื่องซึมอยู่ แล้วก็เพื่อนๆในกลุ่มของตาลเองที่นั่งมองแบบงงๆเพราะไม่มีใครไม่เตี้ยมพวกเธอเรื่องนี้

“นี่ ฉันขอโทษนะที่ไมไ่ด้ไป”มีมี่เดินเข้ามาหาตาลก่อนจะยื่นของกล่องขวัญชิ้นเล็กๆมาให้

“เธอไปทำงานนี่ พี่ที่ร้านข้อความมาแล้วอย่าลืมสิว่าฉันเป็นคนฝากงานให้เธอนะ”ตาลบอกเพราะร้านที่เธอฝากงานให้เป็นหนึ่งในสาขาของบริษัทย่อยในเครือบริษัทบราวน์ คนที่ตาลฝากงานให้มีมี่ข้อความมาขอโทษตาลแล้วหลังจากที่ออสกลับไปว่าคนขาดจริงๆเลยปล่อยมีมี่ออกมาไม่ได้ทั้งๆที่เธอแจ้งไปแล้วว่าวันนี้วันเกิดตาล 

“อื้อ”มีมี่ตอบกลับแต่ไม่ได้อธิบายว่าจริงๆเธอไปแต่ตัดสินใจว่าจะไม่เข้าเพราะดันไปเห็นจังหวะนั้นเข้าพอดี

พอเห็นว่าตาลเข้าใจและไม่ได้เคืองอะไรเธอมีมี่ก็สบายใจแล้วเดินไปกินเค้กของตัวเอง

“เห็นป้ะ ไม่มีใครเกลียดเธอสักหน่อย”ออสเดินเข้ามายืนข้างๆตาล

“เหอะ”ตาลพ่นลมหายใจออกมาเล็กน้อย เธอรู้ตัวว่าช่วงที่ผ่านมาหลังจากที่รู้ความจริงว่าใครปล่อยคลิปเธอมันทำให้เธอจิตตกแล้วก็ไม่เป็นตัวของตัวเองเท่าไหร่

“ไอ้ที่บังคับบิลแต่งหญิงมันไม่ใช่เรื่องใหญ่หรอก หมอนั่นโกรธแหละแต่ไม่ได้เกลียดเธอหรอก ลูกหมูก็ไม่ใช่คนเจ้าคิดเจ้าแค้นด้วย ส่วนดรีมกับนกก็ไม่ได้มีปัญหาอะไรส่วนตัวกับเธอนี่ พวกไอ้แจ็คมันบ้าอยู่แล้วไม่ต้องไปสนก็ได้”

“ส่วนไอ้เรื่องที่เธอเอาแต่ใจตอนงานกีฬามันก็นะ ไม่ใช่เธอคนเดียวที่ทำหรอกมีพวกที่ลงชื่อแล้วก็โผล่หัวมาแค่ไม่กี่ครั้งตั้งหลายคน”

“เอาจริงๆคนที่เคยเกลียดเธอคงมีแค่ฉันหละมั้ง แต่มันก็ผ่านไปแล้วหละนะ”

ออสพูดเพื่อปลอบตาลแน่นอนว่าเขาไม่ได้พูดเรื่องที่ไม่มีใครไปงานวันเกิดเธอเพราะกลัวจะไปจี้จุดอะไรอีก 

เอาจริงๆที่ไม่มีใครไปก็เพราะหลายๆคนหมั้นไส้ท่าทางของตาล ส่วนเพื่อนๆในกลุ่มของออสก็ไม่ไปเพราะเรื่องตอนนั้นที่ตาลพยายามจะไล่เขาทำให้เคืองๆกันนั่นแหละ ส่วนคนอื่นๆก็ไม่ไปเพราะกลัวว่าไปแล้วจะอึดอัดเพราะความเยอะของตาล 

แต่ก็ไม่มีใครถึงขนาดเกลียดตาลแบบเข้าไส้จริงๆหรอกเพราะว่าพอออสบอกว่าไม่มีใครไปงานวันเกิดตาลเลยแม้แต่คนเดียวคนส่วนใหญ่ที่ได้ยินก็ตกใจแล้วก็พร้อมใจกันเตรียมงานเซอร์ไพร์ตาลในวันนี้เองไม่ได้เป็นเพราะออสขอให้ทุกคนทำ

“ที่อยู่นอกห้องเมื่อกี้คือดักรอฉันเพื่อส่งซิกให้คนอื่นหละสิ”ตาลถามเพราะว่าทันทีที่เธอเปิดเพื่อนก็อวยพรเลยแปลว่าต้องรู้ว่าคนที่จะเปิดประตูเข้าไปเป็นเธอ

“อ่าฮะ”ออสไม่ได้ปฏิเสธ

“จะว่าไปนายบอกเป็นคนเดียวที่เคยเกลียดฉันนี่เพราะฉันเคยจะไล่นายงั้นสิ”ตาลถามอีกครั้ง

ออสหันไปมองแต่ไม่ตอบ ตอนนั้นเขาโกรธมากจริงๆเพราะมันมีเรื่องต่อเนื่องกันแถมแต่ละเรื่องยังไปจี้ปมเก่าของเขาอย่างจัง

“เพราะงั้นเลยปล่อยคลิปฉันเพื่อเอาคืนหรอ”อยู่ๆตาลก็พูดออกมาดื้อๆ

“อ่า…เฮ้ย!!”ออสที่คิดตามไม่ทันเลยเผลอตอบไปแล้วก็ต้องสะดุ้งทีหลัง

เขาใจหายวาบหันกลับมามองตาลหน้าตื่น

“เรื่องนั้นมัน..”ออสพูดได้แค่นั้นก็นิ่งไปเพราะไม่รู้จะแก้ตัวอะไร ยิ่งเจ้าตัวพูดออกมาขนาดนี้คือต้องแน่ใจแล้วแน่นอน

ตาลขมวดคิ้วมองออสแล้วทำท่าจะเดินหนีไป

แต่อยู่ดีๆเธอก็หันกลับมา

“ขอบคุณเรื่องวันนี้ ฉันให้อภัย..เสี้ยวนึงก่อนแล้วกัน นายยังต้องรับผิดชอบชดใช้ให้ฉันอีกเยอะ”ตาลหันมายิ้มแล้วก็แลบลิ้นใส่่ออสก่อนจะวิ่งไปคุยเล่นกับเพื่อนคนอื่นๆต่อทิ้งออสไว้แบบนั้น

“เวร รู้ได้ไงวะ”

ในอีกทางคมที่รับเค้กไปนั่งกินอยู่เงียบๆเขาหันไปมองออสกับตาลที่คุยกันด้วยท่าทางซึมๆ

ส่วนทางโรสก็เป็นอีกคนที่ไม่ได้สนุกไปกับเรื่องในวันนี้ เธอถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่

“เอาหละรีบกินๆ เดี๋ยวจะเรียนแล้ว กินเวลามาเยอะแล้วนะ”พอเห็นว่าสนุกกันพอสมควรแล้วอาจารย์ก็เริ่มเร่งทุกคนเพื่อที่จะสอนต่อไปตามปกติ