เทพเซียนกระบี่หวนคืน

    ตอนที่18อา หลาน

    หลังจากที่เฟยหลงกับไป๋หลางได้พักผ่อนกันหลังจากที่เดินทางมานานเช้าวันต่อมาเฟยหลงก็เรียกไป๋หลางออกท่พูดคุย
    "เราจะไปยังเผ่ามังกรเทวะซึ่งเป็นเผ่าที่แข็งแกร่งมากที่สุดแต่พวกมันนั้นค่อนข้างจะหยิ่งผยอง เพราะฉะนั้นหากมันลงมือเจ้าก็ไม่ต้องเกรงใจข้าอนุญาตให้เข้าใช้ ดาบทมิฬได้
    เฟยหลงเอ่ยออกมา เมื่อประมาณครึ่งปีที่แล้วเขาได้มอบดาบทมิฬซึ่งเป็นดาบที่ดูเหมือนจะธรรมดาแต่ความจริงแล้วดาบ อันนี้นั้นเป็นดาบที่มีจิตวิญญาณเป็นของตนเองและถูกสร้างขึ้นจากธรรมชาติมันจะไม่ยอมให้คนเลือกมันแต่มันจะเป็นคนเลือกผู้ใช้ด้วยตนเอง ซึ่งน้ำหนักของมันนั้นหนักมากกว่าคนที่ฝึกตนธรรมดาทั่วไปจะยกมันขึ้นได้ คนที่จะยกมากินได้นั้นจำเป็นต้องมีพลังกายที่มหาศาลและพลังจิตใจที่สูงเป็นอย่างมากเนื่องจากแรงจิตสังหารที่อยู่ภายในดาบมีความรุนแรง
    “ขอรับท่านเจ้าสำนัก”
    เผ่ามังกรนั้นจะใช้ ระยะเวลาในการฝึกไปจนถึงขั้นสูงสุดนั้นอย่างต่ำก็ใช้เวลามากกว่าแสนปีมันไม่ใช่มนุษย์ที่จะสามารถฝึกได้รวดเร็วดังนั้นมังกรจึงเป็นสัตว์ที่มีอายุยืนเป็นอย่างมากหากบางตัวตนฝึกไปจนถึงขั้นสูงสุดแล้ว การที่จะมีอายุเป็นล้านปีก็ไม่ใช่เรื่องแปลก
    “นี่คือประตูมิติที่จะเชื่อมข้อหาระหว่างเผามังกรและบ้านของข้าด้วยกัน”
    คำพูดที่เฟยหลงพูดไปนั้นทำให้ไป๋หลางเกือบที่จะเป็นลมพับลงไปกับพื้น นี่เขาบอกว่าสถานที่ที่ใหญ่แห่งนี้คือบ้านของเขาอย่างนั้นหรออย่างนี้ต่อให้เรียกคฤหาสน์หรือปราสาทยังพูดออกมาไม่เต็มปากด้วนซ้ำถึงแม้จะรู้อยู่แล้วมันคือที่อยู่ของเฟยหลงก็ตาม

    หลังจากนั้นเฟยหลงก็ใช้แผ่นตราประทับที่เขาได้ใช้เปิดประตูมายังที่แห่งนี้ประทับเข้าไปที่กงล้อสีทองเหลืองอร่ามหลังจากนั้นมันก็มีแสง ที่สวยงามปรากฏขึ้นซึ่งที่แห่งนี้นั่นก็คือประตูมิติที่จะเชื่อมต่อไปยังหุบเขามังกรเร้นกาย ในที่แห่งนั้นมีเผ่ามังกรมากมายหลากหลายชนิดอาศัยอยู่ร่วมกันด้วยความที่มังกรนั้นเป็นสิ่งมีชีวิตที่รักสงบจึงทำให้มีคนไม่มากนักที่เคย ไปยังหุบเขามังกรเร้นกายและมีชีวิตกลับมาได้เพราะมันคือสถานที่ต้องห้าม และหนึ่งในนั้นก็คือเฟยหลง
    และแล้วพวกเขาทั้งสองคนก็เดินก้าวข้ามผ่านประตูมิติไป และอีกฟากฝั่งของประตูนั้นก็เป็นดินแดนที่สวยงามต้นไม้ที่ดูยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าอาณาเขตของเฟยหลงด้วยซ้ำมันต้องดูสวยงามแต่ก็แฝงไปด้วยความอันตราย
    และมังกรทุกชนิดไม่ว่าจะเกิดมาหรือว่าจะฝึกตนไปจนถึงขั้นที่สูงสุดแล้วก็ตามหากอยู่ในอาณาเขตของหุบเขามังกรเล่นกายมันจะมีรูปร่างหน้าตาที่คล้ายกับกับสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่ามนุษย์เฉกเช่นเดียวกับเฟยหลงและไป๋หลาง
    นะราชวงศ์มังกรเทวะ
    ในที่แห่งนี้มีร่างของชายชราคนหนึ่งรูปร่างกำยำมีเขาอยู่บนหัวสองข้างเป็นสีทองเขาคือผู้นำของเผ่ามังกรในปัจจุบันหอกที่อยู่ในมือซ้ายที่มีขนาดใหญ่บัลลังก์ที่ทรงสง่าสวยงาม ห้องโถงของพระราชวังนั้นมีความยิ่งใหญ่มากกว่าที่อื่นเป็นอย่างมาก
    แรงกดดันที่มหาศาลลอยออกมาจากชายคนที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ ในตอนนี้มันรู้สึกร้อนใจเป็นอย่างมากเนื่องจากว่า แม่เฒ่าเนตรอนันต์ผู้หยั่งรู้อดีตปัจจุบันและอนาคต นางนั้นเป็นตัวตนที่น้อยคนจะรู้จักนาง ไม่มีใครทราบประวัติของนางไม่มีใครเคยเห็นหน้าตาเลยสักคนรู้เพียง นางเป็นคนที่เยี่ยมยอดเป็นอย่างมากนางมาบอกกับฮ่าวหลันเซียนว่าจะมีบุคคลที่แข็งแกร่งไปเยือนพวกเขาในวันนี้ซึ่งเป็นคำทำนายเมื่อ 200 ปีที่แล้ว
    หลังจากนั้นไม่นานประตูมิติที่ถูกปิดมามากกว่า แสนปีก็ได้เปิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งภายใต้ในห้องโถงของราชวงศ์มังกรเทวะประตูที่ส่องสว่างนั้นทำให้ทหารมากมายตกใจและวิ่งเข้าไปเพื่อปกป้องพระราชาของพวกมันอย่างไม่กลัวตายหลังจากนั้นประตูที่มีแสงส่องก็ได้ค่อยๆเลือนหายไปเผยให้เห็นร่างของชายหนุ่มทั้งสองคนที่แข็งแกร่งเขาทั้งสองคนนั้นก็คือ ไป๋หลางและเฟยหลง
    “นี่พวกเจ้าเป็นใครกัน”
    เสียงอันทรงพลังของฮ่าวหลันเซียนตะคอกออกมา
    “เมื่อก่อนเจ้าก็เป็นเด็กน้อยที่เชื่อฟังอาของเจ้าเหตุใดเวลาผ่านไปไม่นานเจ้ากลับลืมอาคนนี้เสียแล้ว”
    เฟยหลงเอ่ยออกมาเพราะเขานั้นเป็นพี่น้องร่วม สาบานกับฮ่าวตงซื่อพ่อของฮ่าวหลันเซียนและฮ่าวหลันเซียนนั้นก็เป็นดั่งหลานของเขาแต่ตอนนี้หลานของเฟยหลงกลับดูแก่ชรากว่าผู้เป็นอาเสียอีก
    “อย่าบอกนะว่าท่านคือท่านอาเฟย”
    ชายแก่ชราร้องเรียกเฟยหลงเสียงดังตอนนี้เขาจำได้แล้ว ว่าชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าของเขานะนั่นก็คืออาเฟย ผู้เป็นคนช่วยเหลือท่านพ่อของเขาในตอนที่เผ่ามังกรเทวะ กำลังถูก 2 ขั้วอำนาจโจมตี นั่นก็คือขั้วอำนาจ นิกายหงส์ศักดิ์สิทธิ์ กลับหอการค้าเริงระบำที่ต้องการจะ โค่นล้มอำนาจ ของเผ่ามังกรเทวะ จึงได้ใช้ตัวตนระดับเทพเซียนจักรพรรดินับร้อยคนเข้าฟาดฟันกับเผ่ามังกรเทวะ แต่ในตอนนั้นเองก็มี 2 ตัวตนผ่านมาเห็นเข้านั่นก็คือ ตู่กู่ปูกับเฟยหลง ทั้งสองได้เข้าต่อสู้กับเทพเซียนจักรพรรดินับร้อยคนจนในที่สุดพวกเขาทั้งสองก็ได้สังหารพวกมันลงทั้งหมดหลังจากนั้นฮ่าวตงซื่อผู้นำของเผ่ามังกรเทวะในตอนนั้นได้ร่วมสาบานเป็นพี่น้องกับเฟยหลงและ ตู่กู่ปู่ จึงทำให้ ฮ่าวหลันเซียน เป็นดังหลานของเฟยหลง
    "ใช่แล้วข้าเองอ่ะ ว่าแต่ทำไมเจ้าถึงได้แก่ลงขนาดนี้เจ้าน่าจะมีพลังในการบ่มเพาะได้ที่สูงนี่

    เฟยหลงเอ่ยถามหลานชายของเขาเนื่องจากว่ามนุษยฮ่าวหลันเซียนนั้นเป็นคนที่มีพรสวรรค์เป็นอย่างมาก ศาสตราอาวุธที่ได้รับมาสืบทอดมาไม่รู้กี่ชั่วรุ่นของเผ่ามังกรเทวะ เคล็ดวิชาวิชาหอกทรราช ซึ่งเป็นวิชาที่มีความแข็งแกร่งทางด้านกายภาพที่สูงมาก
    “ข้านั้นถูกโจมตีจากคนของหอพิรุณเริงระบำจึงทำให้ข้านั้นต้องตกอยู่ในสภาพแบบนี้มาสี่หมื่นปีแล้วขอรับท่านอา”
    คำพูดของฮ่าวหลันเซียนทำให้เฟยหลงรู้สึกโกรธเป็นอย่างมากฮ่าวหลันเซียนนั้นเป็นได้ทั้งหลานชายที่เขานั้นรักหากมีใครมาทำอันตรายต่อเขาก็เหมือนมาเหยียบย่ำศักดิ์ศรีของเขา
    “เจ้ารับนี้ไปซะแล้วทำการดูดซับมัน มันจะทำให้เจ้านั้นกลับมาแข็งแกร่งเหมือนเดิม”
    เฟยหลงเอ่ยพร้อมยื่นเม็ดยาเม็ดนึงให้ไปเม็ดยาเม็ดนี้นั้นคือเม็ดยาที่ ตู่กู่ปู่เจ้าแห่งพิษได้สร้างขึ้นมา มันเป็นยาที่มีไว้สำหรับการบ่มเพาะและฝึกโดยเฉพาะคนที่ฝึกทางด้านร่างกายแล้วหากดูดซับยานี้จนหมดสิ้นเขานั้นจะมีระดับ พลังที่ก้าวหน้า และร่างกายที่แข็งแกร่งมากกว่าปกติ นับสิบเท่า



    หุบเขาที่เร้นกาย ซ่อนอยู่ในแดนลึกลับ