ในจักรวาลนั้นมีมิติมากมายนับไม่ถ้วนซึ่งแบ่งระดับเป็มิติชั้นต่ำ มิติชั้นกลาง มิติชั้นสูง มิติเทพ ผู้แข็งแกร่งสามารถไปมาได้ระหว่างมิติต่างๆได้อย่างง่ายดาย ในแต่ละมิติต่างๆก็มีาภายในมิตินั้นและอาจมีาข้ามมิติด้วยเช่นกัน อย่างเช่นามิติที่ถูกจับตาตอนนี้คือมิติชั้นสูง "มิติศักดิ์สิทธิ์สยบเทพ " และ มิติชั้นสูง "มิติทมิฬทลายา" ซึ่งกำลังทำากันอยู่
ณ สนามรบ ขณะนี้ได้มีสายธารโลหิตมากมาย คนล้มตายเป็จำนวนมาก ซากศพกลาดเกลื่อน จุดศูนย์กลางนั้นมีบุคคลอยู่ทั้งหมด 5 คน ซึ่งกำลังต่อสู้กันอยู่ ซึ่งคือ ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ หลงหย่ง ปะทะกับ ราชันย์ปีศาจ เกาหลี่ และรอบๆคือ หญิงสาวที่เป็ตัวตนที่แข็งแกร่งที่สุดรองลงมาจากบุคคล 2 คนนี้ ทั้ง 3 คนเป็คนรักของของราชันย์ศักดิ์สิทธิ์หลงหย่ง ซึ่งกำลังาเ็สาหัสทั้ง 3 คน แต่พวกเธอก็ไม่สามารถต่อสู้ได้ ทำให้พวกได้แต่มองดูการต่อสู้ของราชันย์ทั้ง 2 ทั้งคู่นั้นได้ต่อสู้มามากกว่า 10 วัน 10 คืน ทั้งคู่าเ็สาหัสเจียนตายและใกล้จะรู้ผลแล้ว
" ฮ่าฮ่าฮ่า ราชันย์ปีศาจเ้านำคนของเ้ามาบุกมิติของข้า หลงหย่งผู้นี้ ข้าจะทำให้ทุกคนรู้ว่ามิติของข้าไม่ใช่สถานที่ที่จะมาดูแคลนได้!" หลงหย่งพูดออกมาด้วยรอยยิ้ม แต่ก็ทำให้เขากระอั่กเืออกมาพร้อมกับใบหน้าที่ซีดเซียว
" ข้ารู้ว่าการเดินทางมาโจมตีเ้านั้นผิดเป็สิ่งที่โง่เง่า! แต่ข้าเกาหลี่ราชันย์ปีศาจไม่เคยเสียใจ! แม้ว่าจะทำให้มิติล่มสลาย แต่เพื่ออำนาจมิติของข้าพร้อมจะมุ่งไปข้างหน้าแม้จะมีความตาย! ข้าราชันย์ปีศาจแม้พ่ายแพ้ก็จะเอาเ้าไปอยุ่ด้วย!" ราชันย์ปีศาจพูดออกมาพร้อมกับกระอั่กเือย่างรุนแรง พร้อมกับมองหน้าด้วยดวงตาสีแดงเหมือนปีศาจร้าย
"ถึงแม้ข้าอยากจะรอดแต่ข้าจะปล่อยเ้าไปทำลายมิติของข้าไม่ได้! แม่เหล่าคนรักของเ้าก็แข็งแกร่ง แต่ไม่สามารถทำลายค่ายกลจิติญญา์ได้ แต่เ้ามันต่างกัน เ้ามันปีศาจอัจฉริยะ! จงะเิออกกายปีศาจ!" เกาหลี่ใช้ท่าลับมองมาพร้อมวิ่งเข้าหาหลงหย่งและะเิตัวเอง
" ดวงใจสยบ์! " หลงหย่งหน้าซีดพร้อมกับใช้วัตถุวิเศษสูงสุดที่เหลือพลังน้อยนิด เพื่อรับการโจมตีของเกาหลี่
ตู้ม ตู้ม ตู้ม....
หญิงสาวที่มองก็น้ำตาคลอพร้ะโกน " หลงหย่ง!!"
ควันเริ่มสลายหายไปพร้อมกับมองเห็นร่างทั้งสองที่โดนะเิ
" ฮ่าฮ่า... แม้เ้าจะมี'วัตถุก้าวข้าม์'แต่เ้าก็ยังใช้ได้ไม่ได้เต็มที่! เ้าตอนนี้กำลังจะตายไปพร้อมกับข้า ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่........ " ราชันย์ปีศาจ เกาหลี่พูดด้วยเสียงที่แหบแห้งอย่างห้าวหาญและในที่สุดร่างกายของเขาก็ล้มลงกับพื้นนอนกับพื้น
ราชันย์ปีศาจ เกาหลี่ เสียชีวิตในสนามรบ!
" อึ้ก " หลงหย่งเองก็ล้มลง ดวงตาเริ่มหมองหมนสายตา เริ่มพร่ามัวพร้อมจะตายได้ตลอดเวลา เมื่อหญิงสาวทั้ง 3 เห็นอย่างนั้นจึงรีบเข้าไปรับและเอาแต่ร้องไห้
" หลงหย่งอย่าเพิ่งตายข้ายัง้าเ้าอยู่ พวกเราสาบานกันแล้วไงว่าจะอยุู่ด้วยกัน ตลอดไป! " หญิงสาวคนแรกคร่ำครวญ หญิงสาวอีกสองคนก็ไม่ต่างกัน ทั้ง 2 ร่ำไห้อย่างสุดซึ้งเหมือนใจจะขาด
ทว่าหลงหย่งกับฝืนยิ้มออกมาอย่างอย่างลำบากแล้วกล่าว " พวกเ้าอย่าร้องไห้ไปเลย ที่ข้าต่อสู้มาตลอดก็เป็ความ้าของข้า แม้ข้าจะตายแต่เพื่อพวกเ้าและมิติของพวกเราข้าไม่เคยเสียใจ " หลงหย่งใช้มือของเขาลูบใบหน้าของหญิงสาวทั้ง 3 อย่างอ่อนโยนและอาลัยด้วยใบหน้าที่อบอุ่น
" แต่สิ่งเดียวที่ข้าเสียใจที่สุดคือ การไม่ได้อยู่กับพวกเ้าต่อไป... พวกเ้าต้องสัญญากับข้า อย่าทำอะไรโง่ๆตามข้ามา และช่วยพัฒนามิติของพวกเราไปอยู่จุดสูงสุดด้วย! " หลงหย่งกล่าวพร้อมกับมองไปบนใบหน้าของทั้ง 3 คน " สัญญาสิ! "
"พวกเราสัญญา.... " หญิงสาวทั้ง 3 พูดด้วยความเศร้าและร้องไห้อย่างหนัก
หลงหย่งฟังแล้วยิ้มอย่างอบอุ่นพร้อมกล่าว " ข้าต้องขอบใจพวกเ้าจริงๆ " และกล่าวต่อ " ฮะฮะ.. ไม่ว่าพวกเ้าจะทำอะไร พวกเ้าก็ทำเพื่อข้าตลอด ข้าละรักพวกเ้าจริงๆ... บางทีชาติหน้าพวกเราอาจเกิดมาเป็คู่กันอีกครั้งก็ได้....." หลงหย่งกล่าวด้วยรอยยิ้มที่อบอุ่นพร้อมกับน้ำตาที่ไหลรินออกจากตา และในที่สุดดวงตาสีฟ้าได้เปลี่ยนเป็สีเทา มือของเขาที่กุมใบหน้าของพวกเธอนั้นได้ร่วงหล่นลงมา
" หลงหย่งงงงงงงงงง!!!!!!! " หญิงสาวทั้ง 3 ะโพร้อมกับร้องไห้คร่ำครวญปานจะขาดใจตาย
ราชันย์ศักดิ์สิทธิ์ หลงหย่ง เสียชีวิตในสนามรบ!
าระหว่างมิติศักดิ์สิทธิ์สยบเทพ ปะทะ มิติทมิฬทลายา
มิติศักดิ์สิทธิ์สยบเทพ เป็ฝ่ายชนะ !
เมื่อจบาทุกคนต่างเฝ้ามองอย่างเศร้าโสกทั้ง 2 ฝ่าย เนื่องจากราชันย์ของทั้ง2ฝ่ายต้องเสียชีวิตทั้งคู่ จะทำให้มิติของตนเองระดับลดลงอย่างรุนแรง
กาลเวลาได้ผ่านพ้นไป 10ปี20ปี 100ปี 500ปี 1000ปี!.......................
ณ อาณาจักรลอยฟ้า เมืองเล็กๆนามว่า เมืองล่องลอยนภา มีเด็กหนุ่มคนหนึ่งซึ่งนอนหลับอยู่ในห้องเรียนหลังสุด เขาคือขยะของห้อง หลงหย่ง ซึ่งกำลังนอนอยู่และตอนนี้เขาได้ลืมตา ขึ้นมา! และในเวลาเดียวกันท้องฟ้าได้เกิดปรากฏการณ์ พายุทองคำร่ายรำเหมือนัอยู่บนท้องฟ้าและค่อยๆสลายหายไป โดยเด็กหนุ่มนั่นมีดวงตาสีฟ้าพร้อมกับออร่าแห่งชีวิต! คำพูดดังเข้ามาในหัวเป็คำว่า " การเกิดใหม่! "
จากผู้เขียน
สวัสดีครับนี้เป็นิยายเื่แรกที่ผมเขียน ถ้ามีจุดไหนแย่หรือไม่สมควรสามารถติเตียนได้ครับ และขอขอบคุณผู้เขียนทุกท่านที่ได้เข้ามาอ่านกันนะครับ
เื่นี้จะลงอาทิตย์ละ 3 ตอน
ขอบคุณที่อ่านครับ
ลงชื่อ
จักรพรรดินักเขียน