พี่.........ท่านพี่....
เสียงเรียกนี้ช่างคุ้นหูนัก
อ่า ใช่แล้ว นั้นเหมือนเสียงของอาเรียน้องสาวของเรายิ่งนัก
หึหึ ว่าก็ว่าเถอะที่บอกว่าคนเราใกล้ตายมักจะเห็นภาพความทรงจำในอดีตไหลผ่านเข้ามาถ้าจะจริงสินะ ตัวข้าช่างโชคดีเสียจริงก่อนตายยังได้ยินเสียงคนในครอบครัว
แม้ว่าจะเป็เพียงสิ่งที่จิตใต้สำนึกสร้างขึ้นมาก็ตาม....
ท่านนนนนนนนนนนนพี่!!
ผัวะ!!
เท้าสีขาวนวลเตะเข้าที่เบ้าหน้าของเอริคอย่างจัง
“อุ๊บ”
บัดซบ! คนกำลังใกล้จะตายยังจะมาเตะซ้ำอีกหรอว่ะ
ก่อนข้าตายขอเตะไอ้ลูกหมานี่ก่อนเถอะ!!
เอริคลืมตาเพื่อมองใบหน้าของคนที่เตะหน้าของตัวเอง
ถึงเขาจจะใกล้ตายเต็มทีแต่ตัวเขาก็เป็ถึง นัมเบอร์ลำดับที่ 3 จากทั้ง 8 นัมเบอร์รวมตัวเขาด้วย ก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นมาเป็นัมเบอร์ไม่รู้ว่ามีกี่ชีวิตที่ถูกฆ่าจนเป็สายธารโลหิต ไม่ว่าจะเป็ซอมบี้หรือว่ามนุษย์!!
เมื่อเขาลืมตาขึ้นมาก็เห็นเด็กสาววัย7ขวบกว่า ผมดำสลวย ดวงตาเหมือนอัญมณีสีดำประกายยืนคร่อมตัวเขาอยู่พร้อมกับมองมาที่เขา
“อาเรีย?”
เอริคกล่าวออกไปโดยไม่รู้ตัว
“ใช่ข้าเอง ท่านพี่ขี้เซา ข้าเรียกต้องหลายรอบกว่าท่านจะตื่น!! เร็วเข้ารีบลุกไปแต่งตัวแล้วไปเดินเที่ยวงานเทศกาลกับข้าเถอะ”
เอริคมองไปที่เด็กสาวตรงหน้าพร้อมกับยื่นมือไปจับที่ตัวนางเพื่อที่จะยืนยันว่านี่คือความจริง
อาเรีย เป็นางจริงๆนางยังไม่ตาย น้องสาวข้ายังไม่ตาย ข้าย้อนเวลากลับมาได้จริงๆ
“ท่านพี่ ท่านจะจับมือข้าอีกนานไหม รีบลุกไปแต่งตัวแล้วไปเดินเที่ยวงานเทศกาลกันเถอะ”
“อ่า ข้าจะลุกไปแต่งตัวเดี๋ยวนี้ล่ะ”
เอริคเดินไปล้างหน้าพร้อมกับมองไปที่กระจก
ใบหน้าที่สะท้อนอยู่ในกระจกคือใบหน้าของเด็กหนุ่มผมดำที่มีอายุ 17-18 ปี หน้าตาหล่อเหลา ผิวขาว ร่างกายสมส่วน
ใบหน้านี้.....ข้าย้อนเวลามาแล้วจริงๆ
ในเมื่อฟ้าได้ประทานโอกาสมีชีวิตอีกครั้งนึง ครั้งนี้ข้าจะต้องปกป้องตระกูลและพวกพ้องของข้าให้ได้!!
ข้าจะล้างบางไอ้พวกซอมบี้น่าตายให้หมด!
จนกว่าพวกมันจะโดนกำจัดทิ้งไปให้หมดข้าจะไม่ยอมหยุดเด็ดขาด
ไม่ข้าตายก็เป็พวกมันที่ต้องตาย!!
.
.
เอริคหลังจากแต่งตัวเสร็จก็เดินออกมาจากห้องน้ำ
“วันนี้? วันนี้เป็เทศกาลฉลองการก่อตั้งเมืองไงท่านพี่”
อาเรียจ้องไปที่หน้าของเอริคด้วยความสงสัยว่าเขาลืมวันสำคัญนี้ได้อย่างไร
หัวท่านพี่ได้ไปกระแทกอะไร จนสมองเสื่อมรึไหมนะ?
ถ้าเอริครู้ถึงสิ่งที่อาเรียคิดอยู่ในใจ เขาคงได้กระอักเืออกมาแน่พร้อมบ่นออกมาประมาณว่า
ข้าแค่ถามว่าวันนี้เทศกาลอะไร แต่เ้าดันคิดไปว่าข้าสมองเสื่อมเนี่ยนะ!!
สมเป็น้องรักของข้าจริงๆ
“เทศกาลฉลองการก่อตั้งเมือง?”
เอริคพลันนึกถึงเหตุการณ์สำคัญนึงขึ้นมาได้ทันที
เหตุการณ์ที่เป็จุดเริ่มต้นของการล่มสลายของมนุษยชาติ
หลังจากนี้อีก3วันจะเกิดเหตุการณ์การปรากฏขึ้นของซอมบี้ครั้งแรกโดยพวกมันจะออกมาจากรอยแตกที่กระจายทุกหนแห่งทั่วดาวเคราะห์ไม่เว้นแม้แต่ในตัวเมืองเหตุการณ์ครั้งนี้ได้ทำให้ประชากรลดจำนวนลงไปถึง80เปอร์เซ็นต์ของจำนวนประกรดาวเคราะห์
ในอนาคตได้อธิบายไว้ว่าเหตุการณ์รอยแตกนี้เกิดจากการซ้อนทับกันของสองดาวเคราะห์ เมื่อดาวเคราะห์สองดวงได้ซ้อนทับกันก่อนที่จะซ้อนทับกันสมบูรณ์มันจะทำให้เกิดรอยแตกเชื่อมระหว่างสองดาวเคราะห์จนทำให้ซอมบี้เดินผ่านออกมาจากรอยแตก เหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้นเป็เวลา1วันเต็มก่อนที่จะรวมตัวจนสมบูรณ์รอยแตกจึงจะหายไป
แต่เวลาเพียง 1 วันเต็มก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้เกิดการณ์ล่มสลายของมนุษยชาติ
“อาเรียไปกันเถอะ พี่พร้อมแล้ว”
“อื้ม!!”
เอริคจูงมือของอาเรียเดินออกจากคฤหาสน์ตระกูลัทมิฬไปที่ตลาดของเมือง
เมืองไผ่เขียวเป็เมืองขนาดเล็กที่มีประชากรเพียงแค่3000กว่าคนประกอบไปด้วย5ตระกูลใหญ่ ได้แก่ ตระกูลัทมิฬ ตระกูลบุปผา ตระกูลเหยี่ยวทมิฬ ตระกูลกุหลาบขาว และตระกูลไผ่เขียวที่เป็เ้าเมือง
.
.
ตลาดประจำเมืองไผ่เขียว
“ข้าวสารจ้า ข้าวสาร!!ข้าวสารราคาถูก”
“ไข่ไก่สดๆจ้า ไข่ไก่สดๆ พึ่งเก็บมาเมื่อเช้านี้เลย”
“ทาสคุณภาพสูง สนใจมาทางนี้ได้เลย”
ทาส?
อ่า ข้าไม่ได้ยินศัพท์นี้มานานแล้วสินะ
เหตุการณ์ซ้อนทับกันของสองโลกไม่เพียงแต่จะทำให้เกิดซอมบี้แต่ยังทำให้มนุษย์สามารถฝึกปราณได้ด้วย!!
เมื่อผู้คนสามารถฝึกปราณได้ ทาสก็ไม่ใช่ข้อยกเว้น เมื่อคนผู้นึงมีพลังที่สามารถจะเปลี่ยนแปลงชะตากรรมได้ใครจะยอมอยู่ภายใต้อำนาจผู้อื่นกัน แม้แต่คนทั่วไปยังไม่ยอม ไม่ต้องพูดถึงทาสเลยแม้แต่น้อย พวกทาสถูกกดขี่ข่มเหงมายาวนาน เมื่อตนมีอำนาจย่อม้าอิสรภาพเป็ธรรมดา ทำให้ระบบชนชั้นหายไป
เหลือแต่เพียงผู้แข็งแกร่งและผู้อ่อนแอเท่านั้น!!
ในอนาคตเองก็มีตัวตนที่โดดเด่นเป็รองเพียงนัมเบอร์คนนึงที่เคยเป็ทาสมาก่อนด้วยนี่นะ
เกิดมาต่ำต้อย เกิดมาสูงส่ง?แล้วไง?ต่อหน้าหายนะซอมบี้ มีเพียงผู้แข็งแกร่งเท่านั้นที่อยู่รอด!
หลังจากนี้จะเกิดเหตุการณ์อาหารขาดแคลนอย่างหนักจนกินเวลาถึง5ปีเต็ม ไม่รู้ว่ามีคนต้องตายเพราะอดอาหารกี่คนและที่สำคัญอีกย่างก็คือประชากร
ทำให้เอริค้าซื้อทาสจำนวนมาก เพื่อเสริมสร้างความแข็งแก่งให้กับตัวเอง
เหตุผลเดียวที่เขาต้องทำแบบนี้ก็เพราะเขา้าสร้างเมืองขึ้นมานั้นเอง!!
ความจริงในบรรดานัมเบอร์ทั้ง8 มีเขาเพียงคนเดียวที่ไม่ได้สร้างเมือง เนื่องจากตอนแรกเขาคิดว่ามันวุ่นวายแล้วยังต้องมารับผิดชอบชีวิตคนอื่นด้วย สำหรับคนที่สูญเสียครอบครัวและพวกพ้องทั้งหมดไป ทำให้เขากลัวการสูญเสียคนที่เขารักมาก ทำให้เขาเลือกที่จะต่อสู้คนเดียวโดดเดี่ยวเดียวดายแต่ตอนนี้มันต่างออกไปแล้ว ตอนนี้เขามีครอบครัวและพวกพ้องให้ปกป้อง เขาจะไม่ยอมสูญเสียใครไปเด็ดขาด เพราะเหตุนั้นเขาจำเป็ที่จะต้องสร้างร่มที่แข็งแกร่งเพื่อป้องกันลมฝนขึ้นมา!!
ตอนนี้เขามีสิ่งที่ได้เปรียบกว่าคนอื่นมากนั้นก็คือข้อมูลในอนาคตแม้ว่าในด้านอิทธิพลเขาจะด้อยกว่าอีก7นัมเบอร์ แต่เขาก็เป็คนที่ก้าวขึ้นมาเป็นัมเบอร์ คนที่3 เลยทีเดียวและความแข็งแกร่งเขายังเป็อับดับ2 จากนัมเบอร์ทั้งหมด ด้วยความแข็งแกร่งของเขาทำให้เขาสามารถไปในที่ๆคนทั่วไปไม่สามารถไปได้ทำให้เขารู้ตำแหน่งทรัพยากรสำคัญในอนาตมากมาย ไม่ว่าจะเป็พืชวิเศษหรือวัตถุดิบในการทำอาวุธที่หายาก
ที่สำคัญคือเขามีวิชาฝึกพลังแบบพิเศษ!!
ซึ่งได้มาจากการบุกตะลุยเข้าไปในอีกทวีปซึ่งปรากฏขึ้นมาหลังจากการซ้อนทับกันของสองดาวเคราะห์
ที่นั้นเขาได้พบวิชานี้ในซากอารยธรรมนึง
วิชาเทพปีศาจกลืน์!!