บทที่ 13 ชีวิตใกล้จะจบสิ้นแล้ว!
“พวกคุณกำลังตั้งคำถามกับผมอยู่เหรอ?”
น้ำเสียงของหมอเซวียเต็มไปด้วยความโกรธ
“ถ้าไม่ใช่แกแล้วจะเป็ใคร? ไอ้ตาแก่เฒ่า กล้าถึงขนาดปลอมตัวเป็หมอเซวียเชียวเหรอ ช่างมีความกล้ามากจริง ๆ!”
ลู่กั๋วฟู่พูดด้วยสีหน้าดูแคลน
“ใช่! แกรอดูเถอะ! ตระกูลตู้ของพวกเราเป็ถึงตระกูลหมอยาเก่าแก่ แกยังกล้ามาแอบอ้างเป็หมอเซวีย การปลอมตัวเป็หมอนั้นผิดกฎหมาย! แกรอกินข้าวในคุกได้เลย!”
ตู้ิอวี่ก็ะโด้วย
เมื่อเห็นคนตรงหน้ายังพูดแบบนี้อยู่ หมอเซวียก็โกรธจนหัวเราะออกมา
“เอาละ ในเมื่อคุณบอกว่าฉัผมเป็ของปลอม งั้นคุณก็ฟังให้ดีว่าผมพูดอะไร!”
“่นี้คุณรู้สึกแน่นหน้าอกและหายใจลำบากใช่ไหม?”
“แล้วยังไง?”
ชัดเจนว่าตู้ิอวี่ไม่ได้ใส่ใจคำพูดของหมอเซวีย เขาตอบกลับไปอย่างไม่ใส่ใจ
“ฮึ! เด็กน้อยไร้ความรู้! ยังกล้าพูดว่ามาจากตระกูลหมอยาเก่าแก่! ผมว่าร้านยาเย่าหวังของพวกคุณ ไม่ได้มีอะไรดีไปกว่าที่อื่นหรอก!”
หมอเซวียหัวเราะเ็า
“แก!”
ตู้ิอวี่โกรธทันที ั้แ่เด็กจนโต เขาภูมิใจในพื้นเพของตัวเอง แต่ตอนนี้กลับถูกคนแก่พูดแบบนี้ เขาจะไม่โกรธได้อย่างไร
“แค่คนแก่อย่างแก ก็กล้าพูดไม่ให้เกียรติร้านยาเย่าหวังของพวกเราเชียวเหรอ”
“ตอนนี้คุณลองคลำหน้าอกด้านซ้ายของคุณดู มีก้อนเนื้องอกใช่ไหม ถ้ากดลงไปจะเจ็บใช่ไหม”
หมอเทวดาเซวียทำหน้าดูแคลน
พอได้ยินคำพูดของหมอเทวดาเซวีย ตู้ิอวี่ยกมือขึ้นคลำหน้าอกตัวเองโดยไม่รู้ตัว ทันใดนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก
“นี่? นี่เป็ไปได้ยังไง? แกรู้ได้ยังไง? แม้แต่ตัวฉันเองยังไม่รู้เลย!”
วินาทีต่อมา คำพูดของหมอเทวดาเซวียยิ่งทำให้ใบหน้าของเขาซีดเผือด
“ฮึ่ม! เด็กน้อย ถ้าคุณไม่รักษาโดยเร็ว กลัวว่าคงจะไม่รอดแล้ว!”
ตอนนี้ตู้ิอวี่เข้าใจแล้วว่า คนที่อยู่ตรงหน้าเขานี้คือ หมอเทวดาเซวีย ตัวจริงเสียงจริง!
เขาคุกเข่าลงตรงหน้าหมอเทวดาเซวียทันที “ขอบคุณ หมอเทวดาเซวีย! ขอบคุณ หมอเทวดาเซวีย!”
ส่วนคนอื่น ๆ ที่เห็นเหตุการณ์นี้ ต่างก็เปลี่ยนสีหน้าไป นี่คือ หมอเทวดาเซวีย ตัวจริง!
ลู่กั๋วฟู่ตัวสั่นเทิ้มไปหมด นึกถึงคำพูดของตัวเองก่อนหน้านี้ ใบหน้าของเขาก็เต็มไปด้วยเหงื่อ
“ไม่คิดเลยว่าจะเป็หมอเทวดาเซวียตัวจริง! หมอเทวดาเซวีย ก่อนหน้านี้ผมพูดไม่ให้เกียรติคุณ ขอให้คุณใจกว้างอภัยให้ผมด้วย อย่าได้ถือสาผมเลย!”
“ไม่คิดเลยว่า ชิงเมิ่งจะช่วยพาตัวหมอเทวดาเซวียมาให้พวกเราได้จริง ๆ!”
ทั้งห้องต่างตกตะลึง!
ขณะที่ใบหน้าของหลัวเซิงเต็มไปด้วยความหยิ่งผยอง เขามองไปที่ลู่กั๋วฟู่แล้วกล่าวว่า “ลู่ชิงเมิ่งไม่เพียงแต่เชิญหมอเทวดาเซวียมาเท่านั้น แต่ยังได้รับสัญญาความร่วมมือกับตระกูลโจวอีกด้วย!”
พอพูดจบ สีหน้าของหลัวเซิงก็เปลี่ยนเป็เ็าในทันที ปัง! เขาโยนสัญญาในมือลงบนโต๊ะประชุมตรงหน้า
นี่...นี่เป็ไปได้อย่างไร?
ลู่เจียวเจียวยืนอึ้งอยู่ที่เดิม แม้แต่ความคิดก็หยุดชะงักไป เธอไม่กล้าเชื่อเลยว่าทั้งหมดนี้ ลู่ชิงเมิ่งทำสำเร็จได้!
ก่อนหน้านี้ เธอถูกไล่ออกมาแล้วนี่!
แม้กระทั่งลู่กั๋วฟู่ยังก้าวเท้าที่สั่นคลอน ค่อย ๆ หยิบสัญญาฉบับนั้นขึ้นมา และอ่านอย่างรวดเร็ว
เมื่อเขาเห็นว่าหน้าสุดท้ายเป็ลายเซ็นของโจวสุ่ยหนิว รวมถึงตราประทับขนาดใหญ่ เขาก็สั่นไปทั้งตัว
“นี่มัน...เื่จริงเหรอ…”
เมื่อเห็นท่าทางของทุกคนตรงหน้า หลัวเซิงรู้สึกขบขันอย่างมาก พลางถามต่อด้วยท่าทางสนุกสนาน
“งั้นลุงใหญ่ คำพูดที่ลุงพูดไว้ก่อนหน้านี้ ยังใช้ได้อยู่ไหม?”
“ใช้ได้! ใช้ได้แน่นอน!”
ลู่กั๋วฟู่ตื่นเต้นจนลืมทุกอย่าง แล้วพูดออกมาโดยไม่ต้องคิด “ตอนนี้ฉันขอประกาศว่า ลู่ชิงเมิ่ง เป็ผู้จัดการทั่วไปคนใหม่ของบริษัทเครื่องสำอางลู่!”
แต่ยังไม่ทันที่เขาจะพูดจบ เสียงหนึ่งก็ะโขึ้นมา
“ไม่ได้! ฉันไม่ยอม!”
เมื่อได้ยินเสียงนี้ ทุกคนต่างหันไปมองลู่เจียวเจียว เห็นเธอกัดฟันกรอด แล้วพูดว่า
“ลู่ชิงเมิ่งไม่มีทางทำสำเร็จทั้งหมดนี้ได้หรอก! เธอแค่ฉวยโอกาสจากฉัน! ต้องเป็เพราะเศรษฐีโจวจำฉันกับเธอผิด ถึงได้ปล่อยให้เธอสมหวัง!”
“นี่ก็อธิบายได้ว่าทำไมฉันถึงถูกไล่ออกมาก่อนหน้านี้ ในขณะที่เธอกลับประสบความสำเร็จ!”
เมื่อได้ยินคำพูดของลู่เจียวเจียว ทุกคนต่างมีสีหน้าเหมือนเพิ่งเข้าใจอะไรบางอย่าง
แค่ลู่ชิงเมิ่ง ใครก็ไม่เชื่อว่าเธอจะทำสิ่งเหล่านี้ได้ทั้งหมด
แน่นอนว่าต้องเป็อย่างที่ลู่เจียวเจียวพูด ท่านประธานโจวมีงานยุ่งทุกวัน คงจะจำผิดคน ถึงได้เกิดเื่วุ่นวายแบบนี้!
ในเมื่อตระกูลโจวรับเงินห้าล้านของพวกเขาไปแล้ว และตู้ิอวี่ก็จัดการทุกอย่างไว้หมดแล้ว ในเมื่อเป็แบบนี้ ลู่เจียวเจียวจะถูกไล่ออกมาได้อย่างไร!
“ดังนั้น ฉันควรจะเป็ผู้จัดการทั่วไป! ทั้งหมดนี้ไม่เกี่ยวอะไรกับลู่ชิงเมิ่งเลย!”
เมื่อได้ยินคำพูดของลู่เจียวเจียว ลู่ชิงเมิ่งก็รู้สึกไม่อยากเชื่อ เธอไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าในโลกนี้จะมีคนหน้าด้านขนาดนี้
“ลู่เจียวเจียว เธอพูดบ้าอะไรของเธอ! ที่ฉันสามารถเชิญหมอเทวดาเซวียมาได้ ก็เพราะฉันเตรียมตัวมาอย่างดี! เขาบอกฉันแล้วว่าเขารอคอยที่จะได้ร่วมงานกับฉัน!”
ลู่ชิงเมิ่งเริ่มสะอื้นเล็กน้อย
“ฮ่า ๆ ตลกสิ้นดี”
ลู่เจียวเจียวหัวเราะออกมาทันที และคนรอบข้างก็หัวเราะตาม
ลู่ชิงเมิ่งคนนี้ช่างพูดจาเกินจริงไปแล้ว!
“ลู่ชิงเมิ่ง เธอไม่ต้องมาพูดตลกที่นี่หรอก! ยังจะเตรียมตัวอะไรของเธออีก ตลกสิ้นดี! ถ้าจะพูดถึงการเตรียมตัว วันนี้มีคนมากมายขนาดนั้น แค่ตัวเธอจะโดดเด่นได้ยังไง?”
“ทำไมเธอไม่ลองใช้สมองคิดดูล่ะว่าเธอคู่ควรหรือเปล่า? ทั้งหมดนี้ก็เป็เพราะสิ่งที่ิอวี่ทำไว้ทั้งนั้น?”
“สิ่งเหล่านี้มันเป็ของฉันั้แ่แรก!”
ลู่ชิงเมิ่งดูเหมือนจะโกรธมาก เธอหันไปมองลู่กั๋วฟู่ อยากจะถามหาเหตุผล
“ลุงใหญ่ ทั้งหมดนี้ฉัน…”
แต่ยังไม่ทันที่เธอจะพูดจบ ลู่กั๋วฟู่ก็ขัดคำพูดของเธอ “พอแล้ว!”
เขาไม่ได้ตื่นเต้นเหมือนก่อนหน้านี้ และพูดออกมาตรง ๆ ว่า “ฉันว่านะ ครั้งนี้คงเป็คุณโจวที่จำผิดแล้วละ!”
“ไม่อย่างนั้น แค่เธอเองเนี่ยนะ? ใครจะเชื่อกัน?”
ลู่ชิงเมิ่งใ
พวกเขาไม่เคยเห็นค่าของเธอเลย!
ถึงแม้ว่าเธอจะได้ทุกอย่างมาด้วยตัวเอง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมามีแค่คำพูดที่ว่า เธอคู่ควรเหรอ?
หรือแม้กระทั่งคิดว่าเธอฉวยโอกาสจากลู่เจียวเจียว
คิดมาถึงตรงนี้ ลู่ชิงเมิ่งรู้สึกแสบจมูก ในใจเต็มไปด้วยความน้อยใจ
ส่วนหลัวเซิงโกรธจนหน้าแดงไปหมดแล้ว เขาเห็นเหตุการณ์ทั้งหมด และคิดไม่ถึงเลยว่า แมลงวันพวกนี้ กล้าทำเื่น่ารังเกียจแบบนี้ได้!
ดี! ดีมาก! กล้าแกล้งผู้หญิงของฉัน พวกแกทุกคน รอรับกรรมได้เลย!
ถึงตอนนั้น ฉันจะให้พวกแกคุกเข่าขอร้องชิงเมิ่ง!
“ลุงใหญ่ ทั้งหมดนี้ชิงเมิ่งได้มาด้วยความพยายามของเธอเอง ลุงกลับเอาความดีความชอบทั้งหมดไปให้ลู่เจียวเจียวได้ยังไง? พวกคุณไม่สนใจความพยายามของชิงเมิงตลอดมาเลยเหรอ?”
“พวกคุณไม่ลองคิดดูเหรอว่า บางทีอาจจะเป็เพราะความสามารถของชิงเมิ่งเองที่ทำให้โจวสุ่ยหนิวเห็นชอบ เลยทำให้ทุกอย่างสำเร็จแบบนี้”
หลัวเซิงแทบจะบีบคำพูดออกมาจากซอกฟัน นี่เป็โอกาสสุดท้ายที่เขามอบให้กับคนเหล่านี้
“ฮ่า ๆๆ ตลกชะมัด ความพยายามของเธอน่ะเหรอ? พยายามทำอะไร? หาผู้ชายนอกบ้านหรือไง?”
4K
