~[[รักร้าย นายจอมโหด]]~
Ep.6
~ปัง! ปัง! ปัง! ปัง!
เสียงปืน 4นัดดังก้องไปทั่ว หลังจากนั้นก็เกิดความเงียบ คาเอลเปิดประตูเดินออกมาหาฉันใบหน้าเรียบ
เฉย นี่เขาฆ่าคนโดยไม่รู้สึกอะไรเลยได้ไง โห้..นี่ฉันอยู่กับคนที่พร้อมจะฆ่าคนตายได้ทุกเวลาได้ไงกัน ดีแค่ไหนแล้วที่เขาไม่ฆ่าฉันั้แ่วันแรก oh my god
"อยากไปกินไรที่คาเฟ่หน่อยไหม"
"แล้วแต่เลยคะ"
"หึ พูดเพราะขึ้นมาเลยนะ"
แหงล่ะ ฉันยังอยากจะใช้ชีวิตสุขสบายอยู่นะ พับเพียบเรียบร้อยไว้ก่อนดีกว่า คาเอลยิ้มมุมปากเอามือมาขยี้ผมฉัน แล้วโน้มลงมากระซิบข้างหูจนทำให้ฉันขนลุกซู่
"ฉันทำได้มากกว่านี้อีกนะ ถ้าเธออยากลองดี"
กระชับได้ใจความ โอเคฉันเก็จล่ะ ก่อนหน้านี้ฉันทำไรไว้กับไอ้บ้าคาเอลไว้เนี๊ย
"แหม๊ (เสียงสูงมาก) ใครจะไปกล้ากับนายละ ไปๆฉันหิวมากเลย"
ว่าแล้วฉันก็เข้าไปคล้องแขนคาเอลทำให้เ้าตัวถึงกับยิ้มมุมปากหัวเราะในลำคอโถ่เอ้ย! ยอมแค่วันนี้หรอกนะว่าแล้วทำตัวดีๆไว้ก่อนความปลอดภัยอยู่ข้างหน้า รอเวลาเผลอละกันนายไม่รอดแน่
``ร้านคาเฟ่k
ฉันสั่งลาเต้ กับเค้กช๊อคโกแล๊ต ส่วนคาเอลเอาแค่กาแฟอย่างเดียว ที่นี่แทบจะไม่มีใครเท่าไหร่แต่ดูๆแล้วเป็ผู้ชายหมดเลย ไม่มีผู้หญิงสักคนมีแต่ฉันที่นั่งหัวโด่อยู่คนเดียว
"นึกว่ากลับไปแล้วสะอีกไอ้คาเอล พาหญิงมาไม่รู้จักแนะนำนะมึงอ่ะ"
คนที่ยื่นปืนให้คาเอลตอนอยู่ในห้องนั้น มานั่งข้างคาเอล ตรงข้ามกับฉัน หื้อ~ ดูตอนนี้หล่อกว่าในที่มืดๆอีกอ่ะ
"สวัสดีครับ พี่ชื่อโจเซฟไม่ทราบว่าน้องชื่ออะไรครับมากับไอ้คาเอลได้ไง"
"สวัสดีคะ ชื่อวาเลนคะบังเอิญมาด้วยกันเฉยๆคะ"
"แล้วเป็ไรกับไอ้คาเอลปกติมันไม่ค่อยพาใครมานี่เท่าไหร่"
"ไม่ได้เป็อะไรกันคะ"
คาเอลมองมาที่ฉันแหมก็คนมันโสดอ่ะจ้า พูดไงดี
"ยัยนี่เป็คู่หมั้นฉัน"
"ไม่เต็มใจเป็คะ"
ฉันสวนกลับทันที ทำให้โจเซฟมองคาเอลกับฉันสลับกันไปมา ส่วนคาเอลก็มองฉันแทบจะกินหัวฉันแล้ว
นิดๆหน่อยๆก็ไม่ได้เชอะ!
"อะไรกันสองคนนี้ มึงไปหมั้นั้แ่เมื่อไหร่ว่ะ แม่งไมาบอกกูสักคำ"
"กูต้องบอกมึงด้วย?"
"เอ้าไอ้เหี้ยนี่ กูลืมไปมึงมันเ็าจนไม่มีความรู้สึกไปแล้ว พูดง่ายๆมึงตายด้าน"
"เดี่ยวกูยิงทิ้งแม่ง! พูดไรไม่เข้าหู"
"นายๆ นายครับ ไอ้พวกแก๊งไอ้บอลมันยกพวกมากันเต็มสนามเลย มันรอให้นายออกไป"
คนชุดดำวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาบอกคาเอลและโจเซฟมองหน้ากันแล้วรีบลุกออกไปส่วนฉันก็ตามไปด้วย
พอมาถึงสนามแข่งก็เห็นรถแต่งซิ่งเต็มไปหมด ทันทีที่คาเอลและโจเซฟเดินไปหยุดตรงหน้า ไอ้หัวทองคนนึง ไอ้หมอนั่นก็หันมามองฉันใช้สายตามองั้แ่หัวจรดเท้า ทำให้คาเอลหันมามองตามไปด้วย
"ลืมเธอไปได้ไงว่ะ เธอน่าจะรอฉันอยู่ในคาเฟ่"
"ก็ฉันอยากรู้หนิ เล่นพากันออกมาหมดจะให้ฉันนั่งอยู่คนได้หรือไง"
"อ้าวๆ วันนี้คาเอลมันพาตุ๊กตามาด้วยว่ะ แบบนี้ดีเลยฉันขาดตุ๊กตาหน้ารถพอดี"
ไอ้หัวทองพูดพลางจะเดินมาข้างฉันแต่คาเอลก็มายืนบังไว้แล้วผลักอกไอ้หัวทองออกไป จนไอ้หัวทองหัวเราะหึๆ เหมือนตัวร้ายโจ๊กเกอร์
"มึงมีปันหาอะไรถึงมาที่นี่"
"มึงเอาตัวลูกน้องกูไป กูจะมาเอามันกลับ"
"ก็ไปเอาดิ ไปขุดหลุมพามันออกมาเอง"
"มึง!!"
ไอ้หัวทองทำท่าจะเข้ามาชกคาเอลแต่โจเซฟชักปืนมาจ่อที่หัวของไอ้หัวทองไว้มันจึงหยุดแล้วได้แต่ทำหน้าไม่พอใจ คาเอลยืนนิ่งไม่หลบไม่หลีกไม่แสดงอาการอะไรสักนิด
"กูขอเดิมพัน ถ้ากูแข่งชนะ กูขอผู้หญิงคนนี้"
"อย่าหวัง!"
คาเอลตอบกลับทันทีด้วยน้ำเสียงเ็า
"หึๆ งั้นก็แสดงว่ามึงไม่กล้า กลัวแพ้งั้นสิ"
"กูไม่กลัว แต่กูไม่เอาข้อต่อรองนี้"
"เฮ้ย!! พวกมึงดู! ที่บอกว่าเก่งนักหนา สุดท้ายมันกลัวว่ะฮ่าๆๆ มันคงกลัวรักษาคนแค่คนเดียวไม่ได้จะมีเหี้ยไรไปคุมลูกน้องว่ะ จริงไหม!"
เสียงโห่ร้อง จากพวกไอ้หัวทองทำให้คาเอล กำหมันแน่นฉันรู้ว่าเขาจะต้องโกรธมากแน่ๆ แต่เขาก็พยายามจะปกป้องฉันไว้ไม่เป็เครื่องต่อรองแต่ถ้าเื่มันเป็แบบนี้เขาก็จะ เสียหน้าและคุมคนอื่นได้ยังไงถ้าคิดที่จะรักษาคนๆเดียวไม่ได้ ฉันเลยตัดสินใจทำแบบนี้ ฉันกุมมือคาเอลที่กำหมัดแน่นไว้จนเขาหันกลับมามองฉัน
"ฉันเชื่อว่านายทำได้ นายจะรักษาฉันไว้ใช่ไหม นายจะชนะแล้วพาฉันกลับบ้านอย่างปลอดภัย"
ฉันยิ้มให้คาเอลเขามองมาที่ฉันด้วยสายตาหลากหลายอารมณ์ เขายิ้มนิดเดียวแล้วพยักหน้าให้ฉันแล้วบีบมือฉันกลับมา เหมือนเขาจะบอกให้ฉันมั่นใจได้ว่าเขาจะไม่แพ้
"ตกลง"
"ดี! กฎเหมือนเดิม ใครถึงก่อนชนะ"
"ตามนั้น"
คาเอลให้ฉันอยู่กับโจเซฟห้ามไปไหน เขาไปยังรถที่ลูกน้องเตรียมให้เป็รถเฟอร์รารี่สีดำสนิทที่พร้อมลงสนามแข่ง ตอนนี้ใจฉันเต้นรัวเหมือนจะหลุดออกมาเต้นแข็งกับเสียงเพลงที่พวกหัวทองเปิด จะเปิดเพลงบิ้วอารมณ์เพื่อ??? คนยิ่งตื่นเต้นอยู่
"ไปสั่งให้คนไปจับตาดูว่าไอ้บอลจะมีลูกไม้อะไร"
โจเซฟหันไปสั่งลูกน้อง คนนึง
"มีเื่อะไรคะ"
"เปล่าหรอก แค่เช็คทุกอย่างให้ชัวร์นะ สบายใจได้คาเอลมันไม่ยอมแพ้หรอก"
"หวังว่าจะเป็แบบนั้นนะคะ"
เวลาผ่านไปราวๆ20นาทีกว่าๆ ก็เริ่มมีเสียงเชียร์จากฝั่งของหัวทองโห่ร้อง ทำให้ฉันมองตามไปเห็นรถสองกันผลัดกันขึ้นนำสลับกัน ใกล้ถึงจุดเส้นชัยทำให้ใจฉันเต้นแรงเหมือนจะะเิออกมา ตอนนี้สิ่งศักดิ์สิทธิ์วัดไหนๆก็นึกถึงหมด ขอให้คาเอลชนะแค่นี้ก็พอ เสียงโห่ร้องยิ่งเพิ่มความดังมากขึ้นแต่รถเฟอร์รารี่สีแดง แซงนำมาเฟอร์รารี่สีดำขับตีคู่แค่นิดเดียว จวนจะถึงเส้นชัยเฟอร์รารี่สีดำเร่งสปีดพุ่งรถแซงเฟอร์รารี่สีแดงขาดลอย ฉันะโโลดเต้นเหมือนตัวเองได้แชมป์โอลิมปิก คาเอลจอดรถเปิดประตูลงมา ฉันรีบวิ่งไปะโกอดเขาด้วยความดีใจ
"นายชนะแล้ว นายทำได้"
"ฉันจะแพ้ได้ไง"
"นึกว่านายจะแกล้งแพ้สะอีก"
"ฉันเสียเธอให้ใครไปไม่ได้หรอก"
คาเอลกอดตอบฉันเช่นกัน ความรู้สึกที่ดีใจในตอนนี้ชั่งมีความสุขสะจริงๆ อย่างน้อยฉันก็จะได้รู้ว่าคาเอลไม่ได้ใจร้ายเท่าไหร่เขายังมีมุมดีๆบ้างละน่า
"ไอ้คาเอล! มึงโกงกู!"
ไอ้หัวทองเดินเอาปืนมาจ่อหน้าคาเอล เขาดึงฉันให้หลบด้านหลัง โจเซฟเอาปืนมาจ่อที่ขมับหัวทองเช่นกัน ส่วนลูกน้องคนอื่นๆก็พากันเอาปืนออกมาเล็งไปที่กลุ่มของหัวทองกันหมด
"มึงกล้าก็ลองดู"
คาเอลพูดเย้ย ทำให้ฉันเห็นจุดแดงๆบนหน้าบนตัวของหัวทอง ถ้านี่ใช่แบบที่ฉันคิด ปืนไรเฟิลมีพวกซุ่มยิง จากไหนไม่รู้แต่น่าจะพวกของคาเอล เพราะเล็งแค่หัวทองคนเดียว
"มึงเล่น สกปรกนี่หว่า ถือว่าถิ่นมึงหรือไง"
"มึงใช้วิธีสกปรกก่อนกูแค่ ตอบสนองมึงคืนให้"
"ก็ได้ กูแพ้ หึ! มึงก็ได้คืนไปแล้วไม่เสียอะไรสักอย่าง"
"มึงเข้าใจอะไรผิดป่าว มึงยังไม่ได้ให้สิ่งที่กู้าเลย"
"มึง้าอะไร จะเอารถกูไปก็ได้"
"หึๆ เอาชีวิตมึงไง"
คาเอลชักปืนออกมาจากเอวเล็งไปที่หัวทอง จนเ้าตัวหน้าซีด
"ยิงตรงไหนก่อนถึงจะเจ็บทรมานก่อนตายดี ตรงท้องดีไหมเืได้ไหลทะลักออกมาเร็วหน่อย"
~ปัง!
คาเอลยิงทันทีที่พูดจบ ทำให้หัวทองล้มลงร้องครวญครางด้วยความเ็ป
~ปัง!
อีกนัดที่ขาซ้าย
~ปัง!
อีกนัดที่ขาขวา
~ปัง!
อีกนัดที่หน้าอก ทำให้หัวทองนอนแน่นิ่งหายใจแ่ด้วยความเ็ป
3K
