"เสี่ยวตี๋ผักนี้สามารถกินได้มาเก็บช่วยพี่หน่อยเถิด"
"มันคือผักอะไรหรือพี่รองข้าไม่เคยเห็นชาวบ้านเก็บไปกินเลย"
"ในตำราเขียนบอกไว้ว่ามันคือผักบุ้ง เราจะเก็บแต่ยอดอ่อน" หว่านอิ่งเดินลงน้ำและสอนน้องชายเก็บผักบุ้ง เมื่อเก็บได้มากพอประมาณสองพี่น้องเดินขึ้นฝั่งคนพี่เปิดตำราคอยบอกลักษณะคนน้องคอยช่วยพี่สาวมองหาช่วยเก็บผักและสมุนไพรที่กินได้ หว่านอิ่งและอานตี๋ได้ของกินมามากมายนักเช่น มันหวาน เผือก หอม กระเทียม พริก มะนาว จุหวีฮวา เหลียนเฉียว จินอั๋นฮวา ป่านหลานเกิน และขุดเอาต้นโหระพา ขึ้นฉ่าย พริกมะนาว ขิง กะเพรา ข่า ตะไคร้ไปปลูกที่สวน
"พี่รองกระบุงมันเล็กเกินไปประเดี๋ยวข้าไปเอามาให้ใหม่นะขอรับ"
"อืมได้สิไปเจอกันที่ตกปลานะเสี่ยวตี๋"
"ขอรับ" อานตี๋รีบวิ่งกลับไปเอากระบุง ส่วนหว่านอิ่งแบกกระบุงเดินกลับไปหาพี่ชายที่นั่งนั่งตกปลาอยู่
"อิ่งเออร์เ้าได้อะไรมาเยอะแยะแล้วเสี่ยวตี๋ไปที่ใดหรือ" ชางอวี่มองหาน้องชายคนเล็ก
"เสี่ยวตี๋กลับไปเอากระบุงที่ย้านเ้าค่ะ พี่ใหญ่ได้ปลาเยอะหรือไม่เ้าคะ"
"ไม่ได้เยอะมากหรอกอิ่งเออร์" หว่านอิ่งเดินไปดูกระบุงที่ใส่ปลาตั้งอยู่ในน้ำ อืมได้สี่ห้าตัวไยตัวเล็กนักเล่าแล้วมันจะกินอิ่มหรือ หว่านอิ่งนั่งลงข้างพี่ชายมองผืนน้ำที่ใสมากเสียจนเห็นตัวปลาคิดหาวิธีจับในยุคที่นางจากมา ใช่สินางเคยดูสารคดีวิถีชีวิตของชาวบ้านริมแม่น้ำ หว่านอิ่งลุกขึ้นเดินไปตัดไม้เหลาปลายไม้ให้แหลมและนี้คือฉมวกจับปลา
"พี่ใหญ่ พี่รองข้ากลับมาแล้วขอรับ พี่รองท่านกำลังทำอันใดอยู่หรือขอรับ" อานตี๋วิ่งแบกกระบุงมาเขาคิดว่าวันนี้ต้องได้ของกลับบ้านเยอะมากจึงได้เอากระบุงมาอีกสองอัน แล้วมองพี่สาวอย่างสงสัย
"อ้อ พี่กำลังทำที่จับปลาแบบใหม่จะทดลองว่ามันใช้งานได้หรือไม่"
"ไม้ท่อนนี้หรือที่จับปลาแล้วมันใช้อย่างไรเล่าขอรับ" ชางอวี่และอานตี๋มองท่อนไม้ในมือหว่านอิ่งอย่างมึนงง
"ข้าจะใช้เหยื่อตกปลามาล่อให้ปลาเข้ามาใกล้ๆแล้วก็จะใช้ไม้ท่อนนี้แทงใส่ตัวปลาที่เรามองเห็น แต่ข้ายังไม่แน่ใจว่าวิธีนี้จะได้ผลหรือไม่" หว่านอิ่งอธิบายวิธีการใช้งานต่างๆให้ชางอวี่และอานตี๋ฟังเมื่อทุกคนเข้าใจและก็เข้าประจำตำแหน่งนางเริ่มล่อปลาชางอวี่ที่ถือท่อนไม้จับปลาของน้องสาวก็เริ่มลงมือเช่นกัน เมื่อปลาว่ายผ่าเขาจะใช้ท่อนไม้จับปลาแทงลงไปในน้ำตามที่น้องสาวบอกและมันก็ได้ผลดีเสียจนน่าทึ่ง อานตี๋ยืมถือกระบุงลุ้นพี่ชายตัวเองเมื่อได้ปลาตัวแรกขึ้นมาเขาก็ะโร้องอย่างตื่นเต้นเขาวิ่งถือกระบุงไปเอาปลาจากพี่ชาย ทั้งสามสนุกสนามกับการจับปลาและได้ปลาน้อยใหญ่มาเต็มกระบุง
"กลับกันเถิดอิ่งเออร์เสี่ยวตี๋เราได้ปลามาเยอะมากแล้วประเดี๋ยวท่านพ่อท่านแม่จะเป็ห่วง"
"เ้าค่ะพี่ใหญ่" "ขอรับพี่ใหญ่" สามพี่น้องเดินขึ้นฝั่งแบกกระบุงกลับบ้าน
"ได้อะไรมาเยอะแยะหรือ" จิ้งหรงเอ่ยถามบุตรชายบุตรสาวที่แบกกระบุงกันคนละอัน
"ได้ปลามาเยอะมากเลยขอรับท่านแม่ พี่รองทำที่จับปลาแบบใหม่ด้วยขอรับ" อานตี๋เอ่ยกับมารดาอย่างตื่นเต้น
"งั้นหรือไปอาบน้ำอาบท่าเปลี่ยนเสื้อผ้ากันก่อนเถิดประเดี๋ยวจะไม่สบายเอาได้"
"เ้าค่ะ" "ขอรับ" สามพี่น้องพาการไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้ารีบออกมาช่วยมารดาทำอาหาร
"ท่านแม่เดี๋ยวข้าทำอาหารเองนะเ้าคะ ส่วนปลาที่เหลือนำไปทำปลาตากแห้งเก็บไว้กินดีหรือไม่เ้าคะ" หว่านอิ่งเลือกปลาตัวใหญ่มาสี่ตัวเพื่อทำอาหารและส่วนที่เหลือให้มารดาจัดการเนื่องจากปลาทุกตัวที่จับมาจะมีรอยแผลจากฉมวกจึงนำไปขายไม่ได้นางจึงต้องนำมาทำปลาแตกแห้งเอาไว้กินแทน
"ได้สิอิ่งเออร์เดี๋ยวแม่กับเสี่ยวอวี่จะทำความสะอาดปลาให้"
หว่านอิ่งนำปลาที่ล้างแล้วมาหั่นเป็ชิ้นสองตัวเพื่อไปทำเป็น้ำแกงและอีกสองตัวนำไปทาเกลือให้ทั่วใส่กระเทียมตะไคร้เพื่อนำไปเผาหว่านอิ่งจะผัดผักบุ้งที่เก็บมาได้จึงนำผักไปล้างและหั่นเป็ชิ้นมาผัด และนางทำน้ำแกงปลาโดยตั้งหม้อใส่รากผักชี กระเทียม ข่า ตะไคร้และปลาปรุงรสให้ได้ที่และต้มทิ้งไว้
"เสี่ยวตี๋มาช่วยพี่เผาปลาหน่อยเถิด" หว่านอิ่งบอกน้องชายที่ยืมน้ำลายไหลเป็ทางอยู่ข่างๆ
"ได้ขอรับพี่รอง" อานตี๋รีบเช็ดหน้าเช็ดตาตัวเองเดินไปหาพี่สาว
หว่านอิ่งให้น้องชายนั่งดูปลาเผาส่วนนางเดินมาทำน้ำจิ้มใส่พริก กระเทียม ต้นหอม ผักชี เกลือ น้ำอ้อยนิดหน่อยเพื่อให้มีรสหวาน มะนาวและตักน้ำแกงปลาใส่ลงไปเพื่อให้เกลือละลายและกลมกล่อมมากขึ้น หว่านอิ่งน้ำปลาที่เหลือมาหมักทิ้งไว้ เมื่อทุกอย่างเสร็จเรียบร้อยครอบครัวหวงก็เริ่มลงมือกินข้าวกันอย่างมีความสุขทุกคนในบ่านก้มหน้าก้มตากินปากก็ชมนางไม่หยุดฮ่าๆๆๆอาหารแม่ครัวหลวงก็อย่างนี้ล่ะอร่อยจนเติมข้าวคนละสองชาม
"ท่านพ่อจะเข้าเมืองหรือไม่เ้าค่ะ" บิดานางขึ้นเขาไปดูกับดักสัตว์ได้ไก่และกระตายมาอย่างละห้าตัว
"ใช่พ่อจะไปขายสัตว์ป่าที่จับมาได้เ้าอยากไปด้วยหรือ"
"ไม่เ้าค่ะข้ากับเสี่ยวตี๋เก็บสมุนไพรมาได้จะให้ท่านพ่อนำไปขายด้วยเ้าคะ" ยังไม่ถึงเวลาที่นางจะเข้าไปในตัวเมืองหรอกและนางต้องอยู่ทำอุปกรณ์จับปลาแบบใหม่ที่ไม่ให้มีาแบนตัวจะได้ราคางามๆ
"ท่านพ่อซื้อด้ายมาให้ลูกด้วยนะเ้าคะ เอาเยอะๆเลยลูกจะทำที่จับปลาแบบใหม่"
"ได้สิประเดี๋ยวพ่อจะแวะซื้มาให้เ้า" เมื่อบิดาเดินเข้าเมืองหว่านอิ่งก็ไปเอาด้านของมารดาและผ้าที่ไม่ได้ใช้ออกมานั่งอยู่แคร่ไม้ไผ่หน้าบ้านนางใช้มีดตัดผ้าเป็ทางยาวแล้วค่อยๆตึงเส้นไหมออกจากผ้าทีละเส้นแล้วนำมาถักรวมกันกับด้ายให้มีความคงทน
"อิ่งเออร์เ้าทำอะไรอยู่หรือ" ชางอวี่ถามน้องสาวที่นั่งหน้าเครียดอยู่แคร่หน้าบ้าน
"ข้ากำลังทำที่จับปลาแบบที่จะไม่ทำให้ปลามีรอยแผลและสามารถจับครั้งเดียวได้เยอะๆเ้าค่ะ เมื่อปลาที่เราจับได้ไม่มีรอยเราก็จะสามารถขายได้ราคาเ้าคะพี่ใหญ่"
"อืมมีด้วยหรือที่จับปลาครั้งเดียวได้เยอะๆ"
"มีสิเ้าคะข้าเคยอ่านเจอในตำราแต่น่าเสียดายที่ข้าลืมแล้วว่าเคยอ่านที่ใด" จะไม่มีได้อย่างไรนางดูมาจากสารคดีที่คุณตาชอบดูเลยนะคนใช้กันเยอะเเยะในยุคของนาง
"เช่นนั้นหรือมาพี่จะช่วยเ้าทำ" ชางอวี่เชื่อในคำพูดที่น้องสาวพูดเพราะขนาดท่อนไม้ที่นางทำยังสามารถได้มากมาย ผักที่นางเก็บมาทำอาหารก็เป็ผักที่ชาวบ้านไม่กินกันแต่นางยังสามารถนำมาทำให้อร่อยได้ ดีหน่อยที่ครอบครัวของเขาสามารถอ่านเขียนได้ น้องสาวเขาจึงได้มีความรู้จากคำรามากมายที่นางเคยอ่าน
"พี่ใหญ่แล้วท่านแม่และเสี่ยวตี๋ไปที่ใดกันเ้าค่ะ"
"ท่านแม่กับเสี่ยวตี๋นำปลาออกไปตากแดดน่ะและจะไปปลูกผักที่เ้าขุดมาด้วย"
ชางอวี่กับหว่านอิ่งนั่งถักด้ายกันจนบิดากลับมาจากเมืองวันนี้บิดานางได้เงินจากการขายไก่กับกระต่ายหนึ่งร้อยเจ็ดสิบห้าอีแปะ
สมุนไพรจุหวีฮวา สามารถขจัดความร้อนช่วยให้มองเห็นชัดขึ้นและขับพิษ ห้าต้น ต้นละเก้าสิบอีแปะ
เหลียนเฉียว บำรุเส้นลมปราณ ปอด หัวใจและขจัดสารพิษสามต้นต้นละหนึ่งร้อยยี่สิบอีแปะ
ป่านหลานเกิน สามารถขจัดพิษช่วยให้เืเย็นตัวลงสองต้นต้นละหนึ่งร้อยสิบอีแปะ
จินอั๋นฮวา บำรุงเสีนลมปราณ ปอด หัวใจและกระเพาะอาหาร ขจัดความร้อนและขับพิษที่กระจายลมร้อยห้าต้นต้นละหนึ่งร้อยอีแปะ รวมทั้งหมดแล้วบิดานางได้เงินมาหนึ่งตำลึงเงินกับอีกเจ็ดร้อยห้าอีแปะ ซื้อด้ายไปแปดห้าอีแปะ อาสมุนไพรขจัดพิษนี่ราคาดีจริงๆ ข้าต้องเริ่มศึกษาเพื่อหาเงินเสียแล้วสองพี่น้องนั่งทำที่จับปลาจนมือค่ำและวันนี้มารดานางทำโจ๊กปลาเมื่อกินเสร็จก็แยกย้ายกันไปพักผ่อน
ครอบครัวหวงตื่นเช้าไปช่วยกันพลิกหน้าดินแปลงนาและปลูกข้าวกว่าจะเสร็จก็ยามเว่ย (13.00 น. ถีง 15.00 น.)
"พี่ใหญ่เราไปทดลองที่จับปลาอันใหม่กันเถิดเ้าค่ะ"
"ได้สิ ประเดี๋ยวพี่ไปเอากระบุงและที่จับปลาเสียก่อน"
"ท่านพ่อท่านแม่ข้าจะไปจับปลากับพี่ใหญ่และพี่รองนะขอรับ" อานตี๋ะโบอกบิดามารดาจะให้เขาพลาดได้อย่างไรเล่า
"ระวังตัวกันด้วยนะลูก" บิดามารดาะโบอกทั้งสาม
สามพี่น้องตระกูลหวงเดินตามกันไปริมลำธารชางอวี่นำอุปกรณ์จับปลาออกมาและมัดใส่ไม้ทั้งสองด้าน ไอเทมิ้มใหม่ของนางก็ตือมุ้งที่นางสานให้มีตาใหญ่ๆคลายตาข่ายจับปลาที่นางเคยเห็น แต่นางไม่มีเส้นเอ็นนางเลยทำเป็มุ้งที่มีไม้จับสองด้าน ส่วนนางและพี่ชายลากกันคนละฝั่งไปตามริมลำธารโดยมีน้องชายนางใช้ไม้ตีน้ำอยู่ด้านหน้า
ชางอวี่และหว่านอิ่งลากมุ้งขึ้นฝั่งก็ต้องใเพราะมันใช้งานได้จริงๆลากครั้งเดียวได้ปลาขนาดกลางและขนาดใหญ่มาสิบห้าต้ว ชางอวี่ทึ่งกับที่จับปลาอันใหม่ของน้องสาว อานตี๋หัวเราะชอบใจกับจำนวนปลาที่จับได้มากต่อไปนี้เขาจะมีปลาให้กินไม่ขาดคิกคิก สามพี่น้องลากมุ้งไปมาห้าครั้งได้ปลามาเจ็ดสิบต้ว
"น้องรองเรากลับกันเถิด ได้มามากแล้วอยู่นานประเดี๋ยวท่านพ่อท่านแม่จะเป็ห่วงเอาได้"
"เ้าค่ะพี่ใหญ่" สามพ่น้องกำลังจะเดินขึ้นฝั่ง หว่านอิ่งก็เดินไปเหยียบกัยอะไรแปลกๆนางก้มเก็บมาดูมันคือหอยที่ตัวใหญ่มากเสียจนนางคิดว่าเป็ก้อนหิน หว่านอิ่งมองหอยในมือและกำลังนึกว่ามันเป็หอยอะไร
"พี่ใหญ่เ้าค่ะ เดี๋ยวก่อนอย่าเพิ่งกลับมาช่วยข้าเก็บหอยนั้หน่อยเถิด" หว่านอิ่งะโบอกพี่ชายอย่างตื่นเต้น ใช่แล้วใช่แล้วข้าคิดออกแล้วว่ามันคือหอยอะไร