โนอาห์เดินไปยังแม่น้ำเขาเห็นภาพสะท้อนของตัวเองผมสีดำสนิทดวงตาสีแดง
โนอาห์เอามือจุ่มน้ำลงไปเขาเอาน้ำสาดหน้าตัวเองหยดน้ำได้ไหลไปตามเส้นผมของโนอาห์
ความเย็นะเืได้แล่นเข้าสู่ร่างกายของเขาโนอาห์เดินลงไปในน้ำเขาแช่ตัวลงโนอาห์รู้สึกสบายตัวมากๆ
"น้ำนี้มันทำให้ฉันรู้สึกผ่อนคลายมาก"
"ผ่อนคลายจนรู้สึกแปลกๆเลย"
โนอาห์กินน้ำในแม่น้ำรสชาติของมันจืดเป็อย่างมากแต่ตอนที่ทำให้เขานั้นรู้สึกชอบคือไม่มีสิ่งสกปรกใดๆในน้ำเลยแม้แต่ดินที่ดูสีเทา
ขอบแม่น้ำที่มีดินอยู่ดินสีน้ำตาลที่ดูไม่มีพิษภัยต่อตัวเขาเลย
"พวกมันสะอาดเกินไปมากมีสถานที่แบบนี้ในสถาบันด้วยเหรอ"
"ทั้งที่ฉันเหยียบดินมันควรจะเกิดฝุ่นแต่พอลองเหยียบไปพวกมันกลับแข็งทื่อราวกับถูกจัดไว้ไม่ให้มันเกิดสิ่งสกปรกที่จะทำให้แม่น้ำเปลี่ยนสี"
โนอาห์หันไปมองยังต้นไม้พวกมันลักษณะคล้ายๆกันดูนิ่งสงบถึงแม้จะมีลมมาบ้างแต่ใบไม้กลับไม่พลิ้วไหว
ลมที่พัดมากลับทำเขาให้รู้สึกอุ่นๆสถานที่แห่งนี้เหมาะสำหรับการชมธรรมชาติมาก
ถึงแม้แผ่นดินไหวจะหยุดลงแล้วั้แ่ที่เขาหันไปมองแม่น้ำแต่โนอาห์ก็ไม่ลดการป้องกันลงเลย
โนอาห์เดินขึ้นมาจากน้ำตัวของเขาเปียกชุ่มไปด้วยน้ำเขาเดินทางต่อ
"หากในนี้คือมิติจำลองทำไมมันไม่รู้สึกถึงอันตรายเลยล่ะ"
"ถ้าเป็มิติจำลองที่ถูกสร้างขึ้นมากลไกมันก็ต้องทำงานแล้ว"
"การทำงานของมิติจำลองที่ฉันเรียนรู้มาการทำงานของพวกมันจะกระทบไปทั่วอาณาเขต"
"แต่นี่กลับไม่รู้สึกอะไรเลย"
โนอาห์ครุ่นคิดเกี่ยวกับมิติจำลองเขาเดินไปเจอต้นไม้ที่สูงใหญ่ที่มีระฆังอยู่
เขาหยิบมันขึ้นมาเขาเขย่ามันทำให้เกิดเสียงดัง
"การทดสอบนี้ไม่มีอันตรายเลยมันยังคงต้องใช้สติปัญญาอยู่ดี"
"ฉันต้องหาศิลาให้เจอและจะได้รีบออกไปจากบททดสอบนี้"
โนอาห์เดินหันหลังให้กับต้นไม้เขาเดินออกมาอย่างช้าๆ
พร้อมกับที่มือยังมีระฆังอยู่ในขณะที่เขากำลังเดินโนอาห์ก็ต้องหยุดเดินในทันที
เขารู้สึกถึงอะไรบางอย่างที่ผิดแปลกไปเขาตรวจสอบร่างกายของเขา
"หรือว่า"
"ฮึฮึ.....ลดพลังเวทของฉันอย่างงั้นรึ"
"นี้คงจะไม่ใช่ความสามารถทั้งหมดที่มีหรืออาจจะเป็ของปลอม"
"พลังเวทของฉันก็เริ่มลดลงไปแล้ว"
"หากยังหาศิลาในด่านนี้มีหวังไม่ผ่านแน่นอน"
โนอาห์เดินไปยังจุดที่เขาตกลงมายังบนพื้นที่ตรงนี้ในขณะที่เขากำลังจะเดินต่อก็มีเสียงของใบไม้ที่โดนบางสิ่งทำให้เกิดเสียง
เขาหันไปทางทิศทางของเสียงที่เขาได้ยินโนอาห์พบกับงูตัวใหญ่ลักษณะของมันมีสีเขียวดวงตาของมันมีสีฟ้า
มันเลื้อยมาหาโนอาห์มันใช้เขี้ยวทั้งสองของมันพุ่งไปหาโนอาห์เขาะโหลบการโจมตีของงูั์
"ดูเหมือนทุกอย่างจะเริ่มแล้วหลังจากที่ฉันหยิบระฆังออกมา"
"การลดพลังเวทมันคงจะไม่ใช่ความสามารถของระฆัง"
"งั้นฉันคงโดนเล่นงานั้แ่แรกแล้วสินะ"
"ศิลาก้อนต่อไปต้องอยู่ไหนสักที่ในมิติแห่งนี่แน่นอน"
โนอาห์โจมตีงูั์เขาใช้ดาบฟันไปตามตัวของมันโนอาห์ใช้เพลิงสีดำเผาไปตามตัวของมัน
งูั์ร้องด้วยความเ็ปมันดิ้นไปมาทำให้โนอาห์ที่กำลังวิ่งไปตามตัวของมันต้องะโออกจากตัวของมันในทันที
โนอาห์ใช้มือของตัวเองพุ่งไปแทงตัวของมันเืสีแดงพุ่งออกมาจากตัวของมัน
งูั์หันมาโจมตีโนอาห์ต่อด้วยเขี้ยวเหมือนเดิมโนอาห์กระทืบเท้าเขาะโขึ้นไปบนหัวของมันและใช้ดาบแทงตาของมัน
งูั์ร้องออกมาด้วยความเ็ปมันเริ่มเคลื่อนที่ช้าลง
เมื่อโนอาห์เห็นช่องว่างของงูั์เขาใช้ไฟโจมตีมันเปลวไฟได้พุ่งเข้าหางูั์ไฟได้ปกคลุมตัวของมัน
โนอาห์ยิงไฟลูกที่ 2 ใส่มันทำให้าแทวีความรุนแรงขึ้นมันพยายามที่จะหนีลงน้ำแต่โนอาห์รับรู้ได้
เขาจึงใช้พลังสีดำสร้างเป็กำแพงล้อมรอบตัวมันเพื่อไม่ให้มันหนีไปได้ในเมื่องูั์ไม่สามารถหนีไปได้
ไฟที่ปะทุจากการโจมตีของโนอาห์ได้แผดเผาร่างกายของมันโนอาห์เดินเข้าไปหามันและใช้ดูดซับ
ออร่าสีดำที่อยู่ในมือโนอาห์กำลังดูดพลังเวทจากตัวของงูั์ทำให้มันค่อยๆเหี่ยวแห้งจากร่างที่ดูสมบูรณ์ในตอนแรก
แต่ตอนนี้กลับจะเหลือแต่หนังหุ้มกระดูกสีเขียวที่สดใสตอนนี้กลับอ่อนและจางลงมา
"ไปทางไหนต่อดีล่ะ"
"คงต้องใช้โชคช่วยแล้ว"
"ไอเ้างูั์เมื่อกี้ก็ไม่อันตรายเท่าไหร่"
โนอาห์เดินทางต่อไปในอีก 6 กิโลเมตรเขาเดินไปตามทางที่มีต้นไม้และเถาวัลย์ที่เยอะแยะมากมายทำให้ความไวในการเดินทางของเขาช้าลงมาก
เถาวัลย์สีเขียวประดับอยู่บนต้นไม้ที่ดูมีชีวิตชีวาทำให้เขารู้สึกผ่อนคลายเล็กน้อยแต่ก็ต้องกลับมาคิดอีกทีว่าจะหาทางออกยังไง
"ยิ่งลึกเข้ามาก็ยิ่งเสียเวลาด่านทดสอบที่เจอมาทั้ง 2 มันก็แค่กำจัดและเอาศิลามาก็เท่านั้น"
"แต่ด่านนี้กลับทำให้รู้สึกแปลกๆว่าเวลามันผ่านไปไวมาก"
"การระวังตัวคืออีกหนึ่งสิ่งที่ฉันไม่เคยมองข้ามแต่ตอนนี้กลับทำให้ฉันรู้สึกถึงอันตรายเมื่อต้องอยู่ในที่ที่มันรู้สึกแปลกๆ"
"เหมือนบางสิ่งกำลังจะจัดการฉันอย่างช้าๆ"
เขาเดินมาได้สักพักเขาก็เจอกับลานโล่งๆที่มีรูปปั้นล้อมรอบ เขาเดินไปใจกลางแห่งนั้น
มีแท่นหินวางอยู่เขาตรวจสอบรอบๆแล้วเขาก็มาจ้องมองระฆังที่อยู่ในมือของเขา
"ฉันควรเอามันวางไว้ตรงแท่นนี้ดีหรือไม่"
"ความสามารถของชิ้นนี้ฉันเองก็ไม่รู้ด้วยแฮะ"
"ถ้าฉันจะทดสอบมันฉันก็ระแวงว่าเหตุการณ์ไม่คาดฝันจะเกิดขึ้น"
"เ้าระฆังอันนี้เมื่อมันส่งเสียงก็ทำให้รู้สึกถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีของฉันเลย"
"แต่สัญลักษณ์ที่แกะสลักบนแท่นหินดันเป็รูปเชือกที่ขาดบางสิ่งที่อยู่ตรงกลางซะอีก"
โนอาห์ขมวดคิ้วเขาสังเกตรอยแกะสลักที่อยู่ตรงกลางของแท่นหินนั้นอย่างตั้งใจ
"ข้างๆของมันก็มีรอยที่คล้ายการขยายพลังออกเป็รอบๆด้วยถ้ามันหมายถึงการส่งเสียงของระฆัง"
"สถานที่แห่งนี้จะต้องเกี่ยวกับเสียงแต่ฉันก็ยังไม่สามารถสรุปได้"
ในขณะที่เขากำลังยืนและใช้ความคิดอยู่นั้นก็ได้มีบางสิ่งได้ออกมาจากพุ่มไม้ขนาดใหญ่
รูปร่างของมันเป็วัวที่ยืนสองขาขนสีน้ำตาลถือขวานไว้ในมือมันเดินมาทางโนอาห์
"มิโนทอร์อย่างงั้นรึ"
โนอาห์ะโถอยหลังออกไปเขาจ้องมองไปทางมิโนทอร์
มิโนทอร์หยุดเดินมันจ้องมองโนอาห์จากนั้นมันชี้ขวานมาทางโนอาห์มันวิ่งเข้ามาหาเขา
มันร้องเสียงดังออกมาทำให้โนอาห์ต้องเอามือมาปิดไว้ที่หูมันเป็เสียงที่ดังมากๆจนทำให้เขาต้องบ่นออกมาในรอบหลายปี
เขามาสร้างกำแพงด้วยพลังเวทสีดำเพื่อป้องกันตัวเองจากมิโนทอร์ที่กำลังวิ่งมาหาเขาพร้อมกับในมือที่ถือขวานขนาดใหญ่