เจียงเยี่ยนใช้วิชาตัวเบาประจำตระกูลโลดแล่นกลับบ้าน กว่าจะออกจากป่าน้อยไปถึงบ้านสกุลเจียงก็เป็นยามค่ำแล้ว
เจียงเยี่ยนที่จริงเพียงแค่คิดไปเที่ยวเล่น แต่กลับเจอเหตุการณ์มากมาย มันกลัวบิดามารดาดุด่าจึงไม่กล้าเข้าประตูบ้านตรงๆ มันอ้อมไปยังป่าไผ่หลังบ้านจากนั้นสะกิดเท้าคราหนึ่งก็กระโดดถึงบนกำแพง
“ใคร!” เสียงตวาดดังขึ้น
ลูกดอกหัวธนูสามดอกซัดใส่เจียงเยี่ยนทันที!
เจียงเยี่ยนใจหายวาบ มันอาศัยที่มีวิชาตัวเบาว่องไวรีบเบี่ยงกายหลบได้ เมื่อมันมองลงไปยังสวนหลังบ้าน พบว่ามีผู้คนถืออาวุธ ทั้งกระบี่ ดาบ หอกสิบกว่าคน!
เจียงเยี่ยนตกใจยิ่ง ลอบร้องในใจ“เกิดอะไรขึ้นในบ้าน?”
คนถืออาวุธสิบคนนั้น มีอยู่สองคนกระโดดขึ้นมาบนกำแพง ประกบเจียงเยี่ยนทั้งซ้ายขวา
“เจ้าเป็นใคร” ชายผู้หนึ่งถาม
“เจ้านั่นแหละเป็นใคร ทำไมถึงบุกรุกบ้านข้า!” เจียงเยี่ยนร้องถามกลับ
“บ้านเจ้า?” ชายผู้นั้นทวนคำ
เจียงเยี่ยนห่วงใยบิดามารดามันยิ่งจึงตะโกน
“ท่านพ่อ ท่านแม่ อยู่หรือไม่?”
ชายที่อยู่ด้านซ้ายเจียงเยี่ยนซึ่งถือกระบี่กล่าว
“เด็กน้อย เจ้าลงจากกำแพงก่อนค่อยว่ากัน”
มือของชายชุดแดงขณะจะสัมผัสถูกไหล่เจียงเยี่ยน เด็กหนุ่มพลันขยับกายหลบอย่างว่องไว จากนั้นสะบัดฝ่ามือฟาดใส่
ชายที่ถือกระบี่รีบเบี่ยงกายหลบ มิคาด ฝ่ามือนี้เพียงเป็นท่าหลอกล่อ เจียงเยี่ยนก้มกายลงกวาดขาใส่มันทันที
บุรุษที่ถือกระบี่รีบกระโดดหลบท่าเท้าเจียงเยี่ยน แต่เจียงเยี่ยนรีบลุกขึ้นกระแทกฝ่ามือใส่ท้องน้องชายที่ถือกระบี่
ชายที่ถือกระบี่กระโดดอยู่บนกำแพงซึ่งมีพื้นที่แคบ มันรีบขยับกายหลบฝ่ามือเจียงเยี่ยน ทิ้งร่างลงบนพื้นสวนหลังบ้านสกุลเจียง
ชายอีกผู้หนึ่งถือทวนอยู่บนกำแพง รีบแทงทวนใส่เจียงเยี่ยน
เจียงเยี่ยนร้อนรุ่มใจไม่ทราบว่าบิดามารดามันเกิดอันตรายหรือไม่ มันใช้ออกด้วยเพลงฝ่ามือไผ่ลู่ลม ยอดเพลงฝ่ามือสกุลเจียง
เจียงเยี่ยนใช้ฝ่ามือตบด้ามทวนกระแทกจนเบี่ยงไป จากนั้นพุ่งกายเข้าใส่ชายถือทวน มันขยับมือวูบวาบ เพลงฝ่ามือแผ่วพลิ้วราวกับใบไผ่นับใบร้อยใบสะบัดพลิ้วตามแรงลม เพลงฝ่ามือรวดเร็วงดงาม สะกดจนคนถือทวนตาลายพร่าพราย
คนถือทวนตกใจยิ่ง เจียงเยี่ยนอยู่ใกล้มันเกินไป ทวนเป็นอาวุธยาวไม่สามารถรั้งกลับมาใช้ในระยะสั้นได้
ผัวะ ผัวะ ผัวะ!!!
ฝ่ามือหลายสิบฝ่ามือของเจียงเยี่ยนกระแทกใส่คนถือจนมันกระเด็นตกหล่นจากำแพงทันที
ผู้ถืออาวุธสิบกว่าคนในบ้านเจียงเยี่ยนต่างตกใจคิดไม่ถึงเด็กน้อยจะมีฝีมือถึงเพียงนี้
เจียงเยียนรีบกระโดดลงจากกำแพงฝ่าวงล้อมเพื่อไปหาบิดามารดามัน
ผู้ถือสามคนแทงกระบี่ใส่มัน เจียงเยี่ยนกระโดดหลบกระบี่พร้อมกวาดเท้าเตะใส่พวกมันอย่างว่องไว
คนทั้งสามรีบถอยกายหลบเลี่ยง เจียงเยี่ยนได้ยินเสียงลมดาบเล่มหนึ่งฟันใส่หลังเจียงเยี่ยน
เด็กหนุ่มรีบก้มกายหลบจากนั้นสะบัดฝ่ามือกลับหลังใส่ท้องคนถือดาบอย่างแม่นยำ คนถือดาบได้รับความเจ็บปวดรีบจับกุมท้องถอยไป
ทันใด คนถือขวานคนหนึ่งวิ่งเข้ามาฟันขวานเป็นแนวขวางใส่เจียงเยี่ยน
เจียงเยี่ยนยืนตรง เท้ายืนมั่นคงกับพื้น มันเอนกายไปด้านหลังหลบเลี่ยงขวานที่ฟันมา
เมื่อขวานฟันไม่ถูกเจียงเยี่ยน เด็กหนุ่มใช้โอกาสดีดกายท่อนบนกลับมาฟาดฝ่ามือใส่ผู้ถือขวานด้วยพลังฝ่ามือรุนแรงเป็นสองเท่าทันที!
เคล็ดวิชาสกุลเจียง ไม้ไผ่ดีดสะท้อน!
สกุลเจียงในอดีตมีอาชีพปลูกไผ่ขาย บรรพบุรุษคิดค้นวิทยายุทธจากลักษณะของต้นไผ่ เคล็ดวิชาสกุลเจียงไม้ไผ่ดีดสะท้อน คิดค้นจากหลักการที่ว่าไม้ไผ่มีความหยุ่นเหนียวเมื่อถูกจับให้โค้งงอ เมื่อปล่อยไม้ไผ่มันจะแรงดีดกลับด้วยพลังที่รุนแรงเพิ่มขึ้น
ขณะที่ผู้ถือขวานกำลังจะถูกเจียงเยี่ยนฟาดฝ่ามือใส่หน้าอก ทันใดนั้นเจียงเยี่ยนรู้สึกเสื้อผ้าด้านหลังถูกดึงวูบ ร่างเล็กของเขาถูกดึงถอยกลับไป
ผู้ถือขวานยังไม่หายตื่นตระหนก หากฝ่ามือเมื่อครู่ฟาดถูกอกมัน คงกระดูกหักไปหลายซี่
“ลูกเยี่ยนอย่าได้เหลวไหล!” บุรุษสวมชุดยาวสีเขียวไว้หนวด ท่าทางองอาจพูดขึ้น
“บิดา ท่านปลอดภัยหรือ?” เจียงเยี่ยนร้องอย่างยินดี
“ยังไม่ถูกเจ้าก่อกวนจนคลั่งใจตาย เจ้าไปไหนมา” บิดาเจียงเยี่ยนกล่าวเสียงเครียด
“ข้า ข้า” เจียงเยี่ยนอดขมวดคิ้วไม่ได้
“วันๆ เอาแต่เที่ยวเล่น ช่างเหลวไหลนัก” บิดาเจียงเยี่ยนตำหนิ
บิดาเจียงเยี่ยนปล่อยมือจากเสื้อผ้าที่หลังเจียงเยี่ยน จากนั้นกล่าวว่า
“ตามข้ามา”
ชายที่ถือขวานกล่าวว่า “ท่านเหลียว เด็กน้อยนี้เป็นลูกท่านหรือ?”
บิดาเจียงเยียนนามเจียงเหลียวรีบประสานมือคารวะ
“ท่านตู้ ขออภัยด้วย เด็กน้อยผู้นี้เป็นลูกข้าเอง”
เจียงเหลียวหันไปกล่าวกับเจียงเยี่ยน
“เจ้ายังไม่รีบขอขมาจอมยุทธทุกท่านอีก”
คนแซ่ตู้พยักหน้ากล่าวว่า
“ยอดวิชาสกุลเจียงยอดเยี่ยมจริงๆ”
เจียงเยี่ยนรีบประสานมือคารวะโดยรอบขออภัยชาวยุทธทุกท่าน สายตาคนถืออาวุธนับสิบคนจ้องมาที่มันด้วยสายตาแปลกประหลาด
เจียงเยี่ยนเดินเข้าบ้านไปพบกับมารดาของเขาซึ่งสวมใส่เสื้อผ้าสีม่วง เกล้าผมด้วยสายรัดสีทอง ใบหน้างดงาม ถามว่า
“อาเยี่ยน เจ้าไปไหนมา?”
“ข้าไปเที่ยวในป่าน้อยใกล้ทะเลสาบซีหู”
เจียงเยี่ยนก้มหน้าตอบ มันไม่กล้าเล่าเรื่องที่มันกราบไป๋เหวินโจวเป็นอาจารย์เพราะเพียงแค่หนีเที่ยวก็ทำให้บิดามารดามันตำหนิมากพอแล้ว
มารดามันรีบเข้าไปกอดเจียงเยี่ยน ทำให้เด็กหนุ่มอดรู้สึกประหลาดใจไม่ได้
“เจ้าไม่เป็นไรก็ดีแล้ว”
“ท่านแม่ไม่ตำหนิข้าหรือ?”
เจียงฮูหยินส่ายหน้า“ตอนนี้ห้ามเจ้าออกไปเตร็ดเตร่ที่ไหนอีก รู้หรือไม่?”
เจียงเย่พยักหน้า จากนั้นถามว่า
“ท่านแม่เกิดอะไรขึ้น ทำไมในบ้านมีผู้คนถืออาวุธมากมาย”
เจียงเหลียวกับเจียงฮูหยิน (ภรรยาคนแซ่เจียง) หันไปมองหน้ากัน เจียงเหลียวกล่าวว่า
“ฮูหยิน เจ้าเล่าเถอะ เรื่องนี้ลูกเยี่ยนก็ต้องรับรู้ด้วย”
เจียงฮูหยินพยักหน้า“บ้านเรากำลังมีศัตรูมาเยือน คนผู้นี้ร้ายกาจยิ่ง เหล่าชาวยุทธจึงพากันระดมกำลังมาปกป้องสกุลเจียงของเรา”
“เป็นผู้ใด?”
เจียงฮูหยินกล่าวว่า
“คนผู้นี้มีสติปัญญาสูงส่งดุจขุนเขา มีภูมิความรู้กว้างขวางราวกับตำราที่มีชีวิต แต่เจ้าเล่ห์เพทุบายยิ่งกว่าสุนัขจิ้งจอก ด้านวิทยายุทธก็จัดเป็นสุดยอดฝีมือแห่งยุคคนหนึ่ง แต่ประพฤติตนชั่วร้าย แม้แต่ภูติเทพยังต้องการประหารเขา”
เจียงเยี่ยนกล่าว“ในโลกมีคนร้ายกาจถึงเพียงนี้? มันเป็นใคร?”
เจียงฮูหยินเอ่ยทีละคำ“ปราชญ์มารบริสุทธิ์!”เจียงเยี่ยนงงวูบ“ปราชญ์มารบริสุทธิ์ เหตุใดชื่อของมันจึงยาวถึงเพียงนี้”
เจียงฮูหยินมีสีหน้าเคร่งเครียด นางเตรียมเล่าประวัติปราชญ์มารบริสุทธิ์ออกมา..
จบตอนปราชญ์มารบริสุทธิ์ประวัติเป็นอย่างไร ทำไมต้องการตัวเจียงเยี่ยน ตอนหน้าจะเฉลยเรื่องราวทั้งหมดจ้า
2K
