เมื่อลีอองขับรถมาถึงหน้าบ้านประตูบ้านก็เปิดออกโดยอัตโนมัติ ชายหนุ่มทำหน้าตึงขึ้นมาทันทีไอรดาสังเกตเห็นสีหน้าของเขาเช่นกัน
(คงไม่อยากกลับมาล่ะสิ!!) ไอรดาคิดในใจ นั้นเพราะเหตุการณ์ภายในบ้านหลังนี้ก่อนเกิดอุบัติเหตุมันก็คงทำให้เขารู้สึกไม่ดีเช่นกัน ไอรดาไม่ได้พูดอะไรเพราะเธอก็รู้ว่าชายหนุ่มคนนี้ต้องทนกับพฤติกรรมแย่ ๆ ของอัยยะมาหนักพอสมควรหากเป็เธอ เธอจะทนได้หรือเปล่าก็ไม่รู้
ไอรดาเมื่อรับรู้ความรู้สึกที่ชายหนุ่มคนหนึ่งต้องถูกบีบบังคับให้มาแต่งงานกับหญิงสาวที่ไม่ได้รักแถมผู้หญิงคนนั้นยังนิสัยไม่ดีอย่างสุด ๆ ถึงแม่ว่าอัยยะจะมีสักเป็พี่สาวของเธอแต่พวกเขาทั้งสองก็ไม่ได้ถูกเลี้ยงดูมาด้วยกันความรักความผู้พันระหว่างเธอกับอัยยะนั้นแทบจะไม่มี ดังนั้นเธอไม่เข้าข้างอัยยะเป็แน่
ไอรดา คิดถึงสิ่งที่อัยยะพูดก่อนจากไป(ฝากดูแลเขาด้วย) เธอคงหมายถึงให้ดูแลชายหนุ่มคนนี้แน่นอน
(กว่าเธอจะคิดได้นะ .... เวลาเป็สิ่งที่ไม่แน่นอน... ฉันจะพยายามละกัน แต่ก็นะ ... คงจะไม่ใช่ในฐานะภรรยาหรอกนะเป็เพื่อนที่ดีนะพอได้ แต่ ... เขาจะอยากเป็เพื่อนกับฉันหรือเปล่าน่ะสิ ...หรือจะเป็คนรู้จักที่ดีแค่นี้ก็โอเคนะ)ไอรดาคิดทบทวนเื่ที่อัยยะฝากเธอก่อนจากไป และเธอก็คิดว่าเธอจะจัดการกับมันอย่างไรดี
เมื่อไอรดาคิดได้เช่นนี้เธอก็รู้สึกสงสารเขาที่ต้องมาอยู่ในสถานการณ์เช่นนี้
อันที่จริงสิ่งที่ไอรดารับรู้เื่ราวต่างๆ มีเพียงส่วนของอัยยะที่รับรู้เท่านั้นดังนั้นในสถานการณ์ที่ไม่มีอัยยะอยู่ด้วยเธอย่อมไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและข้อตกลงระหว่างลีอองกับเจสันพ่อของเธอ เธอก็ย่อมไม่รู้เช่นกัน
ลีออง นำรถมาจอดเทียบตรงมุขทางเข้าบ้านที่สามารถจอดรถได้ประมาณ 2 คัน ชายหนุ่มเปิดประตูรถและลงมาจากรถพร้อมกับหญิงสาวเขาช่วยเธอยกกระเป๋าเข้าไปเก็บให้เธอ ที่ห้องนอนของเธอ
ไอรดาเห็นการกระทำของชายหนุ่มก็ไม่ได้ห้าม หรือขัดขวางใด ๆปล่อยให้เขาจัดการไปละกัน เดี๋ยวจะมีพิรุธเอาได้
เมื่อลีอองแยกตัวไปจัดการกับข้าวของของเธอไอรดาก็เดินสำรวจภายในบ้านทันที
ถึงแม้เธอจะมีความจำของอัยยะแต่อัยยะเป็คนที่ไม่สนใจบ้านช่องของตนเองเลยน่ะสิเธอจะรู้ได้ไงว่าข้าวของเครื่องใช้ในบ้านมีพอยังชีพได้หรือเปล่าหรือขาดตกบกพร่องตรงไหน ดังนั้นเธอจำต้องตรวจดูสักหน่อย
หลังเก็บกระเป๋าไว้ในห้องของอัยยะแล้วลีอองก็เดินลงมาจากชั้นบนของบ้าน เขามองหาอัยยะ แต่ไม่เห็นจากนั้นเขาก็เดินเข้าไปในครัว เห็นเธอที่กำลังสำรวจครัว และตู้เย็นพอดี
ไอรดาได้ยินเสียงฝีเท้าคนเดินมาก็รู้ว่าเป็เขา "อือ นี้คุณ ... ที่บ้านไม่มีอะไรพอยังชีพได้เลยหรือไง?" เธอหันไปถามชายหนุ่มที่เดินเข้ามา
"ไม่มี" ลีอองตอบสั้น ๆก่อนที่เขาจะนึกว่าจะพูดอะไรต่อ
"เออ .. นี้คุณอัยย์รถของคุณเสียหายอย่างหนัก ตอนนี้ยังจอดอยู่ที่อู่ซ่อม ถึงแม้ว่าซ้อมเสร็จรถอาจจะมีปัญหาได้ในอนาคต อย่างไรผมว่าคุณควรออกคันใหม่"ลีอองบอกเกี่ยวกับรถของเธอที่เกิดอุบัติเหตุ สภาพของรถไม่น่าใช้งานต่อและตอนนี้จอดอยู่ที่อู่ซ่อม
ไอรดารู้สึกดีกับเขาขึ้นมาอีกขั้นหนึ่งอย่างไม่รู้ตัวที่เขาอุตส่าห์เป็ห่วงเื่ความปลอดภัยของเธอถึงแม้ว่าเธอจะอยู่ในร่างของอัยยะ และเขาก็รับรู้ว่าเธอคืออัยยะผู้หญิงที่เป็ตัวปัญหาในชีวิตเขา เขาก็ยังคงไม่ทิ้งความเป็มนุษย์ถือว่าผู้ชายคนนี้เป็คนดีใช้ได้
(เขายังคงเป็ห่วงเธออยู่นะอัยยะ)ไอรดาคิดถึงสิ่งที่ชายหนุ่มแสดงออกมาทางคำพูด ถึงแม้ว่าน้ำเสียงจะดูแข็ง ๆ ทื่อ ๆไปบ้างก็เถอะ
"อือเข้าใจแล้วล่ะ ... แล้วเดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันค่อยจัดการเื่รถ ... ขอบคุณคุณมากนะที่ยังเป็ห่วง และแนะนำเกี่ยวกับเื่รถให้นะ" ไอรดาพูดลอยๆ จากใจจริงของเธอไปยังชายหนุ่ม
สิ่งนี้ทำให้ลีอองใจหวิว ๆ อย่างไรชอบกลมันแปลก บอกไม่ถูก อยู่ ๆ หญิงสาวที่ไม่เคยขอบคุณใครมาก่อนมาขอบคุณเขากับอีแค่เื่แนะนำเกี่ยวกับรถ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา
สิ่งที่ไอรดาพูดออกไป เธอไม่ได้คิดอะไรมากเพราะนั้นเป็นิสัยและตัวตนของเธอ เพราะเธอไม่ใช้อัยยะโดยกำเนิด
271
![สักวันฉันจะเป็นนางเอก [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1618216900_22836133.webp)
