แกร็ก แกร็ก (ฟังให้เป็เสียงเหยียบกิ่งไม้หักนัครับ)
“เดินมาครึ่งชัวโมงแล้วยังไม่มีวาแววจะเจอแหล่งน้ำสักทีแหะ มีแต่ป่ารกขึ้นเรื่อยๆเนี่ย” คุโระเดินไปบ่นไป
“นี้คุณระบบครับ เ้าเข็มทิศนี้ชี้ไปถูกทางจริงๆหรือเปล่า ไม่ใช้ว่ามันเสียหรอกนะ” คุโระเริ่มถามระบบ
“ค่ะ เข็มทิศชี้ไปในทิศทางที่ถูกต้องแล้ว อีก1กิโลเมตรข้างหน้าจะถึงที่หมายค่ะ” ระบบตอบ
“เอ๊ะ อยู่ข้างหน้านี้จริงดิ ใกล้ถึงแล้วสินะ” คุโระเริ่มวิ่งไปในทันที ทันทีที่เขารู้ว่าภารกิจของเขาอยู่ข้างหน้าไม่ไกล
คุโระวิ่งไปอย่างรวดเร็วเขาแหวกหญ้าสูงออกมาจากดงหญ้าเขาก็พบถ้ำแห่งหนึ่ง ซึ้งถ้ำนี้เป็จุดหมายภารกิจเขานั้นเอง เขาอยากจะรับวิ่งเข้าไปในถ้ำเพื่อทำภารกิจของเขาให้เสร็จทันที แต่เขาต้องหยุดและรีบวิ่งกลับไปแอบหลังดงหญ้าสูงโดยทันที เมื่อเขาเห็นสิ่งมีชีวิตตัวหนึ่งนอนอยู่ปากทางเข้าถ้ำ คุโระมองไปที่มันโดยทันที และก็มีข้อมูลปรากฏออกมา
-มอนสเตอร์ แรงค์B-
หมาป่านรก 3 หัว
สายพันธ์: เซอร์เบอรัส
ความสามารถ: ฉีกกระชาก หัวทั้ง3สามารถกัดเหล็กหนาให้ขาดออกจากกันได้
และหัวที่อยู่ตรงกลางสามารถพ่นไฟนรกโลกันต์ออกมาได้
คุโระเห็นคำอธิบายของมอนสเตอร์ตัวนี้เขาก็หน้าซีดในทันที เขาไม่มีทางชนะเ้าปีศาจตัวนี้ได้เลยต่อให้มันหลับเขาก็ไม่กล้าจะเดินโง่ๆไปหามันเด็ดขาด
“เฮ้ย ๆ ทำไมมันมานอนอยู่นี้ละ ทำไมมันไม่ไปนอนเฝ้าประตูนรกกัน” คุโระได้แต่สายหัวไปมา
“แล้วแบบนี้เควสนี้จะสำเร็จได้ยังไงกัน” คุโระถอนหายใจ
“ระบบผมสามารถปราบเ้านั้นได้รึปาว” คุโระถามระบบ
“ตอนนี้ท่านไม่สามารถ ปราบมอนสเตอร์ตัวนั้นได้เลยโปรดกรุณาหลีกเลี่ยง” ระบบตอบออกมา
“งั้นคุณระบบคิดว่าผมสามารถทำภารกิจนี้ให้สำเร็จได้รึปาว” คุโระถามระบบอีกครั้งด้วยความสงสัย ระบบคงไม่ได้คิดที่จะส่งเขาเข้าไปในปากมอนสเตอร์ตัวนี้หรอกนะ
“อัตราความสำเร็จในการผ่านภารกิจนี้ของท่านสูงถึง99เปอร์เซนต์” ระบบตอบ
“จริงดิ ยังไงกัน” คุโระใมากกับคำตอบของระบบ ทำไมอัตราการผ่านภารกิจเขาถึงสูงมากขนาดนั้น ระบบพึ่งบอกว่าเขาสู้กับเ้ามอนสเตอร์ตัวนี้ไม่ได้แต่เขาจะสามารถผ่านภารกิจนี้ได้
ทันใดนั้น
คุโระก็นึกออกในที่สุดตัวช่วยในการผ่านภารกิจของเขา เขายิ้มออกมาแล้วถามระบบทันที
“คุณระบบครับ ทักษะ ท่าย่องแมวเหมียวไร้เงาของผมสามารถใช้กับเ้ามอนสเตอร์ตัวนั้นได้หรือเปล่าครับ” คุโระถามระบบทันที
“สามารถใช้ได้ค่ะ” ระบบตอบ
คุโระกำหมัดด้วยความดีใจทันที เขาไม่สามารถะโดีใจได้เนื่องจากกลัวการตื่นของเ้ามอนสเตอร์
ั้แ่ออกเดินทางมานี้ ตอนนี้ก็ผ่านมา 1 ชั่วโมงแล้วเขาจำเป็ต้องเริ่มทำภารกิจให้เสร็จโดยเร็ว เขารีบเปิดใช้ทักษะเคลื่อนที่เดินผ่านมอนสเตอร์อย่างระวังที่สุด ยิ่งเข้าไปใกล้มัน คุโระก็ยิ่งตื่นตัวเพิ่มความระมัดระวังตัวเองขึ้นทันที คุโระเดินผ่านมอนส์เตอร์ แล้วเขาก็เข้าไปในถ้ำ เดินต่อไปอีก 300เมตร เขาก็พบกับ บ่อน้ำแร่ธรรมชาติในที่สุด
“ที่นี้เป็แหล่งน้ำที่สที่สุดั้แ่ที่ฉันเลยเห็นมาเลย” คุโระใกับความใสของน้ำเขาสามารถเห็นพื้นผิวใต้น้ำได้เลย
บ่อน้ำแร่ธรรมชาตินี้มีปริมาณแร่ธาตุผสมอยู่ในน้ำเป็ปริมาณที่สูงกว่าน้ำปกติเป็น้ำที่ผู้คนนำมาใช้ดื่มและอาบ โดยที่ผู้คนเชื่อว่าการดื่มน้ำแร่นั้นจะช่วยบำรุงสุขภาพ คุโระก็ดีใจที่มาถึงที่นี้ได้อย่างปลอดภัย
“คุณระบบแล้วผมจะเก็บน้ำแร่พวกนี้ไปยังไงหรอครับ” คุโระถามระบบ
ถึงเขาจะนำกระติกน้ำมาเขาก็ไม่สามารถใส่มันกลับไปได้เพราะกระติกน้ำของเขามีขนาดเล็กพอที่จะเทน้ำใส่แก้วได้แค่2แก้ว หรือเขาต้องไปวิ่งมาทีนี้เพื่อเอาน้ำแร่กันคุโระสงสัยมาก
“ท่านเพียงแค่วางมือลงในน้ำค่ะ ที่เหลือระบบจะจัดการเอง” ระบบตอบ
ทันทีที่ได้ยินระบบคุโระได้วางมือของเขาลงบนผิวน้ำทันที
“ซู๊ดดด” (ไม่ใช้เสียงซดน้ำมาม่านะบอกก่อน)
น้ำแร่ภายในบ่อได้ถูกดูดเข้ามาในฝ่ามือของคุโระ ถ้พูดให้ถูกต้องคือหลุมดำขนาดเล็กที่อยู่บนฝ่ามือของคุโระนั้นเอง สักพักน้ำแร่ทั้งหมดก็หายไป
“ติ๊ง เก็บรวบรวมน้ำแร่เสร็จสิ้นท่านต้องกลับไปที่ร้านอาหารเคลื่อนที่เพื่อยืนยันภารกิจ” เสียงของระบบดังขึ้น
“โอเคร ผมต้องรีบกลับไปแล้วสิ” คุโระพูด
ก่อนที่เขาจะกลับไปเขาเหลือบไปมองเห็ที่ก้นของบ่อน้ำแร่ มีไข่ขนาดใหญ่อยู่ 1 ใบวางไว้อยู่ก้นบ่อ
“เอ๊ะแปลกจังก่อนหน้านี้เราก็เห็นว่าก้นบ่อไม่มีอะไรนี่นา” คุโระสงสัย เนื่องจากตอนเข้ามา เขาด้สำรวจบ่อน้ำนี้แล้วมันใสจนสามารถเห็นก้นบ่อได้ แต่เขาไม่เห็นไข่ใบนั้นอยู่ก้นบ่อเลย
“หรือว่าเวลามันอยู่ใต้น้ำมันจะล่องหนได้กัน” คุโระรีบเดินไปใกล้กับไข่บนนั้นเพื่อสำรวจทันที