บทที่ 11-นายหญิงลี่จู
"นายหญิงเ้าคะ ของพวกนี้จักให้ไว้ตรงที่ใดดีเ้าคะ"
ลี่จูหันไปมองคนพูดที่ขนกองผ้าเนื้อดีที่พับไว้นับสิบมาวาง ตามหลังด้วยบ่าวรับใช้อีกห้าหกคนที่หอบหีบของมากมายตามกันมา
"เ้าจงจดบันทึกของที่ได้รับมาจากงาน เขียนให้ละเอียดว่าผู้ใดมอบสิ่งใดมาบ้าง จากนั้นจึงนำไปเก็บแยกให้ดี เข้าใจหรือไม่ หนิงหนิง"
"เ้าค่ะ" บ่าวหญิงคนสนิทรับคำอย่างนอบน้อม
ของเหล่านี้นางได้รับมาจากการจัดงานเลี้ยงน้ำชาที่ไม่ได้มาจากความ้า ทว่ามาจากความจำเป็ ด้วยฐานะแท้จริงอย่างพระชายาของท่านอ๋องหานโจว นางจึงจำต้องคบค้าสมาคมกับหญิงสูงศักดิ์สกุลอื่นเพื่อเป็หน้าเป็ตา คอยสนับสนุนมีสัมพันธ์ดีงามเพื่อเชื่อมมิตร
"ส่วนเ้า เฟยซิน" ลี่จูหันไปหาบ่าวหญิงอีกคนที่เพิ่งนำบันทึกการสั่งของในจวนเข้ามา นายหญิงแห่งจวนยื่นจดหมายแผ่นหนึ่งส่งให้ "จงให้คนนำสารนี้ไปที่จวนของสกุลหลี่ ข้าตอบรับการเข้าร่วมงานเลี้ยงที่นายหญิงได้จัด"
"เ้าค่ะ"
ลี่จูยิ้มรับพลางปาดเหงื่อข้างขมับ จากนั้นนางจึงนั่งลงคอยมองดูการทำงานของบ่าวรับใช้
ผ่านมาราวสามเดือนแล้วที่นางได้แต่งงานเข้ามาอยู่ในจวนของท่านอ๋องหานโจว กระไรที่ไม่คิดว่าจะได้ทำก็ได้ทำ กระไรที่ไม่คิดว่าจะได้เป็ก็ได้เป็
นางเรียนรู้การเป็นายหญิงของจวนอย่างหมั่นเพียร เพลาผ่านมากระทั่งนี้ก็ยังมีติดขัดบ้างในบางส่วน ทว่าลี่จูก็เริ่มคุ้นชินขึ้นบ้างแล้ว
ภรรยาต้องจัดการเื่ในจวนให้เป็ระเบียบ สามีที่ทำงานข้างนอกจักได้สบายใจ
นางมิได้ทำเพราะอยากทำ แต่นางทำเพราะนางเป็ภรรยาที่แต่งเข้ามาในจวนนี้
ทำเพราะท่านอ๋องหานโจว
ทันใดนั้นนางพลันนึกถึงเื่หนึ่งออก จึงเอ่ยปากถามหนิงหนิงที่นั่งไม่ไกล "จริงสิ เ้านำผ้าสักสองทบส่งไปเรือนของแม่นางเซียวหลินก็แล้วกัน ข้าว่าสีชมพูเหมาะกับนางดี"
บ่าวรับใช้ได้ยินดังนั้นก็พลันชะงัก
"นายหญิงเ้าคะ มันจะดีหรือเ้าคะ กับแม่นางที่มีนิสัยเช่นนั้น"
"มีอะไรไม่ดีกันเล่า ผ้าพวกนี้ก็มีเสียตั้งเยอะแยะ แบ่งให้นางไปคงไม่เป็อะไร"
"แต่นางประพฤติไม่ดีกับนายหญิงนะเ้าคะ ทั้งเคยทำความวุ่นวายในเรือนจนเดือดร้อนมาถึงนายหญิงต้องยื่นมือเข้าช่วย ไหนจะการใช้ความรุนแรงเกินหน้าเกินตา ลงโทษบ่าวรับใช้ทั้งทึ่ไม่จำเป็ นางชอบหาเื่นะเ้าคะ"
ลี่จูยิ้มจืดจางกับคำพูดของหนิงหนิง มันก็จริงดั่งที่นางว่า และเพราะการกระทำเดือดร้อนของเซียวหลิน นั่นจึงทำให้นางถึงกับถูกท่านอ๋องติเตียนร่วมสองครั้ง เนื่องจากควบคุมคนในจวนไม่ได้
ที่นางไม่กล้าทำอะไรรุนแรงเพราะกลัวข้ามหน้าข้ามตาท่านอ๋อง นางไม่รู้ว่าเซียวหลินจักมีน้ำหนักในใจของท่านอ๋องอยู่กี่ส่วน ดูจากครั้งแรกที่นางเผลอเข้าไปใกล้เรือนของอนุภรรยา ท่านอ๋องก็ปรามจนต้องหลบหลีก
จนป่านนี้ ระหว่างข้ากับสามีก็ยังไม่ได้ใกล้ชิดกันเท่าที่ควรจะเป็
น้ำที่เฝ้าทำให้ท่านอ๋อง เขาก็ยังไม่เคยยกดื่มสักครั้ง
ดีหน่อยที่่นี้...เื่บนเตียงท่านอ๋องดูอ่อนโยนกว่าเก่าหลายส่วน มีความคืบหน้าสำหรับหัวใจดวงน้อยของภรรยา
นี่จึงทำให้ลี่จูคิดว่าต้องพยายามต่อไป
หากยอมแพ้ง่ายๆ แล้วข้าจักเติบใหญ่ได้เยี่ยงไร
ลี่จูยิ้มก่อนสำทับให้หนิงหนิงนำผ้าทบใหม่ส่งไปให้อนุภรรยาเช่นเคย
"ไปเถิด"
ข้าสงสารนาง
.
.
ห่างจากเรือนหลักที่ลี่จูกำลังสั่งงานอย่างแข็งขัน พลันปรากฏร่างของหญิงอีกคนที่ยืนกำพัดในมือแน่น สีหน้าฉายชัดถึงความไม่พอใจ
ภายในจิตใจดำมืดของเซียวหลินเต็มไปด้วยหลุมลึกแห่งความอิจฉาริษยาและชิงชัง
ด้วยฐานะอนุภรรยานางกลับทำอะไรออกหน้าออกตาไม่ได้สักนิด ั้แ่มาอยู่ที่จวนแห่งนี้ก็ได้แต่อาศัยอยู่ในจวน ไม่เคยได้ออกไปพบปะแสดงตัวกับผู้ใด เหตุผลนั้นคืออนุภรรยาเช่นนางไม่ทัดเทียมอย่างไรเล่า!
เฝ้าทำตัวมีปัญหา ยามรับรู้ว่าท่านอ๋องติเตียนนางผู้นั้นก็แสนยินดี แต่ผู้ใดจักรู้ว่าทุกครั้งท่านอ๋องกลับทำโทษข้าเช่นกัน
หักเบี้ยหวัดที่อนุภรรยาได้รับต่อเดือน ลงโทษบ่าวรับใช้คนสนิทเงียบๆ แต่เื่นี้ช่างประไร ในเมื่อนางไม่ได้โดนลงโทษด้วย
สำคัญคือ่นี้ท่านอ๋องก็ไม่ได้มาเยือนที่เรือนของนางบ่อยเทียบเท่าก่อน!
จักต้องทำอย่างไร! จักต้องทำอย่างไรถึงจะหาวิธีทำลายภรรยาหลวงที่ข้าแสนชิงชังให้จงได้!
"..." ทันใดนั้นนางพลันนึกออก
หญิงที่จิตใจขุ่นมัวฉีกยิ้มร้าย...
____________________________________________________________
ตอนนี้ยังไม่มีพาร์ทพระเอก แต่เดี๋ยวตอนหน้ามีความคืบหน้าสำหรับพระนางแน่นอนจ้า
จากตอนนี้ทุกคนน่าจะพอเดาออกว่าเซียวหลินก็ไม่ได้มีความสำคัญอะไรกับหานโจว เขาไม่ได้รักนางเช่นกัน แล้วก็ยังไม่ได้ไว้ใจลี่จูด้วย แป่วๆๆ5555 พ่อคนเชื่อใจคนยาก แต่เดี๋ยวพอรักพอหลงเมียคนเดียวแล้วก็เอาแต่เรียกหาเขาแน่นอน ตอนนี้ขอใจร้ายยให้พ่อยกแม่ยกก่นด่าไปก่อนนะ
ขอบคุณสำหรับการสนับสนุนและกำลังใจนะคะ
1K
