เอริกา เลียวาและบอร์ สมรสดวงฤทัยที่ 1 เดินทางพากันมาเคารพต้นสนคุณย่า ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เก่าแก่ที่มีอายุยืนนับพันปี มีกลีบใบสวยสดงดงาม พร้อมดอกไม้บานสะพรั่งแม้จะถูกปกคลุมไปด้วยหิมะโดยรอบ ปัจจุบันต้นสนคุณย่าอยู่ในเขตการดูแลของชุมชนเอคแทรนด์ สายเืราชวงศ์ที่ไม่มียศหรืออำนาจการปกครอง ทั้งสามนั่งลงเพื่อเคารพและใช้ฝ่ามือลูบต้นสนคุณย่าเพื่อขอพร
“มิยักรู้ว่าเ้าขอพรเป็กับเขาด้วย” บอร์รู้สึกประหลาดใจ เมื่อเห็นบุตรที่ไม่ค่อยเคารพศรัทธาอะไรเลยครั้งนี้เธอยอมนั่งเคารพต้นสนคุณย่า
เลียวาลุกขึ้นและหันไปสบตาบิดา “เป็สิเพคะ และข้ากำลังขอให้เื่ที่พวกท่านจะบอกกับข้าหลังจากนี้เป็เื่ที่ดี” เธอตอบด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย
ทั้งเอริกาและบอร์มองหน้ากัน พวกเขาไม่ทันคิดว่าเลียวาจะรู้ทัน
“พวกท่านคงไม่ได้ชวนคนอย่างข้ามาที่นี่เพื่อแค่สักการะต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เป็แน่ ใช่หรือไม่เพคะ”
เลียวาสลับสายตามองบิดามารดาไปมาเพื่อคาดคั้น
“แม่แค่… จริง ๆ แม่แค่อยากจะขอร้องเ้าให้งดใช้พลังวิเศษ” เอริกาตัดสินใจตอบไม่อยากปล่อยยืดยาว
“เพราะเหตุใดหรือเพคะ” เลียวากอดอกถามด้วยความไม่พอใจ การใช้เวทมนตร์คือสิ่งเดียวที่ทำให้ชีวิตเธอมีสีสัน ไม่น่าเบื่อ
เอริกาเล่าเหตุการณ์ทั้งหมดเกี่ยวกับชาวเืสีครามให้เลียวาฟัง ส่วนบอร์ใช้สองมือจับประคองบ่าของบุตรสาวเพื่อแสดงความห่วงใย
อีกด้านหนึ่ง โทเร เหมฤทัยที่ 9 กับ แอสทริด เหมฤทัยที่ 10 สองพี่น้องเืสีครามบุตรของเอมิเลียน่ากำลังเล่นต่อสู้กันที่ลานในของวัง โดยที่ เอลซ่า เหมฤทัยที่ 11 น้องสาวคนเล็กนั่งปั้นหิมะเล่นอยู่ใกล้ ๆ แอสทริดมีพลังวิเศษเป็ดาบหิมะ เธอสามารถเสกอาวุธจากหิมะได้ทุกชนิด ทั้งมีด หอก และดาบซึ่งเป็อาวุธหลักของเธอในการเรียกพลัง ดาบที่ออกมาจากมือเธอจะเป็น้ำแข็งที่มีความคม แม้จะไม่ใช่เหล็กอย่างอาวุธทั่วไป แต่สิ่งนี้หากโดนเข้าจุดสำคัญเต็ม ๆ จะทำให้สิ่งมีชีวิตนั้นทรมานและค่อย ๆ ตายไปได้ ทว่า แอสทริดผลิตได้เพียงแค่อาวุธเท่านั้น ต่างจากเลียวาที่สามารถควบคุมน้ำแข็งได้ด้วยความรู้สึกนึกคิด
ส่วนโทเร พี่ชายของแอสทริดมีพลังที่สามารถเปิดประตูมิติได้ เพียงแค่เขากางฝ่ามือพร้อมนึกสถานที่ จะมีแสงสีเหลืองวงกลมใหญ่ ๆ สามารถบังตัวเขาได้มิดเกิดขึ้น หากเดินเข้าไปก็จะทะลุไปยังสถานที่ที่โทเร้า ทั้งนี้ แม้แต่ที่ที่เขาไม่เคยไปก็สามารถเปิดได้ เพียงแค่นึกถึงบรรยากาศและสภาพแวดล้อมที่เขาอยากเห็น
แอสทริดปากลุ่มมีดด้ามเล็ก ๆ ใส่โทเร ส่วนเขาเปิดมิติมาบังตัวให้กลุ่มมีดเ่าั้ทะลุไปยังโล่ที่แขวนไว้ในห้องเก็บอุปกรณ์รบแทน ทั้งสองมีท่วงท่าลีลาการต่อสู้ที่รู้ทันกัน ทุกครั้งที่แอสทริดใช้ดาบฟัน โทเรได้เปิดประตูมิติให้เป็ที่โล่งบ้าง เป็โล่เหล็กบ้าง เพื่อไม่ให้ดาบโดนตัวเอง แอสทริดจึงเปลี่ยนดาบมาเป็กำปั้นหิมะก้อนใหญ่แทน เธอหวังใช้พลังทั้งหมดที่มีเหวี่ยงหมัดเข้าไปจะทุบอกของโทเร แต่ก็ช้าอีกเช่นเคย เขาเปิดมิติไปที่ตุ๊กตาหิมะของเอลซ่า แอสทริดชกมันเละตุ้มเป๊ะไม่เป็ชิ้นดี เอลซ่าโกรธมากแต่ทำได้เพียงแค่กรีดร้องและยืนด่าอยู่ข้าง ๆ กลัวเข้าไปใกล้ ๆ แล้วจะโดนลูกหลงจากพี่สาวเธอ
แอสทริดไม่ละความอยากเอาชนะ นางส่งหมัดมาอีกครั้งสุดตัว โทเรเฝ้ารอการมาของหมัดนั้นอย่างใจจดใจจ่อ พร้อมเปิดมิติไปยังห้องนอนของ ทอร์ฮิลดา เหมฤทัยที่ 8 ผู้เป็พี่สาวคนโต แอสทริดยั้งมือตัวเองไม่ทันทำให้เธอพลาดท่าจนทะลุเข้าไปในห้องนอนของพี่สาวตามมือน้ำแข็งหมัดนั้นของเธอ
ทอร์ฮิลดาผู้กำลังนอนกอดรัดฟัดเหวี่ยงกับ เบธ สนิทเนตรา ของเธออยู่บนเตียงนอนอย่างเมามัน พวกเขาสะดุ้งผละตัวออกจากกันด้วยความใรุนแรง เบธในสภาพเปลือยกายรีบหลบนั่งลงตรงพื้นอีกฝั่งของเตียงทันที ส่วนแอสทริดรีบก้มหน้าลงเขินอาย
โทเรยื่นหน้าเข้ามาดูพร้อมเปล่งเสียงหัวเราะที่สามารถเอาชนะน้องสาวได้ แต่เขากลับหุบยิ้มลงทันทีเมื่อเห็นพี่สาวคนโตกำลังอยู่ในสภาพโป๊เปลือยนั่งตาขวางอยู่
“เมื่อไหร่พวกเ้าจะไปให้พ้น ๆ จากชีวิตข้า” ทอร์ฮิลดาต่อว่าน้อง ๆ พลางดึงผ้าห่มขึ้นมาปกคลุมเพราะเริ่มรู้สึกเขินอายบ้างแล้วหลังจากที่ก่อนหน้านี้มีแต่ความโกรธ
“ก็ไม่ใช่ความผิดข้าสักหน่อย ท่านพี่โทเรต่างหากเล่าที่เปิดมิติให้ข้ามาที่ห้องท่านพี่” แอสทริดรีบลุกขึ้นชี้ไปที่โทเรเพื่อโยนความผิดให้เขา
“ก็ปกติกลางวันท่านพี่ไม่อยู่ห้องมิใช่หรือ ใครจะไปรู้ว่าท่านกำลังซ้อมรักอยู่เล่า” โทเรเถียงแบบลอยหน้าลอยตา
“ออกไปให้หมดเดี๋ยวนี้”
ตึง! ตึง!
ยังไม่ทันที่ทั้งสองจะก้าวออกไป เสียงเคาะประตูห้องของทอร์ฮิลดาก็พลันดังขึ้น เบธรีบลุกสวมเสื้อผ้าเดินไปเปิดให้ทันที
เอมิเลียน่าเดินเข้ามาข้างในพร้อมส่งสายตาให้เบธออกไปข้างนอก เขาไม่รอช้ารีบออกไปตามคำสั่ง
“โทเร พาน้องเข้ามานี่” และหันหน้าไปสั่งบุตรชายที่ยืนอยู่ตรงขอบประตูมิติ
โทเรที่ได้ยินแบบนั้นจึงรู้สึกหมดสนุกทันที เขาหันออกไปะโเรียกน้องสาวคนเล็ก รอเธอเดินเข้ามาพร้อมกันกับตัวเขาและปิดบานประตูมิตินั้นลง
เอมิเลียน่านั่งลงบนเตียงข้าง ๆ ทอร์ฮิลดา แล้วบอกเล่าถึงเหตุการณ์ของชาวเืสีครามให้ฟัง
จารึกหอสมุดผู้เปิดภิภพ
ต้นสนคุณย่า ศูนย์รวมศรัทธาของชุมชนเอคแทรนด์ ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์นี้สามารถผลิดอกและใบได้แม้ในอุณหภูมิติดลบ เชื่อกันว่ารากของมันหยั่งลึกลงไปซึมซับพลังงานจากผืนดินั้แ่สมัยสร้างจักรวรรดิ การลูบคลำต้นสนเพื่อขอพรจึงเป็จารีตโบราณที่ตกทอดมานับพันปี