คุณชาย Superstar

หลังพูดจบ เธอก็หันไปมองทางด้านเขา

"ผู้จัดการ"

เขาตอบเสียงเรียบ

เธอนั้นพอได้ยินที่เขาพูดก็เข้าใจทันที

พี่ซันหันไปกระซิบกับเขา

"แล้วยังจะคุยอยู่ไหม?"

"อืม"

เขาก็หันไปคุยกับเธอ

"รอผมก่อน10น."

"ถ้างั้นฉันกลับก่....."

เธอยังพูดไม่จบ

"รอผม!"

เสียงเขาเริ่มเข้ม

เธอได้ยินอย่างนั้น ก็ทำอะไรไม่ได้

จึงจำเป็นต้องรอตามที่เขาบอก

เขานั้นก็เดินไปหาพี่ซันเพื่อที่จะได้คุยงาน

ให้เสร็จๆสักที

"กำลังเล่นโหมดโหดอยู่รึไง ฮ่าๆ"

พี่ซันแซว

"คุยงาน!"

เขาพูดเสียงเข้ม

"เชอะ! ก็ได้ๆ~"

พี่ซันตอบอย่างน้อยใจ

พวกเขาสองคนจึงคุยงานกันอย่างจริงจัง เธอเห็นก็ยังรู้สึกกดดันเลย

เวลาผ่านไปประมาณ 7 น.

"อะไรจะเร่งรีบขนาดนั้น หรือว่า...~"

พี่ซันรีบพูดแซว

"ตามนั้น"

เขาตอบเสียงเรียบ

"นายนี่มันสุดยอดคนเลยนี่หว่า~ฮ่าๆ"

พี่ซันหัวเราะอย่างชอบใจ

"หมายถึงเรื่องงาน"

เขาก็ยังคงตอบเสียงเรียบ

"ชิ! ใครจะไปเชื่อ ฮ่าๆ"

พี่ซันรู้ทัน

"ไม่กลับงั้นเหรอ!?"

เขาตอบเสียงเข้มแก้เขิน

"นี่สิน้าา~ หมดประโยชน์ก็ไล่กลับ!"

พี่ซันทำท่าทางน้อยใจ

เขาก็ไม่ได้พูด แต่ใช้สายตามองแทน

พี่ซันก็รีบพูดขึ้น

"ก็ได้ๆ~ ชิ!"

และพี่เขาก็หันไปพูดกับเธอ

"งั้นพี่ไปก่อนนะครับ คุณน้องสะใภ้~

แล้วระวังตัวด้วยนะครับ~ ฮ่าๆ

เธอยังไม่ได้ทันจะตอบอะไรพี่ซันเลย แต่พี่เขาก็เดินจากไปกับเสียงหัวเราะ

"ระวังตัวสินะ"

เธอคิดในใจ

แล้วเธอก็ถอนหายใจ

เขานั้นก็มองเธอ แล้วก็แอบยิ้ม

"ฉันกลับได้ยัง?"

เธอรีบถามขึ้น

"จะรีบไปไหนกัน~?"

เขาตอบอย่างขี้เล่น

"กลับบ้านไง"

เธอตอบอย่างหงุนงง

"ขี้เกียจอ่ะ~"

เขาตอบ

"ห้ะ!! อะไรของนาย!?"

เธอตอบด้วยความตกใจ

เขานั้นก็เดินไปนั่งบนโซฟาและเปิดทีวีดู

เธอเห็นเขายังทำตัวสบายๆนั้น ก็รีบหยิบ

มือถือขึ้นมาและโทรหาคนขับรถ

เขานั้นก็เห็นเธอกำลังหยิบมือถือ เขาก็รีบแย่งมือถือจากมือเธอไป

"ทำอะไรของนาย!?

"END"