การเผชิญหน้าระหว่างเอ็มเลสส์และผู้หญิงคนหนึ่งที่ใจกลางป่า
ทั้งสองคนได้จ้องมองหน้าของกันและกัน
อิริน่านั่นยังไม่รู้ตัวว่าด้านหน้าเธอคือพี่สาวของเธอเพราะเธอยังหลับอยู่หลังเอ็มเลสส์
(ทำไมพี่ชายถึงเงียบกันล่ะ? )
อิริน่าได้มองไปทางที่เอ็มเลสส์มอง เธอได้ใเป็อย่างมาก
" พ...พี่มาเรียน่าา!!"
เอ็มเลสส์ได้ใครู่หนึ่ง และได้ใช้พลังตรวจจับปริมาณพลังในตัวของหญิงสาว
สิ่งที่เอ็มเลสส์เห็นนั้นคือ...ปริมาณพลังที่มากกว่ามนุษย์ธรรมดาถึงสามเท่า และเป็ออร่าสีแดง
ออร่าสีแดงนั้น เหมาะที่จะให้ออฟิทุศฝึก
"คุณเป็ใคร...ทำไมถึงมาอยู่ที่นี่??"
พี่สาวของอิริน่าได้ชี้ดาบมาที่หน้าเอ็มเลสส์และได้เปิดคำถาม
เอ็มเลสส์ได้รู้กฎหนึ่งข้อที่เขาจำได้จากองครักษ์เคยบอกไว้นานแล้ว
หากใครก็ตามที่กล้าชี้ดาบใส่ นั่นแปลว่าพวกเขาท้าประลองชีวิตกับท่าน
เอ็มเลสส์นั้นรู้ดีว่าการที่หญิงสาวคนนั้นทำแบบนี้นั้น เธออาจไม่รู้กฎ
แต่ว่า...เอ็มเลสส์นั้นแตกต่าง เขาจะทำในแบบที่้า
เขาจะไม่สังหารหญิงสาวคนนั้น แต่จะสั่งสอนให้รู้ว่า
"อย่าริอาจท้าศัตรูหากเ้านั้นยังอ่อนแอเกินไป"
และได้เทเลพอร์ตไปที่ด้านหน้าของหญิงสาว พร้อมปล่อยออร่าปกคลุม
พี่สาวของอิริน่านั้นยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็โดนกดดันด้วยพลังของเอ็มเลสส์และทรุดลงไปกับพื้น
เธอได้หันหน้าขึ้นไปมองที่เอ็มเลสส์ สิ่งที่เห็นคือ...ร่างสัตว์ขนาดใหญ่ที่พร้อมกลืนกินเธอ
ออร่าของเอ็มเลสส์นั้นได้ปกคลุมไปทั่วผืนป่า ทำให้สัตว์อสูรที่อยู่ในป่า ต่างก็หวาดกลัว ไม่แม้แต่จะขยับ
ผ่านไปไม่กี่นาที ออร่าก็ได้หายไป...
เอ็มเลสส์ได้ทดสอบและสั่งสอนหญิงสาวคนนั้นพอแล้ว ได้เดินหันหลังให้กับเธอและกลับไปที่ใต้ต้นไม้ต้นเดิม
แต่เธอไม่สามารถขยับไปไหนได้เพราะเกิดอาการหวาดกลัว รวมทั้งอิริน่า และสัตว์อสูรทั้งหมดที่โดนออร่านั้นด้วย
"พวกเ้าไม่สามารถขยับได้สินะ? เดี่ยวข้าช่วยให้หายจากอาการนั้นเอง"
[ความสงบนิ่งของสายน้ำ]
เอ็มเลสส์ได้ใช้พลังของเขาปกคลุมไปทั่วทั้วทั้งผืนป่าอีกครั้งเพื่อเยียวยา ทำให้พวกเขาทั้งหมดกลับมาปกติอีกครั้ง
"เอาล่ะ...มานั่งคุยกันสิ แม่สาวผมแดง?"
หญิงสาวคนนั้นไม่สามารถที่จะขัดขืนได้ และเดินไปนั่งด้านหน้าของเอ็มเลสส์
"อรึก!?"
เธอนั้นได้กังวลเป็อย่างมาก เพราะไม่รู้ว่าทำไมถึงต้องทำตามชายคนนี้
แต่ถ้าหากไม่ทำตามเธออาจตกอยู่ในอันตราย และหมู่บ้านของเธออาจถูกทำลายก็ได้
"อย่ากังวลเลย ข้าไม่ทำอันตรายต่อเ้าหรอกนะ"
"สิ่งที่เ้าต้องทำคือ..?"
เอ็มเลสส์ได้ชี้นิ้วไปที่พี่สาวอิริน่าและยิ้มออกมา
ทำให้เธอคิดว่าชายคนนี้อาจ้าตัวเธอเพื่อที่จะไม่ทำลายหมู่บ้านบ้านของเธอ
เธอได้ค่อยๆถอดเสื้อผ้าออก โดยที่ต้องฝืนใจถอด
เอ็มเลสส์นั้นได้สงสัยและเกิดคำถามขึ้นมาว่าทำไมนางถึงถอดเสื้อผ้า
"พ...พี่สาวทำอะไรเนี้ย!!"
อิริน่าได้พูดเสียงดังขึ้นมา และได้ะโออกมายืนด้านหน้าพี่สาวเธอ
"ถ..ถ้าพี่ชาย...อ...อยากได้...เอาหนูไปเถอะนะ!!"
"ด...ได้โปรด...ฮือๆ...ปล่อย..ปล่อยพี่สาวหนูไปเถอะนะ!!"
เอ็มเลสส์ได้เริ่มเข้าใจแล้ว่าทำไม
เพราะพวกเธอคงคิดว่าเอ็มเลสส์จะเอาพวกเธอมาทำเป็นางสนมไม่ก็ทาส
เขาได้ทำหน้าไร้อารมณ์และถอนหายใจ
พวกเธอกำลังทะเลาะกันและเอ็มเลสส์ได้พูดขึ้นมา
"เห้อ~ ดูเหมือนจะเข้าใจผิดกันนะพวกเ้าน่ะ "
และได้ทำหน้าเขิลอายกันทั้งคู่
"เอ๊ะ?"
"เอ๋!!!"
ผ่านไปสักพัก...พวกเธอก็สงบจิตสงบใจได้
"แล้วคุณชี้มาที่ฉันทำไมคะ??"
เอ็มเลสส์ได้ยกนิ้วขึ้นมาและกระดิกนิ้ว จากนั้นก็มีออร่าออกมาจากพี่สาวอิริน่า
เป็ออร่าสีแดงเข้ม ทำให้เธอใเป็อย่างมากที่ไม่คิดว่าในตัวเองจะมีพลังอะไรแบบนี้
"ก่อนอื่น...เ้าเอ่ยชื่อเ้าออกมาสิ?"
"ฉันมีชื่อว่า มาเรียน่า ค่ะ?"
เอ็มเลสส์ได้ใช้พลังเพื่อดูข้อมูลของมาเรียน่า
[ชื่อ:มาเรียน่า เผ่า:มนุษย์ อายุ:17 ปี]
[สูง:176 เิเ น้ำหนัก:54 กิโลกรัม]
[คุณสมบัติ:ไฟ แสง]
หลังจากที่ได้ตรวจดูเสร็จ เอ็มเลสส์ก็ได้พยักหน้าสองครั้ง
"แบบนี้นี่เอง อืมๆ"
และได้เอ็มเลสส์ได้เอามือลง แล้วมองไปที่มาเรียน่า
"เ้าน่ะ มีอาจารย์รึยัง??"
เขาได้ถามมาเรียน่า
พร้อมติดต่อไปหาองครักษ์ของเขาคนที่จะเอามาไว้สอนมาเรียน่า
"ฉันยังไม่มีอาจารย์ค่ะ..?...มีอะไรรึเปล่าคะ??"
"เธออยากมีอาจารย์มั้ยล่ะ?"
มาเรียน่าได้มองไปที่เอ็มเลสส์และก้มหน้าลงไปมองตัวเอง
"ฉันเหรอคะ?"
มาเรียน่าได้พยายามหาอาจารย์มานานแล้ว แต่ไม่มีใครเข้าใจในพลังที่เธอมีเลย ทำให้เธอเลิกหวังเื่อาจารย์
แต่การที่เอ็มเลสส์สามารถดึงพลังเธอออกมาได้ทำให้เธอมีความหวังอีกครั้ง
"ฉันอยากมีอาจารย์ค่ะ?!."
เอ็มเลสส์ได้พยักหน้าและหลับตาลงไป และเขาได้ติดต่อไปหาองครักษ์หนึ่งในหกองครักษ์ของเขา
นางคือ...ผู้มีเมตตา เบรีเวีย
('เบรีเวีย ได้ยินข้าหรือป่าว')
('คะ นายท่าน')
('ข้าเจอบางอย่างน่ะ เป็สิ่งที่น่าสนใจด้วยนะ')
('อะไรเหรอคะ??')
('หลังจากที่เ้าทำภารกิจเสร็จแล้วกัน')
('ทราบแล้วค่ะ นายท่าน')
หลังจากที่พูดจบก็ลืมตาตื่นขึ้นมา เอ็มเลสส์ได้ลุกขึ้นและได้เปลี่ยนชุดเขาทันที เพื่อที่จะได้ไม่เด่น
"เอาล่ะ ตอนนี้อาจารย์ของเธอทำภารกิจอยู่ เดี่ยวนางก็มา"
" ส่วนตอนนี้ข้าอยากเห็นอะไรที่อยู่นอกป่านี่น่ะ"
เอ็มเลสส์ได้ดึงผลไม้ที่อยู่บนต้นไม้ลงมาและส่งให้ มาเรียน่าและอิริน่า
"พาข้าออกไปทีสิ??ด้านนอกน่ะ จะมีอะไรอยู่?"
มาเรียน่าและอิริน่าได้ลุกขึ้นมาและวิ่งออกไปก่อนเอ็มเลสส์
"มาสิคะ ฉันจะพาท่านไปที่หมู่บ้านฉันก่อน?"
และก็ได้เดินตรงไปทางที่มาเรียน่ามาเพื่อไปหมู่บ้านของ มาเรียน่าและอิริน่า