ฉินเฉารีบปลีกตัวไปห้องน้ำร้าน KFC สะอาดสะอ้านไม่มีจุดด่างพร้อย ข้างในไร้ซึ่งกลิ่นเหม็น และ คราบสกปรกปรากฏให้เห็นบนซิงค์เลย
ยังมีกระจกขนาดใหญ่อยู่บนซิงค์หันหน้าเข้าหาห้องน้ำ ฉินเฉาโน้มตัวไปหาซิงค์ตัวหนึ่ง ล้างหน้าล้างมือทั้งสองข้างเพื่อล้างกลิ่นอ้วก
อีกด้านของห้องน้ำ มีแม่บ้านสวมชุดเครื่องแบบสีฟ้ากำลังทำความสะอาดพื้น ให้สะอาดหมดจดยิ่งขึ้น ในมุมมองของฉินเฉาไม่สามารถเห็นหน้าแม่บ้านได้อย่างชัดเจน แต่สิ่งที่โดดเด่นคือก้นของเธอ มันโค้งงอนกลมกลึงทำให้ผู้คนอยากจะเข้าไปขย้ำเค้นคลึงมัน
ทันใดนั้นไฟราคะของฉินเฉาก็ปะทุขึ้น เขารู้สึกว่าตนเองอยากมีความสำคัญกับผู้หญิงคนนี้เป็อย่างมาก เหมือนกับสัตว์ป่าข้างในตัวเขากำลังคำรามดิ้นรนอยากจะหนีกับความรู้สึกที่เป็อยู่ในตอนนี้
ฉินเฉาพยายามสงบจิตใจ พิงร่างกายกับหินอ่อนสีดำอันเย็นเยียบ จิตใจของเขาตกอยู่ในภวังค์ร่างกายของเขารู้สึกร้อนรุ่มอย่างที่สุด
บันไดนั้นเขาก็เหลือบเห็นหน้าตัวเองในกระจก ตอนนี้บนหน้าของเขามีเกล็ดสีดำน่ากลัวปรากฏขึ้น
ผมสีดำของเขาลุกโชนด้วยไฟสีแดง ยิ่งกว่านั้นตายังส่องประกายแสงสีเขียว
“นี่อะไร!?” ฉินเฉาใ เขาแตะใบหน้าของตนเองอย่างไม่อยากเชื่อ แต่แล้วก็เห็นแขนของตัวเองถูกปกคลุมไปด้วยเกล็ดสีดำ ส่วนเล็บมือแต่ละนิ้วก็กลายเป็กรงเล็บ เขาเห็นมันค่อย ๆ ยาวขึ้น ๆ มันดูเหมือนอุ้งมือของสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัว
ขณะที่หัวใจของเขาตกอยู่ในความหวาดกลัว ฉินเฉาไม่ได้รับรู้ว่าอุณหภูมิร่างกายของเขาสูงขึ้น หัวของเขามึนงง ความทรงจำมากมายผุดขึ้นมาในความคิด
มันเหมือนกับเป็ความทรงจำของชายคนอื่น ความทรงจำนี้แปลกมาก ๆ ทันใดนั้นในจิตใจของเขาก็มีเงาปรากฏออกมา เป็เงาที่น่าหวาดกลัวอย่างแท้จริง ร่างกายของมันเต็มไปด้วยเกล็ดสีดำ เป็มนุษย์สัตว์ที่น่ากลัวอย่างแท้จริง
“โฮกกกกก!” สัตว์ร้ายแผดร้องคำราม ทันใดนั้นฉินเฉาก็ใลืมตาขึ้น มือทั้งคู่ของเขาตบลงไปบนซิงค์ ฉับพลันก็ปรากฏเป็หลุมขนาดใหญ่ 2 หลุมบนซิงค์หินอ่อน หินอ่อนที่แตกเป็เสียงกระจัดกระจายเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อย หนึ่งในนั้นปลิวกระเด็นมาฝากบนหน้าอกของฉินเฉา เืสีแดงสดไหลออกมาในทันที
แต่เมื่อมองตัวเองในกระจก ฉินเฉาพบว่าเืที่ไหนออกมาได้หายไปอย่างรวดเร็วจนไม่เหลือร่องรอย าแของเขากำลังรักษาตัวเองด้วยอย่างรวดเร็วเหมือนกับไม่เคยมีมาก่อน
“ขอทางหน่อยค่ะ ๆ!” แม่บ้านบอกกับฉินเฉา เหมือนเธอไม่รู้เกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายฉินเฉา เธอยังคงเคลื่อนที่เข้ามาใกล้เรื่อย ๆ ขณะที่กำลังถูพื้นไปด้วยจนหลังของเธอชนกับเขา
และน้ำจมูกของฉินเฉาก็ัักับกลิ่นที่คุ้นเคย เขาก็ขมวดคิ้วอย่างสงสัย
“โรซี่?” ฉินเฉาเปล่งเสียงออกมา เขาพบว่าเสียงของเขาแหบ ราวกับว่ามันไม่ได้เปลี่ยนแค่ร่างกายของเขา แต่มันเปลี่ยนแม้กระทั่งเสียง
“จมูกนายนี่ดีจริง ๆ ...” ทันใดนั้นแม่บ้านก็เผยใบหน้าที่ฉินเฉาคุ้นเคย
ปีศาจสาวสวยตนนี้เหมือนมนุษย์มาก โดยเฉพาะอย่างยิ่งริมฝีปากอันยั่วยวนของเธอทำให้ฉินเฉานึกถึงความทรงจำแสนหวานที่เกิดขึ้นบนโซฟา ทันใดนั้น ปากของเขาก็รู้สึกถึงกลิ่นหอมที่ะเิออก
ปีศาจสาวตนนี้เหมือนจะไม่กลัวรูปร่างปัจจุบันของเขา เธอเขยิบเข้ามาใกล้เขา ร่างกายของเธอพิงอยู่กับแขนของฉินเฉา ขณะนิ้วเย็น ๆ ของเธอกำลังลูบเกล็ดบนหน้าของฉินเฉา
“ร่างนี้หล่อจริง ๆ นี่คือร่างจริงของนาย....”
“ร่างจริงอะไร!” ฉินเฉาขมวดคิ้ว เขาคิดว่าสาวงามนางนี้เหมือนจะบอกว่าตัวเองเป็ปีศาจ ดังนั้นฉินเฉาจึงไม่ห้ามตัวเอง จับแขนโรซี่ถามอย่างเ็า
“ที่ฉันเป็แบบนี้ เป็เพราะเธอใช่ไหม?”
“จุ้ ๆ ๆ ทำไมนายถึงหยาบคายอย่างนี้ นายกำลังทำฉันเจ็บ” โรซี่พูด เครื่องแบบสีฟ้าของเธอฉีกขาด เผยให้เห็นต้นขาขาว ๆ ทั้ง 2 ข้างกำลังถูกับเกล็ดที่ขาของฉินเฉา “เจ็บจริง ๆ นะ”
แม้หน้าของฉินเฉาจะเต็มไปด้วยเกล็ด แต่แล้วอยู่ ๆ มันก็เป็สีแดงขึ้นมาอย่างเห็นได้ชัด เขาผลักโรซี่ออกไปขณะที่หน้ายังคงแดงก่ำ
ทันทีที่ปีศาจสาวปรากฏตัว ไฟห้องน้ำเกิดการกะพริบ ยิ่งกว่านั้นอุณหภูมิรอบ ๆ ก็ลดต่ำลง หลุม 2 หลุมบนซิงค์หินอ่อนที่ฉินเฉาทำ ทันใดนั้นก็ปรากฏหมอกสีขาวพวยพุ่งออกมา
กระจกมีน้ำแข็งเกาะบาง ๆ
โรซี่เป็ปีศาจสาวที่ทรงเสน่ห์จริง ๆ ส่วนล่างของฉินเฉารู้สึกร้อนผ่าวอย่างยากจะระงับ
ปีศาจสาวตนนี้ ทำตาเ้าชู้ใส่เขา ฉีกยิ้มอย่างนุ่มนวลแล้วพูดว่า “นายนี่ช่างไร้เดียงสาเสียจริง!”
จากนั้นเธอถอดเครื่องแบบของเธอออก เผยให้เห็นชุดหนังรัดรูปร่างทรงนาฬิกาทรายของเธอ แล้วก้มลงไปพิงกับผนังอีกครั้ง ส่วนโค้งของสะโพกของเธอมีเสน่ห์อย่างมาก เธอขยิบตาให้ฉินเฉาแล้วพูดว่า
“อย่าใจร้ายกับฉันนักเลย รู้ไหมตอนอยู่ในนรกฉันคิดถึงนายตลอดเวลา สิ่งที่เกิดกับนายตอนนี้ไม่เกี่ยวกับฉันเลย มันเป็เพราะกายาปีศาจของนายตื่นขึ้นแล้วต่างหากล่ะ มันจะเกิดขึ้นโดยธรรมชาติ นายรู้มั้ยว่ามีิญญาปีศาจเฒ่าอันทรงพลังอาศัยอยู่ในร่างกายนาย”
“ิญญาปีศาจเฒ่าทรงพลัง?” ฉินเฉามองอย่างแปลกใจ นี่เื่ล้อเล่นอะไร แม้ว่าปู่ของเขาจะเป็หมอดูผู้เชี่ยวชาญด้านฮวงจุ้ย ท่านก็พูดกับเขาไม่บ่อยเกี่ยวกับเื่เทพและภูตผี ฉินเฉาจึงไม่เชื่อมัน
“ฉันรู้ว่านายไม่เชื่อเื่ิญญาภูตผี แต่ตอนนี้นายได้ก้าวเข้าสู่ดินแดนแห่งการฝึกตน และถ้านายเริ่มต้นฝึก “กฎความลับทั้ง 9” ที่ฉันให้ไป ความแข็งแกร่งของนายจะเพิ่มขึ้น ตอนนี้นายเป็แค่มือใหม่ เลยไม่สามารถควบคุมร่างกายปีศาจของนายได้ แต่ในอนาคตฉันเชื่อว่านายจะกลายเป็ปีศาจที่ยิ่งใหญ่แน่นอน”
“ฉะ ฉันเป็ปีศาจ” ฉินเฉาถอยหลังกระแทกกับซิงค์ เมื่อเขาเห็นหลุมนั่น ทันใดนั้นหัวใจของเขาก็สั่นสะท้าน
“ฮิ ๆ นายเกิดมาพร้อมกับกายาปีศาจ นายจะต้องเรียนรู้เส้นทางของปีศาจเพื่อกลายเป็เทพปีศาจ สิ่งที่นายกำลังจะฝึกนี้เป็เส้นทางปีศาจ เส้นทางปีศาจนี้แบ่งได้เป็ 9 ขั้น เพื่อให้สอดคล้องกับ 9 ขั้นของ์ แต่ละขั้นเรียกว่า หัวหน้าปีศาจ ิญญาปีศาจ เสนาธิการปีศาจ ขุนพลปีศาจ ปีศาจจอมเวท จ้าวปีศาจ าาปีศาจ จักรพรรดิปีศาจ และเทพปีศาจ ตอนนี้นายยังเป็แค่หัวหน้าปีศาจตัวเล็ก ๆ”
“ฝึกฝนเส้นทางปีศาจ?” ฉินเฉารู้สึกว่ามันลึกล้ำ ทุกสิ่งที่เขารู้ได้ถูกเปิดออกมา
“ฉันมีบางสิ่งต้องทำ ไม่สามารถตามไปคุยกับนายได้อีกแล้ว” โรซี่สำรวมตัวเอง กลิ่นหอมอ่อน ๆ โชยผ่านหน้าของฉินเฉา
ทันใดนั้น เกล็ดของฉินเฉาก็ค่อย ๆ หายไปกลับสู่ร่างมนุษย์อีกครั้ง “ตอนนี้นายอยู่ขั้นแรกของเส้นทางปีศาจ นายไม่สามารถควบคุมพลังของตัวเองได้ ดังนั้นมันจึงยังไม่มั่นคง เมื่อนายฝึกฝนไปถึงขั้นต่อไปของเส้นทางปีศาจ ขั้นิญญาปีศาจ นายจะสามารถเปลี่ยนร่างกายได้มั่นคงกว่านี้ นายสามารถควบคุมมันได้ ด้วยความตั้งใจของนาย ฮิฮิ มีคนมาแล้ว ไว้เจอกันใหม่!”
เมื่อพูดจบ ทันใดนั้นเธอก็กลายเป็ควันสีดำแล้วหายไปอย่างรวดเร็ว ชุดแม่บ้านสีฟ้ายังคงกองอยู่บนพื้น บังคับให้ฉินเฉาเชื่อว่าทุกสิ่งที่เขาเจอเป็เื่จริง
เมื่อโรซี่หายไป ไฟห้องน้ำก็กลับมาเป็ปกติ อุณหภูมิของห้องเริ่มเพิ่มขึ้น
จากนั้นชายใส่สูทก็เข้ามาในห้องน้ำ เขาบังเอิญเห็นฉินเฉาเดินข้าไปในห้องน้ำ โดยที่ไม่รู้ว่าก่อนหน้านี้มีบางสิ่งผิดปกติเกิดขึ้น
เขาออกมาจากห้องน้ำมาด้วยอาการมึน ๆ สับสน เดินไปหาฟางเหวิน กับ หูหลี่ลี่ ขาแต่ละก้าวที่ก้าวเดินต้องรู้สึกว่ามันหนักมาก ๆ
เส้นทางปีศาจ? ปีศาจสาว? การฝึกตน? ฮ่า ๆ ๆ ถ้าเขาพูดเื่นี้กับหูหลี่ลี่ เธอต้องบอกว่าหัวเขาไปชนกับประตูห้องน้ำมาแน่ ๆ
“เกิดอะไรขึ้นกับพี่ ๆ ไปอ้วกมาเลยรู้สึกไม่ดีเหรอ?” หูหลี่ลี่ยังคงเล่นเน็ต ฟางเหวินเห็นสารรูปของฉินเฉารีบถามขึ้น
“ไม่เป็ไรหรอก คงจะหนาวเกินไปนิด” ฉินเฉาโบกมือทรุดตัวนั่งลงบนเก้าอี้ของเขา
“แฮมเบอร์เกอร์ของพี่เย็นชืดหมดแล้ว รีบ ๆ กินซะให้เสร็จ ๆ” ฟางเหวินค่อย ๆ วางแฮมเบอร์เกอร์ด้านหน้าฉินเฉา แต่ฉินเฉากลับส่ายหัวแล้วพูดว่า
“ไม่กินแล้ว ฉันหมดอารมณ์กินแล้ว”
“ชิ!” ขณะที่เล่นเน็ตหูหลี่ลี่วางมือของเธอแล้วพูดว่า “พี่มันอ่อนชะมัด แค่เื่เล็ก ๆ น้อย ๆ ก็หมดสภาพซะแล้ว”
“เหอะ ๆ” ฉินเฉายิ้มอ่อนให้สองสาว ‘เื่เล็กน้อยงั้นเหรอ? ลองเปลี่ยนร่างเป็เหมือนสัตว์ประหลาดดูสิ’ แต่ฉินเฉาไม่อยากพูดออกไป เพราะไม่อยากให้คนเห็นเขาเหมือนเป็สัตว์ประหลาด
“ลืมมันซะ ฉันแค่รู้สึกไม่ดี ฉันจะไปถามกระบองไฟฟ้าหวังเื่ขอลาบ่ายนี้”
“อะไรนะ นายมาทำงานได้แค่ไม่กี่วันก็ถามหาวันลาซะแล้ว ความสัมพันธ์ของนายกับกระบองไฟฟ้าหวังไม่ค่อยดี ระวังเขาปฏิเสธล่ะ”
“ช่างมันสิ อยากทำอย่างนั้นก็ทำ” ฉินเฉาไม่สนใจ เขามีสิ่งสำคัญให้คิด ไม่ว่ากระบองไฟฟ้าหวังจะคิดยังไงที่เขาลา ก็เทียบไม่ได้กับปัญหาที่เขากำลังเผชิญอยู่ตอนนี้ไม่ได้
.................................
ขณะที่ฉินเฉากำลังประสบปัญหาเื่การฝึกตน ฟางหัวกำลังปวดหัว
“โหวเทียนอยู่ไหน? ฉันรอมันมาเป็วันแล้วไม่เห็นแม้แต่เงา หรือมันทำงานล้มเหลว?” ฟางหัวนั่งอยู่ใน KTV (คาราโอเกะ) แขนของเขากอดหญิงสาวคนเมื่อวาน ขวดเบียร์ตกอยู่บนพื้น
“นายน้อยฟาง พวกเรารอมาทั้งวันทั้งคืนแล้ว ก็ยังไม่พบเขา” ชายอีกคนที่ยืนอยู่ด้านหน้า ดูแล้วคงจะเป็ผู้จัดการโรงแรมแสดงท่าทางสุภาพอ่อนน้อมถ่อมตนอย่างเต็มที่ ขณะตอบอย่างระวัง
“บัดซบ เื่แค่นี้ก็ทำไม่สำเร็จ แล้วฉันจะใช้มันไปทำอะไรได้อีก!” ฟางหัวบีบหน้าอกของผู้หญิงที่อยู่ข้าง ๆ อย่างแรงจนหน้าของหญิงสาวบิดเบี้ยว แต่เธอก็ไม่กล้าส่งเสียงซักแอะ
“นายน้อยฟางอย่าเพิ่งโมโห อย่าโกรธเลยนะครับ!” ผู้จัดการรีบพูด “เขาไปทำตามคำสั่งของนาย แต่พอพวกมันกลับมาก็ะโโหวกเหวกราวกับคนเสียสติ เมื่อปะติดปะต่อจากที่พวกมันพูด ๆ กัน ดูเหมือนพวกมันจะพูดว่าเจอผี”
“ไอ้บ้าเอ๊ย!” ฟางหัวฟิวส์ขาดเขาคว้าขวดเบียร์บนโต๊ะ ฟาดลงไปบนหัวผู้จัดการอย่างแรงจนแตก ผู้หญิงกรีดร้องร่วงตกลงไปนั่งบนโซฟาหรูหราตัวใหญ่ ผู้จัดการทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น ราวกับว่ามันเจออารมณ์แบบนี้ของฟางหัวมาบ่อยครั้ง แม้ว่าเืหัวของเขาจะออกนองหน้าของเขา แต่มันก็ทำเพียงแค่เอาผ้าขาวมากดปิดาแเท่านั้น
“พวกมันคิดว่าฉันฟางหัว จะเชื่อข้อแก้ตัวโง่ ๆ ของพวกมันเหรอ?”
ฟางหัวฆราวาสอยู่ไหนในห้อง KTV ทันใดนั้นประตูห้องคาราโอเกะก็เปิดออก มีผู้หญิงสวมเสื้อผ้าทันสมัยเดินเข้ามา
มีชายในชุดสูทตามเธอเข้ามาด้วย หน้าของเขาซีดด้วยความกลัวขณะที่ปากของเขาเอาแต่ขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“นายน้อยฟาง ต้องขอโทษจริง ๆ ผู้หญิงคนนี้ไม่สนใจคำเตือนของผมที่ห้ามเข้ามา เธอเดินเข้ามาเลย เธอบอกว่าเป็แฟนของนายน้อย”
จบตอน#