กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

หลินเฟยระวังตัวเองอยู่ตลอดถึงแม้มันจะไม่มีความหมายก็ตามเพราะถ้าหากอีกฝ่ายต้องการฆ่าหลินเฟยคงไม่มีทางเลยที่หลินเฟยจะหนีหรือป้องกันได้ ตอนนี้หลินเฟยจึงได้แต่นิ่งเงียบอยู่กับที่จนในที่สุดชายชราเจ้าของบ่อนพนันก็เลิกสนในสมบัติของหลินเฟยแล้วหันกลับมา
''เมื่อไม่กี่ปีก่อนข้าเคยจับตาดูเด็กอยู่คนหนึ่งชื่อหลินเฟย เด็กคนนั้นเป็นเด็กที่ฉลาดมากแต่น่าเสียดายอยู่ๆเด็กคนนั้นก็หายตัวไปข้าตามสืบเรื่องของเด็กคนนั้นทั้งหมดแต่ก็รู้อะไรไม่มาก เฮ้อ...เจ้ารู้มั้ยว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากเด็กคนนั้นหายไป พ่อของเด็กคนนั้นเข้าโจมตีตระกูลหลินด้วยความรุนแรงหากตอนนั้นหัวหน้าตระกูลรุ่นของตระกูลหลินไม่ออกมาพ่อของเด็กคนนั้นคงล้างบางตระกูลหลินไปแล้วแต่น่าเสียดายพ่อของเด็กคนนั้นพ่ายแพ้เพราะฝืนใช้พลังมากเกินไป จนตอนนี้พ่อของเด็กคนนั้นได้หายไปเอาหละที่ข้าจะสื่อก็คือเจ้าคือเด็กคนนั้นใช่หรือไม่''หลินเฟยที่ฟังอยู่ในใจถึงกับกรีดร้องด้วยความบ้าคลั่งความแค้นที่มีต่อตระกูลหลินมันทะยานไปถึงจุดที่ไม่สามารถอยู่ร่วมโลกกันได้อีกต่อไปแต่หลินเฟยจะแสดงอาการอะไรออกมาไม่ได้เพราะหลินเฟยยังต้องการปกปิดตัวตนเอาไว้ก่อนช่วยไม่ได้หลินเฟยส่ายหน้าจากนั้นจึงนั่งลง
''งั้นหรอกหรือ แต่เอาเถอะมาพูดเรื่องของเรากันดีกว่าเพราะตั้งแต่ที่เจ้าเริ่มพนันครั้งแรกจนถึงครั้งสุดท้ายข้านั้นจับตามองเจ้าอยู่ตลอดเวลาประสาทสัมผัสของเจ้าที่มีมันไม่ใช่คนในวัยนี้ที่จะครอบครองได้การคำนวนการคาดเดาของเจ้าเองก็อยู่เหนือกว่าคนอื่นมากนัก ข้าอยากให้เจ้าทำงานให้ข้า''หลินเฟยได้ฟังก็ครุ่นคิดแต่ไม่นานหลินเฟยก็เขียนข้อความลงไปในกระดาษ
'ข้าทำงานให้ผู้อาวุโสได้แต่มีข้อแม้ 1.หากเป็นงานที่ข้าไม่อยากทำข้าจะไม่ทำเด็ดขาดและท่านบังคับข้าไม่ได้2.ตลอดเวลาที่ข้าทำงานให้ ท่านผู้อาวุโสต้องดูแลเรื่องความปลอดภัยให้ข้าตลอดเวลา3.ข้าสามารถเลิกทำงานกับผู้อาวุโสได้ตลอดเวลา ทั้งหมดนี้คือข้อแม้ของข้า' หลินเฟยย่ื่นแผ่นกระดาษไม่นานหลังเจ้าของบ่อนพนันอ่านจบก็ยกยิ้มขึ้นจากนั้นจึงเริ่มพูดต่อ
''แน่นอนไม่มีปัญหางานของข้าไม่ใช่อะไรมากนอกจากการพนันและการต่อสู้ที่มีของเป็นเดิมพันส่วนเรื่องค่าจ้าง อืม...1เดือนข้าให้เจ้า10เหรียญทอง''หลินเฟยพยักหน้ารับเพราะไม่สนใจเรื่องเงินเท่าไหร่แต่ถ้าหากเป็นชาวบ้านธรรมดาเงินจำนวนนี้ต้องใช้เวลาเก็บนานหลายปี
''ดีมากเป็นอันตกลงเมื่อข้าต้องการใช้งานเจ้าข้าจะให้คนไปตามส่วนเวลาอื่นเจ้าจะทำอะไรมันก็เรื่องของเจ้า''เจ้าของบ่อนพนันหายไปในพริบตาทิ้งให้หลินเฟยยืนอยู่คนเดียว ที่หลินเฟยเลือกทำงานให้เจ้าของบ่อนเพราะต้องการความปลอดภัยที่แน่นอนเพราะต่อจากนี้หลินเฟยต้องการระบายความแค้นต่อตระกูลหลินบ้างตึ่ก! ตึ่ก! ตึ่ก! หลินเฟยเดินกลับไปที่โต๊ะช้าๆโดยหวังว่าโอกาสที่จะเจอคนของตระกูลหลินจะมาถึง
''ไอ้หนุ่มเจ้าคือสุดยอดนักพนันมันไม่น่าเชื่อเลย ว่าแต่เจ้าของบ่อนเรียกเจ้าไปทำอะไร''หลินเฟยไม่ตอบแต่หลินเฟยยื่นมือออกไปลูบกล่องไม้ที่วางอยู่บนโต๊ะ ฟู่ว! พ่นลมหายใจออกมาก่อนจะเลิกสนใจต่อจากนั้นหลินเฟยได้สั่งอาหารและสุรามากินกับชายวัยกลางคน เช่นเดิมชายวัยกลางคนยังคงพูดมากแม้หลินเฟยจะไม่พูดกับมันเลยสักคำก็ตาม
''ไอ้หนุ่มอีก7วันข้าจะออกเดินทางอีกครั้ง เฮ้อ...น่าเสียดายที่เจ้าพูดไม่ได้ไม่เช่นนั้นเราคงสนุกกว่านี้''หลินเฟยที่ฟังก็ได้แต่คิดในใจหากหลินเฟยเป็นอิสระเมื่อไหร่หลินเฟยก็อยากจะคบหาชายคนนี้เป็นพี่น้องแต่ไม่ก็ไม่รู้ว่าในอนาคตจะมีโอกาสนั้นหรือไม่
''ดื่ม!!!''ชายวัยกลางคนและหลินเฟยกินดื่มกันอย่างสบายใจและมีความสุข แต่ความสุขมันอยู่ได้ไม่นานนักเพราะวันนี้คือวันที่ชายวัยกลางคนต้องออกเดินทาง หลังจากร่ำลาแล้วชายวัยกลางคนก็จากไปทันทีฟุ่บ! ตอนนั้นเองที่ชายชุดดำก็ปรากฎขึ้นข้างๆหลินเฟย
''ราชาไร้พ่ายได้เวลาทำงานแล้ว ตามข้ามา''หลินเฟยพยักหน้าเพราะหลินเฟยกำลังเบื่อๆอยู่พอดีหลินเฟยถูกนำไปที่หลังบ่อนพนันที่นี่มีคนเฝ้าอยู่6คน ชายชุดดำยกป้ายบางอย่างขึ้นมาแล้วเดินผ่านไป ตึง! ต่อจากนั้นชายชุดดำได้ดึงแผ่นเหล็กที่อยู่บนพื้นขึ้นมาเผยให้เห็นบันไดทอดยาวลงไปด้านล่าง
''ที่นี่คือชั้นใต้ดินของบ่อนพนันมันเป็นที่ที่พวกเราใช้คนและสัตว์อสูรในการต่อสู้แล้ววางเดิมพันกัน ไป!''ชายชุดดำพูดไม่มากแล้วเดินลงไปหลินเฟยเองเมื่อเดินลงมากลับได้ยินเสียงของผู้คนมากหลายมันเป็นเสียงเชียร์ที่ดังออกมาเป็นช่วงๆของคนหลายคน
''นายท่าน''ชายชุดดำเรียกเจ้าของบ่อนที่นั่งอยู่บนเก้าอี้หน้าลานต่อสู้หลังจากนั้นก็หายไปราวกับภูติผี
''นั่งลงสิ วันนี้ข้าจะอธิบายกฎการต่อสู้ของที่นี่ให้ฟัง''เจ้าของบ่อนบอกให้หลินเฟยนั่งลงข้างๆตัวเองจากนั้นมันก็หยิบป้ายแบบเดียวกับที่ชายชุดดำเคยเอาออกมาก่อนหน้านี้ให้กับหลินเฟย
''นี่คือป้ายที่ใช้เข้าออกของใต้บ่อนพนันจงเก็บรักษาเอาไว้ให้ดี ส่วนตอนนี้เจ้าคงเห็นลานต่อสู้นั่นใช่มั้ยมันคือลานที่ใช้ต่อสู้กับคนอื่นโดยมีของเดิมพันซึ่งของที่ใช้เดิมมันจะถูกยกระดับขึ้นมามากหลายเท่าตอนนี้เจ้าคือคนของข้าเพราะฉะนั้นของเดิมพันข้าจะแบ่งให้เจ้า3ส่วน แต่ถ้าหากเจ้าต้องการทั้งหมดเจ้าต้องนำของมาเดิมพันเอง''หลินเฟยพยักหน้าจากนั้นจึงเขียนบางอย่างลงบนกระดาษแล้วยื่นออกไป
'กฎ' หลินเฟยต้องการรู้เกี่ยวกับกฎการต่อสู้
''ข้าลืมไปเลย กฎสำคัญคือห้ามฆ่านอกจากนี้เจ้ายังตั้งกฎการต่อสู้ได้เอง อย่างเช่นห้ามใช้ลมปราณหรือแม้กระทั่งปิดผนึกดวงตาระหว่างสู้ ทั้งหมดสามารถตั้งได้ตามใจและถ้าหากตกลงกันได้แล้วก็วางของเดิมพัน จากนั้นนัดเวลาต่อสู้หรือจะสู้ตอนนั้นเลยก็ได้''หลินเฟยฉีกยิ้มเพราะกฎแบบนี้มันไม่ทำให้หลินเฟยลำบากกลับกันมันยังช่วยเอื้อโอกาสให้หลินเฟยชนะและพัฒนาตนเองในการต่อสู้ได้อีกด้วย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่14:ใต้บ่อน

นิยายแนะนำ

กลืนสวรรค์ทำลายปฐพี

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่14:ใต้บ่อน

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้