มารตีได้ยิน หัวใจเต้นแรงขึ้นเล็กน้อยก่อนบิดเอวเน้นโชว์สัดส่วนยั่วยวน “จริงๆ เหรอ...แบบนี้ล่ะสวยไหมคะ”
ปพนต์ไม่รอช้า เอื้อมมือมากุมเอวภรรยาคนสวย ยิ้มอย่างมีเลศนัย “สวยสิจ๊ะ...ตรงนั้นของรตีสวยมากจริงๆ”
วรเมธหัวเราะเบาๆ พลางเอื้อมมือมาลูบผมมารตีอย่างรักใคร่ลมหายใจกระทบข้างหูทำเอาหญิงสาวกายสั่นสะท้านเล็กน้อย
“เอาล่ะ” มารตีสะกิดสามี “เราเหลืออีกหลายห้อง ให้วรเมธเลือกก่อนว่าอยากเอาของไปเก็บที่ไหน”
วรเมธลุกขึ้น เดินไปชะโงกดูห้องเล็กติดกัน “ห้องนี้สวยจัง” เขาชูกรอบรูปสีน้ำมันวิวทะเลสองใบที่เพิ่งซื้อมา“ผนังว่างพอดีเลย”
ปพนต์พยักหน้า “เอาไปลองแขวนดู พี่จะไปหาตะขอก่อน”
มารตีเอาโอ่งเซรามิกใส่ดอกไม้เล็กๆ ตามมาเติมริมมุมห้อง “หน่อดอกไม้จีนกลิ่นอ่อนๆ”
วรเมธส่ายสายตามองดูไปๆ มาๆ ก่อนเอ่ยลอยๆ“บ้านเราเหมือนแกลเลอรี่เล็กๆ เลยนะ”
ปพนต์ยิ้ม “ศิลปะกับความรักมันคล้ายกัน”
มารตีไม่รอช้าถามต่อ “แล้วห้องนอนล่ะคะ?”
วรเมธก็สงสัย...
“ตามมาดูเลย” ปพนต์พาก้าวลงบันไดไม้โอ๊คสวยงาม
ในห้องนอนหลัก ม่านผ้าซาตินสีเทาเทียมเงินพลิ้วตามแสงไฟคุมโทนหรู ตู้เสื้อผ้าแบบบิวต์อินห้องแต่งตัวขนาดเกือบเท่าห้องนอนหลักติดกระจกเงารอบห้อง
“นี่คือห้องนอนของพวกเรา ติดกระจกเงารอบห้อง บนเพดานด้วย” มารตีเอ่ยแล้วโยนหมอนสี่ใบบนเตียงที่มีฟูกขนาดกว้างใหญ่ซึ่งสั่งทำพิเศษ
“ขนาดเตียงก็กว้างพอให้นอน 4-5 คนสบายๆ ไม่เบียดกันจนเกินไป” ปพนต์ว่า
วรเมธเดินไปกลางห้อง ยกมือแตะหัวเตียง “แสงไฟตรงนี้สวยมากถ่ายรูปลงอินสตาแกรมได้เลย”
มารตีหัวเราะ “เอาจิงดิ”
ปพนต์จัดหมอนให้เป็นระเบียบก่อนหันไปมองภรรยาสาว “รตีก็ชอบแบบนั้นเหมือนกัน”
จากห้องนอนหลัก ขึ้นบันไดไปเพียง 5 ขั้น ก็เป็นห้องทำงาน และอ่านหนังสือที่มีหนังสืออยู่เต็มผนัง
“ผมอยากได้โซฟาตรงนี้” วรเมธแตะผนังชั้นหนังสือ
สาวสวยพยักหน้า ก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์ “มุมสงบสำหรับอ่านหรือหลับบนโซฟา...หรืออาจจะใช้ทำอย่างอื่นด้วย...ก็เหมาะมาก”
ปพนต์ลากเก้าอี้อีกตัวมาตั้งประจำมุม “ห้ามลืมเอาไวน์เข้าไปด้วยนะ”เขากระซิบ
วรเมธยืนดูมุมต่างๆ อย่างมีความสุข เขาสัมผัสผนังเย็นและแข็งแต่หัวใจกลับรู้สึกอุ่นกว่าเดิม “ขอบคุณนะที่ให้ผมมาอยู่ด้วย”
มารตีจับมือวรเมธ ปพนต์โอบเอวทั้งสอง “นี่คือบ้านของพวกเรา” เสียงหัวเราะเริงร่าเต็มไปด้วยความสุข...
ที่นี่มีกฎเพียงข้อเดียวเท่านั้น…"เชื่อใจกันตลอดไป"
ภาพปิดท้ายคือหน้าต่างกระจกใสบานใหญ่กว้างเกือบเท่าผนังสูงจากเพดานจรดพื้น สามารถรับแสงยามเช้า ที่จะสาดส่องเข้ามาถึงเตียงนอนและสามารถมองออกไปได้ไกล...รวมทั้งมองจากสวนหลังบ้านเข้ามาก็จะเห็นคนที่นอนบนเตียง
ที่ด้านนอกกำแพงสูงที่ปลูกไผ่เป็นม่านหนาทึบ เป็นถนนในเมืองใหญ่รถราเคลื่อนที่ไปมา และผู้คนกวักไกว่... แต่ภายในกำแพง ในบ้านหลังใหญ่แห่งนี้…ที่คนภายนอกไม่อาจมองผ่านทะลุเข้ามาได้...เวลาได้หยุดหมุนลงเพื่อหัวใจสามดวงจะได้เติบโตอย่างอิสระ
ค่ำคืนคลื้มละอองฝน ที่โปรยปรายเบาๆ มองเห็นผ่านหน้าต่างบานใหญ่ของห้องนอนหลักที่ตกแต่งสไตล์หรูแสงเทียนหอมลอยอบอวลในอากาศ กลิ่นของน้ำมันหอมระเหยที่ปพนต์เตรียมไว้ผสานกับกลิ่นลาเวนเดอร์ลอยอบบอวลมารตีดึงผ้าม่านโปร่งลงมาคลุมหน้าต่างครึ่งบน ทิ้งให้แสงจันทร์ลอดลงมาเป็นลำบางๆสาดส่องบนเตียงกว้างผ้าปูที่นอนสีแดงสดและหมอนนุ่มที่วางเรียงอยู่มุมบน
วรเมธก้าวเข้ามาในห้องอย่างเงียบๆ มือหนึ่งถือกระเป๋าเป้เล็กๆอีกมือหนึ่งถือกล่องไม้ใส่สมบัติส่วนตัว เสื้อเชิ้ตสีขาวหลวมโพรกกระดุมเม็ดบนสุดถูกปลดออก เผยให้เห็นไหล่และกระดูกไหปลาร้าใต้แสงเทียนสลัว
สาวสวยเงยหน้ารับรอยยิ้มอ่อนหวานทำให้วรเมธใจเต้นแรง เธอตัวสั่นเล็กน้อยจากความตื่นเต้น“เข้ามาเลยจ้ะ” เธอยืนต้อนรับด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม
ปพนต์เดินตามหลังมาในชุดนอนผ้าไหมสีเทาอมน้ำเงินเขายิ้มเมื่อเจอหน้าทั้งคู่ “ปรับอารมณ์ให้สุดๆ เลยนะคืนนี้”น้ำเสียงเขาต่ำลึกและอบอุ่น
มารตีก้าวเข้าไปรอในโซนกลางหน้าเตียง เตียงปีกขนาดใหญ่ ปูผ้าปูสีแดงสดรอบๆ ห่อหุ้มด้วยผ้าม่านโปร่งเลื่อนเปิดได้ทุกด้านพรมขนหนานุ่มใต้ขาเตียงผืนใหญ่เชื้อเชิญให้ถอดรองเท้าก่อนเข้าห้องทั่วทั้งห้องมีแต่กลิ่นหอมอ่อนของเทียนและความเงียบที่เต็มไปด้วยการรอคอย
ปพนต์เดินไปยังข้างเตียงหยิบขวดน้ำมันหอมระเหยกลิ่นซิตรัสจากลิ้นชักหัวเตียง แล้วเดินไปหยุดตรงกลางเมื่อหันมามองภาพวรเมธและมารตี เขาเอ่ย “เดี๋ยวพี่จะจุดเทียนแล้วก็...”
มารตีเอื้อมมือแย่งขวดน้ำมันมาไว้ในมือ “รตีอยากเป็นคนลงมือเองค่ะ”เธอว่า พลางยกยิ้มเจ้าเล่ห์อยู่มุมปาก
วรเมธอมยิ้ม เขาก้าวเข้ามาใกล้ๆ มารตีเปิดฝาขวดแล้วบีบเพียงสองหยดลงบนฝ่ามือทั้งสองข้างเธอใช้สองมือถูกันเบาๆ จนเกิดเป็นฟองบางๆ ก่อนจะเอื้อมไปลูบไล้บนผิวหนังสามีเริ่มจากไหล่ทั้งสองข้าง ไล้ลงมาที่แผ่นหลัง ริมฝีปากเธอเผยอเล็กน้อยขณะที่เธอใช้ปลายนิ้วกดสัมผัสให้น้ำมันซึมซาบบนผิวอุ่น
ปพนต์สะดุ้งเล็กน้อย ทว่าเพียงนิดเดียวรอยยิ้มก็ผุดบนมุมปากเขาเอื้อมมือมาจับมือภรรยาคนสวยให้เลื่อนลงมาที่แผงอกกว้าง จากนั้นมารตีก็ค่อยๆขยับนิ้วคลึงเนื้ออย่างอ่อนโยน “อ๊ะ…วันนี้ดูร้อนแรงจัง” เสียงของปพนต์ดั่งกระซิบช่วยเร่งอารมณ์ให้เร่าร้อนขึ้น
ขณะนั้นเอง ไฟในบ้านดับวูบ ระบบสำรองไฟทำงานชั่วครู่แต่แสงเทียนในห้องกลับฉายประกายสว่างขึ้นราวกับเชิญชวน ทุกเงาภายในห้องดูยาวขึ้นผนังตกแต่งด้วยกรอบภาพศิลปะดูอบอุ่นแปลกตา
วรเมธก้าวมาหามารตี เขาโน้มตัวลงมาก้มจูบฝ่ามือเปียกน้ำมันของเธอเบาๆริมฝีปากเขาสัมผัสผิวลื่นบนฝ่ามือก่อนจะสูดกลิ่นหอมอ่อนๆ เธอหลับตาเอนตัวให้แนบกับแผ่นอกเขา มืออีกข้างสอดเข้าไปประคองต้นคอเขา “อืม…แบบนี้ดีจัง”เธอครางเบาๆ เมื่อสัมผัสความอบอุ่นสบาย
ปพนต์หันไปมองภาพสองคน ผ่านเงาแสงเทียนไหววูบ เขาเดินเข้าไปช้าๆมือข้างหนึ่งยกขึ้นประคองแก้มเธอเบาๆ ก่อนจะโน้มตัวมาชิดจูบบนซอกคอเธอสะดุ้งแต่เลือกนิ่งให้สัมผัสนั้นลื่นไหล ก่อนจะหันไปสบตากับวรเมธผ่านมุมมองด้านข้างส่งรอยยิ้มให้กันในแสงเทียน
ถึงจังหวะนั้น มารตีหันมาหาปพนต์ ริมฝีปากเธอขยับเล็กน้อยก่อนจะกดจูบเบาๆที่ริมฝีปากเขา จูบไม่เร่งรีบ แต่มือข้างหนึ่งสัมผัสลูบไล้ ช่วงกลางลำตัวของเขาเหมือนกับจะถามว่า “พร้อมไหม?” ทั้งสามคนพร้อมจะใช้ชีวิตแบบนี้จริงๆ หรือยัง
ปพนต์สบตาเธอ ลมหายใจร้อนผ่าวคลออยู่ริมฝีปากอิ่มรอยยิ้มเขากว้างขึ้นก่อนจะสอดลิ้นเข้าไปในโพรงปากหวานชุ่มชื้น ราวกับจะตอบว่า“พร้อมแล้ว… และจะไม่มีทางทิ้งเธอไว้ข้างหลัง”
วรเมธเอื้อมมาจับมือปพนต์ ขณะที่อ้อมแขนเขาอีกข้างยังโอบเอวมารตีไว้แน่นมารตีเองก็ยกแขนโอบหลังวรเมธ ทุกลมหายใจของทั้งสามประสานเป็นหนึ่งไม่มีใครล้ำเส้นใคร แต่ทุกสัมผัสคือการเชื่อมกันทั้งใจและกาย ร่างร้อนผ่าวทั้งสามแนบชิดกันจนแทบแยกไม่ออกว่าร่างไหนเป็นร่างไหนมารตีประสานมือสองคนสร้างวงล้อมของหัวใจ พื้นที่ตรงกลางเป็นรอยต่อแห่งความไว้ใจ
ปพนต์ไล้ปลายนิ้วแตะริมฝีปากมารตีเบาๆ ก่อนจะค่อยๆ ลากลงมาที่ต้นคอแล้วจู่โจมด้วยจูบอุ่นๆ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า วรเมธเองก็ไม่ยอมน้อยหน้า เขาจูบเบาๆ ที่ด้านหลังซอกคอของหญิงสาวตามไปด้วยที่ใบหู ทำเอาสาวสวยส่งเสียงครางแผ่วเบาในลำคอ
เสียงหัวใจเต้นเปลี่ยนจังหวะ จากเรียบนิ่งเป็นเร้าใจ ความเร่าร้อนคลอเคล้ากับกลิ่นน้ำมันหอมระเหยและเทียนที่ค่อยๆลุกโพลง ถึงจะมืดมิด แต่หัวใจทั้งสามกลับสว่างไสวไปด้วยประกายไฟนับล้านดวง
สาวสวยขยับตัวออกมาเล็กน้อยร่างเธอเปลือยเปล่าเผยให้เห็นเส้นโค้งสวยของเอวบางและสะโพกเต่งตึงขาวอวบอิ่มรอยตีตราจากหัวใจสองดวงค่อยๆ พาดพิงกันอย่างอ่อนโยน ไม่มีเสียงร้องขอมีเพียงการยอมรับอย่างเงียบๆ
ปพนต์ใช้มือปัดผมมารตีไปด้านหนึ่งก่อนจะฝังหน้าลงไปจูบซอกคอ ผิวเนียน เนื้ออ่อนเป็นประกายใต้แสงเทียน ขณะที่ส่วนล่างของเขายังค้างคาอยู่ในร่างงามจากทางด้านหลัง