ริมฝีปากอวบอิ่มที่เคยจ่ออยู่บนหัวนมทั้งสองด้าน ตอนนี้มันได้เคลื่อนเข้าไปยังซอกข้อพับใต้รักแร้ดิบเถื่อน แม้ว่าจะมีกลิ่นโคโลนอบอวล แต่กลิ่นเหงื่อหยาบๆและกลิ่นฟีโรโมนยังคงหนักแน่นตลอดเวลา ปืนขอให้ครูฝึกยกแขนขึ้น แม้สิบเอกเมฆจะไม่ชอบใจเท่าไหร่ แต่เขาก็ปล่อยให้หลานชายท่านนายพลซุยดงขนรักแร้ราวกับตัวตุ๋นอยู่อย่างนั้น
“ซีดด ปืน ทำไมเราหื่นขนาดนี้”
“ปีที่แล้วพี่เมฆเป็คนสอนปืนเองนะครับ จำไม่ได้หรอ”
“อาาา พี่ไม่เคยสอนให้เรา ซีดดด…ทำแบบนี้ซะหน่อย”
“งั้น…คงต้องทวนความทรงจำกันหน่อย”
เมื่อความทรงจำในอดีตฉายขึ้นมา เสียงคำรามทุ้มต่ำของนายทหารก็ไม่ต่อต้านแต่อย่างใด เนื่องจากปีที่แล้วเอวแกร่งกระแทกสั่งสอนหลานชายท่านนายพลจนใจแตก ความอัดอั้นทั้งหมดที่มีในค่ายทหารยัดเข้าไปในร่างเล็กจนหมด
ปืนมุดหน้าสูดดมและไล้ลิ้นเลียไรขนจนเปียกฉ่ำทั้งสองด้าน พอสิบเอกโดนแบบนี้ไปนานๆ ร่างสูงใหญ่กำยำก็เริ่มรู้สึกชอบขึ้นมาทีละนิด
“แข็งกว่าเดิมเยอะเลย”
“ซีดดด”
“ชอบหรอครับ”
“แปลกๆ แต่ก็ไม่แย่เท่าไหร่”
“ปีนี้ปืนมีอะไรแปลกๆให้พี่เมฆได้ลองเยอะเลย”
เด็กหนุ่มหน้าหวานกระซิบเสียงกระเส่า ระหว่างที่ใบหน้าซุยไปตามรักแร้ดงดิบ มือเรียวก็กำรูดกระบอกปืนแท่งโตของนายทหารไปด้วย เมฆครางด้วยความเสียว ตอนนี้ความเป็ชายของเขามันแข็งจนปวดไปถึงเอ็นเนื้อด้านใน ถ้าปล่อยให้หลานนายพลบุกโจมตีอยู่เพียงฝ่ายเดียว มีหวังไอ้ตัวเล็กนี้คงยึดค่ายทหารคาบ้านได้ในอีกไม่นาน!
พรึบ!
“อ๊ะ! พี่เมฆ”
“ปีนี้พี่เองก็มีอะไรแปลกๆอยากสอนปืนเหมือนกัน”
“อ๊าาาา จ…จะทำอะไรไครับ”
“อ้าปาก”
“อื้อออ~”
ม๊วฟฟ
นายทหารผิวเข้มก้มหน้าลงไปบดจูบอย่างมูมมาม ลิ้นหนาสากกร้านตวัดผ่านไปทั่วกระพุ้งแก้มจนยางน้ำลายเยิ้มเต็มหน้า แรงดูดดื่มนั้นทำเอาหลานนายพลปวดร้าวไปถึงโคนลิ้น หลังจากดูดดื่มจนริมฝีปากอวบอิ่มบวมเป่ง นิ้วดิบๆสองนิ้วของเมฆก็ล้วงเข้าไปในโพรงปากอุ่นๆ
ครูฝึกสั่งให้เด็กหนุ่มดูดลำนิ้วให้ชื้นแฉะ ซึ่งร่างเล็กก็ทำตามราวกับถูกมนต์สะกด
จ๊วบ แพร่บ
“แฉะพอหรือยังครับ”
“ยัง ต้องแฉะกว่านี้”
“อื้มม จ๊วบ”
ปืนอ้าปากอมนิ้วมือของนายทหารด้วยความมูมมาม ในขณะเดียวกันเมฆก็จกจ้วงทะลวงนิ้วเข้าไปในลำคอจนเด็กหนุ่มแทบอาเจียน ขอบตากลมโตแดงก่ำ ใบหน้าจิ้มลิ้มแสดงท่าทางพะอืดพะอมอย่างเห็นได้ชัด หลังจากเวลาผ่านไปสักพัก นิ้วชี้และนิ้วกลางของครูฝึกก็เยิ้มฉ่ำไปด้วยยางน้ำลายเหนียวๆกลิ่นหื่น
“ได้ที่แล้ว”
“ยังไงต่อหรอ” ปืนถามด้วยความอยากรู้
“ก็นี่ไงล่ะ!”
“โอยย พี่เมฆ!?”
ครูฝึกกล้ามโตผลักร่างเล็กลงไปนอนหงายบนพื้น แผ่นหลังขาวละเอียดของปืนเปื้อนฝุ่นเป็คราบ เรียวขาทั้งสองข้างถูกจับกางชี้ฟ้า ลำหนอนน้อยแข็งตั้งผงกหัวไปมาน่าทะนุถนอม แต่สิบเอกไม่ได้สนใจงวงน้อยๆนั้น ชายกลัดมันจ้วงนิ้วเยิ้มน้ำลายเข้าไปในรูถ้ำ จากนั้นโพรงสวาทสีหวานของหลานนายพลก็ถูกอุ่นเครื่องด้วยแรงเสียดสีจากสองนิ้วหยาบกร้าน!
ซวบ ซวบ ซวบ!
“อัก….อื้ออออ~”
“ชอบมั้ย!”
“พ…พี่เมฆ อ๊าา อ๊าาาา”
“ตอดนิ้วพี่ขนาดนี้ สงสัยคงชอบมากล่ะสิ”
“ป…ปืนจะเสร็จแล้วววว~”
พูดไม่ทันขาดคำ น้ำกามร้อนๆก็พุ่งปรี๊ดออกมาจากกระบอกปืนสั้นของร่างเล็ก หลานนายพลชักกระตุกรุนแรง ใบหน้ารูปไข่ยิ้มแย้มและแดงก่ำเหมือนกับตากแดดมาทั้งวัน ทุกซอกทุกมุมเปียกฉ่ำไปด้วยเม็ดเหงื่อร้อนๆ กลิ่นกายหอมๆเริ่มมีกลิ่นดิบเถื่อนของรุ่นพี่ทหารแปดเปื้อนไปทุกระเบียบนิ้ว
ซวบ ซวบ ซวบ!
“อ๊ะ!? พี่เมฆ พอแล้ว ปืนเสร็จแล้ว ปืนเสร็จแล้ววว”
“ฮ่าๆๆๆ”
“อ๊าาา หยุดก่อน หยุดก่อนนนน”
“ครางออกมาดังๆเลยสิ!”
ครูฝึกไม่หยุด...
เมฆทำการทะลวงนิ้วเข้าออกรูโพรงจนร่างเล็กดิ้นทุรนทุราย ใบหน้าของปืนบิดเบี้ยวเหยเก เอวบางลอยขึ้นมาจากพื้นและทิ้งตัวชักกระตุกแบบเดิมซ้ำๆ ปลายนิ้วด้านๆของสิบเอกทะลวงเข้าไปในรูหลังและงอเป็ตะขอคล้ายเบ็ดขยี้บนผนังเนื้อนุ่มๆบางอย่าง
มันคือต่อมประสาทที่รวบรวมศูนย์กลางแห่งความรู้สึกไว้ทั้งหมด และเมื่อต่อมเนื้อบริเวณนั้นถูกนิ้วพุ่งชน ท่อส่งน้ำกามเหนียวข้นของเด็กหนุ่มก็ไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป!
“อ๊างงงงงง”
“ยังจะดื้ออีกมั้ย!”
“ไม่ครับ ไม่ครับ อ๊าาาาา”
“พูดแค่นี้จะเชื่อได้ยังไง!”
“ปืนขอโทษ ปืนแค่ล้อเล่นเท่านั้นเอง อ๊าาาา ไม่ไหวแล้วววว พี่เมฆ ยกโทษให้ผมน้าาาา~”
หลานนายพลสิ้นลาย ร่างเล็กโดนครูฝึกกล้ามใหญ่ใช้นิ้วขยี้รูหลังจนเสร็จสมไปห้ารอบ น้ำกามร้อนๆเหนียวกรังเต็มหน้าท้องแบนราบ ลำเอ็นน้อยๆไม่อาจผลิตน้ำได้ทัน หลังจากเสร็จกิจครั้งที่สามนั้น ขอเหลวที่พุ่งออกมาจากกระบอกปืนสั้นก็เหมือนหยดน้ำปริ่มก๊อกขึ้นทุกที
สิบเอกร่างใหญ่ถอนนิ้วออกมาจากโพรงสวาท เรียวขาขาวๆทั้งสองข้างถูกงัดขึ้นบ่ากว้าง จากนั้นปลายกระบอกปืนยาวแปดนิ้วดำเมี่ยมก็จ่อเข้าไปยังช่องแคบกลางตูดอวบอ้วน!
“แค่หนึ่งปี ร่านขนาดนี้เชียวหรอ!”
“อัก…อ๊าาาาาาา~~~”