หลังจากที่ทั้งคู่แยกย้ายกันกลับห้องไปอาบน้ำและลงไปทานข้าวเย็นแล้ว ตอนนี้ก็เป็เวลาสามทุ่มครึ่ง หญิงสาวอยู่ในชุดนอนสายเดี่ยวกระโปรงผ้าซาตินสีน้ำเงินเลยเข่าเล็กน้อย ด้านในมีซับในตัวบาง ส่วน้าก็ใส่สบาย ไม่รัดจนแน่นเกินไป
เคียงรักนอนบิดตัวไปมาบนเตียงพลางคิดถึงเื่เมื่อเย็นไปด้วย ยิ่งคิดเธอก็ยิ่งก้มหัวซุกลงบนหมอน ก่อนจะพลิกตัวนอนหงายแล้วดึงผ้าห่มมากัดสลับกับกรี๊ดเบา ๆ ไปด้วยเพื่อระบายอารมณ์เขินอาย
มื้อเย็นบนโต๊ะอาหารเธอเอาแต่ก้มหน้าก้มตากินข้าวจนแทบไม่เงยหน้ามองคนที่นั่งร่วมโต๊ะเลย พอกินเสร็จเธอก็วิ่งขึ้นมาเปลี่ยนผ้าปูที่นอนทันที หลังจากเหตุการณ์นั้นเธอยังไม่ได้คุยกับเขาสักคำ แม้ว่าปะป๊าของเธอจะคอยตักอาหารเอาใจเธอก็ตาม เคียงรักพูดคำว่าขอบคุณไม่ออกด้วยซ้ำ
“คืนนี้จะนอนหลับไหมเนี่ย” เคียงรักพึมพำกับตัวเองเบา ๆ จะใจกล้าเข้าไปหาเขาเพื่อไปกอดไปหอมเหมือนทุกทีก็คงจะยาก แต่พอไม่ทำก็ดูเหมือนว่าเธอจะข่มตาหลับไม่ลง
ไวกว่าความคิดเคียงรักก็ชันตัวลุกขึ้นหยิบตุ๊กตาหมีสีขาวโบสีน้ำตาลตัวโปรดขึ้นมา ตุ๊กตาตัวนี้เธอได้รับมาตอนไปเล่นตู้คีบในห้าง โดยที่พิธาเป็คนคีบให้เธอ
ร่างเล็กค่อย ๆ เดินตรงไปยังประตูสีครีมที่เชื่อมต่อไปห้องของเขา และเป็ทางผ่านทุกคืนที่เธอจะเข้าไปกอดและหอมเขาก่อนนอน เคียงรักค่อย ๆ บิดลูกบิดแล้วโผล่ศีรษะเข้าไปเล็กน้อย
ยังไม่สี่ทุ่มเขาคงยังทำงานอยู่ที่อีกห้องหนึ่งแน่ ๆ หญิงสาวจึงค่อย ๆ เดินไปเปิดประตูห้องน้ำและประตูห้องเสื้อผ้าเล็ก ๆ ที่เอาไว้เก็บพวกเสื้อผ้าและเครื่องประดับ เธอเช็กดูเพื่อให้แน่ใจว่าคนที่ตามหาไม่ได้อยู่ในห้องนี้
เคียงรักล้มตัวลงบนที่นอนกว้างสีดำของพิธาพลางหยิบจับนู่นนี่บนโต๊ะข้างเตียงมาเล่น ไม่ว่าจะเป็กระดาษ หนังสือ ปากกา แจกันดอกไม้อันเล็ก ๆ เมื่อเบื่อแล้วเธอจึงนอนคว่ำตัวพลางกระดิกเท้าไปมาอย่างสบายใจ ผ่านไปกว่าสิบนาทีเ้าของห้องก็ยังไม่เข้ามา เคียงรักจึงเดินกลับห้องตัวเองไปหยิบโน้ตบุ๊กก่อนจะกลับมาที่ห้องพิธาอีกครั้ง หญิงสาวเปิดเพลงเพื่อผ่อนคลายอารมณ์ไปด้วยขณะรอ จนผ่านไปเกือบห้าสิบนาที
แกร๊ก!
“ปะป๊ามาแล้วเหรอ” เคียงรักดีดตัวลุกขึ้นนั่งทันที เธอชะเง้อคอมองทางประตูทุก ๆ สามนาทีจนในที่สุดเขาก็มา หญิงสาวยิ้มกว้างอย่างดีใจจนลืมความอายก่อนหน้านี้เป็ปลิดทิ้ง
“ส้มเหรอ” ทันทีที่พิธาเดินเข้ามาในห้อง ชายหนุ่มก็หันไปมองยังเสียงเรียกหวานใสทันที
หลังจากเขาทำให้เธอเสร็จกิจ พิธาก็จัดการอุ้มเคียงรักไปไว้ในห้องน้ำแล้วเขาก็แยกย้ายมาที่ห้องตัวเองเพราะหญิงสาวออกปากไล่ไม่ให้เขาอาบน้ำให้เธอ ก่อนที่เขาจะอาบน้ำชายหนุ่มก็จัดการปลดปล่อยความ้าทันที ความจริงเธอทำให้เขาชักทุกวันั้แ่วันที่เริ่มจูบกัน แต่วันนี้เป็ครั้งแรกที่เขาไม่ต้องเปิดหนังผู้ใหญ่ไปด้วย เพียงแค่นึกถึงเสียงร้องและรูปร่างของเธอเขาก็ถึง์ได้อย่างง่ายดาย
หรือเขาจะบ้ากามอย่างที่ทุกคนคิดจริง ๆ
“ปะป๊าขา” เคียงรักเรียกอย่างออดอ้อนเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นพลางส่งยิ้มหวานให้เขา แม้จะยังแอบเขินอยู่เพราะเธอเพิ่งเสร็จต่อหน้าเขาไปไม่นาน แต่หนึ่งชั่วโมงที่ผ่านมาเธอเตรียมใจไว้แล้วว่าอยากจะคุยกับเขาเหมือนปกติ
พิธายิ้มตอบ ทั้งที่เมื่อหลายชั่วโมงก่อนเธอไม่กล้าคุยกับเขาแท้ ๆ แต่ตอนนี้กลับเดินมาหาถึงห้อง แถมยังขึ้นมานอนรอบนเตียงอีก ท่าทางเคียงรักของเขาจะลืมง่ายจริง ๆ
“ไม่คิดว่าหนูจะมาหาปะป๊า ทั้งที่ปะป๊ารีบทำงานเพื่อที่จะไปหาหนูที่ห้อง” ก่อนหน้านี้เขาแวะเข้าไปหาเธอที่ห้องแต่ก็พบเพียงความว่างเปล่า จึงคิดว่าเธออาจจะทำธุระส่วนตัวอยู่ในห้องน้ำ เขาคิดว่าคืนนี้จะไม่ได้กอดเธอแล้วเสียอีก
“หนูนอนไม่หลับค่ะ” เคียงรักเงยหน้าขึ้นมองเขา
“้ากอดกับหอมของปะป๊าใช่ไหมครับ” พิธาเดินเข้าไปหาเคียงรักแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงข้าง ๆ เธอ
“ใช่ค่ะ” เคียงรักพยักหน้าเบา ๆ
“แต่ว่าถ้าอยากได้กอด ปะป๊าขอข้อแลกเปลี่ยนสักหนึ่งอย่างจะได้ไหมครับ”
“อะไรเหรอคะ”
“แต่ปะป๊าว่า ปะป๊าไม่เอาดีกว่าเพราะหนูจะเสียเปรียบ พูดไปหนูก็อาจจะไม่ยอมด้วย ยังไงปะป๊าเปลี่ยนใจดีกว่าครับ” พิธาว่าพลางส่ายศีรษะไปมา
เขาก็มีแผนในใจไว้เสมอเพื่อหลอกเด็กใสซื่ออย่างเธอ