"เอาล่ะ วันนี้พี่จะเลือกคนลงแข่งบาสหญิง พวกเราน่าจะได้ยินเกี่ยวกับเื่นี้อยู่บ้าง เริ่มเลยนะคะ"
ค่ะ
"ใครไม่มีคุณสมบัติแบบนี่พี่จะพูดให้นั่งลงนะ"
ค่ะ
"ข้อ1 สูงกว่า170"สิ้นสุดเสียงคนเกือบครึ่งก็นั่งลงไป
"ข้อ2 เคยลงแข่ง"
"ข้อ3...."
.
.
.
.
"เอาล่ะเหลือพวกเราสินะ"
"ค่ะ"ตอนนี้เหลือฉันที่สูง178 ไอ้เวย์175 ไอ้เบส176 แล้วก็ใครอีกไม่รู้อีก5คน
"น้องแต่ละคนชื่ออะไรคะ"
"เวย์ครัช"
"เบสค่า"
"รินคร้าบ"
"เจนค่า"
"ยูค่ะ"
"นิลคับ"
"เซนต์ค่า"
"เพค่ะ"
"พี่ชื่อมินนะคะ เป็ประธานชมรม สูง177ค่ะ"
แต่ละคนสูงเท่าไหร่คะ
"172"เจน
"174"เพ
"174"นิล
"176"เซนต์
"173"ยู
"175"เวย์
"176"เบส
"178"ริน
พูดจบเราก็แยกออกมาจากห้องโถงชมรม ไปที่ห้องสภาชมรม เมื่อแนะนำตัวกันเสร็จสรรพพวกเราก็ไปซ้อมกันที่สนามเพราะเลิกเรียนแล้ว เราซ้อมกันมาแบบนี้จนเวลาล่วงเลยมาถึงวันแข่ง โรงเรียนเราแข่งกระชับมิตรกับโรงเรียนนี้ทุกปี ปีนี้โรงเรียนนั้นได้นักกีฬาทีมชาติมา แต่คอยดูเถอะฉันจะตบให้ดู
.
.
.
ระหว่างแข่ง ครึ่งแรก
ปัง! เสียงลูกบาสกระทบเข้าที่แขนขวาของเพอย่างจัง และนี่มันไม่ใช่รอบเดียวแล้ว แถมสมาชิกคนอื่นก็ยังโดนจนต้องเปลี่ยนตัว กรรมการยังดำเนินการแข่งต่อไปท่ามกลางเสียงเชียร์ เสียงโห่ เสียงซุบซิบ ให้กำลังใจ ตอกย้ำซ้ำเติม และก็อีกครั้ง พลั่ก! หนึ่งในพวกมันทำเป็เลี้ยงลูกบาสผ่านเจน แล้วเตะเข้าที่ขาของเจนอย่างจัง จนเจนล้มแล้วพี่มินก็บอกให้ออกมาพักเดี๋ยวพี่เขากับพวกรุ่นพี่จะลงไปเอง แต่พวกฉันทนไม่ไหวเลยขอพี่เขาออกไปเอง แต่พี่เขาไม่ยอมกลัวว่าพวกฉันจะเจ็บตัว เซนต์เลยเสนอให้พี่เขาลงไปด้วยจะได้สบายใจ สกอร์ตอนนี้มันต่างกันมากแถมบวกกับสภาพสมาชิกคนอื่น พี่เขาเลยยอม
"โรงเรียนxxxขอเปลี่ยนตัวครับ"สิ้นสุดเสียงกรรมการพวกเพเดินออกจากสนามไปแล้ว ตอนนี้ในสนามทีมฉันมีเบส เวย์ เซนต์ พี่มิน แล้วก็ฉัน
เกมเริ่ม พวกมันคิดจะทำแบบเดิม แต่ไม่สำเร็จเพราะพวกมันทำอะไรพวกฉันไม่ได้ แล้วพี่มินก็มีประสบการณ์ด้วย สกอร์ตอนนี้โรงดรียนเราทำแต้มตีขึ้นมาในครึ่งหลัง จบครึ่งหลัง บวกทั้งสองเกมแล้วสกอร์เราเท่ากัน กรรมการเลยเริ่มเซตที่3 และจบด้วยชัยชนะของทีมเรา
"น้ำคะ"เสียงหวานที่คุ้นเคยพูดขึ้นพลางยื่นน้ำมาให้ฉัน
"ขอบคุณค่ะ ครูเคส"ฉันพูดพร้อมยิ้มแล้วรับขวดน้ำมา
"เหนื่อยไหมล่ะเรา"ครูเคสพูดจบก็นั่งลงข้างๆฉัน
"เหนื่อยค่ะ แต่สนุกดี"ก็มันสนุกจริงนี่ แต่สะใจมากกว่าแฮะที่ได้ตบพวกมันไปจังๆ
"ไปได้แล้วเรา เขาจะประกาศรางวัลแล้ว"
"ค่าาาาา"ฉันตอบพลางยิ้มแล้วลุกไปรวมทีมกับพวกเพื่อนในทีม
"เป็ไงบ้าง"ฉันถามเพื่อนสาวตรงหน้า
"แหม...กว่าจะมาถาม กูนั่งรอจนรากงอก มัวแต่ไปนัวเนียกับสาวอยู่อะดิ"
"อิยู มึงตอบไม่ตรงคำถาม"
"อ้าวแล้วไง ความจริงปะล่ะ"
"เหอะ รู้งี้กูไม่น่าช่วยเลย"
"กูไม่ได้ขอ"
"อ้าวอินี่"
"พอๆ เขาประกาศแล้ว ไปๆ"สิ้นสุดเสียงพี่มิน พวกฉันก็เดินไปรับถ้วยและเหรียญทอง
.
.
.
ตู๊ดๆ
"ฮัลโหลค่ะลุงวุฒิ มีอะไรคะ"ฉันเอ่ยถามปลายสาย
'มาหาลุงที่บ้านหน่อยได้ไหม มีเื่จะพุดด้วยน่ะ'เสียงปลายสายที่มีศักดิ์เป็ลุงบุญธรรม์ของฉันพูดขึ้น
"ได้ค่ะลุง วันไหนคะ"
'วันนี้ได้ไหม?'
"กีโมงคะ"
'ประมาณทุ่มนึงนะ'
"ได้ค่ะ งั้นแค่นี้นะคะ"
'อืม'
.
.
ณ คฤหาสน์ตระกูลสิงหนาถ
"มานั่งนี่สิริน"เสียงลุงวุฒิเรียกฉัน
"ค่ะ แล้วมีอะไรคะ"ฉันเปิดประเด็นทันทีเพราะไม่อยากอ้อมค้อม
"ลุงจะให้รินหมั้นน่ะ ได้ไหม"ชายวัยกลางคนตรงหน้าพูดด้วยใบหน้าไม่ค่อยสู้ดีนัก
"...."
"มันไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว ตอนนี้ริษัทของเรากำลังอยู่ใน่ขาลง หุ้นเริ่มตกแบบไม่มีท่าทีจะขึ้น ทำให้เราเริ่มเป็หนี้ ดังนั้นเราจะต้องให้รินไปหมั้นกับคุณหนูตระกูลสุธรรม์ มันเป็บริษัทที่สืบทอดกันมา ลุงก็ไม่อยากบังคับรินหรอกนะ ขอร้องเถอะ แต่ถ้ารินไม่ไหวจริงๆ ลุงจะพยายามหาทางออกทางอื่นเอง"ลุงวุฒิพูดด้วยสีหน้าที่รู้สึกผิดอยู่เต็มอก แต่ฉันปฏิเสธไม่ได้จริงๆว่าตลอดระยะเวลที่ผ่านมา ลุงวุฒิดีกับฉันมากจริงๆทั้งๆที่ฉันไม่ได้มีความเกี่ยวข้องทางสายลือดอะไรกับเขา
"ไม่เป็ไรค่ะ รินจะหมั้น"ฉันพูดพลางกุมมือชายตรงหน้าไว้
"ขอบคุณนะ"
"ไม่เป็ไรค่ะ"
"ดูตัวพรุ่งนี้นะริน"
"ค่ะ"
"อืม ไปนอนเถอะ เดี๋ยวตื่นมาจะไม่สวย"ลุงวุฒิพูดพร้อมยิ้มแล้วยีผมฉัน
"โถ่ลุง ผมรินเสียทรงหมด"ฉันพูดแล้วยิ้มออกมา
"555 ไปได้แล้ว ไปๆ"
"ค่าๆ"พูดจบฉันก็ขึ้นมานอนบนห้อง ใครกันนะ แต่นามสกุลคุ้นๆอยู่เหมือนกัน ช่างมันเถอะ พรุ่งนี้ก็รู้แล้วล่ะว่าเป็ใคร.....
.
.
.
วันถัดมา
"สวัสดีค่ะคุณ...."ฉันทักทายผู้มาใหม่ที่ยังไม่รู้ชื่อ เลยลากเสียงรอคำตอบ
"เพ็ญจ๊ะ"คุณเพ็ญตอบพร้อมยิ้มอย่างเป็มิตร
"ค่ะ"พูดจบฉันก็นำทางคนตรงหน้าไปยังห้องโถง ลุงวุฒิกับคุณเพ็ญคุยกันได้ถูกคอเชียว
"ยัยเคส กว่าจะมาได้ นอนกินบ้านกินเมือง"เคส? บังเอิญหรอ ไม่มั้ง
"โถ่ม๊า วันหยุดทั้งที แถมเคสไม่อยากหมั้นอ่ะ แล้วเคสมีคนที่ช-"เสียงนี้มัน....ฉันรีบหันไปทันที
"-อบอยู่แล้..."หญิงสาวตรงหน้าหยุดชะงักทันทีที่เห็นหน้าฉัน ตอนนี้สีหน้าของเราสองคนดูใไม่แพ้กัน
"น้ำริน!!/ครูเคส!!"เราสองคนอุทานออกมาพร้อมกัน
.
.
.
.
.
.
ไรท์//คู่หมั้นของน้ำรินคือครูเคสนั่นเองค่ะ คิๆ แล้วครูเพนท์จะเป็ยังไงหว่า~~ รอลุ้นเอานะจ๊ะ บรัยยยยยยยยย~~~ จุ๊ฟๆ
1K
