ขณะที่พวกลู่หยางนำฉางเฟิงมายังร้านอาหารแห่งหนึ่งและสั่งอาหารจำนวนหนึ่งมาทานฉางเฟิงก็รู้สึกว่าอาหารของที่นี่แปลกใหม่ไม่เหมือนที่ตนเองทำ ฉางเฟิงเคยทานแต่อาหารที่หนูสมบัตินำกลับมาให้และที่ตนเองทำเท่านั้นยังมาเคยทานจากหลายๆที่เหมือนกับคนทั่วไป
“เป็อย่างไรรสชาติไม่เลวเลยใช่ใหม”จินเมี่ยวยิ้ม
“ใช่อร่อยมาก”ฉางเฟิงทานอย่างมีความสุข
อีกสามคนก็ยิ้มและทานอาหารอย่างมีความสุขเช่นกันแต่ในตอนนั้นเองก็มีกลุ่มคนเดินเข้ามา ลู่หยางที่เห็นก็ขมวดคิ้วแววตาเ็าทันที
“ศิษย์น้องข้าไม่คิดเลยว่าพวกเ้ายังมีชีวิตอยู่ข้ามีความสุขจริงๆที่ได้พบกับพวกเ้าอีกครั้ง”ฝู่กวนศิษย์พี่ของพวกลู่หยางเดินเข้ามาและแสดงท่าทางเป็ห่วงพวกลู่หยาง
“เ้ายังมีหน้ามาพบพวกข้าอีกงั้นเหรอ”ขงเซิ่นโกรธอย่างมาก
“ศิษย์น้องเ้าจะมาโกรธข้าไม่ได้นะข้าก็บอกเ้าแล้วว่าสัตว์ร้ายตัวนั้นมันแข็งแกร่งอย่าได้ไปหาเื่มันแต่พวกเ้าก็ไม่เชื่อและดึงดันจะไปล่าสัตว์ร้ายตัวนั้นแต่ผลเป็อย่างไรพวกเ้าเกือบตายไปเพราะความโลภของตัวเ้าเองไม่ใช่เหรอ”ฝู่กวนกล่าว
“หน้าด้านไร้ยางอายเป็เ้าที่ไม่ยอมถอยและยืนยันจะล่ามันแต่ตอนที่รู้ว่ามันแข็งแกร่งเกินไปเ้าถึงทิ้งพวกเราและหนีเอาตัวรอดโดยไม่คิดจะสู้เลยแม้แต่น้อย”จินลู่กล่าว
“พวกเ้าจะมาใส่ร้ายข้าไม่ได้นะข้านั้นยังไงก็เป็ศิษย์พี่ของพวกเ้า” ฝู่กวนจ้องมองพวกจินลู่ด้วยสายตาข่มขู่
“เ้าหนีไปแล้วก็ยอมรับเถอะมันไม่น่าอายหรอกเมื่อเจอกับสัตว์ร้ายระดับหลอมรวมการจะหนีเอาตัวรอดมันน่าอายตรงใหน” ลู่หยางกล่าว
“ใครบอกข้าหนีเพียงแค่ข้าไม่สนใจเท่านั้นเอง ถ้าเอาจริงๆการสังหารสัตว์ร้ายระดับหลอมรวมมันไม่ใช่เื่ยากสำหรับข้าเลย”ฝู่กวนแสดงท่าทางยโส
ในร้านอาหารมีคนมากมายที่ได้ยินบางคนรู้ดีว่าฝู่กวนเป็คนยังไงได้ยิ้มเย้ยหยันและไม่กล่าวอะไรออกมาเพราะสถานะของฝู่กวนนั้นไม่ธรรมดาเขาคือศิษย์คนเล็กของผู้าุโระดับสูงของนิกาย
“ถ้าเ้าไม่ยอมรับความจริงก็ใสหัวไปเถอะพวกข้าจะถือว่าไม่เคยรู้จักกับคนอย่างเ้า”ลู่หยางกล่าวและไม่สนใจฝู่กวนอีก
“อะไรกันพวกเ้าทำเหมือนกับข้าเป็คนผิดทั้งๆที่พวกเ้าทำตัวเองแท้ๆ”ฝู่กวนยังกล่าวออกมา
“นี่ไม่มีใครสอนมารยาทเ้างั้นเหรอว่าเวลาคนอื่นกำลังทาอาหารอยู่ห้ามมารบกวนมันจะทำให้การทานอาหารไม่อร่อย”ฉางเฟิงที่ฟังอยู่นานก็ทนไม่ใหว
อาหารที่อร่อยกลับกลายเป็ไม่อร่อยไปเสียแล้วฉางเฟิงเริ่มหงุดหงิดขึ้นมาทันที พวกเสี่ยวจินก็ได้แต่ยิ้มอยู่ในใจคนแบบฝู่กวนถ้าเป็นายท่านของทั้งสองยังอยู่คงลงมือสั่งสอนไปแล้ว
“หืมเ้าขยะนี่เป็ใกลถึงกล้ามาพูดกับข้า” ฝู่กวนแววตาโเี้ทันที
“ข้าเป็ใครไม่สำคัญแต่เ้าในตอนนี้กำลังทำให้คนในร้านอาหารนี้ไม่พอใจอยู่นะ”ฉางเฟิงกล่าว
ฝู่กวนมองไปรอบๆก็พบว่าหลายคนมองมาที่ตนอยู่แม้จะมีหลายคนกลัวและไม่แสดงออกแต่ในร้านอาหารแห่งนี้ใช่ว่าจะไม่มีคนที่ทรงพลังอาศัยอยู่
“เ้าขยะเ้าจำไว้ให้ดี เมื่อเ้าออกจากร้านอาหารนี้เมื่อไหร่เ้าเจอดีแน่” ฝู่กวนกล่าวเสร็จก็นำคนของตนออกไป
“ชั่งเป็สารเลวมากจริงๆข้านั้นดูเขาผิดไปมาก” จินเมี่ยวกล่าว
“แล้วเราจะเอายังไงถึงอย่างไรฝู่กวนก็มีเื้ัที่ไม่ธรรมดาถ้าเขาดักเล่นงานฉางเฟิงละก็”จินลู่กังวล
“ข้าบอกแล้วไงขอแค่ระดับจักรพรรดิไม่ลงมือข้าก็ไม่กลัว”ฉางเฟิงยังใจเย็นมากและนั่งทานอาหารจนหมด
หลังจากจ่ายเงินแล้วพวกฉางเฟิงก็ออกจากร้านอาหารและตรงไปยังนิกายบุปผาทันทีฉางเฟิงนั้นอยากจะเจอมู่หลิวเร็วๆ เพียงแต่เมื่อทั้งห้าคนเดินออกจากร้านอาหารได้ไม่นานก็มีกลุ่มคนได้มาดักรออยู่
“เฮ้อเ้าพวกโง่นี่มันไม่เจียมตัวจริงๆ” เสี่ยวจินกล่าว
“ก็นะไม่ว่าที่ใหนก็มีพวกโง่แบบนี้ทั้งนั้นแหละ” เสี่ยวเฮ่ยเย้ยหยัน
“ในที่สุดพวกเ้าออกมาในฐานะศิษย์พี่ข้าขอเตือนพวกเ้าใสหัวไปและทิ้งเ้าเด็กนี่เอาไว้” ฝู่กวนกล่าว
“ไม่มีทางพวกเราไม่ทิ้งฉางเฟิงเอาไว้หรอก”
“ใช่พวกเราไม่เหมือนกับเ้าเพื่อเอาตัวรอดถึงกับยอมทิ้งสหายของตนเอง”
“ถ้าเ้าคิดจะทำร้ายฉางเฟิงพวกเราก็จะไม่อยู่เฉย”
พวกลู่หยางต่างยืนข้างๆฉางเฟิงและไม่หวาดกลัวฝู่กวนเลยฝู่กวนโกรธขึ้นมาทันที เขาไม่คิดว่าพวกลู่หยางจะต่อต้านเขาเพื่อฉางเฟิงเพียงคนเดียว
“ดีดี ถ้างั้นก็อย่าหาว่าข้าไม่สั่งเตือน พวกเ้าไปจัดการพวกมันซะ” ฝู่หยวนกล่าว
ด้านหลังของฝู่หยวนคนเกือบสิบคนก้าวออกมาและยิ้มชั่วร้ายแต่ละคนต่างเป็ระดับก่อเกิดขั้น 7-9 ทั้งสิ้น
“น้องฉางเฟิงเ้าหนีไปเถอะพวกข้าจะจัดการเอง” จินลู่กล่าว
“เฮ้อข้าบอกแล้วไงขอแค่ระดับจักรพรรดิไม่ลงมือข้าก็ไม่กลัวผู้ใด” ฉางเฟิงกล่าวเสร็จก็ก้าวออกไป
ฉางเฟิงเคลื่อนใหวด้วยความเร็วมากพริบตาก็ปรากฎอยู่ตรงหน้าคนของฝู่กวนแล้วฉางเฟิงออกหมัดออกไปด้วยความเร็วที่คนเ่าั้ตามไม่ทัน พริบตาหมัดของฉางเฟิงก็อัดเข้าที่หน้าไปแล้วร่างของคนเดือบสิบคนกระเด็นออกไปพร้อมกับเืสายกระจายออกมาจากปากและจมูก
“อ๊ากกกกกกกก”คนทั้งหมดนอนกรีดร้องโหยหวนทันที
“อะไรกัน!!!!!!!!!!!”ฝู่กวนตื่นตระหนกและมองฉางเฟิงด้วยความหวาดกลัว
“แข็งแกร่งมากชายคนนั้นมาจากใหนกัน”
“หรือว่าเขามาจากนิกายใหญ่ทั้งสาม”
“ถ้างั้นฝู่กวนก็เจอของแข็งเข้าให้แล้ว”คนที่อยู่ในร้านอาหารพากันมองดูอย่างสนุกสนาน
“เหลือเ้าแล้ว”ฉางเฟิงมองไปยังฝู่กวนทันที
“เ้า!!!!!”ฝู่กวนหวาดกลัวทันทีและถอยหลังออกไป
“อะไรเ้าจะหวาดกลัวทำไมในเมื่อเ้ากล่าวว่าการที่เ้าเอาชนะสัตว์ร้ายระดับหลอมรวมนั้นไม่ยากเลยแล้วเ้าจะมากลัวระดับก่อเกิดขั้นที่5 แบบข้าไปทำไม” ฉางเฟิงกล่าวเย้ยหยัน
“คือข้า.....”ตอนนี้ฝู่กวนถึงกับพูดไม่ออก
“ไม่ตอบแสดงว่าโกหกยังไงละเ้านั่นมันก็เป็แบบนี้แหละชอบโม้ไปเรื่อย” มีชายคนหนึ่งกล่าวออกมา
“พวกเ้ากล้าดียังไงเ้ารู้ใหมข้าคือใครข้าคือศิษย์ของผู้าุโถั่วป้านะเ้าไม่สามารถทำอะไรข้าได้ไม่งั้นท่านอาจารย์ของข้าจะไม่ปล่อยเ้าเอาไว้แน่”ฝู่กวนร้องข่มขู่ออกมาทันที
802
