อย่าดุหนูนัก... เดี๋ยวจะรักซะให้เข็ด

    บทที่ 10: ฝนตก รถติด และร่มคันเดียว

     บทที่ 10: ฝนตก รถติด และร่มคันเดียวครืนนน... ซ่าาา!เสียงฟ้าร้องคำรามตามมาด้วยพายุฝนที่เทกระหน่ำลงมาราวกับฟ้ารั่ว บรรยากาศยามเย็นที่ควรจะสดใสกลับมืดมิดไปถนัดตา ฉันยืนกอดอกสั่นงั่กๆ อยู่หน้าอาคารเรียน มองดูสายฝนที่เป็นอุปสรรคใหญ่หลวงในการกลับหอพัก"โถ่...

    ต้องการเปิดตอนเพื่ออ่านต่อใช่ไหม?

    เปิดตอนนี้ใช้ 2.00 กำลังใจ
    ยอดกำลังใจที่เหลือ 0.00 กำลังใจ