ทะลุมิติไปเป็นภรรยาพ่อค้าผลไม้ (อ่านฟรีจนจบ)

ตอนที่ 1 ต้นทับทิม

เช้าที่สดใส อากาศเย็นสบายหลังฝนได้ตกโปรยปรายลงมา ร่างอันบอบบางของหญิงสาวได้เดินทอดน่องสะพายตระกร้าไว้บนหลัง มุ่งหน้าเดินไปยังในป่าใหญ่เพื่อจะหาผลไม้มาไว้ประทังชีวิต

นางเดินไปเรื่อยๆ ดื่มดํ่ากับธรรมชาติที่เเสนจะสดใสเเละอากาศบริสุทธิ์ ระหว่างทางก็มีเสียงเจื้อยเเจ้วของนกที่ออกโบยบินหาอาหารคอยส่งเสียงร้องไปตลอดทาง จนมาหยุดอยู่ที่ต้นทับทิมต้นสูงใหญ่ที่มีลักษณะผิดแปลกไปจากต้นอื่นๆ ที่กำลังออกผลสีเเดงเต็มต้นเเละมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกมาจากผลทับทิมด้วย

นางจึงได้เอื้อมมือไปเก็บผลของทับทิมเอามาเก็บไว้ในตระกร้าจนเต็ม เเละเมื่อกำลังจะก้าวเท้าหันหลังกลับ สายตานางได้พลันเหลือบไปเห็นหญิงชราที่โผล่หน้ามาหลังต้นทับทิมที่นางได้เก็บเมื่อสักครู่นี้ นางสะดุ้งเพราะ๻๠ใ๽กลัว จึงทำให้ร่างบางล้มลงไปยังพื้น จนผลทับทิมที่เก็บมาหกกระจายจากตระกร้ากลิ้งตกไปยังพื้นดินหมด

หญิงชราผู้นั้นได้พุ่งตัวเข้ามาและใช้มือบีบที่ลำคอของหญิงสาวอย่างไม่ทันได้ตั้งตัว จนนางรู้สึกหายใจไม่ออกจึงได้พยายามดิ้นหนีอย่างสุดแรง

นางรวบรวบพละกำลังที่มีทั้งหมดโดยใช้สองเท้าถีบไปที่ท้องของหญิงชราจนกระเด็นออกไป แล้วจึงรีบลุกขึ้นหันหลังสาวเท้าวิ่งหนีด้วยความเร็ว โดยไม่ได้สนใจผลทับทิมที่ล่วงหล่นบนพื้นเลย ขอแค่มีชีวิตรอดกลับไปวันนี้ก่อนก็พอแล้ว

ฟางเหมยวิ่งหนีสุดชีวิต จนได้มาถึงที่บ้านของนาง โดยที่ไม่ได้หันหลังกลับไปมองหญิงชราผู้นั้นอีกเลย

"หญิงชราผู้นั้นเป็๲ใครกัน ทำไมถึงต้องมาทำร้ายตัวข้าด้วย" หลังจากที่ถึงบ้านเเล้วนางก็ได้พึมพำกับตัวเองออกมา

เมื่อหยุดพักจนหายเหนื่อย ฟางเหมยก็ได้ไปเก็บพืชผักจากสวนหลังบ้านที่นางได้ปลูกไว้ขายมาทำอาหารกิน ตามจริงนางก็รู้สึกเสียดายผลทับทิมลูกโตๆ หอมๆ อยู่ แต่ทำไงได้ดันเกิดเหตุการณ์ไม่คาดคิดขึ้นมาเสียก่อน ไม่งั้นนางคงได้ลิ้มรสผลทับทิมอันหอมหวานไปแล้ว

ฟางเหมยตอนนี้นางมีอายุได้ยี่สิบสามปีเต็ม อาจมีบางทีที่รู้สึกเหงาเเละอยากมีชายหนุ่มมาอยู่เคียงข้างกายเเละใช้ชีวิตไปด้วยกัน เเต่ก็ยังไม่มีชายหนุ่มคนใดที่ถูกใจนางเลยสักคน

หลังจากที่กินข้าวเสร็จฟางเหมยก็ได้เดินเข้าไปในหมู่บ้านที่อยู่ห่างจากบ้านของนางไม่ไกลมากนัก เพื่อจะไปซื้อเมล็ดพันธุ์ผักมาลงปลูกเพิ่มเติมที่สวนหลังบ้านของนาง หลังจากที่ได้ขุดหน้าดินเตรียมรอเอาไว้เเล้ว

เมื่อได้เมล็ดพันธุ์ผักตามที่๻้๵๹๠า๱นางก็เดินทางกลับมายังบ้านของตัวเองเเละได้นำเมล็ดพันธุ์ผักที่ซื้อมา หว่านโรยไปยังแปลงผัก จากนั้นก็ได้นำเศษฟางข้าวมาคลุมหน้าดินไว้ ขั้นตอนสุดท้ายคือการรดนํ้าก็เป็๲อันเสร็จ

เช้าต่อมา

หลังจากที่กลับมาจากการนำผักไปขายที่หมู่บ้านกลับมาเเล้ว นางได้รวบรวมความกล้าที่มีกลับไปยังต้นทับทิมอีกครั้ง ถ้าเกิดพบหญิงชรานั่นอีก นางก็จะถามออกไปว่ามาทำร้ายนางด้วยเหตุผลใด

นางจึงเดินไปเรื่อยๆจนถึงต้นทับทิมที่ได้เก็บผลเมื่อวาน ก็ยังเห็นว่าผลทับทิมที่ทำตกยังอยู่ที่เดิมยังไม่มีผู้ใดเก็บไป 

"ท่านยายอยู่ไหม" ฟางเหมยได้เอ่ยถามออกไปยังต้นทับทิมที่หญิงชราได้ปรากฎตัวออกมาเมื่อวาน

"เ๽้านั่นเอง กล้ามากเลยที่กลับมาที่นี่อีกครั้ง" หญิงชราปรากฏตัวออกมาจากต้นทับทิมทันทีที่ได้ยินเสียงของฟางเหมย

"ข้าอยากจะมาถามท่านยายว่าทำไมถึงได้มาทำร้ายข้าเเบบนั้น ตัวข้าทำอะไรผิดหรือ"

"ข้าถูกสั่งให้ดูเเลต้นทับทิมเหล่านี้อยู่ เ๽้ามาเก็บผลทับทิมโดยไม่ได้ทำการบอกกล่าวใดๆ"

"ข้าต้องขอโทษท่านยายด้วย ข้าไม่คิดว่าป่าธรรมดาที่ข้าเคยมาเก็บผลไม้อยู่ทุกวัน จะมีผู้ปกปักรักษาดูเเลอยู่ ข้าผิดไปแล้วจริงๆ โปรดจงอภัยให้เเก่ข้าด้วยเถิด"

"ถ้าเ๽้ากล้ามาขอโทษข้าถึงขนาดนี้ มีรึที่ตัวข้าจะไม่ให้อภัย"

"ขอบคุณท่านยายมาก ที่ให้อภัยเเก่ข้า"

"ฟางเหมยได้ยินหญิงชราพูดดังนั้น จึงรู้สึกสบายใจขึ้นมาเป็๲อย่างมาก

"ข้าขอถามอะไรเ๽้าหน่อยสิ" หญิงชราส่งยิ้มกลับไปให้ฟางเหมยด้วยความเป็๲มิตรหลังจากที่ก่อนหน้านั้นทำหน้าเคร่งขรึมมาตลอด

"ได้...ท่านยายถามข้ามาได้เลย ข้ายินดีตอบทุกอย่าง"

"ความปรารถนาสูงสุดในชีวิตเ๽้าคืออะไร"

"ความปรารถนาของตัวข้าน่ะหรือ ข้าตัวคนเดียวเเล้วตอนนี้ ท่านพ่อกับท่านแม่ก็ตายไปเมื่อไม่นานนี้ ข้ารู้สึกเหงาอยากมีชายหนุ่มสักคนมาอยู่เคียงข้างเเละพร้อมใช้ชีวิตไปด้วยกันจนเเก่ชรา"

"เด็ดผลทับทิมมากินเสียสิ เเล้วข้าจะมอบสิ่งที่ปราถนาให้เเก่เ๽้า"

"จริงหรือ ทำไมวันนี้ท่านยายใจดี ต่างจากเมื่อวานเลย"

"หรือเ๽้าอยากให้ข้าเปลี่ยนใจทำแบบเมื่อวานอีก" หญิงชราได้ยินฟางเหมยพูดอย่างนั้น จึงได้กระทืบเท้าลงที่พื้นอย่างเเรง

"ไม่นะ ข้าจะกินเเล้ว" ฟางเหมยเห็นหญิงชราทำแบบนั้น หญิงสาวจึงได้รีบเอื้อมมือไปเด็ดผลทับทิมจากต้นนำมาทุบกับหินก้อนใหญ่ที่พื้นเเล้วรีบกินจนหมด

"เป็๲ไงบ้าง ทับทิมที่ได้กินไปรสชาติถูกปากเ๽้าไหม"

"มันช่างถูกปากข้าเหลือเกินท่านยาย ตัวข้าไม่เคยกินอะไรที่อร่อยเท่านี้มาก่อน ต้องขอบคุณท่านยายเป็๲อย่างมากเลยที่ให้ข้าได้ลิ้มลองผลทับทิมต้นนี้"

"สิ่งที่เ๽้าปราถนาจะเป็๲จริงได้แต่มันอาจต้องผ่านความยากลำบากหลายอย่างอยู่สักหน่อย เ๽้ายอมรับมันได้ไหม"

"ข้ารับได้ คงไม่มีอะไรลำบากกว่าชีวิตที่ข้าเป็๲อยู่ทุกวันนี้เเล้ว"

"ดี...งั้นข้าขอตัวก่อน ข้าขอให้สิ่งที่เ๽้าปราถนาจงบังเกิดนับแต่บัดนี้" หญิงชราส่งยิ้มให้หญิงสาวก่อนจะเดินหายเข้าไปในต้นทับทิม

ฟางเหมยส่งยิ้มให้หญิงชราก่อนจะหมุนตัวเดินกลับ เเต่จู่ๆร่างบางของหญิงสาวนั้นก็ได้ล้มลงที่พื้นเเละหมดสติไป

^____________________^

สวัสดีนักอ่านทุกคนด้วยนะคะ เ๱ื่๵๹นี้เป็๲ผลงานการเเต่งเเนวจีนโบราณเ๱ื่๵๹แรกของตะวันรัตน์ หากมีคำผิดหรือจุดผิดพลาดตรงไหนสามารถคอมเมนต์บอกได้เลยนะคะ 

ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เพื่อเป็๲กำลังใจให้ไรท์ด้วยน้า และอย่าลืมกดบันทึกนิยายเข้าชั้นหนังสือไว้เพื่อรับการแจ้งเตือนตอนต่อไปนะคะ

ฝากติดตามด้วยน้าาาา