เมื่อคิรินตัดสินใจเสร็จแล้วว่าจะพากันไปทำอาหารให้กับนักกีฬาในค่าย แต่ก่อนหน้านั้นคิริน้าใช้เป็อีกหนึ่งสถานที่ในยามสตรีมช่องของตัวเองด้วย
ตอนนี้ทั้งหกคนได้พากันมาถึงค่ายเป็ที่เรียบร้อยแล้ว เบื้องหน้าสถานที่กว้างขวาง มีรั้วกั้นบ่งบอกอาณาเขต
โดยปกติแล้วคนนอกจะไม่ได้รับอนุญาติให้เข้าไปด้านใน ทว่าคิรินได้มากับบาร์รอนซึ่งเป็ข้อยกเว้น ทำให้ทุกคนสามารถเข้ามาอย่างง่ายดาย
เข้ามาแล้วก็พบกับลานกว้างที่แบ่งได้เป็สัดส่วนอย่างเรียบร้อย ตรงกลางจะมีวงเวียนยามเดินทาง อีกทั้งยังมีน้ำพลุติดตั้งอยู่ดูสวยงามไม่น้อย รอบๆ ก็เต็มไปด้วยพุ่มดอกไม้ที่จัดแต่งอย่างลงตัว
สนามหญ้ากว้างขวางมีเครื่องเล่นต่างๆ ไว้ผ่อนคลาย อีกทั้งยังสามารถมาเดินเล่นได้อย่างมีอิสระ ทว่าในตอนนี้คิรินไม่สามารถดื่มด่ำกับบรรยากาศได้มากนัก ทำให้ต้องพากันเข้าไปด้านในอย่างเสียดาย
เดินเข้ามาไม่ไกลนักก็เจอเข้ากับตึกขนาดสามชั้น ด้านข้างมีโดมสระว่ายน้ำ พร้อมห้องน้ำไว้ด้านในสำหรับชำระล้างร่างกาย
เข้ามาด้านในตึกชั้นแรกจะเป็ห้องโถงไว้พักผ่อน อีกทั้งยังมีเคาเตอร์ต้อนรับสำหรับผู้ที่เข้ามาสมัครโดยจะทำงานด้วยระบบเอไอที่ทันสมัย สามารถประสานงานได้อย่างรวดเร็ว ด้านข้างกันก็มีบาร์น้ำไว้ให้ด้วย น้ำดื่มที่นี่แน่นอนว่าต้องเป็น้ำที่เหมาะสมสำหรับนักกีฬา คงไม่ต้องพูดถึงรสชาติใช่ไหม
ในส่วนของชั้นที่สองจะเป็ฟิตเนส ที่มีอุปกรณ์ออกกำลังกายต่างๆ อย่างครบครัน อีกทั้งยังทันสมัยมาก โดยระบบแต่ละเครื่องจะคำนวณปริมาณต่างๆ ที่นักกีฬาควรได้รับ
เช่น ในการออกกำลังกายของแต่ละคนจะไม่เท่ากัน ดังนั้นระบบจะทำการคำนวณออกมา เพื่อให้ออกกำลังกายได้อย่างเหมาะสม หรือหากเป็การยกน้ำหนักระบบก็จะคำนวณออกมาว่าต้องยกในน้ำหนักเท่าไหร่ เมื่อคำนวณออกมาแล้วน้ำหนักก็จะเพิ่มขึ้นอัตโนมัติ คิรินที่มองดูก็ตื่นเต้นเป็อย่างมาก ทำให้อยากที่จะลองเล่นดูบ้าง
ในชั้นที่สองนี้เองก็จะมีห้องอาบน้ำและเปลี่ยนชุดไว้ให้ด้านใน เพื่อความสะดวกสบาย อีกทั้งยังมีบ่อแช่น้ำไว้ให้ผ่อนคลายอีกด้วย
คิรินขึ้นมาถึงชั้นที่สามพบว่าเป็ห้องขนาดใหญ่ กว้างขวางอย่างมาก สามารถรองรับผู้คนได้ไม่น้อยเลยทีเดียว บาร์รอนบอกว่าในชั้นที่สามจะเอาไว้ประชุมในการแข่งรอบต่างๆ ชั้นนี้จึงถือว่าเป็ห้องทำงานเลยก็ว่าได้
เดินเข้ามาไม่ไกลนักคิรินก็พบเข้ากับบุรุษผู้หนึ่ง ภายนอกเป็ผู้ชายที่มีร่างกายแข็งแรงไม่น้อย กล้ามแขนที่บ่งบอกว่าเ้าตัวตั้งใจปั้นมากเพียงใด บรรยากาศรอบๆ ให้ความอบอุ่น แต่ก็ดูจะเว้นระยะห่างเอาไว้
"มากันแล้วหรือ" น้ำเสียงที่ทุ้มดังออกมา ก่อนหน้านี้บาร์รอนบอกไว้แล้วว่าเ้าของค่ายมีอายุมากกว่าที่เห็น ดังนั้นอย่าประมาทเพียงเพราะว่าเขาดูอายุน้อย
"สวัสดีครับ" เสียงของทุกคนประสานดังขึ้น ทำให้ชายด้าหน้ารู้สึกดีขึ้นไปอีก
"สวัสดีทุกคน ว่าแต่คนไหนหรือที่ทำให้นักกีฬาของฉันงอแงขนาดนี้" ประโยคที้ดังขึ้นบ่งบอกได้ถึงความสุข ไม่ได้มีความหงุดหงิดเลยแม้แต่น้อย
"ผมเองครับ" คิรินเอ่ยขึ้นอย่างเอียงอาย ด้วยความที่ว่าตนเองเป็คนทำเื่ที่เกิดขึ้น แม้จะไม่ได้ตั้งใจก็เถอะ
สายตาของคนมีอายุไล่สำรวจอย่างช้าๆ แววตาที่คิรินแสดงออกมามันมีหลายอย่าง ใบหน้าที่ลงตัว ไหนจะท่าทางเขินอายที่แสดงออกมันทำให้เ้าของค่ายเอ็นดูได้ไม่ยาก
"นายคือคิรินเองหรือ"
"สวัสดีอีกครั้งนะครับ ผมคิรินเอง" น้ำเสียงได้เอ่ยขึ้นด้วยท่าทางที่มั่นใจ สลัดคราบหนุ่มน้อยขี้อายเมื่อครู่ได้ไม่ยาก
"ฉันลืมแนะนำตัวไปเลย ฉันชื่อวิลเลียม เป็เ้าของค่ายแห่งนี้ ยินดีที่ได้รู้จัก"
"คุณวิลเลียมผมอยากตกลงในเื่ของอาหารจะได้หรือไม่" คิรินเอ่ยออกมา
"เช่นนั้นเราไปนั่งคุยกันเถอะ" วิลเลียมพูด ก่อนที่จะพาทุกคนมานั่งกันที่โต๊ะ
เป็โต๊ะสี่เหลี่ยมผืนผ้า ขนาดที่ยาวสามารถวางเก้าอี้ได้ฝั่งละเกือบสิบที่ ด้านหน้าเป็หน้าต่างที่สามารถปรับให้ทึบลงได้เพื่อแสดงหน้าจอโฮโลแกรม วิลเลียมนั่งลงก่อนที่บาร์รอนจะนั่งข้างๆ และที่เหลือนั่งอีกฝั่งหนึ่ง
"ผมอยากตกลงก่อนว่า ผม้าจะสตรีมการทำอาหารให้กับนักกีฬาไปด้วย แน่นอนว่าอาจจะมีการสตรีมหลายครั้ง ดังนั้นผมจึงอยากที่จะนำวัตถุดิบมาไว้ที่นี่บ้าง ไม่ต้องห่วงผมอาจจะสอนการทำอาหารง่ายๆ ไว้ให้กับพวกคุณ และเมื่อถึงเวลาผมจะมาทำอาหารให้ทานบ้าง คุณวิลเลียมจะตกลงหรือไม่" คิรินได้เอ่ยสิ่งที่้าออกมา
"เื่นั้นผมไม่ติดปัญหาอะไรอยู่แล้ว แต่ผมไม่้าให้การฝึกหรือการซ้อมเมื่อต้องแข่งเล็ดลอดออกไป หวังว่าคุณคิรินจะเข้าใจที่ผมบอกใช่หรือไม่" วิลเลียมเอ่ย
เพราะสิ่งที่คิรินบอกมันไม่ได้มีผลกระทบอะไรอยู่แล้ว แต่วิลเลียม้ากำชับว่าไม่้าให้คิรินมารู้หรือเห็นในการฝึกซ้อมรอบแข่งทั้งนั้น
"เื่นั้นไม่ต้องห่วง ผมไม่ยุ่งอยู่แล้ว หน้าที่ของผมคือทำอาหารให้ผู้คนได้ทาน และอร่อยไปกับมัน ดังนั้นเื่หารฝึกซ้อมผมไม่ได้สนใจอะไร" คิรินพูดออกมาด้วยท่าทางที่สบายขึ้น
"เช่นนั้นก็เป็อันตกลง ส่วนที่บอกว่าจะตอบแทนบาร์รอนได้พูดไว้แล้วว่า้าให้พี่น้องของเขามาออกกำลังกายที่นี่ เื่นี้ก็ไม่มีปัญหาเช่นกัน ทุกคนสามารถมาได้ แต่บอกไว้ก่อนนะว่าฉันเป็คนเอาแต่ใจ หากพี่น้องของพวกเธอมีแววขึ้นมา ฉันจะจับลงแข่งโดยไม่สนใจอะไรจริงๆ ด้วย" วิลเลียมเอ่ย
"หากพวกเขามีแววและคุณสามารถมองเห็นมัน ผมก็ไม่ติด มันอาจจะทำให้แสงส่องลงมาหาพวกเขาบ้างหลังจากที่เจอแต่ความมืดมิด" คิรินเอ่ยบ้าง
ทุกคนพูดคุยกันอีกเล็กน้อย ก่อนจะไปดูสถานที่เพื่อทำเป็ครัวไว้สำหรับทำอาหาร และสถานที่ต้องกว้างและเพียงพอสำหรับวางอุปกรณ์ต่างๆ เนื่องจากคิรินต้องทำอาหารในจำนวนที่เยอะในแต่ละรอบ ดังนั้นจำเป็ต้องมีอุปกรณ์ที่ใหญ่พอสำหรับทำ
วิลเลียมได้พาทุกคนมายังสวนด้านหลัง มันเป็ลานกว้างที่ไม่ได้ใช้สอยอะไร อีกทั้งยังเพียงพอแต่การใช้งานอีกด้วย
"ผมอยากทราบตารางการกินอาหารของนักกีฬาได้หรือไม่" ฮิวโกเอ่ยถามด้วยความเคยชิน
ในโลกที่จากมาฮิวโกเป็อีกคนหนึ่งที่ออกกำลังกายอย่างสม่ำเสมอ ดังนั้นจะมีตารางการทานอาหารไว้อยู่ ในเจ็ดวันจะมีอยู่หนึ่งวันที่ฮิวโกกินอะไรก็ได้ตามที่้า เรียกว่าวันCheat Day แต่ถึงอย่างนั้นฮิวโกก็ต้องเบิร์นมันออกอยู่ดี
"หืมก็ทุกคนกินอาหารสำหรับนักกีฬาอยู่แล้วเป็ปกติ" วิลเลียมเอ่ยออกมา ทำให้ฮิวโกนึกได้ว่าอาหารยุคนี้มันไม่มีอะไรเลย
"ขอโทษที่ผมพูดไม่กระจ่าง ในสูตรโบราณผมพอจะทราบมาบ้างว่าการออกกำลังกายของนักกีฬามันหนักมาก ดังนั้นอาหารการกินจึงต้องมีการควบคุม ในเจ็ดวันอาหารแต่ละมื้อจะมีไม่มากนัก อีกทั้งยังเป็อาหารเดิมๆ ทว่าในเจ็ดวันจะมีอยู่หนึ่งวันที่สามารถทานอาหารอะไรก็ได้ตามใจตัวเอง" ฮิวโกพูดออกมา โดยการอ้างสูตรโบราณเอาไว้ก่อน ทั้งๆ ที่เพิ่งจะจากโลกมาไม่กี่เดือนนี้เอง แต่เพื่อความแเีจึงต้องบอกว่าโบราณเข้าไว้
"คุณ้าจะสื่ออะไรหรือ" วิลเลียมถาม
"ผม้าทำลานนี้ไว้ทำปิ้งย่าง หรืองานสังสรรเพื่อให้ทุกคนได้ผ่อนคลายหลังจากที่ควบคุมตัวเองมาทั้งอาทิตย์ โดยวันสุดท้ายของอาทิตย์ผมจะมาจัดงานให้ แต่หกวันก่อนหน้าทุกคนจะได้รับการควบคุมอาหาร" ฮิวโกพูด
เนื่องจากลานนี้มันกว้างมาก หากทำเพียงห้องครัวก็ดูจะเสียดายพื้นที่ ดังนั้นลานกว้างและปลอดโปร่งเช่นนี้ย่อมต้องทำเป็ลานสังสรร เป็ตัวเลือกที่ไม่เลว
"น่าสนใจ อย่างไรเสียพื้นที่ตรงนี้ก็น่าเสียดายจริงๆ นั่นแหละ" วิลเลียมเห็นด้วย
"ส่วนเื่อาหารในแต่ละวันผมจะมาทำอาหารให้ในตอนเช้า และจะทำเพื่อจนถึงเย็นมันสามารถเก็บไว้ได้ เมื่อถึงเวลาทานก็เพียงนำออกมาอุ่นเท่านั้น ส่วนวันสุดท้ายผมจะมาทำอาหารให้ตอนเช้า และในตอนเย็นผมจะกลับมาเตรียมอาหารอีกครั้งสำหรับปิ้งย่าง" ฮิวโกพูด
"ไม่ต้องห่วงว่าจะเบื่อปิ้งย่าง ทุกคนสามารถทานได้ทุกอาทิตย์แน่นอน เพราะใน่แรกทุกคนจะติดใจรสชาติของอาหารที่ต้องควบคุม แต่นานไปทุกคนจะเอียนเอง เชื่อผมสิและตอนนั้นปิ้งย่างจะเป็เหมือนกับความสุขของพวกเขาทุกคนแน่นอน" ฮิวโกพูดอีกครั้งพร้อมกับสีหน้าเ้าเล่ห์
จากประสบการณ์ที่ทานอาหารจำพวกอกไก่มา หากทานบ่อยๆ มันก็น่าเบื่อเช่นกัน แต่เหมือนฮิวโกจะลืมไปว่าคิรินถนัดอาหารคาว ดังนั้นไม่ต้องห่วงเื่ความเบื่อเลย ทว่าคิรินก็ไม่ได้พูดอะไรออกไปเนื่องจากไม่เคยออกกำลังกายและต้องกินอาหารพวกนั้น จึงทำได้เพียงมองตาปริบๆ และปล่อยผ่านไป
เมื่อตกลงกันได้แล้วว่าจะใช้พื้นที่ตรงนี้ในการทำเป็ครัวขนาดใหญ่ การออกแบบที่แสนสนุกก็ได้เริ่มขึ้น คิรินและฮิวโกได้ร่วมกันออกแบบห้องครัวที่้าออกมา ไหนจะพวกอุปกรณ์ที่ใช้ การจัดวาง และไม่ต้องห่วงเื่งบประมาณ เพราะไม่ทราบว่าเื่พวกนี้ไปถึงหูของเซริวได้อย่างไร เพราะไม่นานนักก็มีการแจ้งเตือนเด้งเข้ามาพร้อมกับเงินจำนวนไม่น้อย
คิรินที่สงสัยจึงได้โทรไปถามพร้อมกับบอกว่าจะคืนให้ ทว่าเซริวกับหน้าหนากว่าที่คิดนอกจากจะไม่ตอบแล้ว ยังบอกอีกว่าเงินมันมีเยอะมาช่วยใช้ออกไปบ้าง ทำให้คิรินงงหนักกว่าเดิมอีกก่อนที่เซริวจะวางสายไปท่ามกลางความเงียบที่คิรินไม่รู้จะสรรหาคำมาพูดอย่างไร
แต่การลงทุนครั้งนี้คิรินก็ไม่ได้ใช้เงินจากเซริวอยู่ดี เพราะวิลเลียมบอกเองว่าพวกนักกีฬาได้สมทบทุนให้ในการสร้างครั้งนี้ และวิลเลียมก็ร่วมด้วยเช่นกัน ทำให้คิรินไม่ต้องออกเงินเลยสักเหรียญเดียว
การสร้างใช้เวลารวดเร็วกว่าที่คิด เพราะเทคโนโลยีที่มากเกินกว่าที่คิรินจะเข้าใจ เพียงแค่นำสิ่งที่ออกแบบไปใส่ในระบบ จากนั้นก็รอเวลา ระบบจะทำหน้าที่ของมันเอง ไม่ต้องมีคนมาคอยแบกหาม ไม่ต้องระวังความอันตรายในการสร้าง ไม่ต้องกังวลเื่ความผิดพลาด ระยะเวลาเพียงแค่สองวันห้องครัวที่กว้างขวางก็เสร็จสิ้น
การตกแต่งเองก็ลงตัวอย่างมาก ตู้เย็นขนาดใหญ่สามตู้ ตู้แรกจะแช่จำพวกของสดทั้งหมด ตู้ที่สองจะแช่ของจำพวกผัก ผลไม้ต่างๆ มีไข่ไก่แช่ไว้ด้วย และตู้ที่สามจะแช่น้ำผลไม้ หรือน้ำที่คั้นเอาไว้
เตาอบขนาดใหญ่อีกหนึ่งเตา พร้อมกับเตาแก๊สไว้ทำอาหารอีกหนึ่งเคาเตอร์ใหญ่ กระทะและอุปกรณ์การปรุงอาหารก็เยอะมาก ไหนจะเครื่องปรุงที่วางไว้อย่างเป็ระเบียบ คิรินและฮิวโกที่มองดูก็ตะลึงไม่น้อย เพราะมันเกินกว่าที่ออกแบบเอาไว้ เรียกได้ว่าสมบูรณ์แบบจนน่ากลัว สิ่งนี้สินะที่เรียกว่าเทคโนโลยีครองโลก ว่าไปนั่น
เมื่อได้สถานที่แล้ว คิรินและฮิวโกก็จัดการเลือกซื้อวัตถุดิบกันอย่างเมามัน เรียกได้ว่ากวาดเอาทุกอย่างที่จำเป็มาจนหมด เพราะสถานที่มันเก็บวัตถุดิบได้เยอะมากๆ ดังนั้นจึงไม่ต้องกังวลเื่ใดเลย คิรินและฮิวโกทำทุกอย่างเสร็จสิ้นในระยะเวลาเพียงสามวันเท่านั้น วันที่สี่นี้เองคิรินจะจัดกล้องไว้ในจุดที่ส่องทั่วถึง
"สวัสดีทุกคนนะครับ วันนี้ผมมาสตรีมที่ใหม่แหละ แขกรับเชิญวันนี้คือฮิวโก ผู้ถนัดของหวานนั่นเอง ส่วนจะทำอะไรนั้นเราไม่ดูกันดีกว่า" คิรินเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ตื่นเต้นอย่างมาก
เนื่องจากการทำอาหารของนักกีฬาต้องคำนวณอะไรในหลายๆ อย่าง ทั้งปริมาณที่ต้องไม่เยอะจนเกินไป และสารอาหารที่ต้องครบถ้วน หากคำนวณผิดอาจจะส่งผลต่อร่างกายได้ ดังนั้นนี่จึงเป็อีกหนึ่งสิ่งที่คิรินตื่นเต้นอย่างมาก
Seryyy โดเนทเงินจำนวน 100,000 เหรียญ
พี่เซริวเรากลับมาทวงบรรลังก์แล้ว5555
เจอกันตอนหน้านะคะ
#ครัวของคิริน
8K
