หลังจาก เฝ้าดูอาการปลายฟ้าอย่างห่วงใยและรอคอยจนอาการของเธอสงบลง ชารีพจึงออกมาสั่งการลูกน้องคนสนิทเพียงสั้นๆก่อนกลับเข้าไปดูแลหญิงสาวด้านในต่อ
“ฮาเซ็มติดต่อฮัดซันเดี๋ยวนี้ เรามีเื่ด่วนจะให้พี่เ้าจัดการ” ชารีฟออกมาเรียกคนสนิททันทีที่หญิงสาวในอ้อมกอดมีท่าทีสงบลงและผ่อนลมหายใจออกมาอย่างสม่ำเสมออีกครั้ง
เพียงไม่นานนัก ก็มีเสียงแมลงปอเหล็กั์ร่อนลงมาในระยะต่ำบริเวณผืนทรายไม่ไกลจากจุดที่เหล่าองครักษ์ทะเลทรายในคราบชนเผ่าเร่ร่อนกางกระโจมไว้เป็กลุ่มๆโดยรอบเขตชั้นในซึ่งเป็พื้นที่ส่วนตัวของเ้าเหนือชีวิตทันทีที่ฮาเซ็มคนสนิท แจ้งให้ทราบว่าผู้ที่ตน้าพบมาถึงแล้ว ชารีฟก็สั่งให้มีน่ามาคอยอยู่ดูแลปลายฟ้าส่วนตนเองรีบออกไปพบฮัดซันทันที
“คุณชารีฟมีอะไรให้ผมรับใช้เหรอครับ” ฮัดซันถามเ้านายตนด้วยความสงสัย เพราะปกติชารีฟจะไม่ยอมให้ใช้เครื่องมือสื่อสารหรือยานพาหนะที่นำสมัยในเขตพื้นที่ทะเลทรายโดยเฉพาะพื้นที่ศักดิ์สิทธิ์และยิ่งในคราบชารีฟ เบดูอินหนุ่มเร่ร่อนเป็อันขาดแต่คราวนี้คงมีเื่สำคัญจริงๆเ้านายจึงสั่งให้ตนรีบมาพบอย่างเร่งด่วนโดยอนุญาตให้นำเฮลิคอปเตอร์ส่วนพระองค์มาลงในพื้นที่แห่งนี้ได้
“ฉันอยากให้นายไปตามสืบเื่สำคัญให้หน่อยจำไว้ด้วยว่าเื่นี้สำคัญมากห้ามให้ใครรู้เด็ดขาดนอกจากฉัน นาย แล้วก็ฮาเซ็ม”หลังจากออกคำสั่งกับลูกน้องคนสนิทเรียบร้อยแล้ว ชารีฟก็กลับเข้ามาในกระโจมในขณะที่มีน่าปลีกตัวออกไปอย่างรู้หน้าที่
“เป็ยังไงบ้างสาวน้อยหยุดฝันร้ายหรือยัง ไม่ต้องห่วงนะไม่ว่าฝันร้ายของคุณเกิดจากอะไรผมจะเป็คนหยุดมันเอง คนที่ทำให้คุณฝันร้ายหรือฝันดีได้ต้องมีแค่ผมเท่านั้นจำไว้นะปลายฟ้า” พร้อมกับถ้อยคำกระซิบพร่ำบอกหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าชารีฟก็ก้มลงแนบริมฝีปากหยักสวยบนหน้าผากมนไล่เรียงลงมาบนเปลือกตาทั้งสองปลายจมูกโด่งรั้นที่ดูเหมือนจะเชิดขึ้นอยู่เสมอเวลาเ้าตัวไม่พอใจ และริมฝีปากบางที่หอมหวานราวกลีบกุหลาบทะเลทรายชารีฟอ้อยอิ่งเฝ้าคลอเคลียอยู่ที่ริมฝีปากบางเนิ่นนานจนเ้าของเริ่มรู้สึกตัวส่งเสียงอุทธรณ์เบาๆออกมาเมื่อรู้สึกว่าตัวเองกำลังถูกรบกวนการนอนอันแสนสุข ปลายฟ้ารู้สึกได้ว่ามีลมหายใจอุ่นอยู่เคียงข้างคอยเฝ้าคลอเคลียไม่ห่าง ในใจก็นึกสงสัยว่า อะไรนะที่คอยเฝ้าวนเวียนให้ความรู้สึกของััที่อบอุ่นอยู่เคียงข้างถึงจะรำคาญอยู่บ้างแต่กลับรู้สึกดีอย่างประหลาดจนในที่สุดความอยากรู้ก็เอาชนะความง่วงงุนจนได้ปลายฟ้าลืมตาขึ้นช้าๆแล้วก็พบว่าตนเองไม่ได้อยู่ลำพังในกระโจมแห่งนี้แต่มีคนบ้ากามที่คุ้นเคยคุ้นหน้าและเริ่มสร้างความรู้สึกประหลาดๆปนความวาบหวามเล็กๆให้กับหัวใจโอบกอดอยู่ไม่ห่างกาย พอตระหนักได้ในความจริงข้อนี้ ปลายฟ้าใพร้อมกับกระเด้งตัวขึ้นมาทันทีแต่เพราะอาการปวดศีรษะที่ยังคงอยู่ ทำให้หญิงสาวเกิดอาการหน้ามืดจนเกือบจะหงายหลังลงไปหากคนตัวใหญ่ไม่คอยระวังอยู่และรวบตัวเธอไว้ในอ้อมกอดอีกครั้งถึงจะปวดหัวแต่ปลายฟ้าก็ยังไม่เลิกขืนตัวเองออกจากอ้อมกอดแข็งแรง ที่ไม่มีทีท่าว่าจะขยับเขยื้อนเลยสักนิดพอดิ้นไปสักพักก็รู้ตัวว่าเปล่าประโยชน์ ปลายฟ้าเลยหยุดพักด้วยความอ่อนเพลีย ชารีฟเห็นแบบนั้นก็เลยเลิกแกล้งคลายอ้อมกอดลงมาให้หญิงสาวได้หายใจสะดวกขึ้นอีกนิดแต่อดเอาจมูกไปซุกไซ้แก้มนวลที่ยังดูซีดเซียวอยู่นิดๆไม่ได้ ก็ดูเอาสิแม่คุณ พอรู้สึกตัวปั๊บก็ออกฤทธิ์เลยนะเนี่ยถ้าเขาคว้าไม่ทันล้มลงหัวฟาดพื้นไปไม่ยิ่งเป็หนักกว่าเก่าเหรอเนี่ยเอาล่ะไหนๆอยากออกแรงดีนักขอแกล้งให้มีเืฝาดเพิ่มขึ้นสักนิดเหอะวางแผนในใจเสร็จชารีฟก็เริ่มดำเนินการทันที
“เป็ไงละคนเก่งเมื่อคืนคงนอนหลับสบายเลยละสิท่าขนาดผมทั้งกอด ทั้งจูบ ลูบคลำ สารพัดยังไม่รู้สึกตัวอีก” ว่าแล้วภาคโจรลามกก็เผยออกมาอีกครั้งทำให้หญิงสาวตรงหน้าเริ่มหายจากอาการมึนงงหันมามองคนพูดตาขวาง “เมื่อคืน นายหมายความว่ายังไง นายทำอะไรฉันเ้าโจรบ้ากาม” ปลายฟ้าใหน้าเริ่มแดงด้วยความโกรธและอายเพราะเธอจำเื่ที่เกิดขึ้นไม่ได้เลยจำได้แค่ว่าเธอนั่งฟังโจรบ้าพูดพร่ำอะไรสักอย่างแต่กลับนึกไม่ออกหลังจากนั้นปลายฟ้าก็เกิดอาการปวดหัวรุนแรงเหมือนมีใครเอาไม้มาทุบท้ายทอยพร้อมกับรู้สึกว่าตัวเองมองเห็นภาพเลือนราง ซึ่งเหมือนกับฝันร้ายในอดีตที่ไม่มีใครสามารถบอกได้ว่าเกิดจากอะไรฝันร้ายที่ปลายฟ้าต้องตื่นขึ้นมากรีดร้องกลางดึก และใช้เวลาเนิ่นนานกว่าจะหลับลงได้อีกครั้งหลังจากที่พ่อกับแม่ของเธอเข้ามาปลอบฝันร้ายที่เธอไม่อยากจะนึกถึง เพราะมันใกล้เคียงกับความเป็จริงราวกับมันเคยเกิดขึ้นกับเธอมาก่อนเธอฝันร้ายซ้ำไปซ้ำมา ว่ามีชายหนวดเครารุงรัง ท่าทางน่ากลัวคนหนึ่ง กำลังตามทำร้ายฟาดฟันพ่อของเธอบุคคลในฝันนั้นถือดาบโค้งยาวประหลาด ไล่ล่าเธอกับพ่อในยามค่ำคืนท่ามกลางทะเลทรายอันหนาวเหน็บเย็นจนจับขั้วหัวใจ ในฝันนั้น ท้องฟ้ามืดมิดไร้แสงดาว ราวกับนรกอันเหน็บหนาวสำหรับเด็กตัวเล็กๆมีเพียงความอบอุ่นจากบิดาที่ทำให้ปลายฟ้ากล้าพอที่จะลืมตามองสิ่งที่อยู่ตรงหน้า ภาพอสุรกายน่ากลัวจากขุมนรกที่จะมาเอาชีวิตเธอและพ่อของเธอปลายฟ้ากับพ่อถูกไล่ล่าไปตามสันทรายเวิ้งว้างได้ยินเพียงเสียงสายลมพัดหวีดหวิวดังราวเสียงกระซิบของปีศาจร้ายพ่อของเธอพยายามโอบอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนพร้อมกับพร่ำบอกให้เธอหลับตาลงเมื่อเสียงสวบสาบของเท้าอสูรร้ายก้าวเข้ามาใกล้ปลายฟ้าพยายามจะหลับตาอย่างที่พ่อบอก แต่ในใจกลับอยากเห็นปีศาจตรงหน้าให้ชัดๆ ว่ามีหน้าตาอย่างไรจึงแอบลืมตาขึ้นมองภาพตรงหน้า ภาพอสูรร้ายเงื้อมดาบโค้งประหลาดฟันเข้าที่กลางหลังผู้เป็พ่อพร้อมเสียงร้องอย่างเ็ปของผู้ที่โอบกอดเธอ
พ่อของเธอล้มลงโดยโน้มตัวมาข้างหน้าในขณะที่อุ้มเธออยู่ในอ้อมกอดอย่างปกป้องเ้าอสูรร้ายรับรู้ว่าพ่อเธอเจ็บเจียนตายมันก็ยังไม่ยอมหยุดก้าวเข้ามาหาพ่อของเธอและเตะซ้ำไม่ยั้งไปตามตัวพ่อของเธอจนในที่สุดเธอทนไม่ไหวที่เห็นเืแดงๆของผู้ที่ให้กำเนิดไหลนองเลยกรีดร้องออกมาอสูรร้ายหันมาสนใจและจ้องตากับเธอในความมืด พร้อมกับเงื้อดาบโค้งหมายจะฟาดฟันด้วยความรำคาญแต่พ่อของเธอกลับกอดเธอเอาไว้แน่นพร้อมกับกลิ้งตัวลงไปยังหุบเหวเวิ้งว้างแห่งผืนทรายใช้ตัวเองปกป้องเธอจากทุกสิ่งเืสดๆไหลอาบร่างของผู้เป็พ่อโดยที่เธอทำอะไรไม่ได้ และสุดท้ายความมืดมิดก็ปกคลุมทุกอย่างปลายฟ้าน้ำตาไหลอาบแก้มโดยไม่รู้ตัวเพิ่งจะรู้สึกก็ต่อเมื่อมีมืออ่อนโยนและััอบอุ่นแ่เบามาเคล้าเคลียช่วยซับน้ำตาให้
“เป็อะไรไปจ้ะคนดีนิ่งซะนะอย่าร้องไห้ น้องน้อยของพี่นิ่งซะนะคะ พี่จะดูแลเ้าเอง” เสียงกระซิบอันคุ้นเคยฟังดูอบอุ่นอ่อนโยนแ่เบาอยู่ข้างหูทำให้ปลายฟ้าจิตใจสงบลง เธอเงยหน้าจ้องมองชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้า ในขณะที่เขาก้มลงเพื่อนำลมหายใจมาแบ่งปันหลอมรวมเป็หนึ่งเดียวปลายฟ้ารับััอ่อนโยนของชายตรงหน้าด้วยความรู้สึกอบอุ่นซาบซ่าน แล้วก็เริ่มร้อนผ่าวไปกับััที่โอบล้อมรอบกายแต่เธอไม่รู้สึกรังเกียจเลยสักนิดกลับส่งเสียงครางเบาๆออกมาด้วยความพึงพอใจทำให้คนตรงหน้าเริ่มได้ใจรุกเร้าคลอเคลียเรียกร้องหนักขึ้นโดยเกี่ยวกวัดรัดรึงและเล็มริมฝีปากหวานอย่างไม่รู้เบื่อ ปลายลิ้นร้อนๆลากไล้คลอเคลียริมฝีปากบางไม่หยุดหย่อนเรียกร้องเอาแต่ใจแต่หนักแน่นมั่นคงนักปลายฟ้ารู้สึกเคลิบเคลิ้มไปกับรสััที่เริ่มจะคุ้นเคยเลยลองตอบกลับบทเรียนให้ผู้สอนตรงหน้าด้วยการดูดดื่มริมฝีปากหนาเบาๆเพื่อหยอกเย้าทำให้ชายหนุ่มตรงหน้าคลางด้วยความพอใจพร้อมกับมือร้อนๆของชายหนุ่มที่เริ่มซุกซนฟอนเฟ้นเข้ามาััเนื้อนวลอย่างชิดใกล้ชารีฟไม่เคยรู้สึกหลงใหลอิ่มเอมกับความรู้สึกรักเช่นนี้มาก่อน แม้เขาจะเคยััดอมดมดอกไม้สวยงามมาก่อนตามวิสัยภมรที่เคียงคู่อยู่กับหมู่มวลดอกไม้ แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่ทำให้เขารู้สึกคลั่งไคล้ใหลหลงเท่านี้มาก่อนเปรียบเหมือนภมรที่ได้ดูดดื่มน้ำหวานรสเลิศจากดอกไม้ล้ำค่าที่ไม่เคยพบเจอในที่ใด
‘เดี๋ยวก่อนสิ รักงั้นเหรอ’ เขาเริ่มรู้สึกสะดุดใจกับคำว่ารัก ซึ่งผุดขึ้นมาในห้วงความคิดอย่างไม่ทันตั้งตัวพร้อมกันนั้นสมองก็เริ่มบงการหัวใจ เขาจะรักผู้หญิงคนนี้ได้อย่างไรในเมื่อเธอเป็คนทรยศคนที่ทำร้ายหัวใจกันมากว่าสิบปี ‘ไม่ได้ฉันต้องลงโทษเธอปลายฟ้าโทษฐานหลอกลวงกัน’ คิดได้ดังนั้นชารีฟก็เริ่มรุกเร้ารุนแรงขึ้นจากความอ่อนหวานซาบซ่านกลายเป็ความร้อนแรงจนเกือบเผาไหม้เนื้อนวล ชารีฟใช้มือโอบกอดคลึงเคล้าเนินเนื้ออวบอิ่มบนเรือนร่างสมส่วนของปลายฟ้าพร้อมกับมอบจูบที่ร้อนแรงขึ้นจนหญิงสาวหายใจแทบไม่ทัน ฝ่ามือหนาใหญ่ที่คลึงเคล้นส่วนที่ไม่มีใครเคยแตะต้องมาก่อนเริ่มเพิ่มความหนักหน่วงจนปลายฟ้าเผลอครางออกมาด้วยความรู้สึกซาบซ่านปนเ็ปกับการกระทำอันจาบจ้วงนั้นฝ่ามือหนาใหญ่ไม่ได้หยุดอยู่แค่เนินอกสวยแต่ยังโลมเล้าลูบไล้ไปทั่วเรียวขางาม พร้อมกับค่อยๆดันเรียวขาสวยให้แยกห่างจากกันเพื่อตนเองจะแทรกตัวเข้าไปได้ถนัด มาถึงตอนนี้ปลายฟ้าเริ่มรู้สึกตัวกับการรุกล้ำที่มากกว่าครั้งไหนๆหญิงสาวเริ่มดิ้นสุดตัวเพื่อให้หลุดพ้นจากการรัดรึงเธอจะยอมให้เื่นี้เกิดขึ้นได้อย่างไรในเมื่อชายตรงหน้าไม่ได้รักเธอเลยสักนิดผิดกับเธอที่เริ่มจะรู้ตัวว่าได้เผลอใจไปแล้ว เพราะไม่สามารถต้านทานความเอาแต่ใจและเสน่ห์อันเย้ายวนที่ดึงดูดหัวใจดวงน้อยของเธอให้ติดกับโจรบ้ากามใจร้ายที่ล้อเล่นกับหัวใจเธอ แต่เพื่อศักดิ์ศรีอันน้อยนิด เธอต้องสู้ถ้าเื่ที่ชารีฟเล่าเป็ความจริง ว่าเธอนั้นเป็คู่หมั้นขององค์รัชทายาทแห่งแคว้นและพ่อของเธอเคยเป็สหายสนิทของผู้นำแคว้นแห่งนี้เธอก็จะพยายามรักษาเกีรยติไว้จนกว่าจะได้ทำการปลดห่วงโซ่แห่งพันธะนั้นด้วยตนเองก่อนจะทำให้เกียรติแห่งผู้ให้กำเนิดซึ่งล่วงลับเสียหาย ถ้าหากพ่อเธอสร้างพันธะนั้นไว้จริงเธอก็ขอแก้ไขด้วยเกียรติและศักดิ์ศรีที่มีอยู่น้อยนิดนี้คิดได้แล้วปลายฟ้าก็ฝืนความรู้สึกออกแรงผลักร่างหนาให้ไกลห่างตัวสุดแรงจนชายหนุ่มเสียหลักแต่ยังใช้ข้อศอกรับน้ำหนักตัวเองไว้ได้ก่อนหงายหลังไป พอตั้งหลักได้ก็หันกลับไปมองหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าด้วยความสงสัย‘นี่เธอรังเกียจเขามากหรือไงถึงผลักไสกันเมื่อครู่ยังโอนอ่อนผ่อนตามกันอยู่แท้ๆ แต่อย่างว่าล่ะ ใครที่ไหนจะยอมเสียตัวให้กับโจรกระจอกอย่างนายชารีฟกันยังไงชีคชารีฟาก็เหนือกว่าหลายขุม’ คิดได้แบบนั้นชารีฟก็ลุกเดินหนีออกไปจากกระโจมทันที
‘เกือบไปแล้วสิเรา’ปลายฟ้าคิดพร้อมกับปล่อยลมหายใจออกมาอย่างหนักหน่วง ‘ทำไมเราถึงใจง่ายยอมนายนั่นขนาดนี้นะ แย่ชะมัดเลย พ่อขาแม่ขาช่วยเป็กำลังใจให้ฟ้าด้วยนะคะไม่ว่าเื่ที่นายชารีฟเล่าให้ฟังจะเป็เื่จริงหรือเท็จยังไง ฟ้าก็จะต้องจัดการให้มันชัดเจนฟ้าจะไม่ยอมให้ใครมาว่าได้ว่าตระกูลเราไม่มีสัจจะ’
“นายหญิงนายหญิงเ้าคะเป็อะไรไปเ้าคะ ยังปวดหัวอยู่หรือเปล่า ลุกออกจากกระโจมไหวไหมเ้าคะ”มีน่าถามด้วยความเป็ห่วงหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้าซึ่งขณะนี้กำลังนั่งใจลอยมองไปข้างหน้าอย่างไร้จุดหมายขนาดมีน่าเรียกหลายครั้งแล้วก็ยังไม่ได้ยิน มีน่าจึงเข้าไปเขย่าข้อเท้าเบาๆจนปลายฟ้ารู้สึกตัว
“มีอะไรเหรอจ๊ะมีน่านายเ้าให้มาตามฉันเหรอ” ปลายฟ้าหันกลับไปหามีน่าพร้อมกับส่งยิ้มให้เด็กสาวอย่างอ่อนโยน“ใช่เ้าค่ะนายหญิง ขบวนเราต้องออกเดินทางกันแล้วเ้าค่ะจะได้ไปถึงโอเอซิสคาซาบัสตามกำหนด ว่าแต่นายหญิงอาการดีขึ้นแล้วแน่เหรอเ้าคะจะให้มีน่าไปแจ้งนายท่านดีไหมเ้าคะ เราจะได้พักกันที่นี่อีกสักคืน ให้แน่ใจว่านายหญิงหายดีแล้วค่อยเดินทางกันใหม่”มีน่าออกความเห็นด้วยความเป็ห่วงหญิงสาวตรงหน้า
“ฉันไม่เป็ไรแล้วจ๊ะหายดีแล้วจริงๆนะ วิ่งให้ดูยังได้เลย ลองดูไหม” ปลายฟ้าพูดให้มีน่าคลายกังวลทั้งที่จริงๆแล้วยังรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัวและปวดหัวอยู่เล็กน้อย “อย่านะเ้าคะ แค่นายหญิงหายดีมีน่าก็ดีใจแล้วเ้าค่ะ เรารีบออกไปกันเถอะเ้าคะป่านนี้นายท่านเป็ห่วงแย่แล้ว” หลังจากนั้นหญิงสาวทั้งสองก็เดินตามกันออกไปยังจุดที่เตรียมพร้อมสำหรับการเดินทาง ชารีฟแบ่งกลุ่มออกเป็สองกลุ่มหลักๆกลุ่มหนึ่งมีเขาและปลายฟ้ารวมทั้งกลุ่มคนที่มีทั้งเด็กและผู้หญิงรวมไปด้วยแต่กลุ่มเล็กกว่าอีกลุ่ม กลุ่มของเขาจะเร่งเดินทางไปยังจุดหมายเพื่อให้ทันตามเวลาที่กำหนดส่วนอีกกลุ่มหนึ่งซึ่งใหญ่กว่ามีทั้งเด็กและผู้หญิงร่วมเดินทางด้วยเช่นกันจะติดตามไปในภายหลังซึ่งทิ้งระยะห่างกันไม่มากนัก
แล้วกลุ่มเบดูอินซึ่งนำโดยชารีฟก็เริ่มออกเดินทางอีกครั้ง แต่หนทางไปสู่จุดหมายปลายทางในครั้งนี้กลับมีสิ่งชั่วร้ายและอันตรายกำลังเฝ้ารอการมาเยือนของคนกลุ่มนี้อยู่โดยที่ไม่มีใครในขบวนสามารถรับรู้ถึงสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้นได้เลย
“นี่เราใกล้ถึงโอเอซิสคาซาบัสหรือยังชารีฟ” ปลายฟ้าถามด้วยน้ำเสียงเหนื่อยล้าหลังจากเดินทางมาได้สักระยะหนึ่งแล้วตอนนี้ถึงเวลาที่พระอาทิตย์ลอยอยู่เหนือกลุ่มเร่ร่อนพอดีซึ่งนับได้ว่าเป็่เวลาที่ร้อนที่สุดและร่างกายของหญิงสาวที่ยังไม่แข็งแรงดีก็เริ่มจะออกอาการประท้วง อาการปวดศีรษะเริ่มทวีความรุนแรงขึ้นหลังจากที่หญิงสาวพยายามฝืนตัวไม่แสดงอาการออกมา เพราะอยากให้การเดินทางสิ้นสุดลงโดยเร็วและไม่อยากเป็ภาระให้ผู้ร่วมทางเหล่านี้ ชารีฟเริ่มสังเกตเห็นความผิดปกติของหญิงสาวในอ้อมแขนและรู้สึกว่ามีไอร้อนระอุแผ่ซ่านออกมาจากร่างกายที่ััอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มรีบคว้าหาถุงหนังสัตว์ที่พกติดตัวอยู่ข้างเอว แล้วล้วงหยิบสมุนไพรสีเขียวคล้ำรูปร่างคล้ายบอระเพ็ดตากแห้งหั่นเป็ชิ้นเล็กๆขึ้นมาหนึ่งชิ้นจากนั้นก็นำใส่ปากหญิงสาวที่อยู่ตรงหน้า หญิงสาวหันหน้าหนีทันทีที่ได้กลิ่นของสมุนไพรที่อยู่ตรงหน้าเพราะแน่ใจว่ามันต้องขมแน่ๆ แต่สุดท้ายก็ไม่อาจหลีกหนีความตั้งใจของชารีฟได้หลังจากที่สมุนไพรัักับปลายลิ้น ปลายฟ้ารับรู้ได้ถึงรสชาติขมจัดของมัน แต่พออมไปได้สักพักปลายฟ้ากลับรู้สึกชุ่มคอเหมือนมีน้ำหวานๆเย็นๆชุ่มชื้นอยู่ในปากตลอดเวลา “เป็ยังไงบ้างละคุณ ตอนแรกนะปฏิเสธเชียว ตอนนี้อมไม่คายเลยนะ” ชารีฟถามด้วยความเป็ห่วง แต่ก็อดหยอกล้อหญิงสาวในอ้อมกอดไม่ได้ “สมุนไพรตัวนี้คือรากของต้นอูลัสซึ่งสูญพันธุ์ไปจากทะเลทรายแห่งรัฐจามาลเมื่อหลายสิบปีก่อนแต่กลับเจริญเติบโตได้ดีในเรือนเพาะชำพิเศษของพระราชวังแห่งรัฐจามาล และผู้ที่ทำการเพาะปลูกพืชล้ำค่าตัวนี้ก็คือคู่หมั้นของเธอไงปลายฟ้า”ชารีฟอธิบาย “สมุนไพรตัวนี้มีคุณประโยชน์มากมายโดยเฉพาะส่วนของรากที่มีสรรพคุณในการรักษาอาการขาดน้ำรักษาระดับความร้อน สร้างสมดุลให้กับร่างกาย ทั้งยังมีฤทธิ์ช่วยลดไข้ได้ด้วย เพียงอมมันไว้ในปากพืชชนิดนี้มีลักษณะคล้ายว่านชนิดหนึ่งใบมีลักษณะคล้ายใบกล้วยขนาดย่อส่วนไม่มีลำต้นมีเพียงก้านและใบสีขาวเหมือนน้ำนมโผล่พ้นผิวดิน ตัวใบสามารถนำไปใช้ในการห้ามเืหรือนำไปทำเป็ชาสมุนไพรได้ทั้งสดและแห้งมีสรรพคุณคล้ายกับรากของมันแต่ตัวรากนั้นจะเป็ตัวยาที่เข้มข้นกว่า ส่วนก้านนั้นสามารถทานดิบๆหรือนำไปปรุงอาหารเป็สมุนไพรได้เช่นกัน”ปลายฟ้ารับฟังชารีฟอธิบายด้วยความทึ่งทึ่งในความสามารถขององค์รัชทายาทแห่งจามาลหรือคู่หมั้นของเธอนั่นเอง
ในขณะเดียวกัน ชารีฟเริ่มรู้สึกถึงสิ่งผิดสังเกตภัยร้ายที่กำลังคุกคามเข้ามา เนื่องจากลมทะเลทรายที่พัดผ่าน ไม่เพียงแต่นำกลิ่นของผืนทรายและไอร้อนมาปะทะกลับนำกลิ่นคาวจางๆของเื และมันเริ่มเข้มข้นขึ้นเรื่อยๆ ไม่ใช่แต่ชารีฟเท่านั้นที่รู้สึกเหล่าองครักษ์ในคราบเบดูอินเร่ร่อนก็เริ่มเตรียมความพร้อมแล้วเช่นกันองครักษ์และชาวเผ่าอารายันมีความพร้อมเสมอในการต่อสู้เพื่อปกป้องเ้าชีวิต ชารีฟส่งสัญญาณให้กับฮาเซ็มที่ขยับอูฐมาอยู่เคียงข้าง แล้วกลุ่มเบดูอินก็เริ่มแตกขบวนเป็สองกลุ่มทั้งสองกลุ่มแยกออกไปสองทิศในทางตรงกันข้ามกันมีผู้หญิงและเด็กปะปนอยู่ในทั้งสองกลุ่ม แต่ในทั้งสองขบวนที่แยกออกไป กลับไม่มีชารีฟและปลายฟ้ารวมอยู่ด้วยเพราะขณะนี้ชารีฟกำลังนำหญิงสาวที่ผล็อยหลับไปด้วยความเหนื่อยล้า และเกิดจากผลข้างเคียงของสมุนไพรที่เขาให้ปลายฟ้ากินเข้าไปก่อนหน้านี้ ชารีฟพาปลายฟ้ามุ่งหน้าตรงไปยังกลิ่นของความตายที่เข้มข้นเรื่อยๆ
จนในที่สุดความชั่วร้ายก็ได้ประจักษ์แก่สายตากลุ่มโจรบนหลังม้าราวสิบห้านายกำลังมุ่งตรงมายังคนทั้งคู่ พวกมันแต่งกายด้วยชุดสีดำขมุกขมัวคลุมทั่วทั้งตัวเหลือไว้ให้เห็นก็แต่สายตาอันเหี้ยมโหดโดยเฉพาะสายตาของเ้าคนตัวใหญ่ที่อยู่บนหลังม้าและนำอยู่หน้าสุด มันกำลังจ้องมองไปที่ชายหนุ่มโดยเฉพาะหญิงสาวที่อยู่เบื้องหน้า ดูจากท่าทางแล้วมันคงผิดหวังที่เห็นเพียงแค่ชายหญิงบนหลังอูฐหนึ่งตัวเท่านั้นแต่ไม่ทันไรแววตาของมันก็เปลี่ยนไปทันทีที่มันมองเห็นหญิงสาวในอ้อมกอดชายหนุ่มตรงหน้าชัดเจนขึ้นสายตามันดูมีประกายวาววับขึ้นมาอย่างน่ากลัว เ้าม้าที่มันขี่อยู่ก็ดูกระสับกระส่ายคงเพราะรู้สึกได้ในความมุ่งหวังของผู้เป็นาย ผู้นำกลุ่มโจร หันไปออกคำสั่งให้ลูกน้องรออยู่กับที่ส่วนตัวมันควบม้าไปหาชายหนุ่มตรงหน้าทันทีโดยที่ไม่รู้ว่ามันกำลังเดินทางเข้าไปหามัจจุราช
3K
![Bustling Officialdom กลรักเกมอำนาจ [นิยายแปล]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1742592710_38606727.webp)
