ตอนที่สิบหก ผู้ผยองต้องได้ชัย 4
สคาสนิชฉลาด สคาสนิชรู้จักการหลบหนี
สคาสนิชวางกับดักไว้ให้พวกลิงไร้ขนมาติดกับ สคาสนิชมีฮ็อบก็อบลินเป็ผู้ช่วย สคาสนิสามารถจัดการพวกลิงไร้ขนได้
สคาสนิชคิดผิด
พวกลิงไร้ขนมามากเกินไป
ฮ็อบก็อบลินลูกน้องสคาสนิชถูกรุมฆ่าโดยเหล่าลิงไร้ขน
แต่สคาสนิชฉลาด
สคาสนิชหนีได้รวดเร็ว สคานิชมีสร้อยคอที่ป้องกันเวทย์ของเหล่าลิงไร้ขนได้
คอยก่อนเถอะ สคานิชที่เก่งและฉลาดจะมาล้างแค้นพวกเ้า เมื่อสคาสนิชได้ของรักที่เก็บไว้ในหีบมา
ปังปังปัง
..
“ฮืม มีก็อบลินชาแมนหลุดมาอีกตัวหนึ่ง”
พลปืนกล่าวกับจ่ากองและคนอื่นๆที่มารวมกันในถ้ำได้ราวร้อยกว่าคนแล้วและมีบางส่วนได้เริ่มเอามีดดาบทิ่มแทงซากศพเพื่อตรวจสอบว่าตัวไหนยังไม่ตายและตัดหูก็อบลินไว้เป็หลักฐานเพื่อเก็บสะสมแต้มจากกิลด์นักผจญภัย
“เก็บซากศพมาทั้งหมดด้วย ท่านดยุกบอกว่าจะไม่เหลือซากศพเอาไว้เพราะพวกเราจะใช้บริเวณถ้ำสร้างอีกหนึ่งฐานทัพของเรา”
“อืม มีเงินแค่นิดหน่อยเอง” ฮาล์ฟฟลิงอายุห้าสิบปีได้ค้นซากศพของก็อบลินชาแมนที่คิดว่าตนเองฉลาดและหลบหนีมาตัวเดียว ทำให้โดนปืนที่ไม่ใช่เวทมนตร์ยิงเสียชีวิต
“เอาเงินไปได้ แต่เก็บไอเท็มไว้ให้ท่านดยุกด้วย” จ่ากองกล่าวกับฮาล์ฟฟลิ่งอายุห้าสิบปี เขาทำงานมากับพวกฮาล์ฟฟลิ่งหลายครั้งในอดีตจนรู้ว่าการเก็บทรัพย์สมบัติจนเป็นิสัยของฮาล์ฟฟลิ่งแล้ว
“ชิ”
ฮาล์ฟลลิ่งสบถแต่ก็คืนอุปกรณ์เวทมนตร์อย่างสร้อยคอและแหวนของก็อบลินให้แต่เก็บเหรียญทองบางส่วนเอาไว้ในอกเสื้อด้วยความรวดเร็ว
“อืม ผ้าคลุมนี่ก็เป็อุปกรณ์เวทมนตร์นะนี่ แต่มีรอยมากเกินไป อาจจะขายร้านของเก่าได้ล่ะมั้ง” ฮาล์ฟฟลิ่งยังสองจิตสองใจว่าจะแอบเก็บเสื้อคลุมไปเพื่อเปลี่ยนเป็เงินดีหรือเปล่า
“หากอยากได้เงินเพิ่มเ้าเปิดกล่องสมบัตินี่ได้หรือเปล่า?”
จ่ากองชี้ไปที่กล่องสมบัติ
ฮาล์ฟฟลิ่งไม่ได้บ่นอะไรเพราะอยากจะดูกล่องสมบัติเหมือนกัน
จากนั้นเขาเอานิ้วมือเล็กๆลูบไปมา
ชักมีดบางๆเล่มเล็กพยายามแทรกไปในร่องรอยต่อของหีบ
มือกลมๆมีขนของเขาหยุดกึกตรงกุญแจ
“อืม ท่าจะยาก กล่องลงเวทมนตร์ล็อคเอาไว้และมีอักขระโบราณกำกับอยู่ น่าจะต้องใช้พวกบัณฑิตที่รู้วิชาอักขระหรือโจรที่มีทักษะสูงกว่าข้าในการปลดผนึก”
จ่ากองผงกศีรษะ
“ถ้าอย่างนั้นรวบรวมไว้ทีเดียวละกัน”
ฮาล์ฟลิงไม่ค่อยพอใจเท่าไรที่ไม่ได้เปิดกล่องสมบัติ
“อย่าเศร้าใจน่า หากท่านดยุกดีใจ ท่านให้เ้าได้มากกว่าเหรียญทองที่เ้าเก็บจากเสื้อคลุมก็อบลินอีก”
จ่ากองกล่าวปลอบฮาล์ฟฟลิ่ง
..
และนั่นคือเื่ที่ผมรู้มาที่หลังหลังจากได้ฟังรายงานจากจ่ากองที่พวกเขาได้ส่งคนเข้าไปสำรวจสถานที่ในถ้ำต่างๆ ที่ยังอาจจะมีพวกก็อบลินซ่อนอยู่หลงหูหลงตาของกองทหารอยู่
ซึ่งผมไม่กังวลมากนัก ว่าก็อบลินจะเ้าเล่ห์เพียงไหน เก่งกาจเพียงใด
ตราบใดที่พวกนั้นไม่มีฐานบัญชาการและจุดระดมกำลังพลอย่างถ้ำ ต่อให้รอดไปได้สักกี่ตัวก็ไม่มีที่รวมพล
จะต้องถูกกำจัดในที่สุด ตราบใดที่เราสามารถยึดครองสถานที่พวกนั้นจะรวมพลได้อย่างถ้ำเก่าๆหรือโบราณสถานของเอลฟ์และเผ่าพันธ์ตุ่างๆในอดีต
ไม่มีฐานบัญชาการก็ไม่มีสถานที่ให้เก็บผู้หญิงที่พวกนั้นจับมาเป็แม่พันธุ์ ไม่มีที่สร้างวงเวทย์พิธีกรรมและใช้บูชายัญต่างๆ
ไม่ให้พวกนี้รวมกันติดได้คือแผนการของผมแล้ว
กำลังที่กระจายกันไปจะโดนกองกำลังที่รวมตัวกันเป็กลุ่มก้อนมากกว่าทำลายนั่นเอง
และนี่คือสิ่งที่ผมสนใจฮาร์เล่ สาวโจรที่อยากมาเป็ทาสของผมมากกว่าที่คิด
การมีทักษะ “อ่านอักขระโบราณ”นี่เอง
ทางเทคนิคที่คนยากจนมาเป็นักผจญภัยหรือBastard ลูกนอกสมรสของขุนนางมาเป็นักผจญภัยก็อย่างนี้ล่ะนะ ้าความชื่นชม การยอมรับและทรัพย์สินเงินทอง อิสระของตนเอง
ดังนั้นผมตีความไว้ได้มากกว่าเก้าสิบเปอร์เซ็นเลยว่า ฮาร์เล่ย์ หรือแม้แต่สาวเอลฟ์เพื่อนของเธอก็ตาม ต้องมีใครสักคนเป็ขุนนางเชื้อพระวงศ์ เ้าหญิง ลูกนอกสมรส ปลอมตัวมาไม่ทางใดก็ทางหนึ่ง
เราสามารถสังเกตคนได้จากการกิน หรือวิชาความรู้การแสดงออกของพวกเขา
ที่คนชั้นต่ำมองว่าชนชั้นสูงมีพฤติการณ์ต่างๆไร้สาระมากมายนั่นล่ะ แสดงว่าพิธีกรรมของชนชั้นสูงนั้นได้ผลแล้ว
ในการแยกคนออกมาว่าใครคนหนึ่งนั้นเป็”พวกเดียวกัน”
ยกตัวอย่างคนที่มีความสามารถ”อ่านอักษรโบราณ”หรือ”แปลอักษร” สันนิษฐานไว้ก่อนได้เลยว่าไม่ใช่ชาวบ้านธรรมดา
หากไม่ใช่ครอบครัวที่มีความรู้ นักปราชญ์ที่อยู่ตามหุบเขา ก็คงมีแค่ไม่กี่คนเท่านั้นที่จะมีความสามารถในการอ่านและรู้หนังสือ
หรือต้องผ่านการที่มีคนถ่ายทอดวิชาให้อย่างก็อบลินสเลเยอร์ที่พี่สาวสอนหนังสือและอาจารย์ถ่ายทอดวิชาให้ั้แ่เด็ก
ทักษะและความรู้ไม่ใช่ของที่ได้มาง่ายๆหากไม่มีอาจารย์หรือสิ่งแวดล้อมที่เหมาะสมต่อการเรียนรู้วิชานั้น
อันเป็เื่ที่ผมสงสัยมากกว่า คุณยศหรือแนว”หนุ่มนักเรียนอังกฤษ”ลูกชายเ้าพระยา อดตายเพราะขายสมบัติท่านเ้าพระยาจนหมดนี่มันอดตายได้เพราะอะไร?
ไม่อยากจะว่ากล่าว แต่ทุกท่านคิดภาพเด็กอ็อกฟอร์ดอดตายได้ไหม หากเขาเรียนจบมาแล้ว?
พ่อแม่ชนชั้นสูง ที่สอนวิชาต่างๆให้กับลูกนั้นมีเหตุผลอยู่ มันเป็สิ่งที่ชนชั้นต่ำไม่มีทางเข้าใจ
แนวความรู้และความคิดจะต่างกันไปั้แ่การอบรมขั้นพื้นฐาน
ลูกนอกสมรสหรือคุณหนูที่หนีออกจากบ้านก็พอจะมีความรู้ในระดับชนชั้นต่ำกว่าทำมาหากินได้ เพราะมีเวลามากกว่าในการเรียนรู้ความรู้ต่างๆนั่นเอง
ว่าหากอ่านออกเขียนได้อย่างน้อยหากทำใจใช้ชีวิตในระดับชาวบ้านก็สามารถทำงานเสมียน scribe ต่างๆได้ที่แม้ไม่สุขสบายแต่ก็ไม่อดตายแน่ๆหากยังทำงานอยู่
ไม่ต้องพูดถึงทักษะที่หายากอย่าง”แปลภาษา”กับ”อ่านอักษรโบราณ”ที้ต้องใช้เวลาในการเล่าเรียนและเหนืออื่นใดคือ”หนังสืออ้างอิง”ที่หากไม่เจอในถ้ำลับโบราณโดยนักผจญภัยก็ตอ้องยูในตู้สะสมของเศรษฐีหรอืขุนนางที่ไหนสักแห่ง
จินตนาการภาพที่ว่า”หนังสืออักขระโบราณ”ที่ราคาแพงหลายร้อยเหรียญทองไปอยู่ในบ้านของคนที่ไม่มีหัวนอนปลายเท้าได้หรือเปล่า?
และเศรษฐีที่มี”หนังสืออักขระโบราณ”ไว้ก็อาจจะขาดความรู้เพียงแค่มีไว้ประดับบารมี
ต้องเป็คนแบบไหนถึงจะมีทักษะ”อ่านอักขระโบราณ”ได้?
ดยุกหมูอ้วนมีความสามารถด้านนั้นเพราะเป็เด็กวัด เนิร์ดที่เคยได้ระดับสามของประเทศมาก่อน
(มุกของGM ที่การสร้างตัวละคร ทักษะที่มีต้องเข้ากับประวัติเื้ัด้วย ว่าไอ้นักวิชาการนี้มีทักษะ ศิลปะการต่อสู้แบบอินเดียน่าโจนส์ได้นี่น่ะ ต้องเป็คนนิสัยอย่างไร?-ผู้เขียน)
1K
