Thinking of 2
“ผมมีบริษัทในเครือที่ผลิตหมอนรองคอด้วยนะครับ อยากไปดูไหม?”
“คะ? จริงเหรอคะ ถ้าไปแล้วจะได้หมอนกลับมาด้วยไหมคะ” ฉันมองอีกฝ่ายตาวาว จากที่เขานั่งนิ่งพอฉันจ้องมองเขาตรง ๆ เขาถึงกับชะงักไปเล็กน้อยก่อนจะยิ้มนิด ๆ มุมปาก
“ถ้าอยากได้ก็จะเอาให้ครับ”
“เยี่ยม!”
“ฝัน ดี ๆ หน่อย เพิ่งเจอแขกครั้งแรกก็ชวนคุยอย่างกับเพื่อน”
“คุณอ่ะ ชอบบ่นเรา เราไม่คุยแล้วก็ได้ อ้อ เย็นนี้มีนัดนี่อรุณชวนอ่ะ”
“อยากไปเหรอ?” ฝุ่นถาม
“ก็อยากไป คิดถึงเพื่อน”
“งั้นก็ตอบเพื่อน เดี๋ยวพาไป”
“แต่เมื่อคืนคุณไปมาแล้วนะ”
“ก็จะพาไป ไปนั่งเฝ้าเฉย ๆ นี่แหละ คุณยูรีบกลับไหมครับ ไปด้วยกันไหมครับ”
“อ่า ไม่รีบครับ คืนนี้ขอรบกวนด้วยนะครับ”
“ได้ครับ เดี๋ยวมื้อเย็นเราทานอะไรเบา ๆ ก่อนแล้วกันครับ”
“ได้ครับ” อีกฝ่ายรับคำเสียงนุ่ม ดูผู้ดีมากอ่ะเอาจริง แต่ผู้ดีที่เราเองก็ไม่ได้รู้สึกอัดอัดใจเวลาอยู่ใกล้อ่ะ เป็คนสุภาพที่เราจับต้องได้ ไม่ได้เกร็งจนทำอะไรไม่ถูกเวลาอยู่ใกล้
“ฝันสั่งอาหารไว้หน่อย เอาสเต็กก็ได้”
“ค่ะ” แต่สเต็กนี่มันเบาตรงไหนกันฝุ่น!!
สามทุ่มเรามาถึงร้านเหล้า ฝุ่นกับคุณยูอะไรนั่นนั่งกันที่โซนวีไอพี ส่วนฉันกับเพื่อนทั้งสองก็นั่งอยู่ด้วยแต่ไม่ได้นั่งนิ่งเฉย ๆ เพราะฉันกับอรุณออกไปเต้นแบบสนุกสุดเหวี่ยงกันที่หน้าเวที จบเพลงเร็วก็กลับมานั่งดื่มต่อ ฟางนั่งดื่มแล้วมองพวกเราเต้น รายนั้นน่ะชอบมานั่งดื่มไม่ชอบเต้น ส่วนฉันกับอรุณทั้งเต้นทั้งดื่ม สนุกพวกฉันล่ะนะ
“โอ๊ย เหนื่อย” ฉันนั่งลงข้าง ๆ ฟางยกแก้วขึ้นชนกับเพื่อน ั้แ่ที่ออกไปเต้นแล้วกลับมานั่งก็รับรู้ถึงสายตาคมกริบที่จับจ้องไม่วางตา ฉันเงยหน้ามองต้นสายตาก็เจอกับคุณยู ที่นั่งจิบเหล้าแล้วมองฉันอยู่ ยิ่งพอเห็นฉันเงยหน้าสบตาเขา เขาก็ยิ่งจ้องอย่างกับจะค้นคว้าอะไรสักอย่างที่อยู่ในตัวฉัน ชุดมันก็ไม่ได้โป๊อะไรขนาดนั้นนะทำไมถึงมองแบบนั้นล่ะ อ้อ อาจจะเป็เพราะเขาไปบ้านมาแล้วและคงได้ยินพวกเขาคุยกันล่ะมั้ง หึหึ ทุกคนเกลียดฉันเยอะ ๆ เลย เวลาหายไปจะได้ไม่มีใครสนใจ...
“นั่งดี ๆ ครับ ชุดเรามันโป๊” ไม่ ทำไมไม่เป็อย่างที่ฉันคิดล่ะ ฉันเลือกที่จะมองเมินคนตรงข้ามชวนเพื่อนคุยแล้วก็ดื่มกันต่อ ราวกับว่าก่อนหน้านี้คนตรงข้ามไม่ได้บอกอะไร
“ฝัน โทรศัพท์อยู่ไหน?” ฝุ่นถาม มือก็ค้นหาของในกระเป๋าสะพายใบเล็ก
“ในกระเป๋านั่นแหละ” ฉันตอบ ฝุ่นไม่ตอบอะไรแต่ลองค้นอีกครั้งก็เจอกับโทรศัพท์ ฝุ่นชะงักไปเล็กน้อยในจังหวะที่ค้นกระเป๋าไม่นานก็กลับไปนิ่งเหมือนเดิม
“เอ้อ ฟาง ตกลงไปไหมสงกรานต์” อรุณเอ่ยถามฟาง ฉันตั้งใจคำตอบเป็อย่างมาก
“คือว่า...ให้ไป”
“เย้!!”
“แต่ว่าไม่ให้ดื่มเยอะ”
“ไม่มีปัญหา เดี๋ยวจะบอกพ่อกับแม่ว่าจะมีเพื่อนไปด้วย ตื่นเต้นอ่า” อรุณข้ามฝั่งมากอดฟางโยกไปโยกมาราวกับปลอบเด็กน้อย
“โอ๊ย พอ เวียนหัว” ฟางดุ อรุณหัวเราะลั่นเรานั่งดื่มกันต่ออีกสักพักก็แยกย้ายกันกลับ ฝุ่นอาสาไปส่งทั้งอรุณและฟาง แล้วก็ปล่อยให้น้องสาวที่น่ารักอย่างฉันกลับไปแขกของเขาที่เพิ่งเจอกันเนี่ยนะ!
“ฝุ่น” ฉันเอ่ยเรียกพี่ชายเสียงเข้ม
“อะไร ไม่มีอะไรหรอกเดี๋ยวเขาไปส่งที่ห้อง”
“ไม่เอา”
“อย่าดื้อ กลับไปอาบน้ำนอนเดี๋ยวจะรีบกลับ ไปส่งเพื่อนก่อน” ฝุ่นให้เพื่อนขึ้นไปนั่งรอบนรถแล้ว คุณยูอะไรนั่นยืนอยู่ด้านหลัง ไม่พูดอะไร ถ้าเขาลำบากใจก็บอกฝุ่นไปสิว่าไม่สะดวกน่ะทำไมต้องมายืนนิ่งรอไปส่งด้วยก็ไม่รู้
“ฝากด้วยนะครับ” ฝุ่นเอ่ยบอกคนที่อยู่ด้านหลังฉัน
“ครับ ฝันกลับบ้านกันครับ” คุณยูเดินเข้ามาจับมือแล้วดึงให้ไปเดินไปพร้อมกับเขา เมื่อเราเดินมาถึงหน้าร้านก็เจอกับรถบีเอ็มคันหรูจอดอยู่หน้าร้านพร้อมกับชายชุดดำสองคนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ รถ อย่างกับยากูซ่าเลยล่ะ
“สนุกไหมครับเ้านาย”
“สนุกดี” ชายชุดดำคนนั้นเปิดประตูรถด้านหลังพร้อมกับรอยยิ้ม คุณยูยกมือแตะลงที่เอวเบา ๆ พร้อมกับกระซิบข้างหูเสียงนุ่มให้ขึ้นรถ ฉันขึ้นไปนั่งบนรถอย่างไม่เกี่ยงงอนตามด้วยร่างสูงของคุณยูที่ขยับมานั่งข้าง ๆ
“ดื่มเยอะจังเลยนะ” คนข้าง ๆ เอ่ยถามเสียงเบา ทั้งยังยกท่อนแขนโอบไหล่รั้งให้เอนไปซบเขา เมื่อฉันว่าฉันนั่งโอนเอน ทั้งที่รถก็วิ่งบนทางตรง
“เวียนหัว...”
“ก็ดื่มเยอะ ไหนจะออกไปเต้นอีก” เขาว่าเจือเสียงขบขัน
“ก็มันสนุก”
“สนุกก็ดี นอนไหมถึงแล้วจะปลุก”
“ไม่เอา อยากอ้วก” ฉันว่าอย่างงอแง ไม่สนใจแล้วว่าเขาจะเป็ใคร
“ไหวไหม ให้จอดไหม”
“ไม่เอา รีบกลับ”
“ครับ ๆ เคนรีบขับ” คนข้าง ๆ เอ่ยบอกคนของเขาเสียงเข้ม ในห้วงความรู้สึกฉันเส้นทางที่คุ้นเคยตอนกลับบ้านมันเชื่องช้าไปหมด กระทั่งถึงห้องฉันแทบจะวิ่งลงจากรถกดลิฟต์รัว ๆ ไม่ได้สนใจคนที่กำลังเดินตามเข้ามานั่นเลย เมื่อถึงห้องก็รีบวิ่งเข้าห้องนอนพุ่งไปยังห้องน้ำทันทีก่อนจะอาเจียนออกมาอย่างหนัก เกือบสิบนาทีถึงดีขึ้น ฉันตัดสินใจอาบน้ำเปลี่ยนชุดในห้องน้ำก่อนจะเดินออกมาที่ห้องนอน
“ดีขึ้นหรือยัง?” คนที่ฉันลืมไปชั่วคราวว่าเขาตามเข้ามาในห้องด้วยเอ่ยถาม ระหว่างที่ฉันเดินโซเซไปทิ้งตัวนอนบนเตียงนอน
“ไม่ อยากอ้วกหลาย ๆ รอบ”
“หึหึ เด็กน้อย”
“ฮื่อ จะนอน” ว่าอย่างหงุดหงิด ยกมือปัดอะไรบางอย่างที่รบกวนการนอนออกไป
“นอนครับเด็กดี” เสียงทุ้มกระซิบข้างหูก่อนที่ฉันจะหลับไปอย่างอ่อนเพลีย อย่างน้อยวันนี้ฉันก็ไม่ต้องร้องไห้ก่อนนอนล่ะนะ หลับไปเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ก็ยังดี
=============
อัพวันเว้นวันนะคะคนดี
4K
