บทกวีคนช่างฝัน

ชีวิตคือเส้นทางย่างเท้าไป
พานพบใครมากหลายให้จดจำ
บางคนผ่านคล้ายฝันอันชื่นฉ่ำ
บางคนช้ำรอยใจให้ร้าวรวน

เส้นทางไกลไล่เรียงเสียงออดอ้อน
ผ่านร้อนหนาวเวียนวนบนห้วงหวน
ก้าวละมุนละเมียดหวานผ่านควันจวน
บางคราวชวนครุ่นคิดชีวิตเดิน

พบความจริงสิ่งพานผ่านวันวุ่น

ความอบอุ่นล้นหลากยากก่อเกิน
ทุกข์และสุขปลูกฝังดังทางเพลิน
เฝ้าดำเนินตามฝันอย่างมั่นคง

แรมรอนเร่เร่าร้อนรอนฝันฝาก

บางทางยากย่อท้อรอความหลง
แม้นปลายทางสิ้นสุดหยุดกลางดง
ชีวิตคงคือฝันวันเดินทาง