บ้าที่สุด ทำไมเธอถึงจะต้องมารู้สึกอบอุ่นและรู้สึกดีกับคำพูดของเขามากมายขนาดนี้นะ หญิงสาวดุด่าตัวเองอยู่ในใจ พยายามบอกตัวเองซ้ำๆว่าเขาคือพวกที่มีอาชีพสีเทา เธอไม่ควรเข้าใกล้เขาหรือแม้แต่ยอมให้เขาเข้ามาใกล้มากไปกว่านี้
“เดี๋ยวฉันออกไปซื้อเอง”
หญิงสาวบอกอย่างปฏิเสธเขาไปในตัว
“แล้วใครจะอยู่เป็เพื่อนลูก ผมเหรอ”
คำย้อนถามของเขาทำให้พิมพ์ชนกได้ฉุกใจคิด ระหว่างให้เขาออกไปซื้ออาหารกับให้เขาอยู่กับลูกของเธอตามลำพัง เธอขอเลือกอย่างแรกดีกว่า
“ไม่ได้ ฉันไม่มีวันให้คุณอยู่กับลูกของฉันตามลำพังเด็ดขาด”
ข่าวร้ายที่เกิดขึ้นกับเด็กเล็กที่มีให้ได้ยินได้ฟังอยู่บ่อยครั้ง ทำให้หญิงสาวไม่กล้าวางใจใครหน้าไหนทั้งสิ้น
แดเนี่ยลอมยิ้ม เขารู้คำตอบอยู่แล้วว่ามันจะต้องเป็อย่างนี้ แม่เสือแม่ลูกอ่อน
“งั้นคุณจะทานอะไรครับ ผมจะได้ซื้อมาถูก”
“ของฉันเป็ข้าวผัดปูกับแกงจืดวุ้นเส้นแล้วกัน แล้วก็เอาอาหารอ่อนๆมาให้ยัยเพียงพอด้วย ส่วนคุณจะทานอะไรก็ตามใจ ฉันเลี้ยงเอง”
หญิงสาวพูดพร้อมกับยื่นแบงก์พันให้เขาหนึ่งใบ ซึ่งเธอมั่นใจว่าเกินพอกับค่าอาหารมื้อนี้
ชายหนุ่มมองธนบัตรในมือของเธอด้วยแววตาว่างเปล่าก่อนจะส่ายศรีษะ
“ไม่หละ ผมพอมี”
“แต่นายต้องรับนะ ถือว่าเป็สินน้ำใจที่นายมาช่วยฉันดูแลลูกก็แล้วกัน”
“ผมทำเพื่อคุณและลูกได้มากกว่านี้หลายสิบเท่านะ ขอแค่คุณอย่าตีค่าความรู้สึกของผมเป็เงินก็พอ”
ชายหนุ่มกล่าวด้วยน้ำเสียงเรียบขรึมก่อนเดินออกมาโดยที่ไม่ได้รับเงินจากเธอ
๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐
หายไปราวหนึ่งชั่วโมงแดเนี่ยลก็กลับเข้ามาพร้อมด้วยของกินมากมายหลายอย่างรวมทั้งเครื่องดื่มและถ้วยจาน ช้อน ซึ่งของเหล่านี้พิมพ์ชนกก็ยังนึกไม่ถึง มันทำให้หญิงสาวเริ่มรู้สึกทึ่งในตัวของเขามากขึ้น เขามีความละเอียดรอบคอบและอ่อนโยนต่างจากผู้ชายคนอื่นๆที่เธอรู้จักมามากทีเดียว
“พี่แดเนี่ยลซื้ออะไรมาฝากเพียงพอบ้างคะ เพียงพอหิวแย่แล้ว”
เด็กหญิงเพียงหทัยซึ่งอาการเริ่มดีขึ้นมากแล้วลุกขึ้นนั่งมองตาแป๋วพร้อมกับถาม
“พี่ซื้อมาเยอะแยะเลย เพียงพออยากทานอะไรเดี๋ยวพี่เอาให้เลือก”
ชายหนุ่มพูดพร้อมกับนำอาหารหลายอย่างที่ตนซื้อมาให้เด็กหญิงเลือกใกล้ๆ
“ซื้อมาทำไมมากมาย เด็กจะกินได้สักแค่ไหน”
พิมพ์ชนกกล่าวแบบต่อว่ากลายๆ ส่วนหนึ่งเป็เพราะความเกรงใจด้วยที่เขาต้องมาเสียเงินเพราะเธอและลูก ลำพังแค่ที่เขาเสียสละเวลาให้นี่ก็มากพอแล้ว
เอ๊ะ !!นี่เธอเริ่มคิดว่าเขาเป็คนดีั้แ่เมื่อไหร่ ก็ก่อนนี้เธอเคยคิดว่าเขาเป็มิจฉาชีพที่เข้ามาตีสนิทกับลูกของเธอเพื่อหวังผลประโยชน์อะไรบางอย่างไม่ใช่เหรอ?
อย่าบอกนะว่าเธอเริ่มจะตกหลุมพรางของเขาเข้าอีกคนแล้ว ไม่ ไม่เด็ดขาด
พิมพ์ชนกสะบัดศรีษะแรงๆเพื่อขับไล่ความสับสนในใจตัวเองให้ออกไปแล้วรีบดึงสติของตนให้กลับมาอยู่ที่เดิมโดยเร็ว
แต่ถึงกระนั้นเธอก็ต้องนั่งทานอาหารร่วมกันกับเขา นั่งล้อมวงทานด้วยกันสามคน เหมือนครอบครัวพ่อ แม่ ลูก เลย เอาอีกแล้ว พิมพ์ชนกคิดอะไรเลอะเทอะอีกแล้ว หญิงสาวดุตัวเองในใจ
ขอขอบคุณทุกๆท่านที่อ่านมาจนถึงหน้านี้ แล้วก็อย่าลืมไปดาวน์โหลดเล่มเต็มเพื่อเป็กำลังใจให้กับไรท์ตัวเล็กๆคนนี้ด้วยนะคะ
ด้วยรักและขอบคุณจาก...กานติณัฎฐ
4K
