Invite monster นักอัญเชิญ มอนเตอร์

    ปฐมบท..

    "กริ๊งงงงง กริ๊งงงง" 

    เสียงนาฬิกาปลุกดัง ในยามเช้า 

    " ฮึบ ฮึบ แกร๊ก " 

    ผมปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ดัง รบกวนการนอน อันสงบสุขของผม 

    " เฮ้อ เช้าแล้วซินะ " ผมพูดออกมาพร้อมกับถอนลมหายใจ 

    เพราะผมเบื่ออะไรแบบนี้เต็มที ต้องไปโรงเรียน ที่แสนหน้าเบื่อที่ต้องทำอะไรเดิมๆ ตอนนี้ผมอายุ 15 ทายสิว่าผมอยู่ชั้นอะไร ....

    ทุกคนอาจจะคิดว่าอยู่ม.3 แต่ตอนนี้ผมนี้ผมอยู่ ม.6 แล้วเพราะ โรงเรียนนั้นให้ผมไปอยู่ม.6 เพราะผมฉลาดและเรียนรู้ไวกว่าคนอื่นนิดหน่อย..

    " นิล ลูกลงมาได้แล้ว ! "

    เสียงแม่ดังขึ้นมาถึงชั้นบน 

    ผมคงต้องลงไปแล้วซินะ 

    " เห้อ " 

    ผมลงมาจากชั้นสองเพื่อมากินอาหารเช้า ระหว่างลงมา ผมได้ยินเสียงพ่อ แม่คุยกัน 

    " นี่คุณ ฉันว่าเราเพิ่ม ที่เรียนพิเศษให้ลูกดีไหมคะ ? " 

    ผมลงมานั่งที่โต๊ะ กินข้าว พ่อกับแม่ก็ เริ่มทานข้าว 

    " เห้อ "

    ผมถอนหายใจเบาๆ 

    " มีอะไรรึเปล่าลูก ? " 

    แม่ถามด้วยความสงสัย

    " เปล่าหรอกครับ " 

    ผมตอบไปแบบขอไปที 

    และเมื่อกินเสร็จผมก็ ออกจากบ้านเพื่อจะไปโรงเรียน 

    บางทีบางคนอาจจะคิดว่านี่เป็๞เ๹ื่๪๫ที่ดี หรืออะไรก็ตาม แต่สำหรับผมแล้ว ผมกับคิดว่าเ๹ื่๪๫นี้มันเป็๞เ๹ื่๪๫ที่น่าเบื่อ เกินไปสำหรับผม.. จนบางครั้งที่เรียนพิเศษ มันมากเกินไป จนผมรู้สึกท้อ และเบื่อกับมัน..


    ผมเดินมาจนถึงทางม้าลาย ข้ามถนน

    ผมได้สังเกตเห็น ชายคนหนึ่ง เขาใส่เสื้อฮาวาย ผมทองเหมือนกับชาวต่างชาติ 

    ผมมองชายคนนั้นได้ไม่นานนัก ก็มีรถสิบล้อกำลัง แล่นผ่านทางม้าลาย 

    ชายคนนั้นเดินไป ขณะที่รถมา! ผมจึงรีบเดินตามไปคว้า มือเขาและดึงกลับมา!


    " ปรี๊นนนนนนนนนนน " เสียงแตรรถ บรรทุกเสียงดังลั่น 

    " เอี๊ยดดดดด " พร้อมกับเสียงเบรคที่แสบแก้วหู 


    ชายขับรถบรรทุก เปิดกระจกและ ๻ะโ๷๞ว่า

    " เดินดูทางหน่อย !! รถมาไม่เห็นรึไง!! " 

    แต่ที่น่าแปลกคือเขา ว่าผมเนี่ยสิ เมื่อเขาบ่นเสร็จ เขาก็ได้ขี่รถจากไป

    ชายที่ดูเหมือนชาวต่างชาติ มองมาที่ผม เขาถอดแว่นกันแดดและถามว่า

    " นี่เธอมองเห็น ฉันด้วยเหรอ " 

    ผมตอบกลับไปอย่างอารมณ์ ไม่ค่อยดีนัก 

    " ก็ใช่นะสิครับ! เห็นไหมผมโดนด่าเพราะคุณเลยเนี่ย! "

    ชายแปลกหน้ายิ้ม และยื่นสมุดมาให้ผมหนึ่งเล่ม 

    " งั้นฉันให้นี่ตอบแทนละกัน "

    ผมรับไว้ อย่าง งง งง และถามว่า

    " นี่มันหนังสืออะไรกันครับ? "

    ชายคนนั้นตอบ 

    " มันจะทำให้ความปราถนา ของเธอเป็๞จริง " 

    หลังพูดจบเขาก็เดินข้ามทางม้าลายไป แต่ไปไฟ ยังแดงอยู่นะ !

    พอเขาผ่านไป ก็มีรถผ่านหน้าผมไป และชายคนนั้นก็หายตัวไป..

    ผมคิดในใจอย่างแผวเบา

    " เชี่ยย " 

    หลังจากผมกลับจากโรงเรียน และเรียนพิเศษ 

    ผมเหนื่อยมาก จึงล้มตัวลงนอนกับเตียง และเอาหนังสือที่ชายแปลกหน้าให้ไว้บนหัวเตียง 

    ตอนนั้นผมได้คิดถึงสิ่งที่ชายแปลกหน้าได้พูดไว้ 

    " มันจะทำให้ความปราถนาเป็๞จริงงั้นเหรอ "

    ผมพูดออกมา อย่างไม่คิดอะไร 

    และ พูดไปขำๆ ว่า 

    " ถ้า ทำได้จริงก็ ให้ผมไปต่างโลกให้ดูหน่อยซิ 55 "

    ตอนนั้นผมคิดไป ว่าคงไม่เกิดอะไรขึ้น จึงพูดไปขำๆ และหลับตา ลงไป..