"กริ๊งงงงง กริ๊งงงง"
เสียงนาฬิกาปลุกดัง ในยามเช้า
" ฮึบ ฮึบ แกร๊ก "
ผมปิดเสียงนาฬิกาปลุกที่ดัง รบกวนการนอน อันสงบสุขของผม
" เฮ้อ เช้าแล้วซินะ " ผมพูดออกมาพร้อมกับถอนลมหายใจ
เพราะผมเบื่ออะไรแบบนี้เต็มที ต้องไปโรงเรียน ที่แสนหน้าเบื่อที่ต้องทำอะไรเดิมๆ ตอนนี้ผมอายุ 15 ทายสิว่าผมอยู่ชั้นอะไร ....
ทุกคนอาจจะคิดว่าอยู่ม.3 แต่ตอนนี้ผมนี้ผมอยู่ ม.6 แล้วเพราะ โรงเรียนนั้นให้ผมไปอยู่ม.6 เพราะผมฉลาดและเรียนรู้ไวกว่าคนอื่นนิดหน่อย..
" นิล ลูกลงมาได้แล้ว ! "
เสียงแม่ดังขึ้นมาถึงชั้นบน
ผมคงต้องลงไปแล้วซินะ
" เห้อ "
ผมลงมาจากชั้นสองเพื่อมากินอาหารเช้า ระหว่างลงมา ผมได้ยินเสียงพ่อ แม่คุยกัน
" นี่คุณ ฉันว่าเราเพิ่ม ที่เรียนพิเศษให้ลูกดีไหมคะ ? "
ผมลงมานั่งที่โต๊ะ กินข้าว พ่อกับแม่ก็ เริ่มทานข้าว
" เห้อ "
ผมถอนหายใจเบาๆ
" มีอะไรรึเปล่าลูก ? "
แม่ถามด้วยความสงสัย
" เปล่าหรอกครับ "
ผมตอบไปแบบขอไปที
และเมื่อกินเสร็จผมก็ ออกจากบ้านเพื่อจะไปโรงเรียน
บางทีบางคนอาจจะคิดว่านี่เป็เื่ที่ดี หรืออะไรก็ตาม แต่สำหรับผมแล้ว ผมกับคิดว่าเื่นี้มันเป็เื่ที่น่าเบื่อ เกินไปสำหรับผม.. จนบางครั้งที่เรียนพิเศษ มันมากเกินไป จนผมรู้สึกท้อ และเบื่อกับมัน..
ผมเดินมาจนถึงทางม้าลาย ข้ามถนน
ผมได้สังเกตเห็น ชายคนหนึ่ง เขาใส่เสื้อฮาวาย ผมทองเหมือนกับชาวต่างชาติ
ผมมองชายคนนั้นได้ไม่นานนัก ก็มีรถสิบล้อกำลัง แล่นผ่านทางม้าลาย
ชายคนนั้นเดินไป ขณะที่รถมา! ผมจึงรีบเดินตามไปคว้า มือเขาและดึงกลับมา!
" ปรี๊นนนนนนนนนนน " เสียงแตรรถ บรรทุกเสียงดังลั่น
" เอี๊ยดดดดด " พร้อมกับเสียงเบรคที่แสบแก้วหู
ชายขับรถบรรทุก เปิดกระจกและ ะโว่า
" เดินดูทางหน่อย !! รถมาไม่เห็นรึไง!! "
แต่ที่น่าแปลกคือเขา ว่าผมเนี่ยสิ เมื่อเขาบ่นเสร็จ เขาก็ได้ขี่รถจากไป
ชายที่ดูเหมือนชาวต่างชาติ มองมาที่ผม เขาถอดแว่นกันแดดและถามว่า
" นี่เธอมองเห็น ฉันด้วยเหรอ "
ผมตอบกลับไปอย่างอารมณ์ ไม่ค่อยดีนัก
" ก็ใช่นะสิครับ! เห็นไหมผมโดนด่าเพราะคุณเลยเนี่ย! "
ชายแปลกหน้ายิ้ม และยื่นสมุดมาให้ผมหนึ่งเล่ม
" งั้นฉันให้นี่ตอบแทนละกัน "
ผมรับไว้ อย่าง งง งง และถามว่า
" นี่มันหนังสืออะไรกันครับ? "
ชายคนนั้นตอบ
" มันจะทำให้ความปราถนา ของเธอเป็จริง "
หลังพูดจบเขาก็เดินข้ามทางม้าลายไป แต่ไปไฟ ยังแดงอยู่นะ !
พอเขาผ่านไป ก็มีรถผ่านหน้าผมไป และชายคนนั้นก็หายตัวไป..
ผมคิดในใจอย่างแผวเบา
" เชี่ยย "
หลังจากผมกลับจากโรงเรียน และเรียนพิเศษ
ผมเหนื่อยมาก จึงล้มตัวลงนอนกับเตียง และเอาหนังสือที่ชายแปลกหน้าให้ไว้บนหัวเตียง
ตอนนั้นผมได้คิดถึงสิ่งที่ชายแปลกหน้าได้พูดไว้
" มันจะทำให้ความปราถนาเป็จริงงั้นเหรอ "
ผมพูดออกมา อย่างไม่คิดอะไร
และ พูดไปขำๆ ว่า
" ถ้า ทำได้จริงก็ ให้ผมไปต่างโลกให้ดูหน่อยซิ 55 "
ตอนนั้นผมคิดไป ว่าคงไม่เกิดอะไรขึ้น จึงพูดไปขำๆ และหลับตา ลงไป..