ห่างจากจุดที่ผมกำลังรับมือกับแม่ทัพเผ่าโกลุนไปไม่มาก ดราก้อนฟิชก็กำลังมองหยั่งเชิงกับแม่ทัพอีกตัว เขาอยู่ข้างล่าง ท่ามกลางฝูงมอนสเตอร์หลากหลายสายพันธุ์ ที่ดูเหมือนจะไม่มีตัวไหนเข้าใกล้พวกเขาทั้ง 2เลยแม้แต่น้อย แต่กลับไปรุมพวกฝั่งวรรณภากับฝั่งของแทซอนแทน และที่เลวร้ายที่สุดก็คงเป็มอนสเตอร์เผ่าโกเลม เผ่าัไฟ เผ่าัวารี เผ่าัดิน และมอนสเตอร์เผ่ายักษา ที่ค่อย ๆ เยื่องย่างออกจากช่องเขาวันเดลมาทีละตัว แม้พวกมันจะมีจำนวนที่น้อยกว่า แต่ถ้าได้ดูระดับของพวกมันละก็ ถึงจะแค่ 10 ตัวก็รับมือยาก...
“อย่าคิดนะว่ามีพวกมาช่วยแล้วจะรอดไปได้”
ทักษะเผ่าพันธุ์ กำปั้นโทรล
เป็ฝ่ายแม่ทัพเผ่าโทรลที่เป็คนลงมือก่อน มันส่งพลังออร่ามหาศาลให้ผนึกลงที่หมัดขวาอย่างรวดเร็ว จนขยายใหญ่ขึ้นกลายเป็หมัดโปร่งแสงสีดำ และพริบตานั้นมันก็ฟาดทุบลงตรงที่ดราก้อนฟิชยืนอยู่อย่างเต็มแรง
ทักษะท่าเท้าเมฆาล่องลอย หนึ่งก้าวเบี่ยงวิถี
ตูม!
ร่างของดราก้อนฟิชพริ้วไหวอย่างอ่อนช้อย เขาขยับเท้าออกด้านข้างเพียงก้าวเดียว ก็สามารถหลบการโจมตีของคู่ต่อสู้ได้อย่างหมดจด แถมยังส่งยิ้มแบบผู้ใหญ่กำลังจะแกล้งเด็ก ให้กับแม่ทัพเผ่าโทรลอีกต่างหาก ยังผลทำให้ฝ่ายตรงข้ามถึงกับมีน้ำโหอย่างขีดสุด
ทักษะเผ่าพันธุ์ กระแทกผาหิน
แม่ทัพเผ่าโทรลผนึกพลังออร่าเข้ากับร่างกายของตัวเอง แล้วดีดพุ่งเข้าหาเป้าหมายอย่างรวดเร็ว ดราก้อนฟิชเห็นดังนั้นจึงเร่งพลังออร่าของตัวเองขึ้นมาบ้าง แล้วบิดตัวเล็กน้อยก่อนจะใช้ทักษะหลบหลีกออกไป
ทักษะท่าเท้าเมฆาล่องลอย หกก้าวสังหาร
เท้าของผู้ที่ได้รับฉายาว่าเทพแห่งดาบ ขยับออกจนพ้นแนวโจมตีของแม่ทัพเผ่าโทรลอย่างอัศจรรย์ แล้วพลิกหมุนกลางอากาศอย่างรวดเร็ว ส่งร่างของตัวเองให้ไปอยู่ด้านหลังของศัตรู พร้อม ๆ กับผนึกพลังออร่าไว้ที่แล้วนิ้วชี้และนิ้วกลางข้างขวา ก่อนมันจะยื่นออกกลายเป็ใบดาบโปร่งแสงสีใส จนสะท้อนแสงแดดเงาวิบวับ
ทักษะคลื่นลมดาบ
ดราก้อนฟิชใช้ทักษะประจำอาชีพซัดโจมตีอย่างง่ายๆ แต่ผู้ที่เป็เป้าหมายถึงกับเสียวสันหลังวาบ มันหยุดการโจมตีโดยทันควันแล้วหันควับไปข้างหลังพร้อมกับใช้ทักษะ ออกต้านรับอย่างรวดเร็ว
ทักษะเผ่าพันธุ์ กำแพงปฐี
ฉับพลันดินที่อยู่ด้านหน้าของแม่ทัพเผ่าโทรล ก็ก่อตัวขึ้นเป็กำแพงดินขนาดใหญ่อย่างรวดเร็ว จนต้านการโจมตีของดราก้อนฟิชไว้ได้ทั้งหมด
“อย่าดูถูกผมให้มากนัก ถ้าสู้ตัวต่อตัวละก็ต่อให้เก่งแค่ไหนผมก็ล้มได้” ดราก้อนฟิชหมายความตามที่พูดจริง ๆ ที่ครั้งก่อนเขาพลาดท่าให้กับกองทัพมอนสเตอร์นั้น ก็เพราะว่าตัวเขาเองไม่ถนัดต่อสู้กับคนกลุ่มมาก แต่ถ้าวัดกันเดี่ยว ๆ ละก็ดราก้อนฟิชมั่นใจเต็มร้อยว่าไม่มีทางแพ้ใครอย่างแน่นอน
“หุบปากของเ้าซะ ข้าจะฆ่าเดี๋ยวนี้แหละ”
ทักษะลับเผ่าพันธุ์ คลื่นพลังโทรล
เกิดแผ่นดินสั่นะเืไปทั่ว ก่อนที่แม่ทัพเผ่าโทรลจะสะสมพลังออร่าจำนวนมหาศาล ไว้ที่ฝ่ามือทั้งสองจนขยายใหญ่ขึ้นช้า ๆ เกิดเป็ก้อนพลังขนาดมหึมา แล้วชั่ววินาทีนั้นเองมันก็ผลักส่งพลังนั้นออกมา จนกลายเป็คลื่นพลังอัดกระแทกอย่างรุนแรง พุ่งเข้าหาดราก้อนฟิชอย่างหนักหน่วง
ทักษะเพลงดาบไร้ิญญา ผ่าดวงจิต
ตูม!
ผู้ที่ได้ชื่อว่าอดีตอันดับ1 วาดดาบในมืออย่างเชื่องช้าก่อนจะฟาดลงอย่างรุนแรงและง่าย ๆ แต่มันกลับสร้างคลื่นลมเป็แนวยาวที่ทั้งทรงพลังและคมกริบ จนสามารถผ่าก้อนพลังของคู่ต่อสู้ให้แยกออกเป็สองส่วน แล้วพุ่งผ่านร่างของดราก้อนฟิชไปทั้งสองข้าง จากนั้นก็กระทบกับปากทางช่องเขาที่อยู่ข้างหลัง แล้วะเิออกจนฝุ่นคละคลุ้งไปทั่ว
“เป็ไปไม่ได้” แม่ทัพเผ่าโทรลถึงกับผงะ เมื่อพบว่าการโจมตีที่ตัวเองคิดว่าต้องสำเร็จนั้น กลับทำอะไรให้กับคนที่อยู่ตรงหน้านี้ไม่ได้เลยแม้แต่น้อย ไหนว่ามันพ่ายแพ้ให้กับกองทัพมอนสเตอร์ครั้งก่อนไง...
ทักษะเพลงดาบไร้ิญญา ส่งิญญากลับนรก
ดราก้อนฟิชใช้โอกาสที่มันใ วาดดาบเร็วออก 4-5 ครั้งติด ๆ กัน ก่อนจะตวัดดาบขึ้นแล้วส่งคลื่นพลังโจมตี ที่ะเิพุ่งขึ้นจากพื้นดินเป็ทางยาวเข้าหาเป้าหมายอย่างรุนแรง กระนั้นแม่ทัพโทรลก็ยังไหวตัวทัน มันะโหลบการโจมตีนั้นขึ้นไปบนอากาศลอยคว้างอยู่ครู่เดียวก็ซัดทักษะตอบกลับทันที
ทักษะลับเผ่าพันธุ์ เท้ามหาโทรล
จู่ ๆ เท้าข้างขวาของแม่ทัพเผ่าโทรลก็ขยายใหญ่ขึ้น แล้วฟาดลงตรงที่ดราก้อนฟิชยืนอยู่อย่างไม่ทันตั้งตัว แล้วชั่ววินาทีนั้นเขาจึงตัดสินใจเปิดใช้ทักษะของเผ่าพันธุ์ตนเอง เพื่อหลบการโจมตีนั่นทันที
ทักษะเผ่าพันธุ์ กายาิญญา
ตูม!
ร่างของดราก้อนฟิชจางลงจนมองเห็นเลือนราง จนเท้าขนาดใหญ่ของผู้ที่โจมตี เคลื่อนผ่านร่างที่เป็ราวกับิญญานั้นไปอย่างง่ายดาย ยังผลให้แม่ทัพเผ่าโทรลถึงกับใ เพราะนี่เป็ครั้งที่ 4 แล้วที่เขาโจมตีคู่ต่อสู้ไม่ได้ แต่ทางฝ่ายดราก้อนฟิชแทนที่จะโล่งใจที่สามารถหลบการโจมตีพ้นได้ แต่เขากลับเป็กังวลมากกว่า
เนื่องจากทักษะเผ่าิญญาทักษะนี้นั้นมันทำให้ร่างกายของผู้ใช้มีสภาพไม่ต่างจากิญญาก็จริง แต่ระหว่างที่อยู่สภาพิญญาเช่นนี้ เขาจะไม่สามารถโจมตีคู่ต่อสู้ได้จนกว่าเวลาของทักษะจะหมด แล้วแถมเวลาของทักษะนี่ก็ตั้ง 15 นาทีเสียด้วย
ดังนั้นตอนนี้ที่ดราก้อนฟิชพอจะทำได้ก็คงต้องพึ่งทักษะจากการ์ดไปพลางๆ ก่อนแล้วล่ะ เมื่อหมดเวลาของทักษะเมื่อไหร่ก็ปิดฉากมันทันที....
“นานแล้วนะที่ไม่ได้เห็นดราก้อนฟิชสู้แบบนี้”
แทซอนเปรยขึ้นมาระหว่างที่กำลังฟัดอยู่กับมอนสเตอร์ครึ่งคนครึ่งงู3 ตัว เขาวาดเคียวไปข้างหน้าทีหนึ่งแล้วตวัดขึ้นมาเฉือนร่างของพวกมันอย่างคล่องแคล่ว ส่งร่างที่เคราะห์ร้ายทั้งสามให้กลายเป็แสงหายไปทันที
“หมายความว่าไงเหรอครับ” เทลเลอร์ที่สู้อยู่ข้าง ๆ เอ่ยถาม เขาตวัดดาบนรกานต์ในมือ แล้วซัดทักษะคลื่นลมดาบใส่มอนสเตอร์โครงกระดูกตัวหนึ่งจนเป็แสงหายไปอีกตัวเช่นกัน
“ก็ตามนั้นแหละ”
ทักษะกระบวนท่าเคียวคร่ำครวญ วาดเคียวชมจันทร์
แทซอนบอกแบบปัด ๆ ก่อนหมุนเคียวในมือขึ้นแล้ววาดออกในแนวขวางส่งคลื่นพลังให้ปะกับมอนสเตอร์โครงกระดูก 4-5 ตัวที่กรูกันเข้ามาทางเขา ให้กลายเป็แสงสีขาวสลายหายไป พร้อมๆ กับเทลเลอร์ที่ปล่อยทักษะโจมตีต่อเนื่องใส่มอนสเตอร์เผ่าพันธุ์โครงกระดูกเช่นกัน จากนั้นเขาก็ไม่ติดใจในคำพูดของผู้ที่ได้รับฉายาว่าเงามืดสังหารอีก
ทักษะเพลงดาบระบำหงส์ โบยบินอวดหาง
เทลเลอร์ดีดตัวเองให้ลอยคว้างอยู่กลางอากาศ ก่อนจะหมุนตีลังกากลับหน้าแล้ววาดดาบเป็รูปโค้ง จนเกิดคลื่นพลังหนักหน่วงฟาดปะทะกับฝูงโครงกระดูกที่เดินอืดๆ กันอยู่ข้างล่าง ให้กลายเป็แสงหายไป6-7 ตัว
“แบบนี้...มีหวังได้แค่ฆ่ามันอย่างนิดๆ หน่อย ๆ แน่นอน....คงต้องใช้เ้านั่นสินะ...เทลเลอร์หลบให้พ้นละ” ประโยคท้ายแทซอนะโบอกเทลเลอร์ แต่ก่อนที่ผู้ได้รับฟังจะทันได้ถามถึงเหตุผล ผู้ที่เคยเป็ถึงอันดับที่ 4ก็ซัดทักษะออกมาเสียแล้ว
ทักษะคืนชีพเจ็ดิญญานรกิญญาตัวที่ 7 ซาตาน
สิ้นการเรียกใช้ทักษะบังเกิดแผ่นดินะเืชั่วขณะ ก่อนจะปรากฏวงแหวนเวทย์สีแดงจ้า ผุดขึ้นตรงกลางฝูงมอนสเตอร์โครงกระดูกที่ค่อย ๆ คืบคลานเข้ามาอีก และชั่วพริบตานั้นมือที่เต็มไปด้วยไฟร้อนแรงก็ยื่นออกมาจากวงแหวนเวทย์นั่นอย่างรวดเร็ว และตามด้วยเขาที่โง้งดูน่าเกรงขาม จากนั้นซาตานก็ใช้มือข้างเดียวที่โผล่ออกมาก่อนนั้น ดันร่างตัวเองขึ้นจนโผล่พ้นมาได้แค่ครึ่งตัว
“แท...ซอน” ซาตานคำรามก้องแล้วหันหน้าไปทางผู้ที่เรียกมันออกมา
“กะแล้วเชียว...อีแบบนี่แหละถึงไม่อยากเรียกมันออกมา”
“ข้าบอกเ้ากี่ครั้งแล้วว่าให้เรียกข้าออกมาให้หมด”
“โธ่...ขอเวลาก่อนนะ ตอนนี้มันทำได้แค่นี้นี่นา เอาเป็ว่าช่วยเก็บกวาดมดปลวกที่อยู่รอบ ๆ ไปก่อนนะ” แทซอนพยายามใช้คำพูดที่สุภาพที่สุด แต่ดูเหมือนมันจะไม่ค่อยทำให้ซาตานผู้นี้ใจเย็นลงเลยแม้แต่น้อย
“ก็ได้...รอข้ากำจัดไอ้พวกนี้เสร็จก่อน เ้าได้เจอเทศนาใหญ่แน่”
“ให้ตายเถอะ...รู้สึกเหมือนเป็ลูกของมันเลย”
เขาบ่นออกมาอย่างเสียไม่ได้ แต่ดูเหมือนซาตานจะไม่ได้ยิน มันค่อย ๆ หันกลับไปทางพวกมอนสเตอร์โครงกระดูก กับมอนสเตอร์เผ่าอะไรต่อมิอะไรอีกมากมายที่อยู่รอบกายแล้วเริ่มใช้มืออันใหญ่โตวาดกวาดฝูงมอนสเตอร์พวกนั้นอย่างรุนแรง จนพวกมันกระเด็นไปติดผาหินของช่องเขา แล้วกลายเป็แสงไปหลาย 10 ตัว แต่นั่นคงไม่เท่าไหร่เพราะที่เลวร้ายสุดเห็นจะเป็ัวารีที่ต้วมเตี้ยมเข้ามาใกล้ แต่แทนที่ซาตานจะใกลับคว้าคอมันด้วยมือที่ใหญ่กว่าอย่างง่ายดาย แล้วฟาดมันลงกับพื้น พร้อมกับบิดคอให้ขาดออกจากลำตัวส่งเป็แสงหายไปอย่างน่าอนาถ...
“พระเ้า...ช่วยบอกทีว่านี่ของจริง”
เทลเลอร์ตะลึงค้างกับสิ่งที่เห็น นี่นะเหรอพลังของผู้ที่แข็งแกร่งในอดีต แม้เวลาจะผ่านไปนาน แต่ความแข็งแกร่งของพวกเขาก็เทียบไม่ติดกับผู้เล่นในปัจจุบันเลยจริง ๆ จริงอยู่ที่ตลอดหลาย 10 กว่าปีที่ผ่านมานี้มีคนเก่งผุดขึ้นมากมาย แต่ก็เป็แค่คนเก่งที่ฉาบฉวยด้วยผักชีซะมากกว่า คนที่เล่นเกมส์ เก่งจริง ๆ นั้นหายากซะยิ่งกว่าเพชรเสียอีก จึงไม่แปลกที่จะไม่ค่อยเห็นคนที่มีพลังแบบเทพๆ เดินให้เกลื่อนเมือง เพราะพวกเขาไม่ค่อยจะเปิดเผยตัว...
ตูม!
อะไรบางอย่างฟาดมาอย่างแรงใกล้ๆ กับที่เทลเลอร์ยืนอยู่ ทำให้สติที่ลอยไปไกลของเขากลับเข้าที่เดิม และพอจ้องมองดี ๆ ก็พบว่าเป็โกเลมธาตุไฟที่ถูกซาตานจับขาแล้วฟาดลงกับพื้นนั่นเอง แต่ดูเหมือนผู้กระทำจะไม่พอใจในผลงาน เลยเขวี้ยงให้มันปลิวไปติดผาหินจนกลายเป็แสงสีขาวหายไปในที่สุด
“สุดยอด!” เทลเลอร์อุทานได้แค่นั้น เขาก็ต้องใเมื่อจู่ ๆ มีหอกนับสิบเล่มพุ่งมาจากข้างหลัง ทำให้เขาพลิกดาบในมือแล้วใช้ทักษะต้านรับเกือบไปทัน
ทักษะเพลงดาบระบำหงส์ เริงร่าแสงจันทร์
ร่างของเทลเลอร์วูบไหวแปลก ๆ ก่อนจะเคลื่อนไหวไปมาอย่างอ่อนช้อย แล้วหมุนดาบในมือตวัดไปมาฟันหอกที่พุ่งแทงเข้ามา ให้หักเป็สองท่อนอย่างง่ายดายทั้งหมดในคราเดียว...
“เข้ามาเลย...ฉันก็น่ากลัวไม่ต่างจากซาตานนะ”
ทักษะเผ่าพันธุ์ ฝ่ามือเทพวายุ
ไกลออกไปไม่มากจากที่พวกแทซอนอยู่ ผมกำลังถูกโจมตีโดยทักษะที่ถูกสร้างขึ้นมา มันเป็ฝ่ามือโปร่งแสงขนาดใหญ่ ที่มีลมพัดรอบมืออย่างโหมกระหน่ำ ซึ่งมันกำลังฟาดลงมาตรงที่ผมบินอยู่พอดิบพอดี
ทักษะเพลงดาบปัญจวชิรา กงล้อธรรม
ผมดึงดาบที่ลอยคว้างอยู่ข้าง ๆ ตัว ให้กลับมาอยู่ในมืออีกครั้งก่อนจะตวัดออกเป็ปราณดาบนับร้อยเล่มที่แผ่กระจายเป็วงกว้างอย่างถี่ยิบ ต้านฝ่ามือนั้นไว้ได้ทันแต่ดูเหมือนมันจะยังไม่พอ
เพล้ง!
ปราณดาบเ่าั้แตกออกเป็เสี่ยงๆ ผมใช้โอกาสในชั่วพริบตาบินหลบลงข้างล่าง แล้ววกพุ่งขึ้นมาอีกครั้ง ก่อนจะปล่อยดาบที่อยู่ในมือออกแล้วบังคับมันด้วยพลังออร่าแทน จากนั้นก็สวนกลับทันที
ทักษะเพลงดาบปัญจวชิรา ขั้นที่ 2 ทะลวงใจอสูร (ชี้ทางมาร)
ปราณดาบนับพันเล่มผุดขึ้นรอบตัวผมอย่างรวดเร็ว ก่อนมันจะรวมกันควงสว่านพุ่งเข้าหาร่างของแม่ทัพเผ่าโกลุนอย่างรุนแรง ที่ตอนนี้กำลังบินตะลึงค้างกับการโจมนี้ครั้งนี้อยู่ แต่มันก็ยังใช้ทักษะออกต้านได้ทันอย่างน่าเจ็บใจ
ทักษะเผ่าพันธุ์ ปราการวายุ
พริบตานั้นกำแพงลมที่พลันกรรโชกหนักก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของผู้เรียกใช้มัน ก่อนจะต้านทักษะของผมได้อย่างอัศจรรย์ กระนั้นกลับไม่มีทักษะไหนหายไป แต่กลายเป็ว่ามันกำลังดันกันไปมาอยู่อย่างหนักหน่วง จนผมเห็นท่าไม่ดีเลยเพิ่มพลังออร่าเข้าไปอีก เมื่อพบว่ากำแพงลมกำลังผลักปราณดาบควงสว่านของผมให้ถอยออกช้าๆ
ตูม!
จู่ ๆ แม่ทัพเผ่าโกลุน ก็ะเิพลังออร่าของตัวเองออกมาดื้อ ๆ จนทำให้ทักษะทั้งสองสลายหายไปในพริบตา ก่อนจะพุ่งตัวเข้าหาผมอย่างรวดเร็ว หมายจะโจมตีด้วยทักษะอย่างรุนแรง
“อย่าคิดนะว่าแค่ฆ่าแม่ทัพเผ่าเทวดาได้ จะสามารถเอาชนะข้าผู้นี้ได้”
ทักษะลับเผ่าพันธุ์ พายุหมุนสังหาร
ร่างของแม่ทัพเผ่าโกลุนหยุดอยู่ห่างผมไปแค่3 เมตรเอาดื้อ ๆ ก่อนจะบินวนรอบผมจากช้าๆ กลายเป็เร็วขึ้นอย่างรวดเร็ว และในไม่ช้าการทำแบบนั้นก็ก่อให้เกิดพายุหมุนขนาดใหญ่ ที่รุนแรงกว่าทักษะของวรรณภาไปหลายสิบเท่าโดยมีผมเป็ศูนย์กลาง ซึ่งแม้ว่าผมอาจจะฝืนตัวเองจนไม่ปลิวไปกลับแรงลมนั้น แต่ก็โดนสายลมที่คมกริบที่หมุนอยู่รอบตัวนั้น เฉือนเนื้อหนังของร่างกายไปทั่วตัว จนเสื้อผ้าที่ผมใส่อยู่ขาดวิ่นไปหมด และอีกไม่ช้ามันคงจะรุนแรงมากกว่านี้แน่ ๆ ถ้าผมยังไม่ทำอะไรซักอย่างเพื่อหยุดพายุที่เกรี้ยวกราดนี้
ทักษะเพลงดาบมหนภา คร่าิญญา
ดาบัพิโรธที่ลอยคว้างอยู่กลับเข้ามาในมือผมอีกครั้ง ก่อนจะตวัดดาบออกไปทั่วตัวเพื่อสร้างปราณดาบนับพันเล่ม เพื่อให้มันฟันฉวัดเฉวียนไปมารอบตัวผม แม้ดูเหมือนจะไม่มีทิศทางโจมตีที่แน่นอนแต่การทำแบบนี้ ก็ทำให้โจมตีได้อย่างทั่วถึงทุกรอบด้าน และมันก็ได้ผลเสียด้วย...
ฉัวะ!
เสียงเหมือนอะไรบางอย่างถูกฟัน นั่นก็หมายความว่ามีปราณดาบหนึ่งในพันนี้ฟันถูกร่างของคู่ต่อสู้ และก็เป็ดังคาดเพราะพายุหมุนค่อย ๆ สงบลง ก่อนจะเผยร่างของแม่ทัพเผ่าโกลุนลอยคว้างกลางอากาศ พร้อมกับเืที่พุ่งออกตามรอยแผลที่หัวไหล่ด้านซ้าย และแน่นอนว่าผมไม่ปล่อยให้โอกาสนี้หลุดไปแน่ ๆ ฉะนั้นผมจึงรีบเปิดใช้ทักษะกายาเพลิง และทักษะไฟทมิฬทันที ส่งผลให้ร่างกายของผมในตอนนี้ลุกท่วมไปด้วยเปลวเพลิงสีดำอีกครั้ง...
ทักษะเพลงดาบมหนภา ผ่ากิเลน
คลื่นพลังดาบในแนวยาวที่ถูกแฝงไปด้วยอำนาจของทักษะไฟทมิฬ ถูกฟาดลงอย่างรุนแรงใส่ร่างของแม่ทัพเผ่าโกลุน จนร่างนั่นขาดเป็สองท่อน แล้วเลือนหายไปต่อหน้าตา แต่ที่น่าแปลกสุดก็คือไม่มีเสียงของระบบ แจ้งเตือนถึงค่าประสบการณ์จากการสังหารมอนสเตอร์ตัวนี้ นั่นก็หมายความว่า...
ทักษะลับเผ่าพันธุ์ ร้อยะุวายุ
เร็วเท่าความคิดผมรีบหันกลับไปด้านหลัง และเผชิญหน้ากับสิ่งที่ไม่คิดว่าจะเป็ได้ แต่แล้วก็ต้องตกตะลึงเมื่อร่างของแม่ทัพเผ่าโกลุนยังคงลอยนิ่งๆ อยู่ แถมยังส่งบอลลมขนาดเท่ากำปั้นให้พุ่งมาเป็ร้อย เป้าหมายก็คือตัวของผมที่นิ่งค้างแข็งทื่อเป็หินไปด้วยความใ
ตูม!
ผมตัดสินใจะเิพลังออร่าที่มีอยู่เพื่อต้านการโจมตีนี้ กระนั้นมันก็ดูเหมือนจะไม่เพียงพอ เพราะยังมีบอลลมบางลูกทะลุผ่านเข้ามาทำร้ายเขาได้อยู่ จนพลังชีวิตตอนนี้ของผมลดลงมาอย่างรวดเร็ว ดังนั้นผมจึงพยายามหาโอกาสเปิดหน้าต่างระบบขึ้น เพื่อตั้งค่าให้มันเติมน้ำยาฟื้นพลังชีวิตแบบอัตโนมัติ แต่ดูเหมือนความโชคดีจะไม่เข้าข้างผมในครั้งนี้...
“ข้าไม่ให้เ้าทำดั่งที่คิดได้หรอกนะ”
ฉึก!
ร่างของแม่ทัพเผ่าโกลุนหายไปจากที่อยู่เดิม ปรากฏตัวอีกทีก็อยู่ด้านหลังของผมแล้ว แถมใช้โอกาสที่ผมไม่สามารถตอบโต้ได้ เพราะต้องต้านรับการโจมตีจากบอลลมนับร้อยอยู่นั้น ผนึกออร่าเพียว ๆ ใส่มือข้างขวา แล้วแทงทะลุหัวใจจากด้านหลังของผมอย่างไม่ทันตั้งตัว
ฉัวะ!
“ข้าจะบอกอะไรให้เ้าอย่างหนึ่ง ในบรรดาแม่ทัพทั้งสามนี่น่ะ ข้าแข็งแกร่งที่สุด” สิ้นคำพูดของแม่ทัพเผ่าโกลุน มันก็ถอนมือออกจากร่างกายผมอย่างเร็ว ปล่อยให้ร่างของผมค่อย ๆ ร่วงลงสู่พื้นข้างล่างอย่างเชื่องช้า ๆ ท่ามกลางเสียงะโเรียกชื่อของเพื่อน ๆ ในปาร์ตี้และผู้ติดตามของผมเอง
“เควิน!!!!”
“เ้านาย!!!!”
“นายท่าน!!!!”
เสียงอื้ออึงจากการร้องเรียกอย่างไม่ขาดสาย แต่ผู้ที่ะโเ่าั้ก็ไม่สามารถกระโจนเข้ามาหาผมได้ เนื่องจากพวกเขาติดพันอยู่กับการโจมตีจากมอนสเตอร์ที่รับมืออยู่ ซึ่งดูเหมือนจะหนักหนาสาหัสขึ้นทุกขณะ ท้ายที่สุดร่างของผมก็หล่นวูบลงไปเรื่อย ๆ ไร้ซึ่งการช่วยเหลือ ไร้ซึ่งการตอบโต้ และไร้ซึ่งหนทางชนะ....
“ข...ขอโทษนะ ทุกคน”
ผมพูดได้แค่นั้น แล้วค่อย ๆ หลับตาลงอย่างช้า ๆ ปล่อยให้ร่างกายร่วงลงสู่พื้นดิน เหมือนจะรับรู้ถึงชะตากรรมของตัวเองดีว่าจะประสบเช่นไรต่อไปนับจากนี้ แล้วสรรพเสียงทุกอย่างก็ค่อย ๆ หายไปทีละเสียง ทีละเสียง จนมีเพียงแค่เสียงของระบบเท่านั้น ที่ดังแว่วเข้ามาบอกถึงสิ่งที่ผมต้องเจอในตอนนี้ แม้อาจจะไม่อยากยอมรับเท่าไหร่ก็ตาม...
วูบ!
‘ผู้เล่นเควินถูกสังหารโดยแม่ทัพเผ่าโกลุน ถูกลดระดับ 2 ระดับจากระดับ 101 เป็ระดับ 99ค่ะ
ผู้เล่นเควินสูญเสียเงินจากการถูกสังหาร 120,000 เซียค่ะ
เนื่องจากผู้เล่นเควินกลับมาอยู่ที่ระดับ 99 อีกครั้ง ทำให้ทักษะประจำอาชีพที่อยู่ชั้นไดม่อน ถูกปิดผนึกอีกครั้งค่ะ
กรุณารอสักครู่ระบบกำลังนำท่านกลับไปยังจุดรอเกิด เพื่อรอกำเนิดใหม่ค่ะ ส่วนเวลารอเกิดนั้น NPC ที่ประจำอยู่จะแจ้งให้ผู้เล่นทราบอีกครั้งค่ะ...’
868
