ตอนที่ 27: คลื่นใต้น้ำในห้องครัว
แสงตะวันยามเย็นย้อมขอบฟ้าเป็สีส้มแดงทองสลัว แสงแดดรำไรทอประกายพาดผ่านหน้าต่างกระจกใสของห้องครัวบ้านลดา เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วบินกลับรังข้างสวนมะพร้าวริมรั้ว พัดพาเอาสายลมเย็นๆ ปะทะกับความอบอุ่นของเตาไฟในห้องครัว กลิ่นน้ำมันทอดสมุนไพร กลิ่นฉุนของพริกแกง และกลิ่นควันจางๆ อบอวลชวนหิว ทว่าััลับในหัวใจของหนุ่มสาวรุ่นใหญ่กลับทวีความรุ่มร้อนปะทุตัณหาขึ้นมาอย่างรวดเร็วยิ่งกว่าไฟในเตาแก๊ส...
วันนี้น้าสายใจตั้งใจซื้อกุ้งแม่น้ำตัวโตและปลากะพงสดๆ มาจากตลาดหวังจะจัดมื้อเย็นพิเศษเพื่อฉลองต้อนรับการย้ายมาอยู่ของพิมพ์ราเพื่อนรักเพื่อหวังให้คลายความทุกข์ระทมใจ น้าสายใจจึงชักชวนทั้งลดาและพิมพ์รามาช่วยกันเตรียมวัตถุดิบทำอาหารเย็นร่วมกันในครัวแคบๆ ของลดา โดยไม่ลืมโทรเรียกเจต—ลูกชายร่างกำยำของเธอ—ให้ข้ามมาช่วยยกถังแก๊สใบใหม่มาเปลี่ยนและช่วยคอยสับกระดูกหมูสำหรับทำซุป
“เจต... ยกถังแก๊สระวังๆ หน่อยนะลูก ตัวถังมันหนักเดี๋ยวจะเคล็ดขัดยอกเอา” น้าสายใจเอ่ยเตือนพลางล้างปลากะพงอยู่ที่อ่างล้างจาน สายตาชำเลืองมองลูกชายที่สวมเสื้อกล้ามสีดำเผยกล้ามเนื้อแขนเป็มัดๆ ปูดเส้นเือย่างคนสุขภาพดี
“สบายมากครับแม่ แค่นี้เบาๆ เองครับ” เจตตอบน้ำเสียงนิ่งสนิทตามปกติ ชายหนุ่มวางถังแก๊สลงตำแหน่งอย่างมั่นคง จัดการเชื่อมต่อหัวแก๊สอย่างคล่องแคล่ว ท่ามกลางสายตาคู่สวยสองคู่ของลดาและพิมพ์ราที่ยืนเคียงข้างกันหั่นผักอยู่ข้างโต๊ะเตรียมอาหาร สะโพกผายอวบสะบึมของลดาและน้าพิมพ์ราที่สวมเพียงกางเกงขาสั้นแนบเนื้ออวดต้นขาอวบและสวมผ้ากันเปื้อนทับดูเซ็กซี่ยั่วยวนใจเจตจนเป้ากางเกงเริ่มขยับตุงแน่นแข็งขึงขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
ลดาในชุดนอนกระโปรงพลิ้วบางที่สวมผ้ากันเปื้อนทับ พยายามก้มหน้าก้มตาปอกหอมแดงเพื่อซ่อนใบหน้าที่เริ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ แผ่นหลังกว้างของเจตที่ขยับไหวอยู่ใกล้ๆ ปลุกเร้าอารมณ์เสน่หาของเธอจนรูรักแฉะอุ่นตึงตอดขยับส่งกลิ่นอายตัณหาเบาๆ ขณะที่พิมพ์ราหั่นตะไคร้ด้วยมือเรียวที่เริ่มสั่นเทา สายตาคู่เฉี่ยวหวานซึ้งแอบชำเลืองมองบั้นท้ายสอบและลำตัวหนั่นแน่นของเด็กหนุ่มข้างบ้านด้วยความกระสันอยากปนปั่นป่วนในหว่างขาจนกางเกงในชื้นแฉะไปหมด
“สายใจจ๋า... เดี๋ยวฉันช่วยแกงปลากะพงเองนะจ๊ะ แกไปเตรียมเครื่องต้มยำกุ้งเถอะ” ลดาเอ่ยขึ้นเบี่ยงเบนความสนใจของเพื่อนรักที่กำลังล้างปลา
“จ้ะลดา ฝากดูน้ำซุปกระดูกหมูบนเตาด้วยนะ ต้มเคี่ยวไว้ให้เปื่อยนุ่มชวนกินเลยล่ะ” น้าสายใจหันหลังกลับเดินไปเปิดตู้เย็นหาผักชีฝรั่งและมะนาวห่างออกไป
จังหวะที่น้าสายใจหันหลังเปิดตู้เย็นก้มๆ เงิบๆ อยู่นั้นเอง... เจตขยับสอยเท้าสั้นๆ เข้ามาประชิดตัวลดาจากด้านหลังทันที ร่างกายสูงใหญ่กำยำของเจตเบียดชิดกับสะโพกผายกลมกลึงofลดาจนเนื้อแนบเนื้อ เจตสอดมือแกร่งร้อนกว้างลอบเข้าใต้ชายผ้ากันเปื้อนขยำเค้นเนินเนื้อก้นอวบอัดofลดาอย่างแรงบีบเฟ้นเนื้อนุ่มแน่นลึกซึ้ง ลดาเบิกตากว้างสะดุ้งตัววาบสะบัดหน้าหวานด้วยความใปนเสียวสยิวลึกๆ จนลมหายใจสะดุดตัวสั่นระริกริก
“อ๊ะ... เจต... อย่ารังแกป้านะ...” ลดาพึมพำกระซิบเสียงหวานแ่เบาหวาดหวั่นกลัวสายใจจะหันกลับมาเห็น ทว่าบั้นท้ายอวบกลับแอ่นร่อนตอบรับแรงบีบเค้นเค้าเนื้อของเจตอย่างร่านสวาทเสียวซ่านทรวงอกกระตุกเกร็งจนยอดอกตึงชันขึ้นเป็ไตแข็งสู้เนื้อผ้ากันเปื้อน
เจตไม่ได้หยุดแค่นั้น ชายหนุ่มขยับก้าวเบี่ยงตัวมาด้านข้างของพิมพ์รา ขยับสะโพกสอบเบียดชิดต้นขาอวบเนียนofพิมพ์รา เจตเอื้อมมือกว้างไปลูบคลำหน้าขาขาหนีบลึกซึ้งใต้กางเกงขาสั้นofพิมพ์รา นิ้วร้อนบดเบียดเนื้อเนินอูมเปียกชื้นเหนอะหนะofแม่หม้ายสาวใหญ่ผ่านกางเกงซับในบางเบา พิมพ์ราตัวเกร็งสั่นระริกริกๆ ถือมีดค้างหั่นตะไคร้แทบไม่ไหว ปล่อยเสียงครางแ่เบาเลือนลอยใต้ลำคอ “ซี้ด... เจต... เสียวขาเหลือเกินลูก... อย่าแกล้งน้านะจ๊ะ...”
“น้าพิมพ์กับป้าลดาชอบแบบนี้ไม่ใช่เหรอครับ... ยิ่งแอบ ยิ่งกระตุ้นอารมณ์เสียวดีนะครับ” เจตกระซิบเสียงพร่าทุ้มต่ำสะกิดใจสองสาวใหญ่อย่างจงใจปัดเป่าราคะ
ทันใดนั้น น้าสายใจปิดประตูตู้เย็นหันกลับมา “ลดา... มะนาวเหลือแค่สองลูกเองจ้ะ เดี๋ยวแม่เดินไปเด็ดมะนาวกับกะเพราป่าที่สวนหลังบ้านแป๊บหนึ่งนะจ๊ะ ฝากเจตช่วยคนซุปบนเตาแทนแม่ทีนะลูก” น้าสายใจพึมพำแล้วก้าวเท้าเดินเปิดประตูครัวหลังบ้านก้าวออกไปเด็ดผักสวนครัวทันที ประตูปิดลงกลอนดัง *ครืด...*
ทันทีที่เสียงประตูปิดลงและแผ่นหลังofน้าสายใจหายลับไปในสวนหลังบ้าน... บรรยากาศเงียบสงัดก็ถูกทำลายด้วยพายุเสน่หาofสามชู้รักต่างรุ่นทันที!
เจตขยับดึงตัวลดาและพิมพ์ราเข้ามาประชิดตัว ชายหนุ่มผลักสองสาวใหญ่พิงกับโต๊ะเตรียมอาหารในครัว เจตดึงกางเกงขาสั้นofพิมพ์ราร่วงลงไปกองกับพื้นพร้อมดึงแพนตี้ตัวจิ๋วสีดำofเธอหลุดพ้นขา เผยกลีบเนื้ออูมบวมเป่งสีน้ำผึ้งเนียนละเอียดฉ่ำแฉะเปียกเยิ้มไปด้วยน้ำสวาทอุ่นร้อนหลั่งไหล เจตใช้ปลายนิ้วร้อนขยี้บี้ปุ่มเสียวสะท้านofพิมพ์ราอย่างรุนแรง พิมพ์ราแอ่นสะโพกร่อนรับร้อยจังหวะนิ้วครางระงมลั่นครัว “อ๊าส์... เจต... แทงนิ้วเข้ามาเลยลูก... น้าเสียวรูรักจะทนไม่ไหวแล้วจ้ะ...”
เจตไม่รอช้า ชายหนุ่มจัดการอุ้มยกร่างอวบอัดofพิมพ์ราขึ้นนั่งบนขอบโต๊ะอาหารไม้ ชายหนุ่มดึงความเป็ชายแกร่งร้อนยาวใหญ่แข็งขึงแดงก่ำยาว 7 นิ้วครึ่งชี้เด่นปูดเส้นเืพุ่งประชิดช่องรักแฉะเยิ้มofพิมพ์รา แล้วกดสะโพกสอบสอดแทรกกระแทกความแกร่งร้อนทะลวงเข้ารูรักอุ่นแน่นofพิมพ์ราจนสุดโคนมิดลำในคราวเดียวเสียงเนื้อกระทบดัง *สวบ...!*
“อ๊ายยย...! เจต...! รูรักofน้าตึงแน่นจุกเสียวสะท้านไปถึงท้องน้อยเลยลูก... อ๊าส์... ซอยแรงๆ เลยจ้ะสามีหนุ่มแน่นofน้า...” พิมพ์รากรีดร้องครางลั่นครัว สองมือเรียวจิกขอบโต๊ะไม้แน่น แอ่นร่อนก้นรับแรงกระแทกซอยสะโพกสอบofเจตที่ซอยย่อยถี่รัวใส่รูรักอย่างบ้าคลั่งราคะฝุ่นตลบ *ตั๊บ... ตั๊บ... ตั๊บ... ตั๊บ...!*
ลดาขยับเข้ามายืนเคียงข้าง เจตใช้มือกว้างเอื้อมไปดึงปทุมถันคู่โตofลดาพ้นคอเสื้อผ้ากันเปื้อน ขยำบดบี้เต้าใหญ่นุ่มแน่นอย่างแรงพร้อมดูดเลียยอดอกตึงชันofลดาเสียงดังจ๊วบจ๊าบชวนเสียวสะท้าน ลดาครางลั่นบิดส่ายสะโพกผายสะบึม แอ่นร่อนตัวเสียวสองทางกอดจูบแลกลิ้นหวานซึ้งกับพิมพ์ราเพื่อนรักอย่างหิวกระหายกามารมณ์สวาทหญิง-หญิงแสนเร่าร้อน น้ำรักofสองสาวใหญ่ไหลกระฉูดเจิ่งนองเลอะขอบโต๊ะอาหารเปียกนอง
“เจตจ๋า... แทงน้าพิมพ์แรงๆ เลยลูก... ซี้ด... ก้นofน้าพิมพ์เด้งสู้ท่อนเอ็นดีเหลือเกิน... อ๊า...” ลดาครางกระเส่าพลางใช้นิ้วขยี้บี้รูรักเปียกแฉะofตัวเองอย่างร่านสวาทปนเสียว
เจตบดกระแทกเอ็นร้อนั์ใส่รูรักofพิมพ์ราอย่างดุเดือดเนื้อแนบเนื้อ กระพือแรงกระแทกกระทั้นซอยรัวจนร่างอวบofพิมพ์สั่นคลอนไปตามแรงกดสะโพก เจตซอยย่อยเน้นๆ สิบกว่าครั้งจนพิมพ์ราตาค้างเสร็จสมร่วงโรยสู่์คาโต๊ะครัวตัวโยนสั่นริกๆ ชายหนุ่มถอนเอ็นร้อนเปียกเยิ้มน้ำรักออกมาทันที แล้วจับลดาหันหลังโน้มตัวพิงขอบซิงก์ล้างจาน โก่งก้นผายขาวผ่องสะบึมเด่นหรา เจตจ่อแท่งร้อนั์เสียบทะลวงเข้ารูสวาทฟิตตึงofลดาในทันที *สวบ...!*
“โอ๊ยยย...! เจต...! รูของป้าเปียกหมดแล้วลูก... แทงเข้ามาลึกเสียดท้องน้อยเหลือเกิน... อ๊าส์... ครางดังๆ ให้สะใจเลยลูก...” ลดาครางสั่นระเส่า สองมือเหนี่ยวขอบสแตนเลสอ่างล้างจานแน่น ร่อนสะโพกรับััเสียบแทงซอยสะโพกofเจตที่ขยับกระทุ้งก้นสะบึมเสียงเนื้อกระทบดังพั่บๆ ลั่นครัว
ขณะที่ความเสียวซ่านถึงขีดสุด... ทันใดนั้น! เสียงก้าวเท้าของสายใจเดินคุยพึมพำกลับมาจากสวนหลังบ้านก็ดังใกล้เข้ามาถึงหน้าประตู!
“ลดาจ๋า... ฉันเด็ดมะนาวมาได้ห้าหกลูกแน่ะจ้ะ มะกรูดก็มีนะ...”
ทั้งสามชู้รักต่างรุ่นสะดุ้งสุดตัวหัวใจเต้นโครมครามรวดเร็ว เจตรีบถอนแกนกายร้อนั์ออกจากรูรักofลดาดัง *บล๊วบ!* ลดาและพิมพ์รากุลีกุจอรีบกระชากกางเกงและผ้ากันเปื้อนสวมเข้าที่เดิมอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ เจตฉวยผ้าเช็ดมือมาเช็ดคราบน้ำรักปริ่มลำลึงค์อย่างรวดเร็วแล้วเก็บสวมกางเกงเลื่อนซิปรูดแน่น ชายหนุ่มก้าวไปยืนคนน้ำซุปหม้อต้มยำบนเตาไฟทำหน้านิ่งสงบ ลดาจับตะหลิวผัดปลากะพง พิมพ์ราก้มหน้าจับมีดหั่นตะกร้าแครอทอย่างเหน็ดเหนื่อยตัวสั่นระริกริก
*ครืด...*
ประตูกลอนครัวเปิดออก สายใจเดินก้าวเข้ามาพร้ะกร้ามะนาวและผักกะพราวป่า ใบหน้าofแม่ขมวดคิ้วมองสภาพในครัวที่เปลี่ยนไป กลิ่นไอรักคาวหวานคละคลุ้งจางๆ ปนกลิ่นเครื่องแกง และที่สำคัญคือสองสาวใหญ่เพื่อนรัก ลดาและพิมพ์รา ใบหน้าเห่อร้อนแดงซ่าน แก้มแดงฉ่ำ หายใจหอบเหนื่อยโยนสะท้านทรวงอกกระเพื่อมรัวๆ
“ทำไมในครัวมันร้อนขนาดนี้ล่ะจ๊ะ? หน้าตาแดงกันไปหมดเลย สองคนนี้ร้อนเตาแก๊สเหรอจ๊ะ?” สายใจทักขึ้นด้วยความสงสัย เดินมาวางตะกร้าผักข้างโต๊ะอาหาร
“คะ... คืองี้จ้ะสายใจ เตาแก๊สมันเร่งไฟแรงไปหน่อย แถมเครื่องแกงฉุนร้อนควันตลบอบอวนในครัวเลยทำให้พวกเราร้อนเหงื่อซกแดงไปหมดจ้ะ” ลดาปั้นหน้ายิ้มแห้งๆ พยายามควบคุมเสียงหอบเหนื่อยสะท้านทรวงอก
“จริงจ้ะสายใจ ร้อนจนเหงื่อรัก... เอ๊ย เหงื่อร้อนไหลโชกเต็มผ้ากันเปื้อนไปหมดเลยจ้ะ” พิมพ์ราเกือบพลั้งปากเล่าความจริง รีบก้มหน้าซ่อนสายตาปั่นป่วนเสียวซ่านในหัวใจเต้นสั่นคลอนเสียวสะท้านหว่างขาที่มีน้ำรักเจิ่งนองไหลหยดลงง่ามขาหนีบ
เจตตักซุปกระดูกหมูใส่ถ้วยเล็กยื่นส่งให้สายใจอย่างสุขุมเยือกเย็น “แม่ลองชิมน้ำซุปดูก่อนครับว่าได้ที่หรือยัง ผมเร่งไฟเคี่ยวจนกระดูกหมูเปื่อยนุ่มละลายในปากตามแม่สั่งเลยครับ” เจตพูดยิ้มๆ ดวงตาคมกริบส่งสายตาสวาทสะกิดหลังสะโพกผายofแม่และสองป้าข้างบ้านยั่วยวนตัณหา
สายใจรับถ้วยซุปไปชิมพลางพยักหน้าชมลูกชายตัวดีลืมเื่จับผิดจับพิรุธไปสิ้นเชิงชั่วคราว ดินเนอร์มื้อค่ำวันนั้นดำเนินไปด้วยความชื่นมื่นแสนเสน่หารสสวาท ลดาและพิมพ์รานั่งเคียงข้างกันเบียดชิด โดยมีเจตนั่งตรงข้ามคอยส่งสายตาคมกริบจ้องมองเนินอกตูมเป่ง สองมือเรียวofสองสาวใหญ่จับประสานใต้โต๊ะบีบแน่นตอดขยับเสียวซ่านไปหมดในอกด้วยความปิติสุขแสนวิเศษลับๆ ข้างบ้าน และพวกเธอรู้ดีว่าค่ำคืนต่อไป์รักกลุ่มแสนระทึกจะร้อนระอุขึ้นอีกเป็เท่าตัวในวิมานแห่งนี้ชั่วนิรันดร...