Ep 2 คำเตือน
ผู้แต่ง Ming Xin
ATE-gine Company
วันนี้พิมพ์มาถึงบริษัทั้แ่เช้า เป็ฝ่ายประชาสัมพันธ์ที่เป็คนพาพิมพ์มานั่งรอที่โต๊ะทำงานคุณบีซึ่งอยู่ด้านหน้าห้องท่านรองประธาน
“อ่าว น้องพิมพ์ มารอนานแล้วเหรอ”
“สวัสดีค่ะคุณบี”
“ไหว้พระเถอะน้อง เรียกพี่ก็ได้จ๊ะไม่ต้องเรียกคุณหรอก พอดีพี่ไปส่งลูกที่โรงเรียนก่อนแล้วค่อยเข้าบริษัทปกติพี่ไม่ค่อยมาเช้าเท่าไหร่หรอกพิมพ์ไม่ต้องมาเช้าก็ได้นะจะได้ไม่นั่งเหงาคนเดียว”
“ได้ค่ะ พี่บี”
“วันนี้เตรียมตัวมาพร้อมหรือยังจ๊ะ”
“พร้อมแล้วค่ะ”
“พี่บี หนูขอถามอะไรหน่อยได้ไหมค่ะ ทำไมทุกคนต้องบอกให้บีเตรียมพร้อมรวมทั้งพี่บีด้วยหนูรู้สึกว่าหนูต้องไปออกรบมากกว่าทำงานซะอีก”
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า น้องพิมพ์พูดตลกจังแล้วพี่ถามหน่อยแล้วน้องพิมพ์มาเป็เลขาใครจ๊ะ?”
“ท่านประธาน คุณณัฐภัทร พิพัฒน์โอภาสกุล ค่ะ”
“ถูกต้อง แล้วหนูทราบกิตติศัพท์อะไรมาบ้าง?”
“ก็ทราบมาบ้างค่ะ ก่อนมาสัมภาษณ์งานหนูก็อ่านคอลัมภ์นิตยสารต่างๆมาค่ะก็เค้าเขียนว่าเป็หนุ่มไฟแรง คลื่นลูกใหม่ของวงการธุรกิจ นิสัยส่วนตัว รักอิสระ ค่อนข้างเฟรนลี่หรืออีกอย่างเค้าเรียก คาสิโนว่า งานอดิเรกชอบการแข่งรถ ค่ะ”
“ก็ถูกต้อง แต่แค่บางส่วน ั้แ่นี้เป็ต้นไป พี่ขอเตือนน้องด้วยความหวังดี เรียนรู้งานกับพี่จดให้ทุกอย่างกันลืมตั้งใจจดจำให้หมดเป็ไปได้ห้ามลืมเด็ดขาดหากมีอะไรไม่เข้าใจรีบถามพี่ั้แ่เนิ่นๆ หากมีอะไรฉุกเฉินโทรตามพี่ได้ตลอกเวลาหากมันสำคัญจริงๆ ที่ไม่สามารถตัดสินใจได้ให้โทรหาท่านรองเธียรชัย เ้านายพี่เข้าใจป่าว”
“เอ่ออออ เดี๋ยวก่อนค่ะพี่ พิมพ์ตั้งรับไม่ทันทำไมพี่บีเตือนน้องยังกะเื่คอขาดบาดตาย?” _ _”
“น้องต้องทำงานทุกอย่างแทนท่านประธาน”
“ห๊า !!!!!!!!!!!!!!!!!!! หมายความว่าไงค่ะ นี่เป็การต้อนรับน้องใหม่ใช่ไหมค่ะ?”
“ป่าว ก็ตามนั้น ที่พี่บอกว่างานของคุณณัฐทุกงานเลขาเป็คนทำเลขาคนก่อนๆก็ทำแบบนี้ หากผิดพลาดก็จะโดนเด้งเลขาคุณณัฐเปลี่ยนมาหลายคนแล้วล่ะแต่ละคนอยู่ไม่ถึงปีทั้งนั้นบางคนแค่่ทดลองงานก็ไม่ไหวแล้วขอถอยทัพออกไปก่อนทนคุณณัฐไม่ไหวเื่งานนี่แหละ ไอเื่ความเ้าชู้หน่ะไม่ค่อยมีหรอกในบริษัทเพราะคุณณัฐไม่ค่อยจะสนใจพนักงานบริษัทตัวเองเพราะท่านธีรชัยเคยสั่งห้ามไว้กลัวเสียการปกครองคุณณัฐเลยไปหาเอาข้างนอกมากกว่าแต่ถึงอย่างงั้นก็เถอะพี่ขอเตือนเราแล้วกันอย่าไปหลงคารมคาสิโนว่าเข้าล่ะรักษาหัวใจตัวเองดีๆ”
พิมพ์ได้ฟังแล้วแทบจะเป็ลมล้มทับไป
“โอ๊ย! น้องพิมพ์เป็ไงบ้าง เดี๋ยวพี่เอายาดมให้อย่าพึ่งเป็ลมเป็แล้งไปก่อน” บีหยิบยาดมจากในกระเป๋าส่งให้พิมพ์ดมเป็การใหญ่
“ฮ่า ฮ่า ฮ่าได้ยินแค่นี้เป็ลมเลยเหรอ น้องยังไม่เจอของจริงเลย”
“พี่บี ขู่น้องใช่ไหมค่ะเนี้ย”
“พี่เตือนจริงๆงานทุกงานเมื่อน้องทำเสร็จแล้วต้องส่งมาให้ท่านรองเธียรชัยตรวจสอบก่อนถ้าผ่านน้องค่อยเอาไปให้ท่านประธานของน้องเซ็นต์ เข้าใจป๊ะ”
“ก็พอเข้าใจ แต่น้องว่ามันแปลกๆ”
“จะว่าแปลกมันก็แปลกแต่มันก็เป็การทำงานของที่นี่ไม่เช่นนั้นเงินเดือนเลขาท่านประธานคงไม่สูงขนาดนั้น”
“ง๊ะ พี่บีรู้ด้วยเหรอค่ะ”
“รู้สิ พี่ก็เคยถูกทาบทามให้ไปเป็เลขาคุณณัฐแต่พี่ปฏิเสธให้เงินมากกว่านี้พี่ก็ไม่เอา ขอเป็เลขาท่านรองเธียรชัย ดีกว่า”
“ขนาดนั้นเลยพี่บี เฮ้ออออ!!!! อ อ่าง ล้านตัว แล้วหนูจะไหวไหมคะเนี้ย แค่คิดก็เครียดแล้ว”
“พี่ก็แค่เตือนๆไว้จากที่เคยเห็นเลขาคนก่อนๆมา น้องพิมพ์อาจเป็คนแรกที่สยบคุณณัฐได้ก็เป็ได้ ลองดูก่อน ไฟว์ติ้ง!”
“เอา เรามาเริ่มเรียนรู้กันเลย พร้อมยัง?”
“พร้อมแล้วค่ะ” พิมพ์ตอบกลับเสียงเนือยเนือย
วันนี้พิมพ์มาเริ่มงานวันแรกก็เจอ “คำเตือน” จากพี่บีเสียแล้วทำให้พิมพ์ก็รู้สึกหวั่นๆเหมือนกันทั้งที่ตอนแรกมั่นใจอย่างเต็มที่เฮ้อ!แต่ถึงอย่างไรก็ตั้งใจมาทำงานที่นี่แล้วก็ต้องลองดูสักตั้งถ้าไม่ไหวค่อยว่ากัน สู้โว้ยยยยยยยย