Master Aron : จอมเวทย์หมื่นมิติ

  แล้วมาสเตอร์แอรอน,ลุงทอมและเ๽้าเเจ็กก็พากันนั่งรถตู้โฟร์คสวาเก้นรุ่นเก่าโกโรโกโสออกจากฟาร์ม

  "รถคันนี้เร็วและปลอดภัยที่สุดแล้วครับมาสเตอร์"

  "คุณแอนดรูว์ดัดแปลงรถคันนี้เอาไว้ให้ครับ โดยใช้เวทย์มนต์ผสมกับเทคโนโลยี แค่บอกรถว่าจะไปที่ไหนแล้วคนขับก็ไม่ต้องทำอะไรเลยครับ อันที่จริงแล้วรถคันนี้มันบินได้ด้วยนะครับ แต่บินได้ระยะทางแค่ประมาณ 10 กิโลเมตร คุณแอนดรูว์บอกว่าถ้ามีเวลาจะมาอัพเกรดให้มันบินได้สัก 50 กิโลเมตรครับ" ลุงทอมเล่าออกมาด้วยใบหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส

  แอนดรูว์นั้นชอบวิจัยทดลองในทางเทคโนโลยีเวทย์มนต์จึงมักสร้างสิ่งประดิษฐ์ต่างๆออกมาอยู่อย่างสม่ำเสมอ

  แล้วรถตู้โฟร์คสวาเก้นรุ่นเก่าก็พา 2 คนกับอีก 1 ตัวมาถึงยังใจกลางเมืองแพรีสด้วยความรวดเร็วปานลมกรด

  เมื่อมาถึงแล้วมาสเตอร์แอรอนก็บอกให้ลุงทอมไปหาที่จอดรถรอเขา จากนั้นมาสเตอร์แอรอนจึงใช้คลื่นพลังแห่งจิตทำการออกค้นหาท่านบรรพชนโอลิเวอร์ เวียร์โบเคติก

  มาสเตอร์แอรอนใช้เวลาค้นหาหาท่านบรรพชนอยู่สักครู่จึงพบตำแหน่งที่ท่านบรรพชนอยู่ แล้วมาสเตอร์แอรอนกับเ๽้าแจ็กก็มุ่งหน้าไปยังตำแหน่งนั้นในทันที

  ขณะนี้มาสเตอร์แอรอนกับเ๯้าแจ็กมายืนอยู่หน้าผับเล็กๆแห่งหนึ่งบนถนนสายเก่าแก่ของเมืองแพรีส

  เมื่อมาสเตอร์แอรอนเปิดประตูเข้าไปในผับโดยมีเ๽้าแจ็กเดินตามมาด้วย มาสเตอร์แอรอนก็ได้พบกับท่านบรรพชนโอลิเวอร์

  ท่านบรรพชนโอลิเวอร์อยู่ในชุดเเบบชาวแก็งค์มอเตอร์ไซค์ เขาสวมรองเท้าบู๊ทหนังสีดำทรงสูง,กางเกงยีนส์สีดำและเสื้อกั๊กหนังสีดำแบบชาวแก็งค์มอเตอร์ไซค์

  ในตอนนี้ท่านบรรพชนกำลังนั่งดื่มวิสกี้อยู่ในผับแห่งนั้นด้วยสีหน้าที่เศร้าสร้อย

  ยังไม่ทันที่มาสเตอร์แอรอนจะทันได้พูดอะไรออกมา ท่านบรรพชนโอลิเวอร์ก็พูดขึ้นโดยที่ไม่ต้องหันหลังกลับมามองว่า "แอรอน..หลานมาก็ดีแล้ว มานั่งดื่มเป็๞เพื่อนฉันหน่อย ครั้งนี้ฉันอกหักอย่างยับเยิน เฮ้อ..!! "

  ท่านบรรพชนโอลิเวอร์ไม่ยอมให้มาสเตอร์แอรอนหรือใครๆเรียกเขาว่าท่านบรรพชนหรือท่านปู่ทวด เขายังไม่อยากแก่ หัวใจของเขายังคงเป็๞หนุ่มอยู่เสมอ

  ดังนั้นมาสเตอร์แอรอนจึงเรียกท่านบรรพชนว่า *คุณลุง*

  "คุณลุงครับ คราวนี้เป็๲ผู้หญิงสาวสวยที่ไหนอีกล่ะครับ" มาสเตอร์แอรอนถามแบบเเซวๆ

  "เธอเป็๲นางแบบแฟชั่นชื่อดังน่ะ ตอนแรกเธอก็เหมือนจะสนใจฉัน แต่พอรู้ว่าฉันจน เธอก็ตีตัวออกห่างฉันไปในทันที เฮ้อ..!!" แล้วท่านบรรพชนโอลิเวอร์ก็ยกวิสกี้ขึ้นกระดกจนหมดแก้ว

  "คุณลุงน่ะหรือครับที่จน คุณลุงจะซื้ออสังหาริมทรัพย์ทั้ง 2 ข้างทางริมถนนสายเศรษฐกิจในเมืองแพรีสแห่งนี้สักสาย ขนหน้าแข้งคุณลุงก็ยังไม่ร่วงเลยสักเส้นนะครับ" มาสเตอร์แอรอนยังคงแซวต่อ

  "แอรอน..หลานกับตระกูลต่างหากที่ร่ำรวย ฉันเกิดมาก็เป็๲แค่ชาวประมง มีเรือหาปลาลำเล็กๆอยู่ลำหนึ่ง หาเงินได้แค่พอเลี้ยงปากเลี้ยงท้องเท่านั้นเอง" ท่านบรรพชนกล่าวออกมา แต่ท่านบรรพชนโอลิเวอร์ก็ไม่ได้บอกรายละเอียดว่าก่อนที่จะเป็๲ได้พ่อมดนั้นเขาเกิดในยุคที่จักรวรรดิ์โรมันกำลังล่มสลายลงใหม่ๆซึ่งเป็๲ยุคข้าวยากหมากแพง ใครที่มีเรือหาปลาพร้อมกับลูกเรือเป็๲ของตัวเองก็ถือได้ว่ามีฐานะที่ร่ำรวยมากแล้ว

  "แล้วนี่คุณลุงจะอกหักอีกสักกี่วันครับ ผมจะได้รอกลับตระกูลพร้อมกับคุณลุง" มาสเตอร์แอรอนกล่าวถามท่านบรรพชนโอลิเวอร์

  "ฉันน่าจะอกหักอีกสักประมาณหนึ่งอาทิตย์.." ท่านบรรพชนโอลิเวอร์ตอบ

  "นานไปครับคุณลุง ผมให้เวลาคุณลุงอกหักอีก 3 วันแล้วค่อยกลับกันครับ"

  "ก็ได้.. อีก 3 วันก็อีก 3 วัน เฮ้อ..ทำไมการอกหักครั้งนี้ของฉันมันช่างสั้นนักนะ เฮ้อ..!!" ท่านบรรพชนโอลิเวอร์ยังคงบ่นอุบแล้วยกแก้ววิสกี้ที่บาร์เทนเดอร์เติมมาให้ใหม่ลงคอไป

  ขณะที่มาสเตอร์แอรรอนกำลังจะสั่งวิสกี้มานั่งดื่มเป็๲เพื่อนกับท่านบรรพชนอยู่นั้น

  ทีวีของผับก็มีข่าวด่วนแทรกเข้ามา

  "ข่าวด่วน..ขณะนี้บริเวณชานเมืองแพรีสทางทิศเหนือได้เกิดโรคระบาดชนิดใหม่ที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน"

  "อาการของโรคระบาดชนิดใหม่นี้ก็คือผู้ที่ติดเชื้อจะมีอาการหนาวสั่น อุณหภูมิภายในร่างกายจะลดลงอย่างรวดเร็วและจะเสียชีวิตลงในอีก 48 ชั่วโมงต่อมา"

  "โดยที่ร่างกายของผู้เสียชีวิตจะแข็งตัวและมีอุณหภูมิที่เย็นจัดเหมือนกับน้ำเเข็ง"

  เมื่อได้ยินดังนั้น..ท่านบรรพชนโอลิเวอร์ เวียร์โบเคติกก็ลุกขึ้นยืนในทันที แล้วอุทานออกมาว่า "มันกลับมาอีกแล้ว..!!!! ไอ้เ๯้าบ้านั่นมันกลับมาอีกแล้ว"

  "ใครหรือครับ..คุณลุง" มาสเตอร์วิลเเอรอนถามออกไป

  "พวกเราเรียกมันว่า *หายนะแห่งความหนาวเย็น* มันเคยปรากฎตัวขึ้นเมื่อประมาณ 1,200 ปีก่อน ตอนนั้นฉันกับผู้มีพลังพิเศษของมิติโลกแห่งมนุษย์และมิติโลกแห่งอื่นๆทำได้แค่ทำให้มัน๢า๨เ๯็๢แล้วขับไล่ให้มันหนีไป แต่ก็ไม่สามารถฆ่ามันลงได้"

  "ในคราวนั้นมีผู้คนของเมืองๆหนึ่งต้องตายลงไปถึง 65,000 คน"

  "คราวนี้มันเลือกลงมือที่เมืองแพรีส ซึ่งเป็๞มหานครขนาดใหญ่ ผู้คนอาจจะต้องตายลงไปถึง 10 ล้านคนก็เป็๞ได้" ท่านบรรพชนโอลิเวอร์บอกกับมาสเตอร์เเอรอน

  มาสเตอร์แอรอนจึงพูดขึ้นว่า "บริเวณชานเมืองแพรีสทางทิศเหนือเป็๞ที่ตั้งของฟาร์มที่ลุงทอมดูแลอยู่ พวกเราควรรีบกลับไปที่ฟาร์มกันก่อนนะครับคุณลุง"

  "ตกลง..เราจะใช้ฟาร์มของตระกูลเราเป็๞ฐานบัญชาการในการกำจัดเ๯้าตัวหายนะแห่งความหนาวเย็นตัวนี้"

  "เพราะถ้าคิดที่จะกำจัดมันให้ได้ 100% พวกเราก็ต้องเตรียมการกันอีกหลายขั้นตอน" ท่านบรรพชนโอลิเวอร์บอกออกมา

  จากนั้นท่านบรรพชนโอลิเวอร์ก็ออกจากผับไปขึ้นขับรถฮาร์เล่ย์-เดวิดสันของเขาที่แอนดรูว์ดัดแปลงเอาไว้ให้ แล้วมุ่งหน้าไปยังฟาร์มของตระกูลเวียร์ โบเคติกไปในทันทีด้วยความเร็วปานสายฟ้าจนมองตามไม่ทัน

  ส่วนมาสเตอร์แอรอนเมื่อเขาจ่ายเงินค่าวิสกี้เสร็จ เขากับเ๽้าแจ็กก็ให้ลุงทอมเอารถตู้มารับ แล้วรีบติดตามท่านบรรพชนโอลิเวอร์ไปที่ฟาร์มในทันทีเช่นเดียวกัน..