ย้อนเวลามาปลูกผักในวันที่โลกล่มสลาย

    ผู้คนหลงแน่นอน

    “กรีนชิลดนายรู้สึกอะไรบ้างไหม?”

     

    หลังจากกินแตงโมเข้าไปเพียงแค่หนึ่งคำสมิธก็รับรู้ถึงได้บางสิ่งบางอย่างขึ้นกับร่างกายของเขา สิ่งที่เกิดไม่ใช่สิ่งที่แย่แต่มันเป็นความรู้สึกแปลกประหลาดที่ไม่อาจอธิบายได้ว่ามันคืออะไรกันแน่ สมิธจึงตรวจสอบสถานะของผลแตงโมทะเลเลือดในทันทีเพื่อดูว่ามันเป็นคุณสมบัติของผลใช่หรือไม่

     

    [แตงโมทะเลเลือด]

    [ระยะในการเติบโต : 14 วัน]

    [สุขภาพ : สุดยอด] 

    [อารมณ์ : สุดยอด] 

    [คุณสมบัติ : เผาผลาญ]

    [เก็บเกี่ยว : 4/5]

     

    ใช่จริงด้วย! เป็นคุณสมบัติของผลแถมยังเป็นคุณสมบัติที่โคตรมีประโยชน์สำหรับมนุษย์โดยเฉพาะผู้ที่ห่วงใยในสุขภาพซึ่งกลุ่มผู้รักสุขภาพไม่เคยหายไปจากโลกมีแต่จะเพิ่มขึ้นในแต่ละวัน

     

    “อะไรนะ?!” กรีนชิลดหันมาตอบสมิธด้วยสีหน้างงๆในขณะกินผลแตงโมทะเลเลือดอย่างเพลิดเพลินจนหน้าแทบจะทั้งหน้าเปรอะไปด้วยน้ำสีแดงของแตงโม ยิ่งไปกว่านั้นคือร่างกายของกรีนชิลด...ร่างกายที่เป็นไม้สีน้ำตาลได้เปลี่ยนเป็นสีแดงอย่างน่าแปลกประหลาด รวมไปถึงพวกเถาวัลย์หรือใบไม้ทุกส่วนบนร่างกายของกรีนชิลดตอนนี้คือสีแดง เหมือนกรีนชิลดไปตกถังสีแดงมาในตอนนี้

     

    สมิธเก็บผลแตงโมทะเลเลือดหลายสิบลูกเช่นเดิมเพื่อนำไปให้คุณแม่ฟีนิกซ์หรือเฟอร์รีน่า ที่ซึ่งสมิธได้รับการยอมรับเป็นที่เรียบร้อยแล้วยิ่งทำให้สมิธอุ่นใจและภาพความโหดร้ายของฟีนิกซ์ที่สมิธเคยเผชิญก็เริ่มที่จะจางลงแต่เขาคงไม่มีวันลืม!

     

    หลังจากให้เหล่าฟีนิกซ์เป็นที่เรียบร้อยแล้วเขาก็ไปหาพวกชูที่ซึ่งตัดสินใจตั้งดินแดนอยู่ตรงบริเวณตีนเขาไม่ห่างจากฟาร์มเขามากนัก อย่างไรก็ตามป่าบริเวณอาณาเขตของพวกชูเหมือนอยู่คนละโลกเพราะสภาพแวดล้อมทั้งหมดถูกเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ต้นไม้ที่เคยสูงใหญ่ก็ลดหดเหลือเพียงแค่ระดับเอวของสมิธแถมใบไม้ที่เคยสีเขียวก็เปลี่ยนมาเป็นสีฟ้าประกายระยิบระยับราวกับคนทำกากเพชรตกใส่ต้นไม้และสิ่งที่ขาดไม่ได้เลยคือเถาวัลย์ เถาวัลย์สีเขียวที่พันทั่วทุกสิ่งอย่างราวกับใยแมงมุมที่ไม่ได้กกำจัดหลายสิบปี สภาพโดยรวมของอาณาเขตของพวกชูเรียกได้ว่าน่าพิศวงอย่างน่าประหลาดใจในเวลาเดียวกัน

     

    ชู ชู ชู ชู ชู ชู ชู ชู ชู ชู ชู ชู ชู ชู ชู

     

    สมิธได้รับการต้อนรับอย่างดีจากพวกชูหลังจากสิ้นสุดการต้อนรับสมิธนำแตงโมทะเลือดออกมาให้กับพวกชู ซึ่งพวกชูก็พากันเต้นสรรเสริญอย่างที่ทำเป็นประจำหลังสิ้นสุดการสรรเสริญชูซันเดย์ผู้เป็นหัวหน้าครอบครัวได้นำถ้วยเล็กๆที่ทำจากใบไม้ยื่นให้กับสมิธ ภายในถ้วยใบไม้นี้มีน้ำอยู่สมิธไม่รู้ช้าเขาเทน้ำปริมาณประมาณหนึ่งหยดสำหรับมนุษย์เข้าปากแล้วกลืนอย่างรวดเร็ว

     

    น้ำที่อยู่ภายในแก้วใบไม้นั้นนี้เป็นครั้งที่สองที่สมิธได้รับเพราะครั้งแรกที่ได้คือเมื่อสองวันก่อนตอนที่เขาเอาผลสตรอว์เบอร์รีเมล่อนมาให้ ในตอนแรกสมิธก็งงว่าน้ำในแก้วคือน้ำอะไรเพราะกลิ่นของน้ำไม่เหมือนกับน้ำปกติ สมิธจึงหันไปถามกรีนชิลดและกรีนชิลดก็ได้อธิบายว่าน้ำภายในแก้วนี้คือน้ำที่เกิดจากพลังงานภายในอาณาเขตของเผ่าพันธุ์ชูโดยเฉพาะ โดยน้ำนี้จะอยู่ใต้ดินในระดับเดียวกับน้ำบาดาลแต่มันจะมีความพิเศษกว่านั้นเพราะมีพลังงานธรรมชาติผสมอยู่ น้ำเหล่านี้จะระเหยสู่พื้นดินโดยอัตโนมัติและน้ำที่ระเหยเหล่านั้นจะเกาะเป็นหยดน้ำบนหญ้าสีฟ้าอันสวยงามที่ขึ้นโดยเฉพาะดินแดนชูเท่านั้นเช่นเดียวกัน แล้วจากนั้นพวกชูจะเก็บเกี่ยวหยดน้ำจากหญ้าเหล่านี้แล้วนำมาไหลผ่านต้นพิเศษ เมื่อน้ำไหลผ่านต้นที่ว่ามันจะปล่อยพลังงานธรรมชาติออกมาอีกระลอกแล้วแปรเปลี่ยนน้ำให้กลายเป็นพลังงานธรรมชาติบริสุทธิ์ น้ำบริสุทธิ์นี้จะช่วยเพิ่มพลังชีวิตให้กับผู้ดื่ม

     

    หลังจากสมิธกินน้ำพลังธรรมชาติบริสุทธิ์เป็นที่เรียบร้อยแล้วเขาก็ทำการเต้นเช่นเดียวกับพวกชูเพื่อแสดงถึงความเคารพและการสรรเสริญเช่นเดียวกัน เมื่อหมดธุระจากที่นี้แล้วสมิธและกรีนชิลดจึงเริ่มทำการเก็บเกี่ยวผลผลิตทั้งหมดก่อนจะนำไปขายเพียง 30% ของผลผลิตทั้งหมด ที่สมิธเลือกขายน้อยเพราะเขามีแผนการจะใช้ผลไม้ทั้งสองในการเพิ่มชื่อเสียงอีกครั้ง

     

    “สมิธลูก! ดูสิในที่สุดแม้ก็ถักเสร็จสักที”

     

    เมื่อสมิธกลับมาที่บ้านสิ่งแรกที่เขาได้รับคือแม่เดินมาที่เขาอย่างเร่งรีบพร้อมด้วยใบหน้าที่ดูจะมีความสุขเป็นอย่างมากแถมด้วยโชว์ถุงเท้าหนึ่งคู่ให้เขาดูด้วยความตื่นเต้นราวกับถูกลอตเตอร์รี่

     

    “นี้ถุงเท้าจากการ์ดของแม่ใช่ไหม ว้าว!” สมิธถึงกับว้าวและไม่ได้ว้าวเพราะอยากเอาใจแม่หรือกลัวแม่เสียความรู้สึกหากเขาแสดงออกอย่างปกติ เพราะเขาว้าวจริงเนื่องจากถุงเท้าคู่นี้เกิดจากการ์ดพลังดาวของแม่

     

    “ลูกเห็นไหมมันมีหน้าต่างสถานะอย่างที่ลูกบอกด้วย”

     

    คล้ายกับเรื่องย้อนเวลามาปลูกผักในวันที่โลกล่มสลาย ที่คุณอ่าน