คุณท้องฟ้า(ที่รัก) :)

เช้าวันจันทร์

วันเปิดเทอมใหม่ ณ มหาลัยกลางเมืองใหญ่

อิ๊คคิว : "ฟ้า ปิดเทอมทำไมมึงหายไปเลยว่ะ?"

เนม : "เออนั่นดิ ไลน์พวกกูในกลุ่มก็ไม่ค่อยตอบ"

ท้องฟ้า : "กูไม่ค่อยสบายหน่ะ"

เนม : "ไม่สบาย? มึงเป็๲ไร?"

อิ๊คคิว : "เออ ทำไมพวกกูไม่รู้?"

        : "แล้วนี่มึงหายยัง?"

ท้องฟ้า : "เออกูไม่เป็๞ไรแล้ว"

         : "ช่างหน่าาาา นี่ไงกูก็มาเรียน เจอพวกมึงอยู่เนี้ย"

        (อิ๊คคิว เนมมองหน้ากัน แบบ อิหยังหว่ะ --*)

ท้องฟ้า : "ไปๆ เข้าเรียนเหอะ เดี๋ยวสาย"

(คลาสเรียนอิ๊ง)

เนม : "ไอ้อิ๊ค เข้าห้องน้ำป่ะ?"

อิ๊คคิว : "เออ ไปดิ"

        : "ฟ้า ไปห้องน้ำป่ะ?"

ท้องฟ้า : (ส่ายหน้า)

(ห้องน้ำใต้ตึก)

อิ๊คคิว : "ทำไมมึงต้องลงมาเข้าห้องน้ำใต้ตึกเนี้ยยย?"

        : "ห้องน้ำนอกคลาสก็มี"

เนม : "เออหน่าาา มึงอย่าบ่น"

      : "กูจะสืบเ๱ื่๵๹ไอ้ฟ้า"

อิ๊คคิว : "เ๹ื่๪๫ฟ้า?"

เนม : (ยื่นโทรศัพท์ให้อิ๊คคิวดู)

อิ๊คคิว : "เชี้ยยยยยยยยยย!!!"

เนม : "ไอ้อิ๊ค!!" (รีบเอามือปิดปากอิ๊คคิว)

      : "มึงอย่าดังดิว่ะ"

อิ๊คคิว : "มึงเอารูปมาจากไหน?"

เนม : "ไม่สำคัญมั้งอิ๊ค"

      : "แต่กูว่าเราอยู่เฉยกับเ๱ื่๵๹นี้ไม่ได้แล้วมึง"

อิ๊คคิว : "แล้วไง? มึงจะทำอะไรได้?"
        : "มันเป็๞เ๹ื่๪๫ของไอ้ฟ้า กับไอ้เชี้ยนั่นอะ"

เนม : "แล้วไง? ไอ้ฟ้ามันเพื่อนเรานะเว้ยอิ๊ค" 

      : "มึงไม่สงสารไอ้ฟ้าหรือไง?"

อิ๊คคิว : "ไอ้สงสารก็สงสารเว้ยเนม"

        : "แต่มึง ....."

        (ระหว่างที่เนมและอิ๊คคิวยืนเถียงกันอยู่นั้น ท้องฟ้าก็เดินเข้ามา)

ท้องฟ้า : "เห้ยยยยย พวกมึงมาทำไรกันตรงนี้เนี้ยย?"
         : "นี่จารย์ปล่อยแล้วนะ"

เนม : "เอ้าเหรอ? ทำไมปล่อบเร็วจังเลยว่ะ

ท้องฟ้า : "ปล่อยเร็วดิ สั่งงานรัวๆ"

อิ๊คคิว : "เชรด แล้วมึงจดทัน?"

ท้องฟ้า : "มึงดูด้วยนี่ใคร"

เนม : "กูว่าไม่ทัน?"

ท้องฟ้า : "เออ ไม่ทัน55555555555555"

อิ๊คคิว : ไอ้สั_ !!!

ท้องฟ้า : "เอ้าไอ้อิ๊ค ด่ากูอี้กกก --*"

          : "เพราะมึงสองคนอะ แม่งหนีมาเนี้ย ไม่มีใครช่วยกูจดเลย --'"

เนม : "พอๆ เลย มึงสองคนอะ"

      : "ไป แดกข้าว กูหิว"

(โรงอาหารคณะสถาปัตฯ)

อิ๊คคิว : "นั่งไหน?"

เนม : "นั่งไหนก็นั่ง กูไปซื้อข้าวละ"

อิ๊คคิว : "เชี้ยนี่ ไปอดอยากมาจากไหน --" (บ่น)

ท้องฟ้า : "มึงเอาน้ำไร กูไปซื้อให้"

อิ๊คคิว : "แดงโซดา เหมือนเดิมก็ได้มึง"

ท้องฟ้า : "เออเค"

          ..ระหว่างที่ท้องฟ้าเดินไปซื้อน้ำ..

ผลั๊ว!!! ล้มลงไปนั่งอยู่กับพื้น

ท้องฟ้า : โอ๊ยยยยยยยย TT

          : เชี้ยย!! เจ็บชิบหาย

...... : "ขอโทษครับๆ ขอโทษ" -/\-

     : "เจ็บตรงไหนมากรึเปล่าครับ?"

ท้องฟ้า : "เดินยังไงอะ ไม่เห็นคนรึไง?!" (พร้อมเงยหน้าขึ้นมาค้อน)

....... : "เอ่อๆ พะพี่ฟ้าาาาา!!"

ท้องฟ้า ; "นี่!! แกเองหรอเหรอ"

นาย : "ผมขอโทษพี่ ผมรีบอะ เจ็บมากมั๊ย?"

ท้องฟ้า : "เชี้ยเอ้ย คงไม่เจ็บเท่าพี่มึงทำอะ!"

       (รีบเดินกลับไปที่โต๊ะ)

อิ๊คคิว : "เอ้ยฟ้า แล้วไหนน้ำกูอะ?" 

        : "แล้วไม ตัวมึฃเปียกมางี้?"

ท้องฟ้า : "ช่างแม่ง"

          : "คาบบ่ายกูไม่เข้าแล้วนะ กูกลับก่อน" (รีบคว้ากระเป๋าแล้วเดินออกไป)

อิ๊คคิว : "ห๊ะ!? ดะเดี๋ยวดิฟ้า ไอ้ฟ้าาา!!"

เนม : "อ้าวมึง แล้วฟ้ามันรีบไปไหนของมันอะ!?"

อิ๊คคิว : "กูก็เอ๋อแดกอยู่เนี้ย --*"

เนม : "ไปบ้านไอ้ฟ้ากัน"

อิ๊คคิว : "แต่บ่ายมีเรียนอีกนะมึง"

เนม : "ช่างแม่ง ค่อยว่ากัน" (รีบหยิบกระเป๋าแล้ววิ่งออกจากโรงอาหาร)

อิ๊คคิว : "อะไรของพวกมันว่ะเนี้ย!!?" (บ่น)

เนม : "เร็วดิ้ ไอ้อิ๊ค" (๻ะโ๠๲กลับมา)

- HOME SKY -

ติ๊งต่องๆๆๆ  ๆ ๆๆ  ๆๆ ๆ 

(เสียงกริ่งหน้าบ้านดังชึ้นรัวๆ)

แม่นก : "มาแล้วๆ มาแล้วจ้าา"

         : "ใครเนี้ย? มากดกริ่งบ้านแม่รัวแบบนี้"

เนม : "แม่นกหวัดดีค่าาา ^^"

อิ๊คคิว : "สวัสดีค่ะแม่นก :)"

แม่นก : "สวัสดีจ๊ะ :)"

         : "แม่ก็นึกว่าใคร กล้ามากดกริ่งรัวขนาดนี่"

อิ๊คคิว : "ขอโทษทีค่ะแม่นก ก็ไอ้เนมเนี้ยมันติดใจร้อนไปหน่อย"

แม่นก : "จ๊ะๆ ไม่เป็๞ไร :)"

         : อะอ้าว แล้วไหนฟ้าหล่ะลูก? ไม่ได้กลับมาพร้อมกันเหรอ?"

อิ๊คคิว : "ก็เนี้ยอะค่ะ ...โอ๊ะโอ๊ย" (โดนหยิกตูดเข้าไปทีนึง)

เนม : "อะเอ่อ คือพวกหนูกลับมาก่อน ฟ้าแวะซื้อของแล้วบอกจะตามมาค่ะแม่"

     (หันขยิบตากันเลิ่กลั่ก)

แม่นก : "อ๋อจ๊ะๆ ไปๆ งั้นเข้าบ้านกินน้ำเย็นๆ ก่อนลูก" (พร้อมเดินนำเข้าบ้าน)

เนม : "ค่ะแม่ :)"

อิ๊คคิว : "คะค่ะแม่นก"

        : "เชี้ยไรมึงเนี้ยเนม!!?" (กระซิบเนม พร้อมเดินตามหลังแม่นกเข้าบ้าน)

เนม : "โอ๊ยเชี้ยอิ๊ค สมงสมองมึงอะ!!!" (กระซิบอิ๊คคิว)

อิ๊คคิว : "ก็แทนที่มึงจะนัดกับกูก่อนอะนะ" (กระซิบอีก)

แม่นก : "อะไรๆ กันลูก กระซิบกันอยู่นั่น"

เนม : "อะเอ่อ ปะเปล่าค่ะแม่ ^^" (เหลือบตาค้อนอิ๊คคิว)

แม่นก : "อะ นี่น้ำจ๊ะ มากันเหนื่อยๆ ดื่มน้ำเย็นๆ กันก่อนนะลูก"

เนม : "ขอบคุณค่ะแม่ :)"

อิ๊คคิว : "ขอบคุณค่ะแม่นก"

แม่นก : "จ้า :)"

         : "งั้นเดี๋ยวแม่เข้าครัวทำกับข้าวก่อนนะลูก ระหว่างรอฟ้ามาเดี๋ยวได้ทานข้าวเย็นด้วยกันซะเลย"

เนม : "อะเอ่อ คะค่ะแม่"

อิ๊คคิว : (พยักหน้าแล้วยิ้มแหย่ๆ)

         : "เป็๞ไงหล่ะตัวดี ยาวเลยมั๊ยมึง!!?" (หันไปบ่นเนม)

เนม : "เหอะหน่า"

      : "แต่ ไหนมึงว่าไอ้ฟ้าจะกลับบ้านว่ะ!??"

อิ๊คคิว : "กูไม่รู้วววววว มันบอกกูงั้นอะ"

เนม : "อิ๊ค กูอยากรู้เ๹ื่๪๫ไอ้ฟ้าตอน๰่๭๫ปิดเทอมหว่ะ"
อิ๊คคิว : "งั้นเหรอ?" (ลุกขึ้นจากโซฟาที่นั่งรับแขกเข้าไปในครัว)

เนม : "ไอ้อิ๊ค ไปไหน?!" 

อิ๊คคิว : "อยากรู้มึงก็ตามมา"

เนม : "อะไรของมันว่ะ???" (บ่น)

(ในครัว) - แม่นกกำลังยืนทำกับข้าวอยู่

อิ๊คคิว : "แม่นกคะ"

แม่นก : "อ้าว ว่าไงจ๊ะอิ๊คคิว?" (วางมือจากการหั่นเนื้อหมู แล้วหันมาคุยกับอิ๊คคิว)

อิ๊คคิว : "เอ่อคือ ....." (หันมองหน้าเลิ่กลั่กกับเนม)
แม่นก : "หืม? ว่าไง? มีอะไรหรือเปล่าลูก?"

อิ๊คคิว : "คือ อิ๊ค อิ๊ค อิ๊ค" 

เนม : เผี๊ยะะะะ!!! "ไอเชี้ยอิ๊ค อึกอักอยู่นั่นอะมึง!!!" (ผางเข้าไปที่ท้ายทอยอิ๊คคิว 1 ที)

อิ๊คคิว : "โอ๊ยย!! เจ็บนะไอ้เนม"
เนม : "คือเรา 2 คนอยากรู้เ๱ื่๵๹ฟ้า ตอน๰่๥๹ปิดเทอมอะค่ะแม่"

      : "ได้มั๊ยคะ? .. ตะ แต่ถ้าแม่ไม่สะดวก หรือไม่อยากให้พวกเรารู้ก็ไม่เป็๞ไรเลยนะคะ"

แม่นก : (หน้าเปลี่ยนสี)

        : ........ "ได้สิ แม่ก็อยากระบายเหมือนกัน เพียงแต่แม่ไม่รู้ว่า ถ้าแม่บอกลูก 2 คน ไป ฟ้าจะโกรธแม่หรือเปล่า?" (สีหน้าแม่ดูกังวลมาก)

อิ๊คคิว : "เอ่อ แม่คะ ถ้าแม่ไม่สบายใจจะเล่า ก็ไม่ต้องเล่านะคะ"

เนม : "ใช่ค่ะ ไม่เป็๞ไรเลยค่ะแม่ :)"

      : "พวกหนูก็แค่เป็๲ห่วงฟ้ามันเฉยๆ ค่ะ"

แม่นก : "...................."

        : "อิ๊คกับเนม ออกไปนั่งรอแม่ที่ห้องนั่งเล่นก่อนนะ เดี๋ยวแม่ตามออกไปจ๊ะ :)"

อิ๊คคิว/เนม : "ค่ะแม่ :)"

(โรงยิม คณะพละฯ)

ซี : "มานั่งทำอะไรเงียบๆ คนเดียวตรงนี้ครับคุณหนู?" 

ท้องฟ้า : (นั่งซึม)

ซี : "อะนี่ ดื่มซะหน่อยจะได้สดชื่น" (ยื่นวิสซีเลม่อน)

ท้องฟ้า : (รับมา แต่ไม่มีคำพูดใดๆ ออกจากปากของท้องฟ้าเลย)

ซี : "มีอะไรก็พูดออกมา จะได้ดีขึ้น"

ท้องฟ้า : "......................"

        (ซีนั่งข้างๆ ท้องฟ้าอยู่อย่างนั้น ปกคลุมไปด้วยความเงียบ)

ผ่านไปเกือบครึ่งชั่วโมง

ท้องฟ้า : "เราไปเจอน้องไอ้พีชมาหว่ะ"

ซี : "นี่เธอแค่เจอน้องมัน แล้วทำเธอดิ่งได้ขนาดนี้เลย?"

ท้องฟ้า : "ไม่รู้ดิ เราแม่งเกลียดทุกอย่างที่เกี่ยวกับมันเลยหว่ะ"

ซี : "เกลียด?"

   : "ไม่หรอก เธอยังรักมันสุดหัวใจมากกว่า"

ท้องฟ้า : "เพื่อ!??? แกจะพูดเพื่ออะไรวะซี??"

ซี : "เราแค่อยากย้ำเตือนสติเธอไงฟ้า ย้ำว่าชีวิตเธอมันมีค่ามากกว่าที่ต้องจมอยู่กับเ๱ื่๵๹ไอเหี้_นั่นอะ!"

ท้องฟ้า : "แกแม่ง!!" (เปิดขวดวิสซี ราดหัวซี แล้ววิ่งออกจากตรงนั้น)       

- HOME SKY -

แม่นก : "ทำไมลูก 2 คน ถึงอยากรู้เ๱ื่๵๹ของท้องฟ้าหล่ะ?"

        : "แล้วทำไม ไม่ถามท้องฟ้าเอง?"

เนม : "คือพวกหนู พยายามแล้วค่ะแม่"

      : "แต่ฟ้าก็บอกว่ามันโอเคทุกอย่าง"

อิ๊คคิว : "ใช่ค่ะ ซึ่งความจริงแล้วมันไม่โอเคสักอย่าง"

        : "พวกเราสนิทกันมากๆ มา 3 ปี แล้วนะคะแม่ เพื่อนเป็๞อะไรทำไมพวกเราจะมองไม่ออก"

เนม : "คือพวกหนู เป็๲ห่วงมันอะค่ะ"

      : "แล้วเผื่ออาจจะพอช่วยอะไรฟ้ามันได้บ้าง"

แม่นก : "ไม่มีใครช่วยท้องฟ้าได้หรอกลูก แม้แต่ตัวแม่เองยังช่วยลูกของแม่ไม่ได้เลย TT"

เนม : "เอ่อ มะแม่คะ แม่เป็๞อะไรหรือเปล่าคะ?" (รีบลุกไปนั่งข้างแม่แล้วกุมมือแม่นกไว้)
อิ๊คคิว : "ละแล้ว ที่แม่พูดหมายความยังไง?"

แม่นก : "ก็อย่างที่แม่บอกเลย ........" (แม่นกพูดยังไม่ทันจบประโยค)

        ปัง !!! (เสียงปิดประตูอย่างดัง)

อิ๊คคิว : "เชี้ยยยยยยย!"

เนม : "ฟะฟ้าาาาาาาาา!"

ท้องฟ้า : "นี่พวกมึงมาทำไรกันอะ!?"

          : "แล้วพวกมึงทำไรแม่กู!!!? ทำไมแม่กูร้องไห้????" (เข้าไปคว้าแขนเนมให้ลุกออกมาจากแม่นกแล้วตัวเองแทรกเข้าไปนั่งข้างแม่แทน)
          : "แม่ แม่เป็๞อะไร?  ร้องไห้ทำไม?"

แม่นก : "แม่ แม่ไม่เป็๲ไรลูก ไม่เป็๲ไร"

ท้องฟ้า : "ไม่เป็๞ไรได้ไง ก็แม่นั่งร้องไห้อยู่เนี้ย??!"

          : "พวกมึง ออกไปจากบ้านกูเดี๋ยวนี้เลยนะ!!!!" (ชี้หน้าเนมและอิ๊คคิว)

เนม : ............ (ยืนอึ้ง)

อิ๊คคิว : "ทำไมมึงไล่พวกกูแบบนี้อะฟ้า???"

ท้องฟ้า : "กูบอกให้ออกไปไง!"

แม่นก : "ฟ้าๆ ฟ้าไม่ไล่เพื่อนแบบนี้นะลูก ใจเย็นๆ นะลูก" (เข้าไปยื้อมือลูกสาวเอาไว้)

ท้องฟ้า : "ไปดิว่ะ!! ไป!!!!!"

        ควั๊บ! (เนมคว้ากระเป๋า แล้วเดินไปสวัสดีลาแม่นก)

เนม : "ฟ้า มึงแม่ง" (น้ำตาไหล แล้วเดินออกไป)

อิ๊คคิว : (เดินเข้าไปหาแม่นก)

        : "หนูกลับก่อนนะคะแม่ ไว้หนูมาเยี่ยมใหม่ สวัสดีค่ะ" (หันกลับไปหยิบกระเป๋า และเดินตรงเข้าไปที่ท้องฟ้าที่กำลังยืนฟิวส์ขาดอยู่)

        : "ฟ้า มึงกล้าไล่พวกกูแบบนี้ได้ยังไงว่ะ? พวกกูไม่ใช่เพื่อนมึงแล้วเหรอว่ะ!?" (น้ำตาคลอ)

ท้องฟ้า : "มึงกลับไปอิ๊ค มึงกลับไป!!!!"

อิ๊คคิว : "มึงจำไว้นะ ว่าสิ่งที่มึงทำวันนี้ มึงกำลังผลักคนที่โคตรเป็๲ห่วงมึงออกจากชีวิต!" (น้ำตาไหล แล้วเดินออกจากบ้านไป)

        ฟึ้บบบบบบบ! (ทันใดนั้น พอเพื่อนทั้ง 2 ออกจากบ้านไป จากท้องฟ้าที่แข็งกร้าว กลับทรุดตัวและนั่งลงร้องไห้อย่างหนัก)

แม่นก : "ฟ้า ฟ้า ลูก" (รีบเข้าไปประคองลูกสาวที่ทรุดตัวนั่งลงกับพื้น)

ท้องฟ้า : "ทำไมอะแม่?! ทำไม?? ทำไมพวกมัน 2 คน ต้องอยากรู้เ๱ื่๵๹ของหนูด้วย ฮือๆๆๆๆๆ T______________T"

แม่นก : "ไม่เป็๞ไรนะลูก ไม่เป็๞ไรนะ" (กอดปลอบลูกสาว)
        : "แต่ลูกไม่น่าไล่เพื่อนออกไปแบบนั้นเลยนะฟ้า"

ท้องฟ้า : "หนูให้พวกมันรู้ไม่ได้จริงๆ อะแม่" TT

          : "เพราะหนูไม่รู้เลยว่า ถ้ามัน 2 คนรู้เ๹ื่๪๫ของหนูจริงๆ หนูอาจจะเสียพวกมันไปก็แม่"

แม่นก : "ไม่ฟ้า ไม่คิดแบบนี้นะลูก ทุกพร้อมจะอยู่กับลูก ไม่ว่าเนม อิ๊คคิว หรือแม้แต่แม่ เราพร้อมเดินไปกับหนูนะลูก" (ลูบหัวปลอบลูกสาวอย่างอ่อนโยน)

        เอาหล่ะ ... ไหนหล่ะท้องฟ้าที่เคยสดใส? ไหนหล่ะท้องฟ้าที่เคยยิ้มเก่ง? 

        แล้ว๰่๭๫ปิดเทอมที่ผ่านมา มันเกิดอะไรขึ้นกับท้องฟ้ากันแน่ แล้วทำไมท้องฟ้าถึงยอมให้เพื่อนรักทั้ง 2 คน รู้เ๹ื่๪๫ไม่ได้?

รอติดตามตอนต่อไป ....