เคที หยิบเสื้อตัวสั้นกระจิดริดมาใส่พร้อมกับกางเกงขาสั้น เอิ่มมมมันจะสั้นไปไหม ชุดอะไรกันนิเธอคิดในใจ และสวมรองเท้า สะพายคาตานะไว้ด้านหลัง จัดการรัดสายรัดไว้ที่ต้นขาพร้อมกับหยิบปืนพกใส่ลงไป
"เอาละผมจะอธิบายเื่ทั้งหมดให้คุณฟัง.." แร็ปเตอร์กล่าว และตอนนั้นเอง….
"แค่กๆ" เสียงไอดังออกมาจากฝั่งของมนุษย์ทดลอง และแค่กๆ เสียงไออีกเสียงก็ตามมาในจังหวะเดียวกัน
ก่อนที่แร็ปเตอร์ จะได้อธิบายเื่ราวต่าง ๆ ให้เคทีได้ฟังกลับมีเสียงไอแปลกประหลาดดังขึ้นภายในห้องทดลอง ใครกันเธอคิดในใจ พลางก้าวเท้าออกไป ตรงไปยังเสียงที่เธอได้ยิน เธอเดินลึกเข้าไป เกือบๆ จะท้ายๆ สุดของหลอดแก้ว ผ่านมนุษย์ทดลองร่างอื่นๆ ที่นอนตายไม่หายใจ และส่งกลิ่นเหม็นเน่าออกมาเป็ระยะๆ
เธอเห็นผู้หญิงสองคนที่นอนอยู่ใกล้ ๆ กับหลอดแก้วของตัวเอง คนทางซ้ายมีผมสีน้ำตาลออกโทนสีแดง ผิวขาวเหลือง ใบหน้าจิ้มลิ้ม ริมฝีปากบางสีชมพูดูน่าทะนุถนอม และทางขวามือเป็หญิงสาวที่มีใบหน้ารูปตัววี ผมบลอนด์ทอง นอนอยู่ใกล้ๆ กัน เคทีจึงนั่งลงที่ข้าง ๆ เธอทั้งสองแล้วจัดการเอามือตบที่แก้มของเธอทั้งสองเบาๆ เพื่อเป็การปลุกพวกเธอให้ตื่นจากการหลับใหล
"คุณๆ..ตื่นซิ" พร้อมกับเข้าไปเหย่าตัวของพวกเธอ มันได้ผลพวกเธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น และจ้องมองมาที่ เคที พวกเธอยังคงมีอาการมึนงงหลังจากที่ตื่นขึ้นมา สายตาของเคที จึงเหลือบมองไปที่ข้อมือของพวกเขา อ๋อ...แม่สาวผมน้ำตาลแดงชื่อ แอนนา รีส ส่วนสาวผมทองชื่อ เอ็มม่า คาร่า ซินะ พลางส่งยิ้มให้พวกเธอ
"สวัสดี ฉันเคที ยินดีที่ได้รู้จักพวกเธอทั้งสองนะ แอนนา รีส และ เอ็มม่า คาร่า" พร้อมกับยื่นมือไปฉุดพวกเธอให้ลุกขึ้น
แอนนา และ เอ็มม่า ยังมีสีหน้ามึนงง เคทีจึงชี้ไปที่ข้อมือของพวกเขาและบอก มันคือชื่อของพวกเธอ พร้อมกับหงายข้อมือของเธอให้พวกเขาดูเช่นกัน
"มันเกิดอะไรขึ้น เคที" แอนนา รีส ถามขึ้นมาเป็คนแรก
"......." เอ็มม่า คาร่า ก็ส่งสายตามาทางเธอเช่นกัน เป็ในว่าเธอก็อยากรู้เื่ราวทั้งหมดเหมือนกัน
"ไม่รู้ซิ.....พอดีเลยไหนๆ พวกเธอก็ตื่นขึ้นมาแล้ว เรามาฟังข้อมูลจาก แร็ปเตอร์ กันก่อนดีกว่า แต่ก่อนอื่นพวกเธอช่วยใส่เสื้อผ้ากันก่อนดีกว่านะ กดที่ปุ่มสีแดงตรงนั้นซิ "
เคที ว่า พวกเธอจึงทำตามที่เคทีบอกชุดของแอนนา และเอ็มม่า ก็คล้ายๆ กับของเคที จะผิดก็ตรงอาวุธนี่แหละ ของ แอนนา รีส จะเป็ ปืนกล 1 กระบอก ดาบคู่ 2 เล่ม สายรัดและปืนพก
ส่วนของ เอ็มม่า คาร่า จะเป็ ปืนกล 1 กระบอก ธนู 1 คันพร้อมกระบอกใส่ลูกดอก สายรัดกับปืนพก 1 กระบอก เคที่มองดูพวกเธอแต่งตัวจนแน่ใจแล้วว่าพวกเธอเสร็จแล้ว จึงเดินนำออกไปที่ด้านหน้า ที่ที่มีสมองกลอัจฉริยะ หรือแร็ปเตอร์ รออยู่
"สวัสดี แอนนา ริส และ เอ็มม่า คาร่า" แร็ปเตอร์
"เอิ่มม...สวัสดีแร็ปเตอร์" เธอทั้งสองตอบ พลางมองมาที่ เคที ว่านี่หรอแร็ปเตอร์ ที่เธอว่านะ เคทีจึงพยักหน้ากลับไป ว่าใช่ พวกเธอเข้าใจถูกแล้ว
"ในเมื่ออยู่กันครบ แล้ว ผมแร็ปเตอร์ สมองกลอัจฉริยะ ของด็อกเตอร์ เอวริส มาวิส จะอธิบายเื่ราวคร่าวๆ ให้คุณทั้งสามได้ฟัง พร้อมกันเลยทีเดียว" พร้อมกับฉายภาพประกอบ
"ก่อนที่พวกเธอจะตื่นขึ้น โลกมนุษย์ได้เกิดาและมีคนล้มตายมากมาย แต่คนพวกนั้นกลับฟื้นคืนชีพขึ้นมา พวกเขาเริ่มกลายพันธุ์ พวกมันคือผีดิบ กินคน ออกล่าหาอาหาร ด็อกเตอร์จึงสร้างโครงการมนุษย์หลอดแก้วนี้ขึ้นมา"
"อย่างที่พวกเธอได้เห็น เพื่อนๆ ของเธอไม่สามารถมีชีวิตรอด มันเป็เพราะการที่ด็อกเตอร์ปลุกพวกเธอก่อนเวลาที่กำหนด เพราะเกิดการโจมตีขึ้นที่ศูนย์วิจัยแห่งนี้ เรายังไม่รู้ว่าเป็ฝีมือของใคร จุดประสงค์เพื่ออะไร ด็อกเตอร์ และนักวิจัยท่านอื่นๆ จึงจำเป็ต้องอพยบไปที่แอเรียที่ 7 ต่อจากนี้พวกคุณคือความหวังของมนุษย์ ผมจะส่งข่าวให้ด็อกเตอร์ได้ทราบถึงข่าวดี และผมจะช่วยพวกคุณหาทางออกจากศูนย์วิจัยแห่งนี้ " แร็ปเตอร์ ได้อธิบายเื่ราวต่างๆ ให้พวกเธอได้ฟัง
"แต่ว่าที่นี่เต็มไปด้วยผีดิบ" เคทีว่า
"ใช่..." แอนนา รีส เห็นด้วยกับ เคที
"มันเป็ไปได้ยากที่จะออกจากที่นี่ไปได้อย่างปลอดภัย" เอ็มม่า คาร่า กล่าว
"ผมสามารถนำทางให้กับพวกคุณได้ และพวกคุณไม่ใช่มนุษย์ธรรมดา พวกคุณเก่ง ฉลาด มีไหวพริบ สามารถเอาตัวรอดได้ ด็อกเตอร์ได้สร้างพวกคุณให้เป็แบบนั้น นั่นไงหละทางรอดของพวกคุณ พวกคุณมีอาวุธครบมือ แต่ผมต้องบอกพวกคุณไว้อย่างหนึ่ง อย่าเผลอโดนพวกมันกัดเข้า คุณจะกลายเป็พวกมันทันที สุดท้ายห้ามพวกคุณบอกเื่การทดลองนี้ให้ใครฟังเด็ดขาดเพราะมันจะนำภัยมาสู่พวกคุณเอง จงจำไว้ " แร็ปเตอร์ อธิบายให้พวกเธอได้เข้าใจ
เคที แอนนา และเอ็มม่า ต่างก็พยักหน้าเข้าใจถึงสิ่งที่แร็ปเตอร์บอก พวกเธอกลัว มันเป็ภารกิจ ครั้งแรกที่พวกเธอต้องต่อสู้เพื่อมีชีวิตรอด และยังเป็ความหวังของมนุษยชาติอีกต่างหาก
ทางฝั่งของ ริค คาร์โด้ พวกเขาได้เดินทางมาถึงแอเรียที่ 9 แล้ว ภายนอกและภายในของโดมยังคงเต็มไปด้วยผีดิบมากมาย เป็หมื่นๆ ตัว พวกมันหยุดอยู่กับที่ รอคอยให้เหยื่อได้ย่างกลายเข้ามา
ริค ซุ่มดูอยู่ในระยะหลายร้อยเมตรด้วยกล้องส่องทางไกล เพื่อดูสถานการณ์ข้างในว่าเป็ยังไรบ้าง ภายในหัวก็คิดถึงแผนการที่จะต้องทำว่าจะเข้าไปข้างในได้อย่างไร พวกเขามีอาวุธครบมือ แต่พวกมันมีมากเกินไป ริค จึงต้องวางแผนอย่างรัดกุม
"นี่คือแผน ฟังนะ เรามีรถสองคัน รถคันเล็กคันแรกให้ขับฝ่าเข้าไปทางผนังของโดมที่แตกได้เลย แล้วรีบออกมาจากรถทันที และปีนขึ้นไปอยู่บนหลังคารถพร้อมอาวุธ จากนั้นรอคำสั่ง"
"ส่วนรถคันใหญ่เราจะขับเข้าไปขวาง ปิดทางเข้าออกของโดมตรงรอยแตก รถเราใหญ่พอที่จะปิดรอยแตกนั้นได้ และรออยู่ในรถก่อน รอให้พวกที่เข้าไปก่อนเคลียร์ทางให้โล่งจึงจะลงมาได้ เข้าใจตามนี้นะ มีใครมีความคิดที่ดีกว่านี้ไหม? "
ริค บอกถึงแผนการทั้งหมดที่ต้องทำ และขอความคิดเห็นคนอื่นๆ ว่ามีใคร มีแผนการที่ดีกว่านี้ไหม
"ไม่....พวกเราว่ามันก็มีทางนี้ทางเดียวนั่นหละ ริค หรือ นายจะปีนกำแพงโดมเข้าไปกันละ " แคทเทอรีน บอก ริค แล้วยิ้มขำกับความคิดของตัวเอง ทำให้คนอื่นๆ ที่เริ่มจะเครียด เผลอหัวเราะออกมาพาให้บรรยากาศความตึงเครียดเริ่มลดน้อยลง
"เอาหละทุกคนพร้อมนะ " ริคบอกทุกคนให้เตรียมตัว เราพร้อมที่จะลุยกันแล้ว ทุกคนต่างเริ่มเข้าประจำตำแหน่งของตัวเองทันที
บรื้นนน..นนน.นนนน!........เสียงเร่งเครื่องยนต์ดังกึกก้องไปทั่วบริเวณพร้อมๆ กับที่ล้อรถเริ่มหมุน จ่ามาคส์ เพื่อนในกลุ่มของริค รับหน้าที่เป็คนขับรถเล็ก ทำหน้าที่ชนฝ่ากำแพงพวกผีดิบและเข้าไปจอดรถภายในโดม เสมือนใบเบิกทางให้พวกที่จะตามเข้ามาทีหลัง
3K
