ตอนที่ 20 การแข่งขัน
“เดี๋ยวจะหาว่าผมขี้โกง เอาเป็ว่าผมเลดี้แมวเลือกเกมที่จะใช้แข่งก่อนเลยละกัน”
“เ้าชายจอมขี้อวดแน่ใจหรอที่ให้คาร่าเลือกก่อนน่ะ?”
“ผมมั่นใจว่าผู้มีสายเืาาอย่างผมย่อมแข่งได้ทุกอย่างอยู่แล้ว!”
“งั้นเดี๋ยวพี่เป็กรรมการให้นะ!”
พี่แองเสนอตัวเป็กรรมการให้หลังจากทั้งคู่เลือกเกมที่ใช้แข่งได้แล้ว
...
การแข่งขันงัดข้อ....
หะ?
ผมไม่ได้ฟังผิดใช่ไหม? คาร่าที่ท่าทางบอบบางอย่างนั้นเนี่ยนะจะขอแข่งงัดข้อกับเ้าชายที่น่าจะฝึกฝนการต่อสู้มาอย่างหนักั้แ่เด็กแบบนั้น
“เห? แข่งงัดข้อ? ถึงผมจะดูเหมือนไม่ค่อยมีแรงแต่ผมก็ฝึกวิชาดาบมาเยอะเหมือนกันนะครับเลดี้แมว แรงไม่มีทางน้อยอยู่แล้ว
ถ้าอยากยอมแพ้น่าจะบอกกันตรงๆนะครับไม่เห็นต้องเอาการแข่งที่ตัวเองเสียเปรียบมาแบบนี้เลย”
“…”
คาร่าไม่ตอบได้แต่นั่งนิ่งส่งยิ้มไปให้กับมอเฟียส
“ทั้งคู่พร้อมจับมือได้”
ทั้งสองจ้องตากันนิ่งหลังจากจับมือกันแล้วจึงตั้งท่าพร้อม
“เดี๋ยวพี่จะนับหนึ่งถึงสามนะ”
1
2
3!!
โครม!!
เห้ยยย!!!!?
สิ่งที่ผมเห็นในตอนนี้...
มอเฟียสลงไปนอนกับพื้นอย่างหมดสภาพภายในระยะเวลาไม่ถึงวิ
นี่คาร่ามีแรงเยอะขนาดไหนกันเนี่ย??
อ่า แต่ถ้านึกถึงต้นกำเนิดของคาร่าที่เกิดจากปีศาจแมวแล้วก็ไม่แปลกหรอก
“คาร่าเป็ฝ่ายชนะ!”
ผมรู้สึกเป็ห่วงสภาพของเ้าชายแฮะ นอนหน้าทิ่มพื้นเลย...
ครึ่งชั่วโมงผ่านไป
“ฮะแอ่ม เกมนี้ผมแพ้เพราะฉะนั้นเกมต่อไปผมขอเป็คนเลือกละกัน”
“ได้เลย คาร่ามั่นใจว่าคาร่าต้องชนะได้แน่นอน!”
อืม...
กติกาในการแข่ง
ครั้งที่2ก็คือ... ไพ่อีแก่ (ไพ่ไร้คู่)
ไพ่อีแก่มีวิธีเล่นโดยการแจกไพ่ทีละใบให้แก่ผู้เล่นแต่ละคนโดยวนทั้งหมดแล้วจับคู่ไพ่ แล้วนำไพ่ที่มีคู่ทั้งหมดทิ้งไว้ด้านหน้า ให้เหลือแต่ไพ่ที่ไม่มีคู่
หลังจากนั้นก็ให้ผู้เล่นที่ได้รับแจกไพ่เป็คนแรก เลือกไพ่ 1 ใบ จากมือของผู้เล่นคนถัดไปสลับกันไปเรื่อยๆจนกว่าจะได้ผู้ที่เหลือไพ่ใบสุดท้าย
พอการแข่งเริ่มขึ้นจนถึงจุดที่คาร่าเหลือการ์ด1ใบแล้วมอเฟียสเหลือการ์ด2ใบในมือ... หมายความว่ามอเฟียสมีการ์ดใบหนึ่งที่เป็คู่ของคาร่าและอีกใบหนึ่งเป็โจ๊กเกอร์
“อึก...”
ผ่านมาได้จะ10นาทีแล้วมั้ง คาร่ายังคงเล๊งการ์ดไม่หยิบการ์ดเลย
“หยิบซักทีครับเลดี้แมว ถือไพ่นานๆผมก็เมื่อยเป็เหมือนกันนะ”
“อย่าเพิ่งกวนคาร่าสิ คาร่ากำลังเลือกอยู่นะ!”
ดูเหมือนคาร่าพยายามจะสังเกตสีหน้าของมอเฟียส แต่ดูเหมือนจะไม่เห็นการเปลี่ยนแปลงใดๆเลยซักนิด
“ใบนี้แหละ!!”
เต็มๆเลย...
Joker
“ไม่นะ!!!”
“ผมยังไม่ชนะซักหน่อยเลดี้แมว... ตาผมเลือกแล้วนะ”
“อึก...”
“ใบไหนดีนะ? ใบซ้าย?”
“…”คาร่าหน้าซีดเลยทีเดียวพอมอเฟียสเอามือไปใกล้ไพ่ใบซ้าย
“หรือว่าใบขวาดี?”
“แหะๆๆๆ”พอมอเฟียสเอามามาใกล้กับไพ่ขวาคาร่าก็ยิ้มอย่างมีเลสนัย
คาร่า....
มองออกง่ายโคตรๆเลยครับบ มองออกง่ายจนน่าใเลย!
แล้วแน่นอนว่าการแข่งขันนี้มอเฟียสชนะไปโดยไม่มีข้อสงสัย
แล้วคะแนนของทั้งคู่ก็มาเป็1-1 เกมสุดท้ายที่จะแข่งก็จะให้ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเลือกก็ไม่ได้เพราะฝ่ายที่ไม่ได้เลือกจะเสียเปรียบ มอเฟียสจึงโยนการเลือกเกมให้พี่แองเป็คนเลือกให้
กลายเป็ว่า...
เกมนี้เป็การแข่งกันปราบปีศาจ....
ดูเหมือนหลังจากที่พี่แองนำใช้วิชาอัญเชิญสัตว์เวทย์ที่จะใช้ในการแข่งขันออกมามอเฟียสดูเหมือนจะหน้าซีดเลยทีเดียว
มันคือสัตว์เวทย์ที่ตัวใหญ่มาก ลักษณะเหมือนกับogre ที่มีขนาดใหญ่ ถือไม้กระบอง
“จะแข่งรึเปล่า? หรือจะยอมเลยก็ได้แล้วให้คะแนนมันเท่ากันแบบนี้แหละ”
พี่แองเสนอมา เพราะต่อให้เป็นักดาบชั้นสูงใช่ว่าจะสามารถชนะogreที่โตเต็มวัยได้ แต่ทว่า...
“สบายมากค่ะ”
หะ?
หลังจากพูดจบได้ไม่เท่าไรคาร่าก็ะโใส่orgeตัวโตเต็มวัยก่อนจะใช้ฝ่ามือตบเข้าไปที่หัวของเ้าั์แค่ทีเดียว
ร่างอันใหญ่โตของมันก็ล้มลงแทบจะในทันที
มอเฟียสอ้าปากค้าง ไม่ใช่แค่มอเฟียสคนเดียวหรอก ทั้งผมและพี่แองก็เช่นเดียวกัน
...ค่าร่าเมื่อชาติก่อนเป็ไซตามะรึไงเนี่ย???
คราวนี้ก็ถึงตาเ้าชาย
“ว่าไงมอเฟียส?”
“ผ ผมไม่มีวันยอมแพ้หรอก ผมมีเชื้อสายกษัตริไม่มีทางหนีหรอก!!”
อ่า ศักดิ์ศรีค้ำคอร์สินะ
“ถ้างั้นก็ เชิญสู้ให้สนุกนะ การต่อสู้นี้ถ้าคาร่าเข้าไปยุ่งก่อนที่มอเฟียสจะชนะได้จะถูกปรับแพ้ทันที รวมทั้งทุกคนที่อยู่ในนี้ด้วย ถ้าเข้าไปยุ่งคาร่าจะถูกปรับแพ้”
งามไส้แล้วไง...
แค่มองก็รู้แล้วว่ามอเฟียสไม่มีทางชนะogreตัวนี้ได้ ตอนแรกผมกะจะเข้าไปช่วยเวลาที่ถึงคราวจำเป็จริงๆ
แต่พอพี่แองบอกแบบนี้ผมก็ไม่อยากจะทำตามอำเภอใจจนเพื่อนถูกปรับแพ้หรอก
เอายังไงดีเนี่ย???
174
