หลังจากเที่ยวสนุกต่ออีกวันด้วยการกินอาหารจนอิ่มหน่ำ ก็ถึงเวลาต้องเดินทางกลับบ้านในที่สุด
เพื่อแบ่งเบาภาระของพ่อที่ขับรถเหนื่อยมาหลายวัน จอมทัพจึงอาสาขับกลับเอง ่เวลาขากลับค่อนข้างเงียบสงบ ทุกคนต่างก็ยังอ่อนเพลียจึงคุยกันได้ไม่กี่คำก็เผลอหลับ เหลือเพียงฟ้าที่อาสานั่งข้างคนขับที่ชวนคุยนั่นนี่เป็เพื่อนไปตลอดทาง
การเดินทางกลับใช้เวลาไม่กี่ชั่วโมงก็ถึง ทันทีที่รถเข้าจอดหน้าบ้าน ทุกคนก็ช่วยกันหยิบกระเป๋าและของฝากไม่น้อยที่ซื้อมากันคนละไม้คนละมือ ก่อนจะร่วมทานอาหารเย็นกันอีกมื้อจึงแยกย้ายไปบ้านของตนเอง
เหลือก็แต่...
"น้าริสขา~ วันนี้หนูค้างกับทัพได้ไหมคะ"เพียงฟ้ากล่าวพลางกระพริบตาถี่ๆใส่ริสาอย่างออดอ้อน
ริสามองหน้าว่าที่ลูกสะใภ้ด้วยความมจนใจ รู้สึกทั้งเอ็นดูทั้งมันเขี้ยวไปพร้อมๆกันจนต้องยื่นมือกับดึงแก้มเบาๆ "แหม...พอเป็แฟนกันแล้วนี่ติดเ้าทัพยิ่งกว่าหมากฝรั่งอีกนะ"
"คุณอ้า...อ่าอึงแอ้มอู๋อิ!"เพียงฟ้าดิ้นรนด้วยเสียงอู้อี้ แต่เมื่อรู้ว่าหนีไม่รอดก็ทำได้เพียงยอมแพ้
"เอาล่ะๆ อย่าหักโหมเกินไปล่ะ แล้วก็ป้องกันด้วยเข้าใจไหม"ริสากล่าวเตือนเสียงเข้มงวด
ริสาไม่ใช่คนหัวเก่าแบบมารดาอย่างยายของจอมทัพ เธอสอนให้ลูกชายให้เคารพไม่เอาเปรียบผู้หญิง แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางเื่ความ้าตามธรรมชาติ เธอไม่เคยมีปัญหาหากมีการป้องกัน
ในกรณีของเพียงฟ้าเธอก็ไม่ได้ขัดขวางหรือห้ามปรามแค่อยากให้พวกเขาระมัดระวังรอวันที่ทั้งสองต่างพร้อมที่จะเป็พ่อแม่ พร้อมที่จะเลี้ยงดูให้ลูกเติบโตได้อย่างมีคุณภาพเสียก่อนจึงค่อยมี ดีกว่ามีเพราะความคึกคะนองและทำให้เด็กคนหนึ่งต้องเติบโตมาบนความไม่พร้อม
ต่อให้ในความเป็จริงหลานก็ยังมีทั้งปู่ย่าและยายที่พร้อมจะเลี้ยงดูได้อย่างเธอสามีและเพื่อนสนิท แต่อนาคตไม่มีใครรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น หากพวกเธอด่วนจากไปก่อนในวันที่มีจอมทัพและเพียงฟ้ายังไม่พร้อม กรรมก็คงตกอยู่กับหลานที่เกิดมาเท่านั้นเอง
"ค่า.."เพียงฟ้ารับปากเสียงหวาน ก่อนจะจูงมือจอมทัพที่มีท่าทางเหนื่อยล้าขึ้นไปบนห้องด้วยสีหน้าสดใสเปี่ยมด้วยพลังชีวิต
โชคดีที่เพียงฟ้ายังปราณีอยู่บ้าง เธอจึงไม่ได้ทำอะไรไปมากกว่าการนอนกอดกันจนหลับไปบนเตียงเท่านั้น จอมทัพเองก็ผล็อยหลับไปทันทีที่หัวถึงหมอนด้วยความเหนื่อยล้า
กระทั่งเช้าวันใหม่มาถึง แสงแดดรำไรที่ลอดผ่านกระจกใสเข้ามาทำให้จิมทัพรู้สึกตัวตื่นขึ้นมา แต่นอกเหนือจากความรู้สึกแสบตากลับมีความรู้สึกเปียกแฉะและเสียววาบอย่างเรือนรางปนอยู่ด้วย
จอมทัพขมวดคิ้วเหลือบมองที่มาของความรู้สึกประหลาดด้วยท่าทีงัวเงีย ก่อนจะกลายเป็ตื่นเต็มตาเมื่อมองเห็นต้นเหตุได้ชัดเจน
"ฟ้า!! อา...ทำอะไรแต่เช้าเนี่ย"เขาร้องออกมาด้วยความใ ขณะพยายามผลักหัวที่กำลังก้มๆเงยๆอยู่ตรงหว่างขาอย่างตั้งใจ
เสียงเฉอะแฉะที่เกิดจากน้ำลายและของเหลวใสที่ไหลอยู่เต็มปากยิ่งทำให้จอมทัพหน้าแดง ความรู้สึกเลือนรางในความฝันถาโถมเข้าใส่สมองจนตัวกระตุก เผลอเอวสอบกระแทกเข้าหาริมฝีปากอิ่มที่กำลังดูดอมแก่นกายอย่างขมักเขม้น
ความรู้สึกเสียววูบทั้งแต่ปลายเท้าจรดเส้นผมทำให้ร่างกายสูงใหญ่เกร็งตัว ริมฝีปากเม้มแน่นขณะที่ใบหน้าเชิดขึ้นครางเสียงแ่อย่างอดกลั้น
ความรู้สึกที่ซาดกระทบเหมือนระรอกคลื่นตามแรงขบเม้มดูดดึงของโพรงปากนุ่มราวกับกำลังทดสอบความอดทน จอมทัพขบกรามแน่นพยายามฝืนทนต่อความเสียวจนเกือบเสร็จสมออกมา
"หยุด!..หยุดก่อน อ๊ะ!...อืม เอา เอาออกก่อน"
เพียงฟ้าััได้ถึงแรงกระตุกเบาๆที่ถี่ขึ้นเรื่อยๆของแก่นกายหนา เธอเหลือบตาขึ้นมองใบหน้าบิดเบี้ยวที่แดงก่ำก่อนจะยิ่งเร่งความเร็วและความแรงในการดูดอมมากขึ้น
จอมทัพตัวกระตุกสะโพกเด้งสวนไปตามสัญชาตญาณจนเกิดเสียงเนื้อกระทบกันดังไปทั่วห้อง บรรยากาศร้อนแรงของอารมณ์ที่พุ่งสูงทำให้สติที่คอยยับยั้งชั่งใจเลือนห่ยไปทีละน้อย
กระทั่งในจุดหนึ่ง ในห้วงความคิดของจอมทัพก็หลงเหลืออยู่เพียงความ้าในการปลดปล่อยเท่านั้น
อยากเสร็จ...
ความรู้สึกเสียววูบอุ่นร้อนบนแก่นกายหนาทำให้เขาร้องครางแต่กลับยังไม่ร้อนแรงพอจะทำให้เขาสุขสมได้ ความกระสันอยากทำให้ในที่วัดจอมทัพก็หมดความอดทน
มือหนาเอื้อมไปจับศีรษะเพียงฟ้า จับโยกคลอนหัวพร้อมกับอัดกระแทกเอวอย่างร้อนแรงไร้ปราณี ความรู้สึกที่ส่วนปลายกระแทกผนังคำจนแก่นกายถูกบีบรัดรุนแรงยิ่งทำให้เขารู้สึกดีจนตัวกระตุก
เพียงฟ้าที่ถูกจับกระแทกอย่างกระทันหันไม่มีโอกาสที่จะต่อต้านเลย เธอพยายามให้มือเรียวบางดันหน้าขาแกร่งไว้เพื่อลดแรงแต่กลับไร้ผล เรีายวแรงของเธอราวกับถูกสูบหายไปพร้อมกับลมหายใจที่ติดขัด ดวงตากลมคลอเคล้าด้วยหยดน้ำตาที่ไหลอาบแก้ม ความทรมานอันร้อนแรงทำให้เธอแทบหมดสติเพราะขาดอากาศหายใจ
วินาทีที่อากาศในปอดเริ่มหมดลง เพียงฟ้าก็เริ่มดิ้นรนหนีจากเงื้อมมือหนา แต่จอมทัพกลับดูราวกับขาดสติโดยสิ้นเชิง
เรี่ยวแรงของเพียงฟ้าค่อยๆหมดลง ดวงตากลมสวยเหลือกขึ้นเป็ครั้งคราวขณะที่ร่างกายเริ่มกระตุก ลำคอกระตุกเกร็งพยายามดิ้นรนเพื่อหาอากาศหายใจ เพียงฟ้ารู้สึกราวกับตัวเองกำลังจะตาย
ความรู้สึกทรมานผสมผสานกับความตื่นเต้นแปลกใหม่ ทำให้ร่างกายที่ควรต่อต้านอย่างสุดแรงกลับโอนอ่อนตามการควบคุมครอบงำของร่างสูงกว่า
กระทั่ง่เวลาที่สติเริ่มเลือนราง แก่นกายที่แทงลึกลงในลำคอก็กระตุกถี่ ท่อนเนื้อถูกแช่ค้างไว้ในลำคอก่อนที่เพียงฟ้าจะรัลรู้ได้ถึงสายธารอุ่นร้อนที่ะเิออกมาในโพรงปาก
ของเหลวข้นเหนียวที่มีกลิ่นคาวนิดๆไหลท่วมอยู่ในลำคอจนกลืนไม่ทัน น้ำขาวขุ่นไหลทะลักไปตามเส้นทางจนไหลออกมาจากมุมปากและโพรงจมูก
"แค่ก แค่ก!!...แค่ก"เมื่อแก่นกายถูกถอดออกไปจนหมด เพียงฟ้าก็สำลักของเหลวข้นหนืดจนน้ำตาไหล โดยมีจอมทัพที่ตั้งสติได้แล้วคอยตบหลังปลอบด้วยสีหน้ารู้สึกผิด
"ทัพขอโทษนะ ทัพทำเกินไป..."
เพียงฟ้าส่ายหัวปฏิเสธพลางใช้หลังมือเช็ดของเหลวที่เปรอะเปื้อนไปทั่วหน้าอย่างลวกๆ "ไม่เป็ไรฟ้าเองก็ผิดที่กระตุ้นทัพหนักไปหน่อย"
แต่ก็ยังต้องลงโทษอยู่ดี...
จอมทัพไม่ได้ยินเสียงพึมพำแ่เบาของเพียงฟ้า แต่กลับรู้สึกขนลุกซู่โดยไม่รู้สาเหตุ
เพียงฟ้ายิ้มหวานขณะเดินไปล้างหน้าล้างตาจนสะอาดหมดจด ก่อนจะเดินไปหยิบข้าวของที่เดิมทีตั้งใจจะนำไปเล่นที่ทะเลด้วยแต่เพราะเหนื่อยเกินไปเลยไม่ได้ลงมือทำออกมา
ของเล่นทรงหยดน้ำที่มีห่วงเล็กเชื่อมติดกับส่วนฐานถูกดึงออกมาจากกระเป๋าเดินทางใบเล็กพร้อมรีโมต
"แต่นายต้องใส่นี่ไว้เป็การไถ่โทษนะ"เสียงหวานใสแต่เย็นเยือกดังทะลุโสตประสาท
จอมทัพมองของเล่นสลับกับใบหน้ายิ้มแย้มแค่กลับดูน่ากลัวพลางกลืนร้ำลายอึกใหญ่ ััได้ถึงรางร้ายขึ้นมาได้อย่างกระทันหัน แต่แววตากลับฉายแววตื่นเต้นจางๆออกมาอย่างปิดไม่มิด
จอมทัพเข้าไปห้องน้ำ ทำความสะอาดทุกซอกทุกมุมอย่างตั้งใจก่อนจะออกมาพร้อมร่างกายเปลือยเปล่าที่มีหยดน้ำเกาะประปราย
เพียงฟ้าตบเตียงเบาๆเป็สัญญาณ พลางเอื้อมเทเจลหล่อลื่นชะโลมทั่วมือ ก่อนจะทาวนไปรอบๆปากทางที่ปิดสนิท
ไม่นานปลายนิ้วก็สอดผ่านเข้าไปสำรวจภายในได้อย่างไม่ยากเย็น เพียงฟ้าสอดนิ้วเพิ่มขึ้นพลางขยับสำรวจไปทั่วโพรงเนื้อ เทเจลหล่อลื่นเพิ่มขึ้นและชะโลมมันไปทั่วผนังเนื้อบอบบางจนฉุ่มฉ่ำ
จอมทัพตัวสั่นเทากับััแ่เบาชวนจั๊กจี๊ที่สำรวจไปทั่วช่องทางภายใน จุดเสียวภายในถูกััปลายนิ้วลากผ่านแ่เบา
"จะใส่เข้าไปแล้วนะ ผ่อนคลายอย่าเกร็ง"เพียงฟ้ากล่าวพลางดึงนิ้วออก หันไปหยิบของเล่นที่วางอยู่ข้างตัวขึ้นมาชะโลมเจลจนเปียกลื่น ก่อนจะดันของเล่นสีดำสนิทเข้าไปภายในอย่างระมัดระวัง
ความรู้สึกถึงสิ่งแปลกปลอมที่ถูกดันเข้ามา ทำให้จอมทัพเกร็งตัวโดยสัญชาตญาณ จนกระทั่งสามารถสอดผ่านเข้ามาได้จนหมด จอมทัพก็ไม่ได้รู้สึกเจ็บกรือฝืดเคืองอย่างที่คิด มีแค่ความรู้สึกอึดอัดและรำคาญที่เกิดขึ้นอยู่ภายใน
"โอเคไหม เจ็บหรือเปล่า"
"อืม..."จอมทัพส่งเสียงตอบกลับพลางลุกขึ้นนั่งบนเตียง มือหนายกขึ้นลูบท้องเบาๆขณะขยับตัวเล็กน้อยด้วยความอึดอัด "ไม่เจ็บ...แค่อึดอัดแปลกๆ"
"งั้นก็เริ่มเลยนะ"เพียงฟ้ากล่าวด้วยรอยยิ้มพลางหยิบรีโมตขึ้นมาโชว์ให้เห็น
"หืม?...!!!"ไม่ทันที่จอมทัพจะได้ประมวลผลคำพูด แรงสั่นะเืรุนแรงก็ประทุขึ้นมากระทันหันจนร่างสูงกระตุกอย่างแรง "อ๊ะ!!"
แรงสั่นะเืที่กระแทกกระทันอย่างสะเปะสะปะอยู่ภายในรุนแรงเหมือนมีพายุคลั่งหมุนวนอยู่ในท้อง ผนังเนื้ออ่อนนุ่มที่ไวต่อััและจุดเสียวถูกแรงสั่นะเืกระตุ้นรุนแรงจนจอมทัพคัวสั่นกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ไปชั่วขณะ
"อ๊า!!...อื้อ...อา"
เพียงฟ้าปล่อยให้จอมทัพได้ัักับความรู้สึกเสียวซ่านจากระดับกลางอยู่ชั่วครู่หนึ่งก่อนจะปรับเป็ระดับต่ำสุด เธอกดติดตั้งแอปสำหรับควบคุมของเล่นเอาไว้ในโทรศัพท์ของจอมทัพ เปิดและตั้งค่าการสั่นให้เป็ไปตามที่โปรแกรมไว้อย่างชำนาญ
"เอาล่ะ จากนี้ต่อให้ทัพจะเสียวแค่ไหนก็ห้ามเอาของเล่นออกจนกว่าจะครบ 1 ชั่วโมงนะ ถ้ารู้สึกฝืดเคืองหรือเจ็บก็เทเจลหล่อลื่นเข้าไปเพิ่ม แล้วก็ห้ามกดปิดของเล่นเอง นายทำได้แค่อดทนและใช้ชีวิตปกติเหมือนทุกวัน เอโคไหม"
จอมทัพกระพริบตาเชื่องช้า รับฟังคำพูดยางเหยียดอย่างเหม่อลอยไปชั่วขณะ จนกระทั่งสมองประมวลผลคำพูดนั้นจนเข้าใจจึงได้สติกลับคืนมา
ความรู้สึกเสียวซ่านรุนแรงผ่อนคลายลงจากแรงสั่นที่เหลือเพียงระดับเบาจนแทบไม่รู้สึก จอมทัพก็สามารถพูดคุยตอบโต้ได้เป็ปกติ ยกเว้นก็แต่แก่นกายที่ยังคงตอบสนองจนนูนเด่นอยู่ใต้กางเกง
"ฟ้ากลับบ้านก่อนนะ เดี๋ยวมาหาใหม่...."เพียงฟ้ากล่าวลาด้วยรอยยิ้มแฝงนัย
จอมทัพมองร่างบางของแฟนสาวที่เดินจากไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยนเหมือนทุกครั้ง แต่ในวินาทีที่ปิดประตูหันหลังเดินเข้าไปในบ้าน โปรแกรมที่ถูกตั้งค่าไว้ล่วงหน้าก็เริ่มทำงาน แรงสั่นถูกปรับระดับให้แรงขึ้นเป็สูงสุดในชั่วพริบตา
ความเสียวอันรุนแรงถาโถมเข้ามาอย่างกระทันหันจนจอมทัพรับมือไม่ทัน ร่างของเขากระตุกอย่างแรง ต่อมลูกหมากถูกแรงสั่นกระแทกกดนวดซ้ำแล้วซ้ำเล่าจากภายใน
"อ๊า!!! อ๊ะ อื่อ!!...ไม่!...อู้!!! แรง แรงไป! อื้ม!!!"
ดวงตาคมกลอกขึ้นอย่างไร้สติไปชั่วขณะ ร่างกายเซพิงกับกำแพงบ้านก่อนจะทรุดนั่งกับพื้นอย่างไร้แรงต่อต้าน แก่นกายสั่นกระตุกปลดปล่อยน้ำกามขาวขุ่นออกมาอย่างแรงโดยไม่จำเป็ต้องแตะต้อง
1K
