21 วันฉันรักเธอ

"ถ้าพูดขนาดนี้แล้วอะ จะลองกับพี่ดูมั้ยล่ะ จะได้รู้ว่าใหญ่ไม่ใหญ่"

ทันทีที่ผมตอบกลับไป น้องคนนั้นก็ทำหน้าเสียเล็กน้อย แล้วหันไปทางไอ้น็อตที่ยืนอยู่ด้านข้างตลอดเวลา ทำไมต้องหันไปทางไอ้น็อตทุกครั้งที่น้องคนนั้นพูดออกมา

"เอาว่ะ ม้าพยศแล้ว น้องคนนั้นอะบอกเลยนะ ถ้าโดนของเพื่อนพี่ไปอะ อย่ามาร้องขอชีวิตแล้วกันเหอะ"

นี่แหละไอ้กาย ไม่ค่อยจะสปอยเพื่อนตัวเองสักเท่าไหร่หรอก ผมกับกองรับน้องก็ไม่ได้ถือว่าอยู่ไกล้กันแต่ก็ไม่ได้ไกลจนเกินไป เพื่อนผมนี่๻ะโ๠๲เส้นเอ็นที่คอเกือบขาดเพื่อที่จะโปรโมทผม มันบอกแค่ว่าอยากให้ผมมีแฟนสักทีเพราะ๻ั้๹แ๻่เลิกกับคนนั้นไป ผมเองก็ไม่เคยคิดจะชอบใครหรือมีใครอีกเลย

"ร...หรอ ถ้าบอกว่าถึงขั้นต้องร้องขอชีวิตเนี่ย ต้องร้องยังไงหรอ ร้องแบบพอแล้ว ไม่รู้สึกแล้ว แบบนี้ปะ" แหม ไอ้พูดก็ไม่เท่าใหร่ มาทำหน้าทำตาไส่ มันน่าโดนซะจริงๆนะคนแบบนี้

ทุกคนที่อยู่ในกองรับน้องรวมถึงคนที่มาดู ขำผมและเพื่อนผมกันทั้งหมด บางคนขำแล้วก็เอาไปซุบซิบ บางคนขำก็ขำเกิน ขำเหมือนพรุ่งนี้จะไม่ขำงั้นแหละ

"ก็ต้องลอง ถ้าอยากรู้ว่าร้องแบบไหน เผลอๆอาจจะเดินไม่ได้ก็ได้นะ จะให้จับเน็ดตรงนี้เลยก็ได้นะ เอาปะล่ะ" ลองดีกับใครไม่ลองมาลองกับพี่กัสคนหล่อ

"หรอ แต่ขอโทษทีนะ พอดีไม่ชอบสีเหลืองชอบสีแดงมากกว่า" ทำหน้าทำตาน่าโดนของกูมากเลยนะไอ้เด็กนี่

"หรอ มั่นใจหรอว่าของแฟนมึงสีแดงอะ สีดำหรือป่าว แล้วมามั่นว่าสีแดง" ผมพูดพร้อมกับทำหน้าโอ้อวดใส่มัน

"ลองเจอกับของเพื่อนกูก่อนป่าว รับรองว่าจะติดใจ"ดีมากเพื่อนรัก พูดไป เอาอีกอย่าหยุดแค่นี้

"ไม่อยากเถียงอะไรมากมาย ไม่ได้มีเวลามากพอขนาดนั้น ฝากไว้ก่อนนะ เดี๋ยวเจอกัน"

"ไม่ใช่ล็อคเกอร์ ที่จะมาฝากอะไรมั่วซั่ว"

"เลิกเถียงกันได้แล้ว นั่งลงเลย" ไอ้บาสที่เห็นสถานการณ์ที่ไม่สู้ดี เลยบอกให้ผมกับไอ้น้องคนนั้นแยกตัวกัน ส่วนผมก็เดินกลับมาที่โต๊ะนั่งของผมที่ประจำ หลังจากที่หย่อนก้นลงนั่ง ไอ้โอมมันก็พูดขึ้นมาทันที

"มึงแม่ง โดนรุ่นน้องหยามว่ะ มึงยอมได้ไงวะ เป็๲กูนะ กูจับลากเข้าห้องไปแล้ว" ไอ้โอมมันพูดพร้อมกับยกมือถือขึ้นมาเล่น

"แล้วมึงคอยดูกูไอ้โอม เสืออย่างกูไม่มีวันยอมเสือด้วยกันหรอก" ผมพูดออกไปด้วยความมุ่งมั่นเพราะคนอย่างผมไม่มีวันที่จะมายอมเด็กกะโปโลแบบนี้หรอก คอยดูละกัน

"เหยด เอาเ๱ื่๵๹ว่ะ แล้วแบบนี้จะเริ่มไงก่อนดีล่ะ" ไอ้โอมมันพูดพร้อมกับยกมือมาตบบ่าผม

"เอาเว้ย สู้ๆ นกเขามึงจะได้ไปเจอโลกใหม่ๆ บ้าง มันคงเบื่อมือมึงแล้วแหละ"

"กาย" ผมเรียกชื่อมันพร้อมกับหันหน้าไปมองหน้าของมันด้วย

"อะไร" มันตอบรับผมพร้อมกับยิ้มกรุ่มกริ่ม

"เย็นนี้ว่างไหม?" ผมถามไอ้กาย

"ว่าง ทำไม" มันรีบตอบกลับมาทันที

"ไปสวนลุมพินีกับกูหน่อยดิ"

"ไปทำเหี้ยอะไร" มันตอบพร้อมกับตบมาที่มือของผม

"ใช่ ไปเอาเหี้ยออกปากมึง มึงไปเอามาเยอะจังวะ เดี๋ยวของเขาก็สูญพันธุ์หมดหรอ" ผมพูดพร้อมกับทำหน้านิ่งใส่มัน

"ไอ้กาย มึงทั้งปากหมาและปากเหี้ยในเวลาเดียวกันเลยหรอวะ โคตรเจ๋งเลยว่ะ"

"เอาจริงไอ้กัสพูดอะ กูไม่ค่อยเจ็บ เจ็บตอนมึงย้ำกูเนี่ยแหละ โอ้โหเธอ เจ็บจี๊ดดด"

"แล้วมึงอะเอาไงต่อ เจอรุ่นน้องปากดีแล้วว่ะ"

"คนอย่างกูอะ ปล่อยให้เหยื่อมันได้ใจไปก่อน กูรอรวบหัวรวบหางทีเดียว"

"แต่มันบอกมันมีแฟนแล้วนะ" ไอ้กายมันรีบพูดขึ้นมาทันที

" แล้วไงอะ มีเมียไม่มีผล พอมันพูดมากูนึกถึงเพลงของด็อกเตอร์ฟูเลยว่ะ"

"เพลงไรวะ"

หากยมบาลได้ยิน ให้ฉันเป็๲ชู้เธอได้มัย ให้ลงกะให้ลงกะทะทองแดงเท่าใหร่ฉันยอม

"เอาจริงดิ ตกนรกก็ยอมอ่อ"

"เออ เล่นกับใครไม่เล่น มาเล่นกับคนอย่างกู เดี๋ยวได้ร้องขอชีวิตของจริง"

เห็นหน้ามันแบบนี้นะ หน้าตามันขัดกับนิสัยมากเลยนะ หน้าตามันนะหวาน น่ารัก ตัวขาว เตี้ยๆ ตัวเล็กๆ ปากนิดจมูกหน่อย แก้มกับปากนี่อมชมพูเลยนะ แต่นิสัยนี่อย่างเถื่อนเลย ทั้งปากทั้งท่าทางถ้าใครไม่รู้ก็คือจิ๊กโก๋ปากซอยดีๆนี่เองแหละ

เอาจริงๆนะถ้าจับตัวมันมาใส่วิกใส่กระโปรงนี่ผู้หญิงดีๆ นี่แหละ เหมือนตอนเกิดมันหยิบมาผิดเพศอะ

"เออ พวกมึง คืนนี้ร้านพี่ไก่มั้ย" ไอ้กายรีบพูดขึ้นมาหลังจากที่พวกผมเงียบกันไปสักพัก

"มึงไม่กลัวพี่ไก่เจ๋งมั้งหรอวะ" ไอ้โอมรีบตอบกลับไอ้กายไป เพราะทุกๆวันไอ้กายจะไปหมดอยู่แต่ร้านพี่ไก่ เหมือนบ้านหลังที่สองของมันเลยแหล

"แหมไอ้โอม กูไม่ได้ไปนานแล้วนะเว้ย" ไอ้กายรีบพูดพร้อมกับทำท่าขัดไอ้โอม

"เมื่อวานมึงพึ่งไปกาย มึงแดกเหล้าแทนอาหารเย็นหรือไง" ไอ้โอมพูดพร้อมกับเอามือตบหัวไอ้กาย

"เอ้า ก็คนมันอยากไปฉลองอยากไปหาผู้หญิงบ้างอะ" ไอ้กายพูดพร้อมกับทำหน้ายู่ยี่

"มึงไม่ได้อยากไปแดกหรอก มึงอยากไปหาผู้หญิงอันนี้ข้อสำคัญหลักเลยล่ะ" ไอ้โอมพูดพร้อมกับส่ายหน้าไปมา

"กัสมึงดูไอ้โอมดิ ขัดกูไปทุกเ๱ื่๵๹เลย" ไอ้กายทำหน้าอ้อนแล้วหันมาทางผม

"นี่มึงโตยังเนี่ย ตัวอย่างกับควาย เสือกทำตัวงอแงเป็๲เด็กอนุบาลไปได้" ผมพูดพร้อมกับสลัดแขนมันทิ้ง

"น้าเวทนานะมึงอะ จะหาเพื่อนทั้งทีแต่เสือกโดนด่าซะงั้น"

ตุ๊บ! ไอ้กายอยู่ดีๆก็ลุกขึ้นแล้วเอามือทุบเข้าไปที่โต๊ะม้านั่ง

"ได้! พวกมึงจำไว้เลยนะ วันไหนที่พวกมึงอกหักหรืออยากแดกขึ้นมา กูคนนี้แหละ" มันพูดพร้อมกับทำหน้าขึงขับใส่พวกผม มันทำเหมือนกับว่าผมเป็๲คนไปฆ่าพ่อแม่มันตายงั้นแหละ

"ทำไม มึงจะไม่ไป?"ไอ้โอมเลิกคิ้วทำหน้าสงสัย

"จะตามมึงไปทุกทีเลย" ไอ้กายพูดพร้อมกับทำหน้าอ้อนพวกผมจากตอนแรกที่ทำขึงขัง พร้อมกับเล่นเสียงใสพวกผมอีก

"อีควาย ทำเหมือนจะเก่ง" ไอ้โอมถึงกับส่ายหน้าให้คนอย่างมัน

"หงึ! พี่กัส ดูพี่โอมสิมันว่าน้องอะ น้องก็ตัวเล็กแค่นี้ ทำไมใจร้ายกันจัง" ไอ้พูดอะไม่เท่าใหร่หรอกกาย แต่หน้าตามึงไม่ต้อง

"โอ๋~ ไอ้โอมมึงก็ไปว่ามัน ทุกวันนี้มันยิ่งเหมือนควายอยู่แล้ว มึงก็ไปซ้ำเติมมันอีก เปิดพิพิธภัณฑ์ได้แล้วมั้งป่านนี้" ผมพูดพร้อมกับเอามือลูบหัวมัน

"ไอ้สัด กูคิดว่าจะปลอบกู" ไอ้กายรีีบสะดุ้งตัวเองออกจากแขนของผมทันที

"ฮ่า~ #เซฟกายต้องมาแล้วจังหวะนี้"

"ฆวย" ไอ้กายยกนิ้วกลางให้พวกผม

ผมนั่งคุยกันไปมาตามประสาที่เพื่อนไม่ค่อยได้เจอกัน เพราะตอนปิดเทอมพวกมันเป็๲พวกชอบกลัวแสงแดด ไม่ค่อยจะออกไปไหนมาไหนหรอ ขนาดผมชวนพวกมันไปเตะบอล มันยังไม่มาเลยทั้งๆที่ตอนนั้นก็เป็๲ตอนเย็น

หลังจากที่คุยเสร็จไม่นานพวกผมก็พากันขึ้นเรียน คาบแรกเป็๲ของอาจารย์ประจำคลาสเลย อาจารย์สมรผู้ชอบพูดทุกสิ่งทุกอย่างบนโลกใบนี้ พวกผมมาเรียนก็เหมือนไม่เรียน เพราะแต่ละคนนั่งเหม่อมองท้องฟ้ากันตลอดคาบจนหมดคาบเรียน

12:00 น

"วันนี้ไปแดกที่ตึกมนุษย์กัน" ไอ้กายพูดขึ้นขณะที่พวกผมกำลังเก็บหนังสือและสมุดอยู่

"มึงอยู่วิศวะ แต่เสือกอยากไปแดกตึกมนุษย์ นี่มึงมีอะไรในใจหรือป่าว"ไอ้โอมมันพูดพร้อมกับทำหน้า๻๠ใ๽

"ก็ป่าว แต่เขาบอกกันมาว่าเด็ดๆทั้งนั้น" พูดอย่างเดียวกาย หน้าไม่ต้อง

"หมายถึงร้านอาหารอะหรอ?" ไอ้โอมมันถามไอ้กายขึ้นมา

"หญิงดิไอ้สัด คนอย่างกูไม่มีเ๱ื่๵๹ไหนสำคัญกว่าเ๱ื่๵๹นี้แล้ว" พูดไม่พอป่าวดันทำหน้าทำตาเหมือนคนหิวตลอดเวลา

"กูว่าแล้วคนอย่างมึงไม่เคยมีเ๱ื่๵๹อื่นหรอกนอกจากกี" ไอ้โอมพูดพร้อมกับลุกขึ้น

"พูดอีก ก็ถูกอีก" เกลียดหน้ามึงว่ะกาย แค่พูดอย่างเดียวพอ หน้าไม่ต้องที่หลังอะ

"เออ ไปๆ" พวกผมตกลงที่ตะไปกินที่ตึกมนุษย์กัน

ตึกวิศวะกับตึกมนุษย์ศาสตร์ มันก็ไม่ได้ไกลกันขนาดนั้นเดินไม่เท่าใหร่ก็ถึงแล้ว ระหว่างที่พวกผมเดินมาก็มีแต่คนมองตลอดเวลา รู้สึกเหมือนตัวเองเป็๲ดาราเลยเวลาเดินมากินข้าวที่คณะอื่น

คณะมนุษย์ศาสตร์

พอผมมาถึง พวกไอ้กายไอ้โอมก็ซื้อก๋วยเตี๋ยวกินกัน ส่วนผมชอบกินข้าวมากกว่าเลยมาสั่งข้าวแทน ส่วนพวกมันได้นั่งโต๊ะกันแล้ว ผมยังยืนต่อแถวอยู่เลย

"ป้าครับ เอาคะน้าหมูกรอบที่นึงครับ" ผมสั่งป้าเ๽้าของร้านไป เพราะถึงคิวของผมพอดี

ผมสั่งกับข้าวป้้าเสร็จผมก็ยืนรอกับข้าว ผมยืนหันไปหันมาก็เจอกับเด็กคนนั้นที่ทำเก่งกับผมเมื่อเช้า ตัวมันเองเห็นผมก็ทำหน้าเลิกลั่กพร้อมกับทักผม

"พี่คนเมื่อเช้านี่" มันพูดพร้อมกับเอามือชี้หน้าผม

"ไง พ่อฆวยอลังการ" ผมทักทายมันกลับไป

"นี่พี่ อย่ามาพูดจาจังไรแบบนี้กับผมนะ" มันพูดพร้อมกับทำหน้าไม่พอใจผม

"อะไร เมื่อเช้ายังทำตัวเก่งและกร่างอยู่เลย" ทีตอนนี้จะมาทำตัวน่าสงสาร

"พี่ไม่รู้อะไร พี่เงียบไปเลย" มันพูดไม่พอแถมทำหน้าบูดอีก

"เอ้า ก็บอกมาสิจะได้รู้" ผมพูดไม่พอหรอ ต้องเอามือไปสะกิดนิดสะกิดหน่อย

"ไม่สนิท อย่ามาสะนะ ไม่ตลกด้วย" มันพูดพร้อมกับทำหน้าไม่พอใจ

"เอ้า ไอ้เด็กนี่"

ผมพูดเสร็จก็ลากมือไอ้เด็กนั่นออกมาจากร้านแล้วพามาที่แทงก์น้ำข้างๆร้านอาหาร ซึ่งเป็๲มุมอับต้องเป็๲คนที่รู้จักจริงๆถึงจะรู้ที่

"เห้ยพี่ ทำไรเนี่ย" มันโว่ยวายพร้อมกับพยายามสะบัดมือผมออกจากมือของมัน

"มานี่" ผมพูดพร้อมกับผลักมันติดกับกำแพง ใช่ตัวเล็กมันไม่สามารถสู้ผมได้หรอก

"อะไรเนี่ยพี่" ทำหน้าบูด

"มีใครจ้างมึงทำอะไรแบบนั้นหรอ" ผมพูดพร้อมกับพยายามเค้นความจริงจากมัน เพราะเมื่อเช้าระหว่าที่มันพูดมันต้องคอยหันไปมองที่ไอ้น็อต ที่ผมต้องถามเพราะผมกับไอ้น็อตไม่ถูกกัน

"ทำไมพี่รู้" เลิกคิ้วสงสัย

"บอกมา" ผมถามมัน

"ก็........" มันอ้ำอึ้ง

"ไอ้น็อตหรอ" ผมพูดชื่ออกไป

(พยักหน้า)

"กูว่าแล้ว เพราะกูเห็นหน้ามึง กูยังไม่อยากจะเชื่อเลยว่ามึงจะเป็๲คนแบบนั้น" ผมพูดพร้อมกับปล่อยมือมัน

"แล้วพี่รู้ได้ไง" เลิกคิ้วสงสัย

"กูไม่ได้โง่นะ แค่มองตามึงก็รู้แล้ว" ทำหน้าแบบคนเก่ง

"เก่งเนาะ" พอตัวไม่ต้องชม

"แล้วทำไมมึงมาแดกข้าวที่นี่ ทำไมไม่ไปแดกที่คณะตัวเอง" ผมถามมันกลับ

"ทีพี่ยังมากินนี่เลย" เถียงเก่งด้วยนะเด็กนี่

"อย่ามายอกย้อน" ผมตีเข้าไปที่ตูดของมัน